Auteur: Karien Damen

Dit is een fragment van mijn nieuwe verhaal. Onder dit fragment staat een samenvatting van hele verhaal. Wordt vervolgd.

Het is verschrikkelijk warm vandaag. Ik ben door de heg naar de tuin van de buren gegaan. Ik mag in hun zwembad. Ik heb net een paar baantjes gezwommen en zit op de rand met mijn voeten in het water. Waren Estelle en David er maar. Dan zou het toch leuker zijn. Samen met hun vader en moeder zijn ze op vakantie. Tante Hetty had een briefje in de bus gekregen of ze op het huis wou letten. Het is een heel ander huis dan dat van tante Hetty. Het is een witte villa met grote ramen. Nu zijn ze allemaal geblindeerd.

Gisteravond had tante Hetty een etentje met vrienden. Een andere advocaat van het kantoor was daar bij met zijn vrouw. Die zijn wel oké. Ze zijn nog niet stokoud en ik krijg de hele tijd knipoogjes van de vrouw als ze het weer over legaliteit of verschoningsrecht hebben. Dan is er nog een oude vriendin van tante die psycholoog is en altijd wil weten hoe het op school gaat. Dat klinkt nieuwsgierig maar ze wil het echt weten. Niet mijn cijfers of zo maar wat ik er van vind en hoe ik me voel. En dan was er nog Bert van de delicatessenzaak. Ik begrijp niet waarom tante hem aardig vindt. Er is één gelukje, hij vindt mij ook niet aardig. Hoe ik dat weet? Hij zegt nooit wat tegen mij, als het niet hoeft.
Eerst ging het over wat je doet als je weet dat je patiënt terrorist is. De vriendin van tante heeft een patiënt die allemaal stemmen in zijn hoofd hoort. Van die stemmen krijgt hij de opdracht om een bom te maken en een aanslag te plegen. Ze heeft een beroepsgeheim en kan dus niet naar de politie gaan. Tante zei dat je pas de politie kan bellen als de patiënt roept dat hij nu de aanslag gaat plegen en met een grote sporttas in zijn auto stapt. Het kan natuurlijk ook zijn dat het alleen maar in zijn hoofd zit. Daarna hadden ze het over privacy. Dat je op straat overal gevolgd kan worden door je telefoon. Dan vraagt Bert ineens aan tante hoe het met haar laatste zaak is. Tante keek naar mij. ‘Had jij niet afgesproken vanavond nog te skypen?’ Ze bedoelde dat ik naar boven moest omdat ik het verhaal niet mocht horen, net als het interessant wordt.

Ik liep expres langzaam naar boven maar ik kon niets horen van het gesprek. Boven zette ik de computer van tante aan en toetste het nummer van Mama in.
‘Mara? Wat doe jij daar?’
Dat was niet de stem van mijn moeder, het was een jongensstem. Hoe kan dat nu? Ik schrok me de tandjes.
‘Hé Mara Tara hoe komt het dat jij achter deze computer zit?’
Toen hoorde ik het. Het was Victor. Hij zit bij mij in de klas.
‘Hoe weet jij dat ik hier zit? ‘
‘Je camera staat aan, stupid. Wacht even dan zet ik die van mij ook aan.’
Er klonk een ping en daar was hij in zijn eeuwige hoody.
‘Hoe kan het dat je op de computer zit van mijn tante?’
‘Ze heeft een beveiliging van niks. Iedereen kan er in. Volgens mij is ze ook gehackt.’
‘Hoe kan jij dat nou weten?’
‘Dat weet ik gewoon. Je moet er wat aan doen.’
‘De groeten hoor, is dit soms: Inspecteur Victor ruikt onraad?’
‘Het kunnen misdadigers zijn, Mara.’
‘Ja hoor.’
Ik hield de knop van de computer ingedrukt tot hij uitging.

Victor is een echte nerd. Altijd is hij met computers bezig of met zijn telefoon. Hij denkt steeds dat hij een of ander complot op het spoor is. Toch ben ik wel geschrokken dat hij zomaar op het beeld verscheen. Misschien moet ik toch tegen tante zeggen dat ze haar wachtwoord moet veranderen. Wat is dat? Het lijkt net of er boven in de villa iets flikkert. Ik kijk naar de ramen. Er is niets bijzonders te zien.

Samenvatting: Het is zomer. Ik ga logeren bij tante Hetty. Mijn moeder moet namelijk naar Katmandoe. Daar ligt mijn vader in het ziekenhuis nadat hij gered is op de Lhotse een bergtop naast de Mount Everest. Mijn vader is alpinist. Ik kan niet mee want ik zit in de laatste schoolweken voor de zomervakantie.
Tante Hetty is advocaat en eigenlijk is ze de tante van mijn moeder. Ze is niet getrouwd, rookt en drinkt als een ketter. Mijn moeder blijft maar weg en de schoolvakantie begint.
Ik verveel me. Ik staar in het scherm van de computer en het lijkt me uit te nodigen. Een jongen verschijnt in beeld en nodigt me uit de virtuele wereld in te stappen. Ik wil dat helemaal niet totdat blijkt dat tante Hetty in gevaar is. Iemand uit de onderwereld heeft het op haar gemunt. Ik stap toch de virtuele wereld en samen met de jongen, die Victor heet, ontmasker ik de misdadigers.