Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Uit de droom

Jacqueline van Zwieteren

‘Waar heb je die foto gevonden?’
Mijn moeder kijkt me vragend aan. In mijn handen heb ik een foto met twee blote baby’s, een meisje met een krul boven op haar hoofd en en een jongetje dat elk moment in tranen uit kan barsten.
‘Ik was op zoek naar een foto van Peter om iets te maken voor zijn vijftigste verjaardag. Dit ben ik toch met Peter?’
Mijn moeder knikt: ’Het was voor een wedstrijd van Libelle. Jullie waren zo’n leuk stel samen. Jet en ik dachten dat we een goede kans zouden maken op een prijs. En wie weet, de hele wereld over zouden vliegen met onze mooie kindjes als fotomodellen.’
‘Dat is niet echt gelukt.’
‘Nee, die hele fotomiddag was hopeloos. De fotograaf wilde jullie persé naakt op de foto. Dat zou vertederend overkomen, maar het was er hartstikke koud. Peter plaste gelijk het decor onder.’
‘Denk je dat ik het kan maken om deze foto te gebruiken op zijn feest?’
‘Waarom niet, de foto is toch heel netjes. Je ziet helemaal niets.’
‘Nee, ik bedoel dat Peter het misschien niet leuk vindt dat iedereen hem ziet als huilerig kind.’
‘Dat ben jij hoor die daar zit te huilen. De fotograaf had net je knuffel afgepakt.’

 

Meedoen? Het verhaal achter de foto is een initiatief van Jacqueline van Zwieteren en Carla van Vliet.
Geplaatst in Nieuws en politiek, Werk

Drie manieren om je talent te ontdekken

Een nieuwe opdracht, een nieuw team of een nieuwe leidinggevende en boem, je staat ineens stil:

Wie ben ik, wat wil ik en waar ben ik goed in?

Gekleurde Gedachten, Karien DamenIk heb dat op dit moment. Ik sta stil en denk na over mijn talenten en wat ik wil. Het mooie is dat als vanzelf hulp op mijn pad komt. Hulp met een bevrijdende boodschap: fixeer je niet op je zwakheden maar op je talenten.

1.

‘Op welke eigenschap kun je altijd vertrouwen?’

Dat vroeg Brenda Vos, docente aan de Universiteit van Utrecht en de Hogeschool Groningen, ons. Ik was met twintig anderen op een inspiratiebijeenkomst van Publiek Domein. Ooit deed ik er de leergang Strategisch Bewegen in Gemeentelijke krachtenvelden (SBG) en sindsdien krijg ik regelmatig dit soort leuke uitnodigingen.

Niemand hoefde lang na te denken. Waar ik zelf altijd op kan rekenen is mijn gevoel voor humor. Dat relativeert enorm en breekt de spanning in gezelschap. ‘Goede kans,’ zei Brenda, ‘dat je dan een talent bij de kop hebt.’ De momenten dat dit talent samenvalt met de juiste kennis en vaardigheden, op het juiste moment en met de goede motivatie dan heb je een optimale prestatie. Brenda Vos pleit er dan ook voor om talenten als uitgangspunt te nemen bij loopbaanontwikkeling. Dat geeft meer energie dan blijven sleutelen aan waar je niet zo goed in bent.

2.

Misschien is dit iets voor jou?

Een collega drukt mij het boek: Ontdek je sterke punten, van Marcus Buckingham en Donald Clifton in handen. In het boek vind je een code waarmee je een test kunt invullen. De test is gebaseerd op jarenlang onderzoek van The Gallup Organization. Als je alle vragen hebt beantwoord krijg je een rapport met je vijf sterkste punten. Bij mij staat strategisch denken bovenaan, ik schep orde in chaos en kijk graag naar het grote geheel. Mijn verantwoordelijkheidsbesef, een ander sterk punt, zorgt er voor dat er ook nog iets uit mijn handen komt. Met deze wetenschap kan ik keuzes maken. Past een opdracht bij mijn sterke punten of probeer ik iets te bewijzen waar ik eigenlijk minder goed in ben.

3.

Meester in je werk, ken je die site?

Dat vroeg mijn schoonzus. Als je werkt bij een gemeente of een provincie, zoals wij allebei, kun je gebruik maken van een site van het A+O Fonds: Meester in je werk. Hierop vind je allerlei testen waarmee je je talenten kunt ontdekken en hoe je er mee aan de slag kunt, welke functie goed bij je past en welke rol jou het beste ligt in een team.

Gekleurde Gedachten, Karien Damen

Genoeg te ontdekken, gelukkig zijn we nooit af.

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Wat ligt daar aan te branden?

Ik heb een nieuwe oven. Ik ben zo blij. zit een hele nieuwe keuken om heen maar de oven is wel het fijnste. Het is een echte oven, niet zo’n combimagnetron waar je net een schaaltje in kunt schuiven. Nee, zo één die groot genoeg is voor de oude braadslee van mijn moeder. Hierin maakte ze bami met spruitjes. Ik zal haar eens naar het recept vragen. Ook mijn terracotta römertopf past er in. Groente blijft hier zo lekker knapperig in.
Gelukkig werkt hij niet op gas. De oven bij ons thuis moest je met een lucifer aan steken en dat werkte niet altijd goed. De vlammetjes gingen uit maar het gas bleef stromen. Bij het openen van de deur kreeg je dan een enorme steekvlam. Ook herinner ik me een keer dat ik een pizza in de oven had gedaan en dacht: dat duurt twintig minuten precies genoeg om de hond even uit te laten. Maar die wilde niet verder mee dan de hoek van de straat. Ik kreeg hem niet in beweging. Bij thuiskomst bleek dat hij de slimste van ons twee was. De keuken stond vol rook. Er zat nog karton aan de onderkant van de pizza en dat was gaan smeulen.

Karien Damen, Gekleurde Gedachten img_0113

Mijn eerste baksel is een plaattaart met knolselderij, witlof, peer en gorgonzola. Niet al te ingewikkeld en de combinatie van zoete peer met pittige kaas is in elk recept goed. Maar eerst de oven gebruiksklaar maken, deze keer geen zwarte rook. De plaattaart doe ik voor de zekerheid op een plaat met opstaande rand en dubbel bakpapier. De groente met kaas maakt hem erg nat. Na een half uur serveer ik mijn taart, zonder zwart geblakerde randjes.

 

Geplaatst in Mijn tante Hetty

Mijn tante Hetty, deel 8: Hulp van een hoodie

Dit is een fragment van mijn nieuwe verhaal. Onder dit fragment staat een samenvatting. Wordt vervolgd.

In de keuken van tante Hetty is het lekker koel. Ik ben toch maar naar binnen gegaan. Ik voelde me niet op mijn gemak, zo helemaal alleen in de tuin van de buren. In de fruitmand zie ik het briefje liggen van de moeder van David en Estelle. Tante Hetty vond het voor de schoolvakantie op de deurmat. Toen ze het mij liet lezen, zei ze: ‘Celine had wel erg veel haast. Ze is vergeten de sleutel er bij te doen. Die krijg ik anders wel voor het geval dat. Nou ja, je kunt in ieder geval door de heg naar het zwembad.’

Mijn tante Hetty, gekleurde gedachten, Karien DamenIk ga Victor appen over gisteravond. Ik maak me toch een beetje ongerust over de computer van tante.

Hoi, over gisteravond. Moeten we naar de politie?
15.57

Je was er ineens niet meer.😁
15.58

Er kwam iemand boven dus ik moest stoppen.
15.59

Niet de politie, die snappen het niet🙄

We lossen het zelf op
16.00

Maar tante heeft geheime stukken
16.02

Eerst het internet uitzetten en de schijf er uit halen
16.03

Dan moet ik vertellen dat ze gehackt is😭
16.04

Je kan toch wel een smoes verzinnen?
16.05

Heeft ze een virusscanner?
16.06

Dat weet ik niet
16.08

Dat moet je dan gelijk zeggen
16.09

?
16.10

Dat ze er één moet kopen met een firewall, stupid
16.10

En verder?
16.11

Heeft ze de nieuwste windows versie?
16.12

Weet ik veel 🤓
16.13

Ik kom wel langs
16.15

Oké, ik geef wel een seintje.

👍Eerst tante waarschuwen.
16.16

Samenvatting: Het is zomer. Ik ga logeren bij tante Hetty. Mijn moeder moet namelijk naar Katmandoe. Daar ligt mijn vader in het ziekenhuis nadat hij gered is op de Lhotse een bergtop naast de Mount Everest. Mijn vader is alpinist. Ik kan niet mee want ik zit in de laatste schoolweken voor de zomervakantie.
Tante Hetty is advocaat en eigenlijk is ze de tante van mijn moeder. Ze is niet getrouwd, rookt en drinkt als een ketter. Mijn moeder blijft maar weg en de schoolvakantie begint.
Ik verveel me. Ik staar in het scherm van de computer en het lijkt me uit te nodigen. Een jongen verschijnt in beeld en nodigt me uit de virtuele wereld in te stappen. Ik wil dat helemaal niet totdat blijkt dat tante Hetty in gevaar is. Iemand uit de onderwereld heeft het op haar gemunt. Ik stap toch de virtuele wereld en samen met de jongen, die Victor heet, ontmasker ik de misdadigers.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Het verhaal achter de foto: Wraak

2-hetverhaalachterdefoto-800x592Schrijf een opstel van maximaal 200 woorden naar aanleiding van onderstaande foto, staat op het blaadje dat mevrouw Andriessen van Nederlands uitdeelt. ‘Let op, hiervoor krijgen jullie maar 30 minuten.’

Dolf zucht, het enige wat bij hem naar boven komt is A message in a bottle, van The Police. Het heeft zich in zijn hoofd vastgezet:
Sending out an S.O.S,
Sending out an S.O.S.
Echt zo’n liedje dat de hele dag in je hoofd blijft zitten. Zijn moeder noemt dat een kleefliedje. Soms blijft het wel een week hangen. Maar hoe komt hij daar nu vanaf?

Hij kijkt schuin naar achter en ziet Liesbeth van Kesteren druk pennen. Ze heeft haar tong tussen haar lippen geklemd en blosjes op haar wangen. Zij zal weer een pracht van een verhaal schrijven. Mevrouw Andriessen gaat dit als eerste voorlezen en de halve klas gaat van verrukking zitten zuchten. En hij, hij zit met dat stomme liedje in zijn hoofd.
Wacht even, dat is het. Dat is zijn wraak voor deze stomme opdracht, alleen goed voor meisjes. Hij probeert zich zo goed mogelijk te herinneren hoe het liedje gaat en begint te schrijven.
‘Ben je al klaar?’ Mevrouw Andriessen staat voor hem om zijn blaadje in ontvangst te nemen. ‘Oh, ik ben zo benieuwd naar jullie verhalen,’ roept ze in de richting van de klas. Wacht maar tot je dit gelezen hebt, denkt Dolf tevreden.

 

Het verhaal achter de foto is een initiatief van Jacqueline van Zwieteren en Carla van Vliet.
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Herfst? Heerlijk

Deze keer is het mij gelukt. Als het steeds vroeger donker wordt, wil ik een rem op de zomer zetten. Ik wil blijven genieten van buiten zijn. De zomer duurde dit jaar tot in oktober.

dscf0146 dscf0606

 

 

 

 

 

 

Toch gaat ook in mijn hoofd op een gegeven moment de knop om. Waardoor dat komt weet ik niet, maar ineens heb ik zin in warme truien, in knus binnen zitten of om in de storm te gaan wandelen.

waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,*

 

img_0329 img_0350

 

 

 

 

 

 

Herfst ruikt naar dood en verderf. Herfst geeft een pracht aan warme kleuren en heldere blauwe luchten. Herfst kan ook een dichte mist zijn waarin de wereld verstild. Je zou er dichterlijk van worden.

De wind schuift in de glazen wolken
lichtende wakken hemel open**

sam_0061

Kom maar op met die herfst en doe straks de winter er ook maar bij.
Zonder herfst is er geen verlangen naar de lente en de zomer.

img_0376

*) Herfst van Hanny Michaelis
uit ‘Verzamelde gedichten’
Van Oorschot 2006

**) Herfst van Maria Vasalis,
uit: Parken en woestijnen
Stols 1940

Geplaatst in Nieuws en politiek

Help, hier is whatsapp-buurtpreventie

Buurtpreventie, Karien Damen, Gekleurde Gedachten

Er hangt een nieuw bord hoog aan een lantaarnpaal op de hoek van onze straat. Zo’n bord waarbij je denkt: Wat fijn dat er hier mensen wonen die met elkaar besloten hebben een beetje op hun buurt te letten. We kunnen immers niet alles aan de overheid alleen over laten.

Maar het bord hangt wel aan het begin van mijn straat en ik weet nergens van.  Geen briefje in de bus of iemand die aanbelde met de vraag of wij whatsapp-buurtpreventie een goed idee vonden en misschien wel mee wilden doen. Dat steekt.

Wat is het?

Volgens mijn eigen gemeente is WhatsApp-buurtpreventie een digitale vorm van buurtpreventie. Gebruikers wisselen in een WhatsApp-groepberichten uit en  bestanden, zoals bijvoorbeeld foto’s van verdachte situaties. Elkaar snel waarschuwen is een krachtig hulpmiddel voor buurtpreventie.

Een groep wordt ondersteund via de site wabp.nl. Hier staan ook een paar duidelijke spelregels op voor gebruikers.

Wanneer er in een straat een groep actief is plaatst de gemeente een bord. Volgens de gemeente werken deze borden preventief.

Werkt het?

Buurtpreventie bestaat al veel langer. Het ging in het verleden om groepjes bewoners die zich gezamenlijk wilde inzetten om de veiligheid in de buurt te verbeteren. Er is ook veel onderzoek gedaan naar de werking van dit soort initiatieven. Hieruit blijkt dat de werking van korte duur is en dat het vooral werkt als het past in een breed beleid van de gemeente: bewoners krijgen voorlichting over betere beveiliging en onderlinge contacten worden verstevigd.

Effect buurtpreventie 2.0

Uit onderzoek van de Universiteit van Tilburg blijkt dat de WhatsApp-buurtwacht in 35 buurten van Tilburg leidde tot een scherpe afname van het aantal inbraken. De groepen werden ondersteund door de gemeente. Het onderzoek strekte zich uit over een periode van negen maanden. Ik ben geen wetenschapper maar dat lijkt me niet erg lang.

Wat steekt er?

Een goed initiatief dus van mijn medebewoners om met elkaar te appen. Toch schuurt het ergens. Je veilig voelen in je buurt of straat hangt samen met het gevoel gekend te worden. Dat gaat verder dan melden dat er een verdachte jongen met een hoody of een rare collectant zich in de buurt ophoudt. De gemeenten mag wat mij betreft meer tijd steken in het bij elkaar brengen van bewoners en het geven van voorlichting. Nu is de oproep, meld ons als je een whatsapp-buurtpreventie groep hebt dan hangen wij een bord op. Beetje simpel.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Een rare zeester

 

Een zeester, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

Wat is dat?

 

Het lijkt wel een zeester

 

Wel een rare zeester

 

Een zeester, Gekleurde Gedachten, Karien DamenDus toch een Zeester?

 

Nee, die zit niet op een handdoek

 

 

Kijk en zie

 

 

 

Geplaatst in Mijn tante Hetty

Mijn tante Hetty, deel 7: Zwembad

Dit is een fragment van mijn nieuwe verhaal. Onder dit fragment staat een samenvatting van hele verhaal. Wordt vervolgd.

Het is verschrikkelijk warm vandaag. Ik ben door de heg naar de tuin van de buren gegaan. Ik mag in hun zwembad. Ik heb net een paar baantjes gezwommen en zit op de rand met mijn voeten in het water. Waren Estelle en David er maar. Dan zou het toch leuker zijn. Samen met hun vader en moeder zijn ze op vakantie. Tante Hetty had een briefje in de bus gekregen of ze op het huis wou letten. Het is een heel ander huis dan dat van tante Hetty. Het is een witte villa met grote ramen. Nu zijn ze allemaal geblindeerd.

Gisteravond had tante Hetty een etentje met vrienden. Een andere advocaat van het kantoor was daar bij met zijn vrouw. Die zijn wel oké. Ze zijn nog niet stokoud en ik krijg de hele tijd knipoogjes van de vrouw als ze het weer over legaliteit of verschoningsrecht hebben. Dan is er nog een oude vriendin van tante die psycholoog is en altijd wil weten hoe het op school gaat. Dat klinkt nieuwsgierig maar ze wil het echt weten. Niet mijn cijfers of zo maar wat ik er van vind en hoe ik me voel. En dan was er nog Bert van de delicatessenzaak. Ik begrijp niet waarom tante hem aardig vindt. Er is één gelukje, hij vindt mij ook niet aardig. Hoe ik dat weet? Hij zegt nooit wat tegen mij, als het niet hoeft.
Eerst ging het over wat je doet als je weet dat je patiënt terrorist is. De vriendin van tante heeft een patiënt die allemaal stemmen in zijn hoofd hoort. Van die stemmen krijgt hij de opdracht om een bom te maken en een aanslag te plegen. Ze heeft een beroepsgeheim en kan dus niet naar de politie gaan. Tante zei dat je pas de politie kan bellen als de patiënt roept dat hij nu de aanslag gaat plegen en met een grote sporttas in zijn auto stapt. Het kan natuurlijk ook zijn dat het alleen maar in zijn hoofd zit. Daarna hadden ze het over privacy. Dat je op straat overal gevolgd kan worden door je telefoon. Dan vraagt Bert ineens aan tante hoe het met haar laatste zaak is. Tante keek naar mij. ‘Had jij niet afgesproken vanavond nog te skypen?’ Ze bedoelde dat ik naar boven moest omdat ik het verhaal niet mocht horen, net als het interessant wordt.

Ik liep expres langzaam naar boven maar ik kon niets horen van het gesprek. Boven zette ik de computer van tante aan en toetste het nummer van Mama in.
‘Mara? Wat doe jij daar?’
Dat was niet de stem van mijn moeder, het was een jongensstem. Hoe kan dat nu? Ik schrok me de tandjes.
‘Hé Mara Tara hoe komt het dat jij achter deze computer zit?’
Toen hoorde ik het. Het was Victor. Hij zit bij mij in de klas.
‘Hoe weet jij dat ik hier zit? ‘
‘Je camera staat aan, stupid. Wacht even dan zet ik die van mij ook aan.’
Er klonk een ping en daar was hij in zijn eeuwige hoody.
‘Hoe kan het dat je op de computer zit van mijn tante?’
‘Ze heeft een beveiliging van niks. Iedereen kan er in. Volgens mij is ze ook gehackt.’
‘Hoe kan jij dat nou weten?’
‘Dat weet ik gewoon. Je moet er wat aan doen.’
‘De groeten hoor, is dit soms: Inspecteur Victor ruikt onraad?’
‘Het kunnen misdadigers zijn, Mara.’
‘Ja hoor.’
Ik hield de knop van de computer ingedrukt tot hij uitging.

Victor is een echte nerd. Altijd is hij met computers bezig of met zijn telefoon. Hij denkt steeds dat hij een of ander complot op het spoor is. Toch ben ik wel geschrokken dat hij zomaar op het beeld verscheen. Misschien moet ik toch tegen tante zeggen dat ze haar wachtwoord moet veranderen. Wat is dat? Het lijkt net of er boven in de villa iets flikkert. Ik kijk naar de ramen. Er is niets bijzonders te zien.

 

Samenvatting: Het is zomer. Ik ga logeren bij tante Hetty. Mijn moeder moet namelijk naar Katmandoe. Daar ligt mijn vader in het ziekenhuis nadat hij gered is op de Lhotse een bergtop naast de Mount Everest. Mijn vader is alpinist. Ik kan niet mee want ik zit in de laatste schoolweken voor de zomervakantie.
Tante Hetty is advocaat en eigenlijk is ze de tante van mijn moeder. Ze is niet getrouwd, rookt en drinkt als een ketter. Mijn moeder blijft maar weg en de schoolvakantie begint.
Ik verveel me. Ik staar in het scherm van de computer en het lijkt me uit te nodigen. Een jongen verschijnt in beeld en nodigt me uit de virtuele wereld in te stappen. Ik wil dat helemaal niet totdat blijkt dat tante Hetty in gevaar is. Iemand uit de onderwereld heeft het op haar gemunt. Ik stap toch de virtuele wereld en samen met de jongen, die Victor heet, ontmasker ik de misdadigers.