Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Pluche en roze wolken

Het komt steeds dichterbij. Op zondag 14 augustus is het zo ver. In het park bij de Nicolaaskerk in Zoetermeer maak ik op verzoek van bezoekers een gedicht of zeer kort verhaal. Ik doe dat samen met andere leden van de prozagroep. Een paar weken geleden leek het me wel stoer voorbij elke gêne te gaan, maar nu de datum dichterbij komt krijg ik buikpijn.

Hoe ga ik dat aanpakken?
Gelukkig kan ik nog oefenen. Misschien vinden mensen het leuk om een portret mee te krijgen, van hun zelf of van een geliefde. Ik denk aan een triolet.

Wat is een triolet eigenlijk?
Een triolet, een rondeau simple of een rondelet is een Franse dichtvorm uit het begin van de 14e eeuw. Eigenlijk is het een rondeel van acht versregels, rijmschema ABaAabAB. De benaming ‘triolet’ dateert uit de 16e eeuw en slaat op de drie versregels 1, 4 en 7 die identiek zijn. De versregels 2 en 8 zijn eveneens identiek.
Mijn triolet wordt met het beantwoorden van de volgende vragen eigenlijk een portrelet.

1. Iets waar de persoon voor staat

2. Iets over het uiterlijk van de persoon

3. Een vraag die je wilt stellen

4. = 1

5. Wat zei deze persoon

6. Wat is je bijgebleven

7. = 1

8. = 2

Laat ik beginnen met Femke Halsema. Ik heb net het boek pluche van haar gelezen. Deze week maakte ze bekend dat ze stopte met twitteren. De laatste stap uit de Haagse schijnwerpers. Het tweede portrelet gaat over een andere mooie vrouw; mijn schoonzus Heleen Vaessen die net een eigen verloskundige praktijk is begonnen in Pijnacker.

 

Femke Halsema

Je bedreef integere politiek

Met je stralende ogen en donkere krullen

Was je echt niet gehecht aan het pluche?

Je bedreef integere politiek

‘Het belangrijkste is de democratische rechtsstaat’

Paars plus had het moeten worden voor jou

Je bedreef integere politiek

Met je droevige ogen en donkere krullen

Heleen Vaessen

Helpt je bevallen vanuit eigen kracht

Een sterke vrouw met zachte ogen

Bestaan roze wolken echt?

Helpt je bevallen op eigen kracht

‘Je weet zelf het beste hoe het moet’

Vroedvrouw vanuit passie

Helpt je bevallen vanuit eigen kracht

Een sterke vrouw met zachte ogen

 

Afbeeldingen zijn van Heleen Vaessen

Geplaatst in Nieuws en politiek

Op de koffie

griffieAlsjeblieft, zonder melk en suiker, maar vertel eens je werkt op een griffie, wat doe je dan eigenlijk?

Met mijn collega’s zorg ik ervoor dat de gemeenteraad zijn werk goed kan doen. Vergaderstukken komen op tijd en in de goede volgorde bij de raadsleden, tegenwoordig digitaal. Personele zaken rond bijvoorbeeld wisseling van raadsleden zijn goed geregeld. De communicatie rondom de raad is geregeld. Eigenlijk regelen we van alles en nog wat. We helpen mee de vergaderingen van de commissies en de raad goed te leiden en adviseren op procesniveau.

Wat moet je kunnen om een goede griffie-medewerker te zijn?

Je moet de gemeentewet zeer goed kennen. Daarnaast moet je super accuraat zijn. Wanneer iets niet goed gaat, zijn de consequenties groot. En je bent van het proces, en niet van de inhoud. Dat betekent politiek neutraal opstellen.

Moet je politiek leuk vinden?

Ik vind politiek leuk. Ik kom uit een rood nest, een echt arbeidersgezin. Bij mij thuis waren we zeer loyaal naar PvdA en de vakbond. Ik ben zelf ook actief geweest in de politiek, vooral in Rotterdam. Ik heb zo’n beetje alle denkbare functies vervuld op lokaal niveau. Nu deel ik alleen nog folders uit. Leuke gesprekken met bewoners kun je dan hebben.

Je hebt politicologie gestudeerd, toch? hoe kwam je tot die keuze?

Ik wilde iets veranderen aan de onrechtvaardigheid in de wereld. Ik zag als kind tv-beelden van de hongersnood in Biafra. Dat maakte diepe indruk op mij. Ik zag in dat het geen schaarste was maar een kwestie van verdeling en dus politiek.

Je bent dus politiek rood gekleurd, en nu werk je voor een raad vol VVD-ers. Hoe gaat dat?

Het maakt voor mij niets uit. Het gaat erom dat zij hun best doen voor de stad. Dat maakt dat ik loyaal ben naar hen. Een enkele keer heb ik zin om in een discussie naar de microfoon te grijpen, maar doe dat natuurlijk niet. Ik doe juist erg mijn best er neutraal bij te zitten en een gezicht te trekken waaraan je niets kunt aflezen. Het scheelt dat ik samen met de voorzitter van de vergadering erg moet letten op het proces Dat leidt af van de inhoud.

Wil je nog een kopje?

(met dank aan Lesley Cordewener)

Geplaatst in Nieuws en politiek

39 nieuwe bazen

 

Gemeenteraad Zoetermeer
Gemeenteraad Zoetermeer 27 maart 2014, foto Robbert Moree

Bij thuiskomst viel mijn oog op een tekst op de voorpagina van de krant: Twaalf jaar slaap. Dat zou ik wel willen, maar dat stond er niet. Het was een advertentie voor de film: Twaalf jaar slaaf. De afgelopen dagen zijn erg druk geweest.

Verkiezingen
Op 19 maart kon iedereen, in zijn of haar gemeente, een stem uitbrengen op een kandidaat voor de gemeenteraad. Als alle stemmen zijn geteld en het aantal zetels is bepaald begint het werk van mij en mijn collega’s op de griffie.

Nu zie je verkiezingen al een tijdje aankomen, één keer in de vier jaar voor de gemeenteraad. We waren dus goed voorbereid. Toch hebben we het druk, in een paar dagen is er veel te regelen en in goede banen te leiden.

Afscheid
We organiseren het afscheid van de oude gemeenteraad. Sommige leden keren niet terug in de nieuwe gemeenteraad, omdat ze daar zelf voor gekozen hebben of vanwege de verkiezingsuitslag. Hoe dan ook, wij zorgen er voor dat die extra in het zonnetje kunnen worden gezet in de laatste raadsvergadering. Vier jaar lang hebben ze hun best gedaan voor de stad.

Raadsleden besteden gemiddeld meer dan 20 uur per week aan het raadswerk, vaak naast een betaalde baan en gezin. Ik vind ze de meest gemotiveerde ambassadeurs van onze stad. Naar eer en geweten nemen ze besluiten die bewoners ze niet altijd in dank afnemen.

Een nieuw begin
Vervolgens verwelkomen we de nieuwe raad. We bestoken ze met veel informatie in de hoop dat ze zich snel thuisvoelen en aan de slag kunnen. De installatievergadering is een plechtig moment. Deze was afgelopen donderdag. Alle 39 raadsleden leggen dan de eed of belofte af. 39 inwoners die zich vier jaar gaan inzetten voor hun stad. 39 mensen die hun energie en talent richten op een tijd verslindende maar mooie hobby: politiek.

We hebben weer een nieuwe gemeenteraad, 39 nieuwe werkgevers voor de griffie. We kunnen weer gewoon aan het werk. Misschien kan ik dan toch eens naar die film.

10 adviezen aan het nieuwe raadslid

 

 

Geplaatst in Nieuws en politiek

Is het wijs of is het wijs


Daar moest een doordachte strategie achter zitten dacht ik donderdagochtend over de opstelling van Diederik Samsom. Zelf zou ik niet in staat zijn om de roep van de andere partijen te weerstaan. Niets is leuker en geeft meer energie dan samen aan oplossingen voor een probleem te werken.
Donderdagavond tijdens het kamerdebat keek Diederik Samsom alsof hij niet op een partijtje was uitgenodigd. Hij kende het gevoel hoe geweldig het is om met anderen samen ergens aan te werken, dus ook. En had zich moeten inhouden om niet mee te doen of was er wat anders aan de hand?
De volgende morgen was het algemene oordeel dat Diederik Samsom de verliezer was. Alleen fragmenten uit het debat die dat moesten bewijzen waren te horen op de radio. De euforie van Jolanda Sap, Alexander Pechtold en Arie Slob over het resultaat was grenzeloos. Maar wat hebben ze eigenlijk binnengehaald. Een akkoord vol losse eindjes.
Eén van die losse eindje is de verhoging van het hoogste BTW tarief naar 21%. Ik hoorde een marktkoopman uitleggen dat zijn nachtponnen die nu vijf euro kostte hij toch echt niet kon verkopen voor 5 euro en nog wat. Dus, was zijn redenering, gaat hij verlies lijden. Ik herinner mij van de invoering van de euro dat middenstanders heel goed in staat waren om prijzen gunstig af te ronden. Maar dat consumenten hun hand nog meer op de knip gaan houden is zeker waar. En dat deze maatregel vooral mensen treft die al weinig in die knip hebben is ook waar.
De maatregelen voor de woningmarkt kunnen leiden tot een daling van de huizenprijzen met 20 tot 25 procent. In de huidige situatie leidt dat tot een vermogensverlies, dat in veel gevallen niet gedragen kan worden. Net als in de jaren 80 zullen we veel gedwongen verkopen zien. Ook door de bepaling dat een nieuwe hypotheek niet meer dan 100% mag zijn, blijft de koopmarkt op slot voor starters. En aan de onderkant moet de beweging beginnen.
Dan nog de nullijn voor ambtenaren, waaronder de onderwijzer en de politieagent die al een paar jaar op nullijn zitten. En het opblazen van het moeizaam bereikte pensioenakkoord.
Maar los van de inhoudelijke argumenten, is het politieke argument het meest wijs. De PvdA houdt zo zijn handen vrij om duidelijk te maken waar het voor staat. De SP krijgt niet de kans om de kaart kampioen opkomen voor de zwakkeren te spelen. Stemmers op GroenLinks moeten zich afvragen of ze er een gratis centrumrechts pakket aan maatregelen bij willen.
De wijsheid achteraf zal zijn dat het niet wijs was van Diederik, maar wel geniaal. Wat vind jij?
Geplaatst in Nieuws en politiek

Zucht

En nu zit ik hier als een versmade geliefde al bijna een week te wachten op een antwoord van de kandidaat partijleiders van de Partij van de Arbeid. Elke keer in de brievenbus kijken, is er al een bericht binnen. En dan weer zuchten en voor mij uit staren.

Ze hebben het natuurlijk veel te druk met campagne voeren. Misschien helpt het als ik zeg dat de eerste die op mijn vraag over de schoenen van Ghandi reageert mijn stem krijgt. Maar dat klopt natuurlijk niet met mijn voornemen om te kiezen voor de kandidaat die niet zelfzuchtig is.

Ik moet op een andere manier uitvinden wie de kandidaat van mijn keuze is. Martijn van Dam deelde op facebook de volgende kennis. Nu. nl heeft in een gezamenlijk interview de kandidaten vijf dilemma’s en drie vragen voorgelegd. http://www.nu.nl/politiek/2757410/verschillen-pvda-kandidaten-worden-duidelijker.html

Overzichtelijker kan haast niet. De verschillen over hoe kandidaten ergens over denken is na lezen wel duidelijk. Doe er je voordeel mee. Maar ik zoek naar hoe kandidaten zijn. Ik moet mijn zoektocht dus nog even voortzetten. We krijgen nog een debat op dinsdagavond bij Pauw en Witteman en morgenochtend ga ik op de koffie bij enkele dierbare partijgenoten.

Geplaatst in Geen categorie

Wie de schoen past


Foto’s: Lex Draijer

Wie past de schoen?
Iemand had na het lezen van vorige mijn blog een suggestie. Waarom vroeg ik niet aan de kandidaten zelf of zij in staat waren hun schoenen uit de trein te gooien.
Ik ben dus op onderzoek gegaan hoe ik ze die vraag zou kunnen stellen. Eerst eens gekeken of ik een mailadres kon vinden.
Alle kandidaten hebben een website speciaal ingericht voor de verkiezingen. De sites geven een aardig inkijkje in hoe de kandidaten zichzelf zien en willen presenteren aan ons, de kiezers.
Die van Nebahat Albayrak staat voornamelijk op zenden. Waar ik ook kijk geen mogelijkheid voor direct contact. Wel waar ik haar kan ontmoeten, wat heeft ze gezegd en waar ik haar nog meer kan volgen, twitter, facebook, dat is allemaal te vinden. Helemaal onderaan, nauwelijks zichtbaar kun je klikken op een adres van ene Rob de Werd. Daar heb ik mijn vraag dan maar naar toe gestuurd.
Martijn van Dam heeft een heus contactformulier op zijn site, maar je kunt ook gewoon zijn e-mailadres aanklikken en een berichtje sturen. Dat heeft hij dus van mij gekregen.
De site van Lutz Jacobi was al in de lucht voor Lutz zich kandidaat stelde. Ze heeft volgens mij wel wat met social media, ik ken haar van twitter. Ook bij haar kun je simpel via het aanklikken van contact bij een mailadres komen. Wel is het het adres van haar persoonlijk medewerker, dat dan weer wel.
Ronald Plasterk is niet benaderbaar via zijn site, uiteraard kun je wel steunbetuigingen achter laten.
Bij Diederik Samsom vind je een formulier waarmee je een reactie kunt mailen. Het lukte mij om daar mijn hele boodschap in te plakken en te versturen.
Het resultaat voor benaderbaar levert een positieve score voor Martijn van Dam, Lutz Jacobi en Diederik Samsom. Ronald Plasterk reageerde trouwens binnen een uur op mijn vriendschapverzoek op facebook. Hij heeft mijn vraag nu dus ook.


Ben benieuwd naar de reacties.



Geplaatst in Nieuws en politiek

Het verhaal van de schoenen

Het verhaal van de schoenen
Ik kreeg van een lieve vriendin een kaart toegestuurd. Het was een ‘verhalenkaart’. Het plaatje op de voorkant herkende ik pas toen ik het ‘verhaal’ van de kaart gelezen had.

Op een druk perron in India stapte Mahatma Ghandi op de trein. Bij het instappen ging het mis. Ghandi verliest een schoen. Vlak naast de rails blijft de schoen liggen. De trein begint te rijden en Ghandi kan zijn schoen niet meer pakken. Snel doet hij ook zijn andere schoen uit en werpt die naar de eerste schoen. Met een tevreden gezicht ziet hij dat de schoen vlak naast het andere exemplaar belandt. ‘ Waarom doe je dat?’ vraagt een medepassagier verbaasd. Ghandi glimlacht en zegt: ‘ De arme man die langs het spoor loopt en mijn schoen vindt, vindt nu tenminste een paar dat hij kan gebruiken.’

 

De voorkant van de kaart bleek een foto te zijn van een kast met houten teenslippers met gekleurde stoffen banden op een rij. Het verhaal deed mij denken aan een ontroerende voorstelling van Nilgun Yerli. Volgens mij was het Held op blote voeten. Het was in 2004, haar vader, maar ook mijn vader, was net overleden. Het hele podium lag vol schoenen. Daar zat het volgende verhaal achter. Als in Turkije iemand overlijdt zet je zijn of haar schoenen buiten bij de deur. Er komt altijd iemand langs die de schoenen kan gebruiken. De schoenen van de overledene lopen zo met de nieuwe eigenaar als het ware een nieuw leven tegemoet.
Ik vond dat een mooie gedachte. Ook omdat het beeld bij mijn vader paste, die was bereid alles weg te geven. Thuis werd ons bijgebracht dat er altijd wel iemand is die het minder heeft dan jij. En wat is dan mooier iets van je rijkdom te delen. Zo ben ik bij de Partij van de Arbeid terecht gekomen, eerlijk delen van kennis, macht en inkomen.
En dat is ook de meetlat waar ik de kandidaten voor het partijleiderschap langs ga leggen. Tussen 7 en 14 maart 2012 kiest de Partij van de Arbeid een nieuwe partijleider. Wie acht ik in staat zijn of haar schoenen uit de trein te gooien? Of anders gezegd, wie heeft een visie op solidariteit die verder reikt dan de eigen groep en landsgrenzen?