Vorig jaar zag ik hem al. We waren op weg naar ons vakantieadres in Hellendoorn. Een dorp bijna net zo mooi als Ulvenhout. Pal naast een drukke N-weg zat een ooievaar, hoog op zijn nest. Het was een wonder hoe hij op een bewegwijzeringsbord een nest had weten te bouwen. Rechtdoor ga je hier naar Ommen, rechtsaf naar Daarle en Den Ham.
Fotograferen vanuit de auto lukte natuurlijk niet goed. Omdat we de omgeving goed kennen, wist ik dat het ook niet gemakkelijk was om op een andere manier bij het nest te komen. Eigenlijk maar goed ook voor het broedende paar.
Roze ballonnen
Ik was het nest helemaal vergeten totdat we dit voorjaar weer in de buurt waren. Het nest was er nog en het was opnieuw bewoond. Sterker nog, er was al kroost, gezien de houten ooievaar met roze ballonnen onder aan de voet van het bord. Nu moest ik toch echt eens van dichtbij een kijkje gaan nemen. Om bij het nest in de buurt te komen, wandelen we de volgende dag eerst door het bos in de richting van Schuilenburg, een landgoed langs de Regge.
Hier stond ooit een burcht. De vroegste vermelding is de verkoop van ‘huys, sael ende hoff geheten toe ter moelen’ door Johan van der Molen in 1339 aan Johan van Almelo. Op het terrein van het landgoed staat nog een oude boerderij. Deze is rond 1998 gerestaureerd. Een oude kademuur en de grachten geven de plek aan waar ooit het kasteel heeft gestaan. Je kunt er nu terecht voor een boottochtje, te genieten van verhalen of gewoon voor een ijsje.
Eenrichtingsverkeer
Maar vandaag hebben we een andere missie. We gaan rechtsaf, verder het bos in. Uiteindelijk lopen we op het fietspad langs een weg die uitkomt bij een kruising. De kruising waar het bord met het ooievaarsnest naar verwijst. Aan de overkant tussen het hoge gras is een smal paadje. Het loopt bijna parallell aan de N-weg. Op het houten paaltje aan het begin staat dat het pad onderdeel is van een mountainbike route en dat er eenrichtingsverkeer geldt.
Vooruit maar, wij lopen tegen het verkeer in. Zo zie je tenminste een tegemoetkomende mountainbiker aankomen. Stilletjes lopen we achter elkaar aan tot voorbij het bord. Moeder of vader ooievaar kijkt ons nieuwsgierig na. Ook steken even drie witte kopjes van de kuikens omhoog. Dit is de perfecte plek voor een foto.
En nu weer teruglopen over het pad. Ineens worden we toegeschreeuwd. “Kijk uit, stommelingen. Je mag hier helemaal niet lopen.” Verschrikt springen we opzij. Een oudere mountainbiker raast ons voorbij.
Verboden?
Hoezo mag ik hier niet lopen? Is mijn eerste gedachte. Ik had aan het begin van het pad geen bordje gezien dat dat verboden was. Het was de eerste fietser die we op deze vroege ochtend tegen kwame. Hij zal wel geschrokken zijn van de onverwachte wandelaars, denk ik direct daarna vergoelijkend. Alles is nu zonnig, want: Ik heb mijn foto.
In de Tubantia kreeg het bijzondere nest vorig jaar veel aandacht.
Hilariteit om ooievaarsnest op verkeersbord langs rondweg Hellendoorn | Regio | Tubantia.nl
