Geplaatst in Werk

Een sprankje gevonden

Ze zijn er nog steeds, onze postbakjes op de tweede. En, er ligt zowaar post in voor mij en mijn collega’s. Voor het eerst sinds maart ben ik een paar uur op kantoor. De post is het tijdschrift Sprank van Divosa, de branchevereniging voor ambtenaren in het sociaal domein. Het is het nummer van begin maart. 

In Sprank staan altijd lekkere achtergrondartikelen en inspirerende interviews met collega’s bij andere gemeenten. Met de gedachte, lekker thuis lezen, stop ik hem in mijn tas.

In het redactionele stukje vind ik niets terug over Corona, geen splinter, geen sprankje. Het ontbreekt in het hele nummer. Zo kort geleden hadden we het er gewoonweg niet over. Zo snel is onze wereld veranderd. Of toch niet?

De supermarkt is niet eng

In een column wordt aandacht gevraagd voor het initiatief MeeleefGezin. Kinderen van wie de ouder psychische problemen heeft kunnen regelmatig in een ander gezin rust en aandacht krijgen.  Ondertussen komt de ouder tot rust en kan met meer energie voor zijn of haar kind zorgen. De vader van Mirthe heeft een angststoornis en durft niet naar de supermarkt. Dankzij meeleefmoeder Ank leert Mirthe dat boodschappen doen heel leuk is.

Of wel

De supermarkt is door Corona voor heel veel mensen eng geworden. Zelf gebruik ik mijn winkelwagentje als buffer en draag handschoenen omdat ik gruw van het idee iets te moeten vastpakken wat een ander net heeft aangeraakt. Iemand die net daarvoor aan zijn neus kriebelde. Dat leidt ongetwijfeld tot meer begrip voor mensen als de vader van Mirthe. Misschien dat enkelen er een stoornis aan over houden als Corona al lang weer geschiedenis is.

Even bellen

Alleen maar meer redenen om een initiatief als MeeleefGezin te blijven steunen. Maar ook de creatieve oplossing voor de wachtlijsten in de GGZ en de kwetsbare jongeren die een extra zetje nodig hebben naar werk, andere onderwerpen in deze Sprank. Ze verdienen minstens zo veel aandacht tijdens de Corona crisis en ver daarna. Ik ben daarom eigenlijk wel benieuwd naar de nummers die sinds maart zijn verschenen. Het blad bestaat nog steeds. Welke inspirerende oplossingen om de nieuwe crisis te lijf te gaan, heeft de redactie in het land gevonden. Morgen even bellen.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Don’t fence me in

Helemaal alleen in huis, de buren ook weg. Niemand die de GGD zal gaan bellen. Ik kan zo hard zingen als ik wil en doe dat vol overgave onder de douche.


Oh, give me land, lots of land under starry skies above
Don’t fence me in

Lees verder “Don’t fence me in”

Een zomers stapelgedicht #ZoetermeerSchrijft

Deze opdracht is zelfs te doen bij een hittegolf. Hij lukt vast ook bij winters weer, als je verlangt naar de zomer. Maar ik stond vandaag in het halfduister voor mijn boekenkast, koos lukraak wat titels uit. Gerangschikt en nog eens gerangschikt, tot ik tevreden was. Wacht nog een boek er boven op, bij wijze van titel. Lees hier hoe de opdracht werkt. Pas op: het is verslavend, geen boekenkast is meer veilig.

Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken, Mode

Kleur bekennen

Het zonlicht zet het rolgordijn in vuur en vlam. De muren, de houten vloer en het dekbed aan het voeteneinde, alles kleurt oranje. Ik krijg er een feestelijk gevoel van. Hoe ga ik dat gevoel vasthouden vandaag? Ik stap het bed uit en duik mijn kast in. Waar is die zijden sjaal gebleven? Samen met Annelies heb ik hem zelf geschilderd. Ze had er nog een over en die was voor mij. Meestal kies ik voor blauw maar die dag ging ik voor warme tinten. Het was de laatste les voor de zomervakantie. Met mijn vingers vormde ik torentjes in de natte stof. De verf vloeide snel uit, behalve waar ik zout had gestrooid. Je weet nooit wat je krijgt maar het is altijd bijzonder. Onderin de mand vind ik de sjaal gekreukt terug. Ik strijk hem glad. Vandaag ga ik je luchten.

Challenge #ZoetermeerSchrijft

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Zoetermeer schrijft

Wat voor schrijver ben ik eigenlijk? Geen idee, wat ik wel weet is dat ik nadat ik een verhaal op papier heb gezet, me bedenk in wat voor heerlijke wereld ik ben geweest.

Dit kwam door de nieuwsbrief die ik van Jacqueline van Zwieteren ontving. Jacqueline is schrijfcoach en organiseert via Het Verhaal Achter leuke schrijfactiviteiten, onder andere in de bibliotheek van Zoetermeer. Die nieuwsbrief begon met:

Lees verder “Zoetermeer schrijft”
Geplaatst in Werk

Kom je buiten spelen?

Zo slordig. Ik durf het bijna niet te vertellen. In een doos met oude foto’s, kaarten en brieven uitnodiging vond ik twee gesloten enveloppen. Spannend om ze open te maken.

In de eerste envelop zaten twee briefjes van 25. Hoe kon dat nou. In de tweede envelop zaten ook twee briefjes van 25. Ik heb het over guldens. Ergens in de vorige eeuw had ik deze twee enveloppen over het hoofd gezien.

Lees verder “Kom je buiten spelen?”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Werk

Het Hollandse zomer filmpakket

Zul je net zien. Twee droge zomers, een heet voorjaar. Je denkt: Corona, geen  risico’s, dus boek je een vakantie in eigen land. Ja hoor, komt de regen met bakken uit de lucht vallen. Daarom deel ik graag een filmpakket met je dat ik voor mijn collega’s had gemaakt. 

Lees verder “Het Hollandse zomer filmpakket”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Werk

Ik ben je kwijt

O, nu snap ik wat je bedoelt 

Dat is mijn collega die ik uitleg hoe ik het vraaggesprek dat we morgen hebben, voor me zie. Uit het draaiboek dat ik hiervoor gemaakt had, had hij dat zo helemaal niet begrepen.

Dat is toch zo logisch als wat

Lees verder “Ik ben je kwijt”