Mijn tante Hetty, deel 22: Slot

‘Mara, kom je eten?’ ‘Ik kom zo mam, even mijn verhaal afmaken.’ Victor was bang dat hij gearresteerd zou worden. Gelukkig kon tante hem geruststellen. Ze heeft de politie gebeld en gevraagd gelijk langs te komen voor onze verklaringen. Victor heeft alles verteld wat hij wist over Remco en laten zien hoe je een computer... Lees verder →

Tante Hetty, deel 17: Aan de keukentafel

Het stuk pizza bij Victor thuis gisteravond is het laatste dat ik gegeten heb. Dat merk ik nu ik veilig in het huis van tante ben. Ik loop naar de keuken om wat te eten te zoeken. Victor zal ook wel honger . Ik grijp de deur vast als ik een man zie opstaan vanachter... Lees verder →

Heel lang geleden, ergens in een land hier ver vandaan, woonde een meisje. Devi was haar naam. Als Devi later groot was wilde ze danseres worden. Dan wilde ze de hele dag flamenco’s dansen, met haar hakken stampen op de vloer en keihard: ’Olé’, roepen. Ze begon al vast te oefenen. Ze danste alle dagen,... Lees verder →

Mijn tante Hetty, deel 15: De tunnel

In het huis is het nog steeds stil maar we hebben geen tijd te verliezen. Hoe kunnen we ontsnappen uit de kelder? Ik denk diep na. 'Wacht eens, Estelle en David vertelden ooit over een geheime gang naar het tuinhuisje. Dan kon je ongezien bij het zwembad komen. Ze hadden geen idee waarom, maar iemand... Lees verder →

Mijn tante Hetty, deel 14: Opgesloten

Ik word wakker van de kou en weet eerst niet waar ik ben. Mijn neus kriebelt. Als ik wil krabben, weet ik het weer. Mijn handen zitten vast op mijn rug. We zijn vastgebonden door de drie mannen en in de kelder van de buren gedumpt. Ik moet toch in slaap gevallen zijn. Ik weet... Lees verder →

Vergeving

Misschien als ik op mijn hoofd ga staan Misschien als ik met mijn handen zwaai Misschien als jij je ogen dicht doet Misschien kan ik het dan Je vergeven

Mylan waar ben je?

Ik hang hier nu al een week. Het ringetje waaraan ik vast zit begint al te roesten. Een oude man op klompen vond mij tussen het gras. Hij heeft me hier aan het prikkeldraad gehangen. Hij dacht natuurlijk dat Mylan op zoek was naar mij en dat ik zo meer zou opvallen. Maar Mylan is... Lees verder →

Ik ben zichtbaar

Op mezelf terug geworpen In mijn kleine wereld Kijk ik wie mij ziet Ik ben zichtbaar Voor wie het wil zien Voor wie ik goed ben zoals ik ben Van wie ik hou Ben ik zichtbaar

Inspiratie op doen op een buitengoed

Voor je ligt het onbekende Je leert het nooit kennen als je niet gaat Til een voet op en zet hem voor de andere Als je in beweging komt ontstaat de weg vanzelf Dit weekend logeerde ik in een heuse herberg met mijn schrijfgroepje. Nog geen tien kilometer van mijn huis vandaan, maar mijlen verwijderd... Lees verder →

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: