Een zomers stapelgedicht #ZoetermeerSchrijft

Deze opdracht is zelfs te doen bij een hittegolf. Hij lukt vast ook bij winters weer, als je verlangt naar de zomer. Maar ik stond vandaag in het halfduister voor mijn boekenkast, koos lukraak wat titels uit. Gerangschikt en nog eens gerangschikt, tot ik tevreden was. Wacht nog een boek er boven op, bij wijze van titel. Lees hier hoe de opdracht werkt. Pas op: het is verslavend, geen boekenkast is meer veilig.

Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken, Mode

Kleur bekennen

Het zonlicht zet het rolgordijn in vuur en vlam. De muren, de houten vloer en het dekbed aan het voeteneinde, alles kleurt oranje. Ik krijg er een feestelijk gevoel van. Hoe ga ik dat gevoel vasthouden vandaag? Ik stap het bed uit en duik mijn kast in. Waar is die zijden sjaal gebleven? Samen met Annelies heb ik hem zelf geschilderd. Ze had er nog een over en die was voor mij. Meestal kies ik voor blauw maar die dag ging ik voor warme tinten. Het was de laatste les voor de zomervakantie. Met mijn vingers vormde ik torentjes in de natte stof. De verf vloeide snel uit, behalve waar ik zout had gestrooid. Je weet nooit wat je krijgt maar het is altijd bijzonder. Onderin de mand vind ik de sjaal gekreukt terug. Ik strijk hem glad. Vandaag ga ik je luchten.

Challenge #ZoetermeerSchrijft

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Zoetermeer schrijft

Wat voor schrijver ben ik eigenlijk? Geen idee, wat ik wel weet is dat ik nadat ik een verhaal op papier heb gezet, me bedenk in wat voor heerlijke wereld ik ben geweest.

Dit kwam door de nieuwsbrief die ik van Jacqueline van Zwieteren ontving. Jacqueline is schrijfcoach en organiseert via Het Verhaal Achter leuke schrijfactiviteiten, onder andere in de bibliotheek van Zoetermeer. Die nieuwsbrief begon met:

Lees verder “Zoetermeer schrijft”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Werk

Het Hollandse zomer filmpakket

Zul je net zien. Twee droge zomers, een heet voorjaar. Je denkt: Corona, geen  risico’s, dus boek je een vakantie in eigen land. Ja hoor, komt de regen met bakken uit de lucht vallen. Daarom deel ik graag een filmpakket met je dat ik voor mijn collega’s had gemaakt. 

Lees verder “Het Hollandse zomer filmpakket”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Werk

Ik ben je kwijt

O, nu snap ik wat je bedoelt 

Dat is mijn collega die ik uitleg hoe ik het vraaggesprek dat we morgen hebben, voor me zie. Uit het draaiboek dat ik hiervoor gemaakt had, had hij dat zo helemaal niet begrepen.

Dat is toch zo logisch als wat

Lees verder “Ik ben je kwijt”

Nieuw, verbeterde receptuur

De langste dag van het jaar ligt al weer een week achter ons. De dagen rijgen zich zo aaneen dat ik geen idee meer heb welke maand het is. Als je me vraagt wat ik vorige week zondag deed, moet ik diep nadenken. Ik zit in een soort wachtstand, wachten tot het leven weer begint. Zo voelt het na drie maanden thuis werken, nergens naar toe gaan, het contact met collega’s, familie en vrienden beperkt tot beeldbellen. Het zorgt voor een onbestemd gevoel zonder een serieuze oorzaak.

Lees verder “Nieuw, verbeterde receptuur”

We zijn niet van die partytijgers, E en ik. Twee uur op een feestje is lang zat. Toch leek ons 25 jaar samenzijn een mooi moment om te vieren met familie en vrienden. Gewoon om iedereen weer eens te zien en samen te genieten van lekker eten en drinken. Helaas, het feestje gaat niet door.

Lees verder “Werd het toch nog feest”

Werd het toch nog feest

Over de bloemen en de bijen

Blijf nou even zitten zodat ik je goed kan bekijken.

Zodra ik mijn hoofd tussen de taken steek, vliegt hij op. Achter me hoor ik nog meer gezoem. Vanuit mijn rechterooghoek zie ik wat zwarts voorbijkomen. Dat zal vast een zweefvlieg zijn. Ik ben op safari in mijn eigen tuin, want ik heb besloten dit jaar aan de nationale bijentelling mee te doen. Op de website heb ik de plaatjes van de verschillende soorten zitten bestuderen en geprobeerd de kenmerken in mijn hoofd te prenten.

Lees verder “Over de bloemen en de bijen”

Gluren naar de buren

Ik hoor opgewonden stemmen in de straat. Is er ruzie of praten ze gewoon hard? Ik kijk vanuit het zolderraam onze straat in. Ik zie niemand. Wel staat verderop een bestelwagen half op de stoep geparkeerd. De alarmlichten zijn aan. Ik doe het licht uit zodat ik beter kan zien wat er gebeurt. Het is weer helemaal stil Op de achterruit van de auto is een logo geplakt. Ik knijp mijn ogen toe maar kan ik net niet lezen wat er op staat. Ik heb al weken mijn lenzen niet in gedaan. Ik ga toch nergens heen. Wacht eens even, ik heb ergens nog een verrekijker liggen. Waar had ik die ook al weer? In het rode kastje beneden. Onder de handschoenen en de sjaals vinden mijn handen het bekende tasje waarin ik de verrekijker bewaar. Ik ren snel weer naar boven.

Lees verder “Gluren naar de buren”