Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Waar ben je bang voor?

Nu de wereld weer een beetje open gaat, kunnen we eindelijk ons nieuwe huis laten zien. Uiteraard hoort daar ook een kennismaking met Zoetermeer bij. Als basis gebruik ik daarvoor een mix van de kunstroutes die de gemeente Zoetermeer door de stad heeft uitgezet. Uiteraard sla ik de dorpsstraat niet over en zorg ervoor dat we ook enkele terrasjes passeren. Zoetermeer heeft ook veel groen, dat komen we dus vanzelf tegen.

Vandaag gaan we rechtsom, ga je mee?

Vanaf de Markt steken we via het eiland de Grote Dobbe over. Sinds kort is er een Jeu de Boules baantje op het eiland en heet het: Het Charlie Aptroot plantsoen, naar onze voormalige burgemeester. We stuiten direct op een kunstwerk van Dicky Brand, dat heet: Waar ben je bang voor? Ik las in de beschrijving dat het een vluchtend dier met vier poten zou kunnen zijn. Daarna lukt het mij niet er nog iets anders in te zien en, echt, ik heb mijn best gedaan.

Zoetermeer had zijn eigen uitvinder. Als we over de brug het Dobbepark uitlopen, zie je aan de rechterkant van de Dorpsstraat de garage waar hij dat deed. Het pand is net opgeknapt om Terra Arts onderdak te bieden. Maar voordat we het park uitlopen, kijken we nog even naar het kunstwerk, geïnspireerd op zijn ijsslee met propellermotor van Moritz Ebinger. In koude winters kon je er mee over bevroren water naar Leiden of Delft sleeën.

Kijk goed waar je loopt in de Dorpsstraat! Want dan zie je de tegels die samen het Speel-Spoor vormen. Ze zijn van Trudy Bersma en Marijke Wijgerinck en zijn gebaseerd op de beeldelementen in de Dorpstraat, in gevelstenen, ramen, bruggen en gebouwen. Er liggen er in totaal twintig.

We lopen verder door de Dorpsstraat tot net voor nummer 12, het pand met de muurschildering. We maken even een uitstapje naar het Nicolaasplein. Het paviljoen dat je nu voor je ziet, is onderdeel geweest van het voormalige station Seghwaert. Tijdens de lockdown werd hieronder balletles gegeven aan meisjes in roze tutu. 

Via de Kapelaan lopen we terug naar de Dorpsstraat. Onder de ramen van de makelaar rechts vind je een paar Luisterputten. De deksels kun je bewegen en maken dan geluid. Misschien samen even muziek maken?

Even verder op steken we de Delftsewallen over en zien een bijzondere kachel of is het een boom? Het is een platte buiskachel, die gebruikt werd om eten op te koken en je te warmen. Zittend rond de kachel werden de laatste roddels en sterke verhalen gedeeld. Dit kunstwerk van William Speakman staat bij het muurtje rond de Oude Kerk, omdat dit ook een ontmoetingsplek is. Hier vertellen mensen elkaar al eeuwenlang het laatste nieuws en verhalen.

Even verderop zie je een kunstwerk van Hans van Bentem. andere kunstenaar maar het hoort ook bij het SpeelSpoor. Zes losse elementen vormen samen een enorme fantasievis. Kinderen kunnen zich er heerlijk op uitleven. De zachte ondergrond zorgt ervoor dat ze niet hard kunnen vallen. Na de Zoetelaar gaan we rechts het straatje in, aan het einde naar links en dan weer naar rechts. in de richting van het bruggetje. Steek het bruggetje over en je bent in het Wilhelminapark. Ga links langs de reling. Links zie je, tussen de bomen door, een bijzonder tuinhuis van Piet-Hein Eek. Loop het pad verder af en ga bij de eerste splitsing rechts, richting een vlakke brug. Boven het water, op de rechterzijkant van de brug, hangt een bronzen plaquette.

De bronzen plaquette hoort bij het Gedachtenpad. Je vindt terug op het pad achter overal gedichtenwolkjes, bronzen plaquettes in het asfalt.

De kunstenares Yvonne Grevers heeft met inwoners van Zoetermeer nagedacht over wat herdenken is en wat het voor iemand kan betekenen. Kijk maar welke jou het meeste raakt of inspireert. 

We gaan terug de brug over en lopen rechtdoor tot we op een voormalig schoolplein staan. Hier vind je drie HinkelBanen als onderdeel van het SpeelSpoor. Zullen we hier maar op het terras gaan zitten of heb je liever een ijsje? Of ben je bang dat je Zoetermeer leuk gaat vinden?

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Over bomen gesproken

Op zomerse zondagen stond onder de eik in het Ulvenhoutse bos het ijscokarretje van Riantrejos. Als we uitgespeeld waren kregen we steevast een ijsje. Ik vanille en mijn zus aardbeien. Meer smaken waren er niet. Riantrejos bestaat nog steeds en zit nog steeds in de Boschstraat in Breda. Van die eik is dat niet zeker.

Lees verder “Over bomen gesproken”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Mijn ideale dag in een verder fantastisch leven

De zon werpt een straal licht door een kier tussen de gordijnen en maakt een streep op het dekbed. Het licht raakt net de blote schouder van E die nog ligt te slapen. Ik draai me nog eens om. Eigenlijk ben ik uitgeslapen. Wat zal ik vandaag eens gaan doen? Ik heb niets afgesproken, een hele dag voor mijzelf, waar heb ik zin in? 

Lees verder “Mijn ideale dag in een verder fantastisch leven”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Maak eenvoudig een nieuwe afspraak

Een blauwe moest het worden. Eigenlijk zo een als ik al had maar dan zonder verfvlekken en lijmresten. Bermuda’s in allerlei soorten en maten zag ik voorbij zien komen op mijn scherm, totdat de juiste verscheen. Ik drukte op de knop voor akkoord en daar ging mijn bestelling. In een flits zag ik mijn oude adres voorbijkomen. Hoe kon dat nou? Ik had toch al twee keer eerder sinds onze verhuizing iets bij deze webwinkel besteld?

Lees verder “Maak eenvoudig een nieuwe afspraak”

Een monument voor een appel

Waarom ruim je je rotzooi niet op

Mijn moeder kijkt vertoornd van het klokhuis naar mijn broertje. Een grote bromvlieg dreigt te landen op het al aardig vergeelde restant van een appel.

Dat is geen rotzooi, het is een monument 

Mijn broer kan zich het voorval niet meer herinneren en vraagt zich hardop af: Was het creatieve expressie, een luie puber of een wijsneus?

Ik vermoed van alledrie wat. Mijn moeder had er in ieder geval niet van terug.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Waar ik woon, voel ik mij thuis

Van Breda tot Zoetermeer, ik ben best vaak verhuisd in mijn leven. Toch voelde ik mij overal thuis. Maar een keer heb ik me onprettig gevoeld. Dat was in de Waterloostraat. Mijn bovenbuurman maakte zoveel herrie dat ik er niet meer tegen kon. Hij speelde golf in huis. Dan rolde het balletje van de ene naar de andere kant. Pok tegen de muur, dan weer een klap en daar ging het balletje weer.

Lees verder “Waar ik woon, voel ik mij thuis”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Geluk smelt op je tong

Ze heeft enorme zin in iets wat Tiffin heet. Rosanna had er voor Corona nog nooit van gehoord. Maar nu de supermarkt de enige winkel is waar ze nog komt, loopt ze elke keer te zoeken langs de schappen. Het is een niet te stillen verlangen naar iets nieuws, iets ongewoons waar ze blij van kan worden. Zo heeft ze Tiffin ontdekt. Het is geen koekje en het is geen cakeje. Iets er tussenin. Een brosse onderkant van koekkruimels en een knisperende dikke chocolade bovenlaag.

Lees verder “Geluk smelt op je tong”
Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken

Gelukkig kan ik lezen

Er gebeurt niet zo veel, daarom doe ik ook niet veel. Alles lijkt zinloos want kan later ook nog. In januari kregen we nog tips om de moed erin te houden. Deze maand hadden we een week lang een prachtige winter en nu schijnt de zon en is de lente voelbaar. Waarom zeur ik dan?

Lees verder “Gelukkig kan ik lezen”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

The Upside of Lockdown

Een zes woorden verhaal, ik ben er nooit aan begonnen. Het beroemdste zes woorden verhaal is hartverscheurend en zo volmaakt dat het mij intimideerde. Dat kon ik nooit evenaren.

Ernest Hemingway, een Amerikaanse auteur,  schreef ooit:

“For sale: baby shoes. Never worn”.

Lees verder “The Upside of Lockdown”