Black Friday, hoe overleef je dat?

Maar Black Friday was vrijdag en vandaag is het al weer zondag en ik leef nog, dus: waarom zou ik dit stukje moeten lezen? Gesteld dat jij daar groot gelijk in had, dan zou ik toch verder lezen. Black Friday schijnt een hele week te duren, tenminste de je-bent-dom-als-je hier-niet-op-ingaat aanbiedingen blijven binnenstromen. Je bedoelt:... Lees verder →

Herfst in Hellendoorn, mooier kan haast niet

Heerlijk herfstweer, tijd om naar buiten te gaan. Ik trek mijn wandelschoenen aan. Want wat is er heerlijker dan straks weer thuis met een voldaan gevoel boven een kop warme drank na te genieten. Met een moe lijf en rust in mijn hoofd. Krönnenzommer Het bos ligt al vol met bladeren. Het zijn vooral eikenbladeren.... Lees verder →

Het komt goed

De verwachtingen zijn hoog.  De spanning stijgt elke dag verder. Bijna is het zo ver. Ik ben er niet zeker van dat het goed gaat komen. Van de stress slaap ik niet meer. In de nacht bedenk ik allerlei scenario’s voor elk probleem dat zich voor kan doen. Uiteindelijk val ik in slaap en droom... Lees verder →

Het gebed van de scholier

De zoon van de Chileense bioloog en filosoof, Umberto Maturana voelde zich op school ongelukkig. Hij vond dat de leraren het hem onmogelijk maakten iets te leren. Ze wilden hem 'hun' kennis bijbrengen in plaats van ervoor te zorgen dat hij zich van binnenuit kon ontwikkelen. Daarom schreef Maturana de hartewens van zijn zoon op... Lees verder →

Fietsen langs de oevers van de Regge

Bij het station in Nijverdal slaan we linksaf. Al snel vinden we de Regge. De steentjes van het fietspad knerpen onder onze banden. Een bekend geluid. Dit slingerende pad nemen we vaker. Je meandert hier mee met de rivier. Deze zomerse herfstdag in oktober genieten we van het weer en het mooie landschap.   De... Lees verder →

Ja, ik beken!

Ik ben om. Ik heb van de zomer een E-bike gekocht om naar mijn werk te fietsen. Ik was de wind tegen op weg naar huis en dan ook nog moeten koken beu. In het voorjaar van 2014 riep ik in: Altijd wind mee hebben, heel stoer dat ik er nooit aan zou beginnen. Het duurde... Lees verder →

Voor ik het vergeet

Het was al duidelijk op het moment dat mijn nichtje een cassettebandje kwam lenen. Ze zocht voorwerpen van vroeger voor de geschiedenisles op school. Toch duurde het nog tot deze week voor ik afscheid kon nemen van mijn verzameling cassettebandjes. Al jarenlang zitten ze opgesloten in een groot blik. Een apparaat om ze af te... Lees verder →

Wat zal ik met je doen?

De zon in de laatste weken van augustus hebben je wangen rood gekleurd. De tak die jou droeg, boog helemaal door en lag bijna op de leuning van de tuinbank. Ik voelde van de week of je nog goed vastzat. Het zou zonde zijn als je op de grond terecht zou komen als voer voor... Lees verder →

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: