Geplaatst in Kunst en Cultuur, Reizen

Nog een paar dagen om je prinses te wanen

Waar zullen we afspreken?

We kennen elkaar nog van de middelbare school, maar mijn vriendin woont inmiddels helemaal in het oosten van het land. Dat zou dus ergens halverwege moeten zijn. Op de Veluwe of bij Utrecht kun je natuurlijk heerlijk samen wandelen in de bossen. Ik keek op de kaart voor een briljante ingeving. Mijn ogen bleven hangen op: Paleis Het Loo. Als het dan wat minder weer is, kun je ergens schuilen.

Maar dat wordt toch verbouwd?

Een blik op de besloten tuin achter het paleis

Klopt, het paleis wordt ingrijpend verbouwd en gaat pas halverwege 2012 weer open. Maar er is nog meer om van te genieten, dwalen door paleistuinen, het dak op en het uitzicht bewonderen of de koninklijke stallen in. Je moet je wel haasten want na 29 september gaan de tuinen dicht tot ergens in het voorjaar van 2020.

Tenzij je in de kerstvakantie tijd hebt. Dan opent op het stallenplein het Winterpaleis Het Loo zijn deuren. Alles voor een feestelijk winters gedekte tafel is er te zien. Van grote pasteien, kunstig gevouwen servetten, suikerwerken en koninklijke desserts tot bloemschikkingen, menukaarten en serviezen.

Aangeraden wordt je wel warm aan te kleden.

We kunnen ons dat nog moeilijk voorstellen want de dag dat wij Het Loo bezoeken, is het prachtig weer en staat alles nog in bloei. Boven op het dak van het paleis kijken we uit over de geometrisch aangelegde tuin met daarin vier felgekleurde kunstwerken van Libeskind.

Twee van de vier sculpturen van Libeskind in de tuin.

Ze verbeelden de elementen ozon, stikstofmonoxide (lachgas), methaan en koolstofdioxide symboliseren. Deze gassen zijn de schadelijke bijproducten van ons handelen en veroorzaken de klimaatverandering met rampzalige gevolgen voor mens en natuur.

Een groter contrast met de oorspronkelijke symboliek van de tuin: het paradijs op aarde en de overwinning van de mens op de natuur, kan ik niet verzinnen. De vier fonteinen verbeelden, liefde, macht, kracht en intelligentie. Maar is het echt een tegenstelling?

De door rupsen opgegeten buxushaagjes zijn vervangen door wuivend gras. Dat geeft een sprookjesachtige sfeer.

Geplaatst in Reizen

De boot…het wad…Schiermonnikoog

Het stond op de leuning van een bankje, zomaar ergens in de duinen, om herinnerd te worden.

“De boot…het wad…de vuurtorens: Schier!!!!! als een magneet, zo sterk was de band….”

Iedereen die er ooit geweest is ziet direct: dit is Schiermonnikoog, Schier, Lytje Pole.

He, er is nog een vuurtoren. Nee die witte is geen watertoren meer.

Een paar maat 39 en een paar maat 43 met sokken erin. Het water is koud.

Met de Balgexpres naar het uiterste puntje van het eiland, om te chillen als zeehonden.

De jachthaven en fotogeniek weer.

Op de grens tussen polder en duinen staat een verwaaide boom. Noordwest

Ik zei: afstand houden amigo, minstens vijftig meter. Por favor!

Wandelen op het strand, struinen door de duinen, luisteren naar de vogels in het bos, tegen de wind in de eindeloze polderweg af. Het was heerlijk op Schiermonnikoog.

Geplaatst in Kunst en Cultuur, Reizen

Beelden in Antwerpen

Het is niet ver, Antwerpen. We hebben afgesproken bij het Middelheim museum aan de oostkant van de stad. Een dagje wandelen, picknicken en genieten van de beeldentuin in een prachtig uitgestrekt park.

Water

Bij Breda begint het al te regenen. Het houdt de hele dag niet meer op. We hebben er geen last van gehad. Er was zoveel te zien. Af en toe rusten we uit onder de parasols op het terras bij het kasteel.

Lucht

Gelukkig zijn we er op zondag, anders hadden we de lijnentrekker niet aan het werk gezien.

Vuur

Stil worden we van de tentoonstelling Earthbound van Ana Mendieta. Kijkend naar haar films proef je het zoute zeewater, drukken stenen zwaar op je lijf of drijf je juist gewichtloos in een bergstroom. Je ruikt het brandende hout en je hoort gras ademen. Ik kan niet bevatten dat dit gemaakt is in jaren 70 van de vorige eeuw, zo fris ogen de beelden.

Aarde

We fotograferen wandelend wat ons raakt. Wat voor de een verontrustende chaos is, is voor de ander een verbindend universum. Soms is het de natuur, zoals een boom die al eeuwen berustend in het park staat.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

Herfst in Hellendoorn, mooier kan haast niet

Heerlijk herfstweer, tijd om naar buiten te gaan. Ik trek mijn wandelschoenen aan. Want wat is er heerlijker dan straks weer thuis met een voldaan gevoel boven een kop warme drank na te genieten. Met een moe lijf en rust in mijn hoofd.

Krönnenzommer

Het bos ligt al vol met bladeren. Het zijn vooral eikenbladeren. Het blad aan de andere bomen wacht nog op een flinke herfststorm.

Herfst in Hellendoorn, Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Huisje10
Het bospad langs de Sanatoriumlaan lijkt op een oude oprijlaan

We steken de sanatoriumlaan over en nemen rechtsaf het pad dat langs de laan loopt. Als het pad ophoudt, lopen we verder, langs de kant van de weg de Elerberg op, richting het oude sanatorium Krönnenzommer. Het is vernoemd naar een gedicht van Johanna van Buren, hier een bekende dichteres. Ze schreef in de streektaal. Na de kruising met de Noord Esweg nemen we het eerste paadje aan de linkerkant. Dit pad slingert het bos in en komt uiteindelijk uit op een breder pad.

Herfst in Hellendoorn, Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Huisje10
De rozetten van het vingerhoedskruid (digitalis) hebben zich al gevormd, klaar voor de volgende zomer.

Pieterpad

We zijn nu beland op het Pieterpad, de etappe van Ommen naar Hellendoorn. We volgen een tijdlang deze route. Na een T- kruising komen we op het pad met de naam Koetreeweg. Vlak voor we het bos uitlopen verlaten we de route van het Pieterpad en gaan naar rechts. We volgen nu de blauwe wandelroute. Deze voert ons langs het Avonturenpark Hellendoorn en uiteindelijk lopen we langs de rand van het bos. Het akkerland voor ons is een oude es (of esch) van het dorp Hellendoorn. In de zomer kun je hier niet over de mais heen kijken.

Herfst in Hellendoorn, Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Huisje10
De lariks is een naaldboom die in de herfst verkleurt en zijn naalden verliest.

De Uitkijk

We lopen nog een stukje verder door als de blauwe route naar beneden, richting het dorp, gaat. We gaan thee drinken bij De Uitkijk en lopen daarom verder rechtdoor, steken de Luttenbergerweg over en gaan linksaf de Hellendoornsebergweg in. De Uitkijk is een hotel met van die krakende houten vloeren, oude sjiek. We hebben er een keer gelogeerd, maar nu hebben we ons eigen huisje hier. Vanaf het terras had je ooit goed zicht op Hellendoorn. In 1929 was de helling nog kaal, nu zit je in het bos met hier en daar wat doorkijkjes.

Hellendoorn

We dalen af naar het dorp. Er lopen verschillende paden vanaf De Uitkijk naar beneden. We kiezen er lukraak een uit en komen uit op de Ninaberlaan. We wandelen door het dorp en nemen de Noord Esweg terug naar de Sanatoriumlaan. Wie wil hier nu niet wonen?

 

Herfst in Hellendoorn, Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Huisje10
De bladeren aan de bomen wachten op de eerste herfststorm

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

Fietsen langs de oevers van de Regge

Bij het station in Nijverdal slaan we linksaf. Al snel vinden we de Regge. De steentjes van het fietspad knerpen onder onze banden. Een bekend geluid. Dit slingerende pad nemen we vaker. Je meandert hier mee met de rivier. Deze zomerse herfstdag in oktober genieten we van het weer en het mooie landschap.

Hellendoorn, Regge, fietsen, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Trapje voor vissen in de Regge

 

De Regge mag zich weer vrij bewegen. Dit is in Hellendoorn gemarkeerd met een kunstwerk van Harry Schutte en een gedicht van Jan Verhoek:

de schone slaapster

sterven zal zij niet
maar zij zal honderd jaren slapen
de eeuw was lang
de bedding nauw
maar kijk
ze richt zich op
en danst weer als voorheen
de regge mooie vrouw

Net voor Rijssen laten we de schone slaapster achter en fietsen richting Wierden. Terug wil ik langs het Wierdense veld fietsen om een foto voor jou te maken van het veen. In het zwarte water zie je kleine polletjes om hoog steken. Ik vind dat zo mooi. Veel vogels strijken er neer voor een moment van rust. Als we stoppen en ik door het lange gras loop in de richting veen zie ik dat het helemaal is drooggevallen. De mini-eilandjes liggen in de modder.

Hellendoorn, Regge, fietsen, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Normaal steken deze pollen net boven het water uit.

Na de droge zomer is er nog steeds niet genoeg regen gevallen voor het herstel van de natuur. Zo eindigt een wolkenloze dag toch in een zorg. Ik hoop dat Leslie ons wat regen zal brengen.

Hellendoorn, Regge, fietsen, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Nog even genieten van de ondergaande zon

 

 

 

Geplaatst in fietsen, Huis, tuin en keuken, Reizen

Helemaal opgeknapt

Het zit er bijna weer op en dat geeft een dubbel gevoel. Ik heb zin om weer te beginnen met werken, net zoals het vroeger zoveel plezier gaf de nieuwe schriftjes klaar te leggen en alvast in de schoolboeken te neuzen. Nieuwe wegen verkennen, maar ook iedereen weer te zien. Het is de vrijheid die ik ga missen, niet weten wat we waar en wanneer gaan eten, de hele dag in bermuda lopen en vergeten mijn haar te doen, heerlijk. We zijn deze zomer in Nederland gebleven, in onze datsja aan de voet van Nationaal park de Sallandse Heuvelrug. We hebben ellenlange fietstochten gemaakt door het bos, lekker koel deze zomer, over de heide gereden of langs de Regge.

Gelukkig bloeide hier en daar nog heide. niet alles was verdord. Op sommige plekken staken fel oranje struikjes er boven uit. dat bleken verdroogde bosbessenstruiken te zijn.

Eind 2016 kochten wij onze datsja. Het huisje was hard toe was aan een opknapbeurt. In de kerstvakantie hebben we hiervoor plannetjes gemaakt en zijn aan de slag gegaan. We wilde een inrichting die bij de omgeving, bos en heide, zou passen.  In de zomer van 2017   zat alles weer strak in de verf, hadden we een blinkende nieuwe keuken en een mooie badkamer met hout-look tegels. Het grote genieten kon beginnen.

 

Voor en na

Alle seizoenen hebben we nu een keer meegemaakt. Alle seizoenen zijn er mooi. Begin 2019 willen we onze datsja gaan verhuren. Het staat toch wel vaak leeg en dan kunnen anderen ook van de mooie omgeving genieten.

IMG_0021

 

 

 

 

Geplaatst in Kunst en Cultuur, Reizen

Een moord in je slaapkamer

‘In deze kamer werd voor de ogen van de zwangere koningin David Rizzio vermoord.’

We zijn in de privévertrekken van koningin Mary van Schotland in  het Palace of Hollyrood House. Haar echtgenoot lord Darnley was jaloers van aard en dacht dat ze een verhouding had met haar secretaris.

Als puber las ik het romantische levensverhaal van deze koningin in een boek voor grote mensen. Die waren tenminste spannend. En nu sta ik dan in Edinburgh aan de voet van haar bed. Ik zie de bloedvlekken op het parket. Onder de indruk dwalen we verder door het paleis waar de huidige koningin nog regelmatig verblijft als ze Schotland met een bezoek vereert.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
ef=”https://kariendamen.com/img_0170/”> Abbey van Hollyroodhouse[/cap
Een mijl verderop ligt Edinburgh Castle, door de beroemdste straat van Edinburgh, the Royal Mile, wandel je er zo heen. Als je goed kijkt kom je onderweg nog aanwijzingen tegen dat koningin Mary een deel van haar onstuimige leven hier heeft doorgebracht. Het grootste deel van dit leven was trouwens in gevangenschap en wat ik toen het meest dramatisch vond, ver verwijderd van haar geliefde Bothwell.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
https://kariendamen.com/img_0158-3/”> Edinburgh, Calton Hill met National Monument[/caption
Maar er is meer dat een bezoek aan Edinburgh de moeite waard maakt. Het is een compacte stad. In het oude centrum kun je alles te voet doen. Als je even moe bent van het heuvels op en af wandelen, is er altijd een bankje te vinden in een prachtig park met een openluchttheater. Of  je neemt een ijsje op het plein bij de National Gallery en geniet van de staartartiesten. Veel indruk op mij maakte het bezoek aan het National Museum of Scotland. Allerlei gebruiksvoorwerpen, van schaakstukken uit de twaalfde eeuw tot vliegtuigen uit de tweede wereldoorlog hangend aan het plafond, vertellen de geschiedenis van Schotland. Voor het bekijken van de afdeling design en mode zijn we zelfs nog een keer terug geweest.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen National museum of Scotland
Geplaatst in Kunst en Cultuur, Reizen

Ga de mens zien in Zwolle

De tentoonstelling Zie de Mens, in de fundatie in Zwolle kun je nog bezoeken tot en met 15 januari 2017. Honderd jaar in honderd gezichten, van 1917 tot aan nu. Ik was er zaterdag en heb mijn ogen uitgekeken.

Voor elk jaar één portret van één kunstenaar.

Zelfportret Oskar KokoschkaOp het eerste portret kijkt een jongeman mij gelaten aan. Het is een zelfportret van Oskar Kokochska, geschilderd nadat hij als soldaat in de eerste wereldoorlog gewond was geraakt. De schilder meldde zich vrijwillig aan voor het leger nadat zijn geliefde hun relatie had verbroken. Zijn rechterhand wijst naar de plek van zijn verwonding of naar zijn gebroken hart? Het werk markeert het begin van het expressionisme. De eerste wereldoorlog had duidelijk gemaakt tot welke gruwelijkheden de mensen in staat is en dat zocht een weg.

Wat je ziet of wie er kijkt?

Op de tentoonstelling heb ik twee keer naar de film I See A Woman Crying van Rineke Dijkstra gekeken. Je kijkt naar Engelse schoolkinderen die naar een portret van Picasso kijken, dat beschrijven en van commentaar voorzien. Eerst wil je weten wat ze zien maar na een tijdje doet het er niet meer toe. Hun blikken en uitdrukkingen zijn een verhaal op zichzelf. Ze stellen je de vraag of je als toeschouwer eigenlijk wel echt kunt begrijpen wat de kunstenaar bedoelde.

Wat raakte mij het meest?

Er is zoveel te zien en op het eerste gezicht lijkt er geen rode draad te zijn in de tentoonstelling. De samensteller Hans den Hartog Jager legt in een film uit wat zijn bedoeling was en dat helpt bij het kijken. En dan nog, kiezen is onmogelijk, er is veel dat raakt op verschillende manieren. Pas toen ik weer thuis was, wist ik het: de video Why I Never Became a Dancer, van Tracey Emin. Bibberende technicolor beelden vertellen over het leven van de kunstenaar als tiener in de Engelse badplaats Margate. Eindeloze verveling, het strand en seks met eindeloos veel jongens. Ze hoopt hieraan te ontsnappen door een danswedstrijd te winnen. Maar tijdens haar optreden jouwt de zaal haar uit: ‘slet, slet, slet’. De videobeelden van Margate maken plotseling plaats voor die van een appartement. Op You Make Me Feel Mighty Real danst een vrolijke sterke vrouw haar bitterzoete wraak. Het deed me aan mij zelf denken.

Zie de mens in Zwolle