Geplaatst in Kunst en Cultuur, Reizen

Ga de mens zien in Zwolle

De tentoonstelling Zie de Mens, in de fundatie in Zwolle kun je nog bezoeken tot en met 15 januari 2017. Honderd jaar in honderd gezichten, van 1917 tot aan nu. Ik was er zaterdag en heb mijn ogen uitgekeken.

Voor elk jaar één portret van één kunstenaar.

Zelfportret Oskar KokoschkaOp het eerste portret kijkt een jongeman mij gelaten aan. Het is een zelfportret van Oskar Kokochska, geschilderd nadat hij als soldaat in de eerste wereldoorlog gewond was geraakt. De schilder meldde zich vrijwillig aan voor het leger nadat zijn geliefde hun relatie had verbroken. Zijn rechterhand wijst naar de plek van zijn verwonding of naar zijn gebroken hart? Het werk markeert het begin van het expressionisme. De eerste wereldoorlog had duidelijk gemaakt tot welke gruwelijkheden de mensen in staat is en dat zocht een weg.

Wat je ziet of wie er kijkt?

Op de tentoonstelling heb ik twee keer naar de film I See A Woman Crying van Rineke Dijkstra gekeken. Je kijkt naar Engelse schoolkinderen die naar een portret van Picasso kijken, dat beschrijven en van commentaar voorzien. Eerst wil je weten wat ze zien maar na een tijdje doet het er niet meer toe. Hun blikken en uitdrukkingen zijn een verhaal op zichzelf. Ze stellen je de vraag of je als toeschouwer eigenlijk wel echt kunt begrijpen wat de kunstenaar bedoelde.

Wat raakte mij het meest?

Er is zoveel te zien en op het eerste gezicht lijkt er geen rode draad te zijn in de tentoonstelling. De samensteller Hans den Hartog Jager legt in een film uit wat zijn bedoeling was en dat helpt bij het kijken. En dan nog, kiezen is onmogelijk, er is veel dat raakt op verschillende manieren. Pas toen ik weer thuis was, wist ik het: de video Why I Never Became a Dancer, van Tracey Emin. Bibberende technicolor beelden vertellen over het leven van de kunstenaar als tiener in de Engelse badplaats Margate. Eindeloze verveling, het strand en seks met eindeloos veel jongens. Ze hoopt hieraan te ontsnappen door een danswedstrijd te winnen. Maar tijdens haar optreden jouwt de zaal haar uit: ‘slet, slet, slet’. De videobeelden van Margate maken plotseling plaats voor die van een appartement. Op You Make Me Feel Mighty Real danst een vrolijke sterke vrouw haar bitterzoete wraak. Het deed me aan mij zelf denken.

Zie de mens in Zwolle

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Verliefd op appeltjes

In de loop er jaren heb ik aardig wat uit mijn ouderlijk huis meegesleept naar mijn eigen huis. Soms heb ik het bij mijn moeder los gekletst, soms kreeg ik het mee omdat ze het zelf niet meer wilde hebben. Zo ook de appeltjes. Ze staan op een houten bordje met voor elk appeltje een uitsparing. Op het bordje is een stokje bevestigd met een knopje. Hiermee kun je het geheel oppakken en op tafel zetten. Daarop hoort het ook thuis want het is een peper en zoutstel. Het derde appeltje is een potje met een deksel. Ik weet niet waar dat voor bedoeld kan zijn, niet voor mosterd want dat is vochtig. Wie het weet mag het zeggen.

Verliefd op appeltjes, gekleurde gedachten

Kinderen vinden de appeltjes prachtig, de rode kleur spreekt ze aan en ze passen precies in kleine handjes. De appeltjes hebben in mijn huis altijd op de vensterbank in de keuken gestaan. Als mijn neefjes, en later mijn nichtjes, op bezoek waren geweest, vond ik de appeltjes terug onder de verwarming, in de bank of tussen het speelgoed. De rode verf is een beetje afgebladderd, maar de woorden pepper en salt kun je nog steeds lezen.

Het was ooit een moederdagcadeau. Mijn vader nam ons dan mee de stad in om iets uit te zoeken. De ene keer was dat een porseleinen theekopje met een gouden randje de andere keer een bakvorm, maar deze keer werd ik verliefd op de appeltjes. Ik vind ze nog steeds prachtig. Alleen waar is dat derde appeltje voor bedoeld?

Geplaatst in Mijn tante Hetty

Mijn tante Hetty, deel 9: Beveiliging

Dit is een fragment van mijn nieuwe verhaal. Onder dit fragment staat een samenvatting. Wordt vervolgd.

‘Ik denk dat de nieuwe vriend van mijn moeder er achter zit.’ Vincent kijkt naar het scherm als hij dat zegt. We zitten achter de computer in de studeerkamer van tante. Ik heb hem net gevraagd waarom we geheimzinnig doen over het hacken. Gisteren moest ik tante een smoes vertellen. Dat vond ik niet leuk. Ik vroeg haar of het goed was dat we haar computer gingen beveiligen. Ze vond het gelijk een goed idee, maar wilde natuurlijk weten waarom ik dat bedacht had. Wat ik had verzonnen was dat het gepraat over computers tijdens het etentje me op het idee gebracht. Tante kijkt altijd dwars door je heen. Ik deed daarom net alsof er een bericht binnen kwam op mijn telefoon, toen ik dat zei.

‘Is die vriend van je moeder dan ook een hacker?’
‘Nee, zo slim is hij niet. Ik denk dat hij vriendjes heeft die hem helpen.’
‘Maar, waarmee dan?’
‘Om informatie te krijgen over mensen die hij wil bestelen. De computer vertelt ze wanneer mensen thuis zijn, of ze een alarmsysteem hebben en wat de code daar van is.’
‘Maar mijn tante heeft geen dure spullen in huis.’
‘Ik zag net een heleboel kunst in de gang hangen.’
‘Je bedoelt die Afrikaanse maskers? Die mag die nieuwe vriend van je moeder zo meenemen.’
‘Die slijmbal wil je echt niet in je huis hebben. Hij is ook veel te jong voor mijn moeder. Ze is helemaal gestoord.
‘Misschien probeert hij alleen maar aardig te zijn.’
‘Begin jij nu ook al.’ Hij zet grote ogen op, wiebelt met zijn hoofd en zegt dan met een hoog stemmetje: ‘Je moet een beetje vriendelijker doen tegen Remco hoor. Hij doet erg zijn best voor jou en je broertje. Waarom heb je zijn horloge niet om? Je moet ook een beetje aan mij denken. Nu je vader ons in de steek heeft gelaten mag ik het ook weleens gezellig hebben.’ Ja, ja, en waar die cadeaus en die dure auto vandaan komen, dat wil ze natuurlijk niet weten. Moet je kijken.’ Hij doet zijn mouw omhoog. ‘Dit is een Applewatch, hartstikke duur. Ze staat er op dat ik hem draag.’
Ik heb Victor nog nooit zoveel zinnen in één keer horen zeggen. Hij gaat weer verder met op het toetsenbord rammen. Ik zie allerlei codes op het scherm voorbij rollen. Hij doet zijn armen over elkaar en kijkt naar mij. ’Zo, nu even wachten tot Windows is geïnstalleerd.’
‘Waarom denk je dat die Remco een dief is? Hij kan toch gewoon rijk zijn.’
‘Hij heeft het steeds over zijn zaak. Ik ben op het adres gaan kijken. Het is gewoon een garagebox.’
‘Dat kan toch?’
‘Er gebeurt de hele dag niks.’
‘Misschien is dat toeval.’
‘Niet alle dagen van de week. Meneer zit overdag in cafe de Consul.’
‘Hoe weet je dat nu weer?’
‘Ik kreeg een tip.’
‘Je lijkt zelf wel een crimineel. Grapje,’ zeg ik er snel achteraan als ik z’n ogen donker zie worden.
‘Ik ging er met Jeffrey poolen. Remco zat er met z’n vriendjes. Hij zei: “Kijk, dat is mijn stiefzoon. Heel handig met computers. Kan ons straks mooi gaan helpen. Maar alleen als zijn moeder dat goed vindt.” En hij geeft een klap op mijn schouder. Al die lui lachen.’
‘Wat een engerd. Zullen we toch maar naar de politie gaan?’
‘Ik heb thuis al zoveel gelazer. Geef mij die security box eens aan.’
Hij wijst naar de gele doos die we vanmiddag gekocht hebben. Ik pak hem van de boekenkast. Vincent neemt de doos niet aan maar blijft staren naar een punt boven de kast. ‘Wat is dat?’ Ik volg zijn blik.

Verder lezen?

Samenvatting: Het is zomer. Ik ga logeren bij tante Hetty. Mijn moeder moet namelijk naar Katmandoe. Daar ligt mijn vader in het ziekenhuis nadat hij gered is op de Lhotse een bergtop naast de Mount Everest. Mijn vader is alpinist. Ik kan niet mee want ik zit in de laatste schoolweken voor de zomervakantie.
Tante Hetty is advocaat en eigenlijk is ze de tante van mijn moeder. Ze is niet getrouwd, rookt en drinkt als een ketter. Mijn moeder blijft maar weg en de schoolvakantie begint.
Ik verveel me. Ik staar in het scherm van de computer en het lijkt me uit te nodigen. Een jongen verschijnt in beeld en nodigt me uit de virtuele wereld in te stappen. Ik wil dat helemaal niet totdat blijkt dat tante Hetty in gevaar is. Iemand uit de onderwereld heeft het op haar gemunt. Ik stap toch de virtuele wereld en samen met de jongen, die Victor heet, ontmasker ik de misdadigers.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Uit de droom

Jacqueline van Zwieteren

‘Waar heb je die foto gevonden?’
Mijn moeder kijkt me vragend aan. In mijn handen heb ik een foto met twee blote baby’s, een meisje met een krul boven op haar hoofd en en een jongetje dat elk moment in tranen uit kan barsten.
‘Ik was op zoek naar een foto van Peter om iets te maken voor zijn vijftigste verjaardag. Dit ben ik toch met Peter?’
Mijn moeder knikt: ’Het was voor een wedstrijd van Libelle. Jullie waren zo’n leuk stel samen. Jet en ik dachten dat we een goede kans zouden maken op een prijs. En wie weet, de hele wereld over zouden vliegen met onze mooie kindjes als fotomodellen.’
‘Dat is niet echt gelukt.’
‘Nee, die hele fotomiddag was hopeloos. De fotograaf wilde jullie persé naakt op de foto. Dat zou vertederend overkomen, maar het was er hartstikke koud. Peter plaste gelijk het decor onder.’
‘Denk je dat ik het kan maken om deze foto te gebruiken op zijn feest?’
‘Waarom niet, de foto is toch heel netjes. Je ziet helemaal niets.’
‘Nee, ik bedoel dat Peter het misschien niet leuk vindt dat iedereen hem ziet als huilerig kind.’
‘Dat ben jij hoor die daar zit te huilen. De fotograaf had net je knuffel afgepakt.’

 

Meedoen? Het verhaal achter de foto is een initiatief van Jacqueline van Zwieteren en Carla van Vliet.
Geplaatst in Nieuws en politiek, Werk

Drie manieren om je talent te ontdekken

Een nieuwe opdracht, een nieuw team of een nieuwe leidinggevende en boem, je staat ineens stil:

Wie ben ik, wat wil ik en waar ben ik goed in?

Gekleurde Gedachten, Karien DamenIk heb dat op dit moment. Ik sta stil en denk na over mijn talenten en wat ik wil. Het mooie is dat als vanzelf hulp op mijn pad komt. Hulp met een bevrijdende boodschap: fixeer je niet op je zwakheden maar op je talenten.

1.

‘Op welke eigenschap kun je altijd vertrouwen?’

Dat vroeg Brenda Vos, docente aan de Universiteit van Utrecht en de Hogeschool Groningen, ons. Ik was met twintig anderen op een inspiratiebijeenkomst van Publiek Domein. Ooit deed ik er de leergang Strategisch Bewegen in Gemeentelijke krachtenvelden (SBG) en sindsdien krijg ik regelmatig dit soort leuke uitnodigingen.

Niemand hoefde lang na te denken. Waar ik zelf altijd op kan rekenen is mijn gevoel voor humor. Dat relativeert enorm en breekt de spanning in gezelschap. ‘Goede kans,’ zei Brenda, ‘dat je dan een talent bij de kop hebt.’ De momenten dat dit talent samenvalt met de juiste kennis en vaardigheden, op het juiste moment en met de goede motivatie dan heb je een optimale prestatie. Brenda Vos pleit er dan ook voor om talenten als uitgangspunt te nemen bij loopbaanontwikkeling. Dat geeft meer energie dan blijven sleutelen aan waar je niet zo goed in bent.

2.

Misschien is dit iets voor jou?

Een collega drukt mij het boek: Ontdek je sterke punten, van Marcus Buckingham en Donald Clifton in handen. In het boek vind je een code waarmee je een test kunt invullen. De test is gebaseerd op jarenlang onderzoek van The Gallup Organization. Als je alle vragen hebt beantwoord krijg je een rapport met je vijf sterkste punten. Bij mij staat strategisch denken bovenaan, ik schep orde in chaos en kijk graag naar het grote geheel. Mijn verantwoordelijkheidsbesef, een ander sterk punt, zorgt er voor dat er ook nog iets uit mijn handen komt. Met deze wetenschap kan ik keuzes maken. Past een opdracht bij mijn sterke punten of probeer ik iets te bewijzen waar ik eigenlijk minder goed in ben.

3.

Meester in je werk, ken je die site?

Dat vroeg mijn schoonzus. Als je werkt bij een gemeente of een provincie, zoals wij allebei, kun je gebruik maken van een site van het A+O Fonds: Meester in je werk. Hierop vind je allerlei testen waarmee je je talenten kunt ontdekken en hoe je er mee aan de slag kunt, welke functie goed bij je past en welke rol jou het beste ligt in een team.

Gekleurde Gedachten, Karien Damen

Genoeg te ontdekken, gelukkig zijn we nooit af.

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Wat ligt daar aan te branden?

Ik heb een nieuwe oven. Ik ben zo blij. zit een hele nieuwe keuken om heen maar de oven is wel het fijnste. Het is een echte oven, niet zo’n combimagnetron waar je net een schaaltje in kunt schuiven. Nee, zo één die groot genoeg is voor de oude braadslee van mijn moeder. Hierin maakte ze bami met spruitjes. Ik zal haar eens naar het recept vragen. Ook mijn terracotta römertopf past er in. Groente blijft hier zo lekker knapperig in.
Gelukkig werkt hij niet op gas. De oven bij ons thuis moest je met een lucifer aan steken en dat werkte niet altijd goed. De vlammetjes gingen uit maar het gas bleef stromen. Bij het openen van de deur kreeg je dan een enorme steekvlam. Ook herinner ik me een keer dat ik een pizza in de oven had gedaan en dacht: dat duurt twintig minuten precies genoeg om de hond even uit te laten. Maar die wilde niet verder mee dan de hoek van de straat. Ik kreeg hem niet in beweging. Bij thuiskomst bleek dat hij de slimste van ons twee was. De keuken stond vol rook. Er zat nog karton aan de onderkant van de pizza en dat was gaan smeulen.

Karien Damen, Gekleurde Gedachten img_0113

Mijn eerste baksel is een plaattaart met knolselderij, witlof, peer en gorgonzola. Niet al te ingewikkeld en de combinatie van zoete peer met pittige kaas is in elk recept goed. Maar eerst de oven gebruiksklaar maken, deze keer geen zwarte rook. De plaattaart doe ik voor de zekerheid op een plaat met opstaande rand en dubbel bakpapier. De groente met kaas maakt hem erg nat. Na een half uur serveer ik mijn taart, zonder zwart geblakerde randjes.

 

Geplaatst in Mijn tante Hetty

Mijn tante Hetty, deel 8: Hulp van een hoodie

Dit is een fragment van mijn nieuwe verhaal. Onder dit fragment staat een samenvatting. Wordt vervolgd.

In de keuken van tante Hetty is het lekker koel. Ik ben toch maar naar binnen gegaan. Ik voelde me niet op mijn gemak, zo helemaal alleen in de tuin van de buren. In de fruitmand zie ik het briefje liggen van de moeder van David en Estelle. Tante Hetty vond het voor de schoolvakantie op de deurmat. Toen ze het mij liet lezen, zei ze: ‘Celine had wel erg veel haast. Ze is vergeten de sleutel er bij te doen. Die krijg ik anders wel voor het geval dat. Nou ja, je kunt in ieder geval door de heg naar het zwembad.’

Mijn tante Hetty, gekleurde gedachten, Karien DamenIk ga Victor appen over gisteravond. Ik maak me toch een beetje ongerust over de computer van tante.

Hoi, over gisteravond. Moeten we naar de politie?
15.57

Je was er ineens niet meer.😁
15.58

Er kwam iemand boven dus ik moest stoppen.
15.59

Niet de politie, die snappen het niet🙄

We lossen het zelf op
16.00

Maar tante heeft geheime stukken
16.02

Eerst het internet uitzetten en de schijf er uit halen
16.03

Dan moet ik vertellen dat ze gehackt is😭
16.04

Je kan toch wel een smoes verzinnen?
16.05

Heeft ze een virusscanner?
16.06

Dat weet ik niet
16.08

Dat moet je dan gelijk zeggen
16.09

?
16.10

Dat ze er één moet kopen met een firewall, stupid
16.10

En verder?
16.11

Heeft ze de nieuwste windows versie?
16.12

Weet ik veel 🤓
16.13

Ik kom wel langs
16.15

Oké, ik geef wel een seintje.

👍Eerst tante waarschuwen.
16.16

Samenvatting: Het is zomer. Ik ga logeren bij tante Hetty. Mijn moeder moet namelijk naar Katmandoe. Daar ligt mijn vader in het ziekenhuis nadat hij gered is op de Lhotse een bergtop naast de Mount Everest. Mijn vader is alpinist. Ik kan niet mee want ik zit in de laatste schoolweken voor de zomervakantie.
Tante Hetty is advocaat en eigenlijk is ze de tante van mijn moeder. Ze is niet getrouwd, rookt en drinkt als een ketter. Mijn moeder blijft maar weg en de schoolvakantie begint.
Ik verveel me. Ik staar in het scherm van de computer en het lijkt me uit te nodigen. Een jongen verschijnt in beeld en nodigt me uit de virtuele wereld in te stappen. Ik wil dat helemaal niet totdat blijkt dat tante Hetty in gevaar is. Iemand uit de onderwereld heeft het op haar gemunt. Ik stap toch de virtuele wereld en samen met de jongen, die Victor heet, ontmasker ik de misdadigers.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Het verhaal achter de foto: Wraak

2-hetverhaalachterdefoto-800x592Schrijf een opstel van maximaal 200 woorden naar aanleiding van onderstaande foto, staat op het blaadje dat mevrouw Andriessen van Nederlands uitdeelt. ‘Let op, hiervoor krijgen jullie maar 30 minuten.’

Dolf zucht, het enige wat bij hem naar boven komt is A message in a bottle, van The Police. Het heeft zich in zijn hoofd vastgezet:
Sending out an S.O.S,
Sending out an S.O.S.
Echt zo’n liedje dat de hele dag in je hoofd blijft zitten. Zijn moeder noemt dat een kleefliedje. Soms blijft het wel een week hangen. Maar hoe komt hij daar nu vanaf?

Hij kijkt schuin naar achter en ziet Liesbeth van Kesteren druk pennen. Ze heeft haar tong tussen haar lippen geklemd en blosjes op haar wangen. Zij zal weer een pracht van een verhaal schrijven. Mevrouw Andriessen gaat dit als eerste voorlezen en de halve klas gaat van verrukking zitten zuchten. En hij, hij zit met dat stomme liedje in zijn hoofd.
Wacht even, dat is het. Dat is zijn wraak voor deze stomme opdracht, alleen goed voor meisjes. Hij probeert zich zo goed mogelijk te herinneren hoe het liedje gaat en begint te schrijven.
‘Ben je al klaar?’ Mevrouw Andriessen staat voor hem om zijn blaadje in ontvangst te nemen. ‘Oh, ik ben zo benieuwd naar jullie verhalen,’ roept ze in de richting van de klas. Wacht maar tot je dit gelezen hebt, denkt Dolf tevreden.

 

Het verhaal achter de foto is een initiatief van Jacqueline van Zwieteren en Carla van Vliet.
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Herfst? Heerlijk

Deze keer is het mij gelukt. Als het steeds vroeger donker wordt, wil ik een rem op de zomer zetten. Ik wil blijven genieten van buiten zijn. De zomer duurde dit jaar tot in oktober.

dscf0146 dscf0606

 

 

 

 

 

 

Toch gaat ook in mijn hoofd op een gegeven moment de knop om. Waardoor dat komt weet ik niet, maar ineens heb ik zin in warme truien, in knus binnen zitten of om in de storm te gaan wandelen.

waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,*

 

img_0329 img_0350

 

 

 

 

 

 

Herfst ruikt naar dood en verderf. Herfst geeft een pracht aan warme kleuren en heldere blauwe luchten. Herfst kan ook een dichte mist zijn waarin de wereld verstild. Je zou er dichterlijk van worden.

De wind schuift in de glazen wolken
lichtende wakken hemel open**

sam_0061

Kom maar op met die herfst en doe straks de winter er ook maar bij.
Zonder herfst is er geen verlangen naar de lente en de zomer.

img_0376

*) Herfst van Hanny Michaelis
uit ‘Verzamelde gedichten’
Van Oorschot 2006

**) Herfst van Maria Vasalis,
uit: Parken en woestijnen
Stols 1940