Van een wankel evenwicht…

De gele hesjes hangen al klaar in de kast, zegt Divosa voorzitter Erik Dannenberg, als aftrap van het congres over Armoede en Schulden. Hij laat een foto zien van het Vrouwenhuis in Zwolle, een hofje voor vrouwen die uitgewerkt waren als hulp in de huishouding en daar hun laatste jaren samen woonden. Het is nu... Lees verder →

Mijn zus, mijn held

‘Er is maar een mens op de wereld aan wie ik deze kaart kan sturen,’ schreef mijn zus op de achterkant van een kaart. Op de voorkant stond een gedicht van Rosalie Lemmers. Mijn zus, mijn held Ze kan vogels laten zwemmen, Vissen laten vliegen. Vliegvissen zijn de leukste wezens die ik ken! Ze vliegt... Lees verder →

Zorg dat het een feestje blijft

Een paar uurtjes, maar dan heb je ook wat: Een infographic over hoe jongeren in Zoetermeer met geld om gaan. Het doet natuurlijk geen recht aan het hele onderzoek. Daar gaat het deze maand ook niet om, we willen onder de aandacht brengen dat jongeren niet te lang rond moeten blijven lopen met zorgen over... Lees verder →

Lang leve Lara Rense

Op weg naar huis of als ik groenten aan het snijden ben voor het avondeten, Lara is er bij. Een werkdag zonder Nieuws en co met haar vertrouwde stem, is een dag niet geleefd. Ze stelt altijd precies de goede vragen aan haar gasten, niet te opdringerig maar ze laat ook niets lopen. Nooit de... Lees verder →

Pinkpop, ik was er ook bij

Een keertje maar, maar toch: ik ben een keer naar Pinkpop geweest. Precies dertig jaar geleden. Het is was toen nog maar een festival van een dag op de Draf- en Renbaan Limburg in Landgraaf. Nu duurt Pinkpop drie dagen en is de draf- en renbaan omgebouwd tot een festivalterrein met de twijfelachtige naam Megaland.... Lees verder →

Verjaardagsgroet

Verjaardagsgroet Een kaart valt op de mat Happy Birthday staat er op te lezen Wie had aan mij gedacht? Een kaart valt op de mat ‘Je dacht toch niet dat tante Betsy je vergat?’ Was in bibberend handschrift geschreven Een kaart viel op de mat Happy Birthday stond er op te lezen

Fluitend naar je werk

Ik fiets elke dag fluitend naar mijn werk. Het klinkt voor geen meter. Soms ben ik stil en heb alleen een liedje in mijn hoofd. Deze week ging het maar door over: loving you is a losing game. Niemand die het hoorde maar ik ging er wel harder van fietsen. Zingen Fluitend naar je werk... Lees verder →

Ik spaar dus ik ben

Wat heb ik allemaal in mijn portemonnee aan klantenkaarten, zegeltjes en stempelkaarten? Ik spaar me suf om korting te krijgen bij een volgend bezoek of een gratis kopje koffie. Ik plak alles keurig in een boekje om tegen een kleine bijbetaling die mooie handdoeken of die handige bewaardoosjes te bemachtigen. Of ik ga die laatste... Lees verder →

Geef jezelf een cadeau

Ik pak de steen die het dichtste bij ligt. Hij heeft een grillige vorm. Mijn vingers strelen over de groeven en de scherpe randen. Toch voelt de steen zijdezacht aan. Ik sluit mijn ogen en zie voor mij hoe de steen los breekt van een granieten rots en in een bergstroom belandt. Onderweg naar beneden... Lees verder →

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: