Geplaatst in Mijn tante Hetty

Mijn tante Hetty, deel 8: Hulp van een hoodie

Dit is een fragment van mijn nieuwe verhaal. Onder dit fragment staat een samenvatting. Wordt vervolgd.

In de keuken van tante Hetty is het lekker koel. Ik ben toch maar naar binnen gegaan. Ik voelde me niet op mijn gemak, zo helemaal alleen in de tuin van de buren. In de fruitmand zie ik het briefje liggen van de moeder van David en Estelle. Tante Hetty vond het voor de schoolvakantie op de deurmat. Toen ze het mij liet lezen, zei ze: ‘Celine had wel erg veel haast. Ze is vergeten de sleutel er bij te doen. Die krijg ik anders wel voor het geval dat. Nou ja, je kunt in ieder geval door de heg naar het zwembad.’

Mijn tante Hetty, gekleurde gedachten, Karien DamenIk ga Victor appen over gisteravond. Ik maak me toch een beetje ongerust over de computer van tante.

Hoi, over gisteravond. Moeten we naar de politie?
15.57

Je was er ineens niet meer.😁
15.58

Er kwam iemand boven dus ik moest stoppen.
15.59

Niet de politie, die snappen het niet🙄

We lossen het zelf op
16.00

Maar tante heeft geheime stukken
16.02

Eerst het internet uitzetten en de schijf er uit halen
16.03

Dan moet ik vertellen dat ze gehackt is😭
16.04

Je kan toch wel een smoes verzinnen?
16.05

Heeft ze een virusscanner?
16.06

Dat weet ik niet
16.08

Dat moet je dan gelijk zeggen
16.09

?
16.10

Dat ze er één moet kopen met een firewall, stupid
16.10

En verder?
16.11

Heeft ze de nieuwste windows versie?
16.12

Weet ik veel 🤓
16.13

Ik kom wel langs
16.15

Oké, ik geef wel een seintje.

👍Eerst tante waarschuwen.
16.16

Samenvatting: Het is zomer. Ik ga logeren bij tante Hetty. Mijn moeder moet namelijk naar Katmandoe. Daar ligt mijn vader in het ziekenhuis nadat hij gered is op de Lhotse een bergtop naast de Mount Everest. Mijn vader is alpinist. Ik kan niet mee want ik zit in de laatste schoolweken voor de zomervakantie.
Tante Hetty is advocaat en eigenlijk is ze de tante van mijn moeder. Ze is niet getrouwd, rookt en drinkt als een ketter. Mijn moeder blijft maar weg en de schoolvakantie begint.
Ik verveel me. Ik staar in het scherm van de computer en het lijkt me uit te nodigen. Een jongen verschijnt in beeld en nodigt me uit de virtuele wereld in te stappen. Ik wil dat helemaal niet totdat blijkt dat tante Hetty in gevaar is. Iemand uit de onderwereld heeft het op haar gemunt. Ik stap toch de virtuele wereld en samen met de jongen, die Victor heet, ontmasker ik de misdadigers.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Het verhaal achter de foto: Wraak

2-hetverhaalachterdefoto-800x592Schrijf een opstel van maximaal 200 woorden naar aanleiding van onderstaande foto, staat op het blaadje dat mevrouw Andriessen van Nederlands uitdeelt. ‘Let op, hiervoor krijgen jullie maar 30 minuten.’

Dolf zucht, het enige wat bij hem naar boven komt is A message in a bottle, van The Police. Het heeft zich in zijn hoofd vastgezet:
Sending out an S.O.S,
Sending out an S.O.S.
Echt zo’n liedje dat de hele dag in je hoofd blijft zitten. Zijn moeder noemt dat een kleefliedje. Soms blijft het wel een week hangen. Maar hoe komt hij daar nu vanaf?

Hij kijkt schuin naar achter en ziet Liesbeth van Kesteren druk pennen. Ze heeft haar tong tussen haar lippen geklemd en blosjes op haar wangen. Zij zal weer een pracht van een verhaal schrijven. Mevrouw Andriessen gaat dit als eerste voorlezen en de halve klas gaat van verrukking zitten zuchten. En hij, hij zit met dat stomme liedje in zijn hoofd.
Wacht even, dat is het. Dat is zijn wraak voor deze stomme opdracht, alleen goed voor meisjes. Hij probeert zich zo goed mogelijk te herinneren hoe het liedje gaat en begint te schrijven.
‘Ben je al klaar?’ Mevrouw Andriessen staat voor hem om zijn blaadje in ontvangst te nemen. ‘Oh, ik ben zo benieuwd naar jullie verhalen,’ roept ze in de richting van de klas. Wacht maar tot je dit gelezen hebt, denkt Dolf tevreden.

 

Het verhaal achter de foto is een initiatief van Jacqueline van Zwieteren en Carla van Vliet.
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Herfst? Heerlijk

Deze keer is het mij gelukt. Als het steeds vroeger donker wordt, wil ik een rem op de zomer zetten. Ik wil blijven genieten van buiten zijn. De zomer duurde dit jaar tot in oktober.

dscf0146 dscf0606

 

 

 

 

 

 

Toch gaat ook in mijn hoofd op een gegeven moment de knop om. Waardoor dat komt weet ik niet, maar ineens heb ik zin in warme truien, in knus binnen zitten of om in de storm te gaan wandelen.

waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,*

 

img_0329 img_0350

 

 

 

 

 

 

Herfst ruikt naar dood en verderf. Herfst geeft een pracht aan warme kleuren en heldere blauwe luchten. Herfst kan ook een dichte mist zijn waarin de wereld verstild. Je zou er dichterlijk van worden.

De wind schuift in de glazen wolken
lichtende wakken hemel open**

sam_0061

Kom maar op met die herfst en doe straks de winter er ook maar bij.
Zonder herfst is er geen verlangen naar de lente en de zomer.

img_0376

*) Herfst van Hanny Michaelis
uit ‘Verzamelde gedichten’
Van Oorschot 2006

**) Herfst van Maria Vasalis,
uit: Parken en woestijnen
Stols 1940

Geplaatst in Nieuws en politiek

Help, hier is whatsapp-buurtpreventie

Buurtpreventie, Karien Damen, Gekleurde Gedachten

Er hangt een nieuw bord hoog aan een lantaarnpaal op de hoek van onze straat. Zo’n bord waarbij je denkt: Wat fijn dat er hier mensen wonen die met elkaar besloten hebben een beetje op hun buurt te letten. We kunnen immers niet alles aan de overheid alleen over laten.

Maar het bord hangt wel aan het begin van mijn straat en ik weet nergens van.  Geen briefje in de bus of iemand die aanbelde met de vraag of wij whatsapp-buurtpreventie een goed idee vonden en misschien wel mee wilden doen. Dat steekt.

Wat is het?

Volgens mijn eigen gemeente is WhatsApp-buurtpreventie een digitale vorm van buurtpreventie. Gebruikers wisselen in een WhatsApp-groepberichten uit en  bestanden, zoals bijvoorbeeld foto’s van verdachte situaties. Elkaar snel waarschuwen is een krachtig hulpmiddel voor buurtpreventie.

Een groep wordt ondersteund via de site wabp.nl. Hier staan ook een paar duidelijke spelregels op voor gebruikers.

Wanneer er in een straat een groep actief is plaatst de gemeente een bord. Volgens de gemeente werken deze borden preventief.

Werkt het?

Buurtpreventie bestaat al veel langer. Het ging in het verleden om groepjes bewoners die zich gezamenlijk wilde inzetten om de veiligheid in de buurt te verbeteren. Er is ook veel onderzoek gedaan naar de werking van dit soort initiatieven. Hieruit blijkt dat de werking van korte duur is en dat het vooral werkt als het past in een breed beleid van de gemeente: bewoners krijgen voorlichting over betere beveiliging en onderlinge contacten worden verstevigd.

Effect buurtpreventie 2.0

Uit onderzoek van de Universiteit van Tilburg blijkt dat de WhatsApp-buurtwacht in 35 buurten van Tilburg leidde tot een scherpe afname van het aantal inbraken. De groepen werden ondersteund door de gemeente. Het onderzoek strekte zich uit over een periode van negen maanden. Ik ben geen wetenschapper maar dat lijkt me niet erg lang.

Wat steekt er?

Een goed initiatief dus van mijn medebewoners om met elkaar te appen. Toch schuurt het ergens. Je veilig voelen in je buurt of straat hangt samen met het gevoel gekend te worden. Dat gaat verder dan melden dat er een verdachte jongen met een hoody of een rare collectant zich in de buurt ophoudt. De gemeenten mag wat mij betreft meer tijd steken in het bij elkaar brengen van bewoners en het geven van voorlichting. Nu is de oproep, meld ons als je een whatsapp-buurtpreventie groep hebt dan hangen wij een bord op. Beetje simpel.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Een rare zeester

 

Een zeester, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

Wat is dat?

 

Het lijkt wel een zeester

 

Wel een rare zeester

 

Een zeester, Gekleurde Gedachten, Karien DamenDus toch een Zeester?

 

Nee, die zit niet op een handdoek

 

 

Kijk en zie

 

 

 

Geplaatst in Mijn tante Hetty

Mijn tante Hetty, deel 7: Zwembad

Dit is een fragment van mijn nieuwe verhaal. Onder dit fragment staat een samenvatting van hele verhaal. Wordt vervolgd.

Het is verschrikkelijk warm vandaag. Ik ben door de heg naar de tuin van de buren gegaan. Ik mag in hun zwembad. Ik heb net een paar baantjes gezwommen en zit op de rand met mijn voeten in het water. Waren Estelle en David er maar. Dan zou het toch leuker zijn. Samen met hun vader en moeder zijn ze op vakantie. Tante Hetty had een briefje in de bus gekregen of ze op het huis wou letten. Het is een heel ander huis dan dat van tante Hetty. Het is een witte villa met grote ramen. Nu zijn ze allemaal geblindeerd.

Gisteravond had tante Hetty een etentje met vrienden. Een andere advocaat van het kantoor was daar bij met zijn vrouw. Die zijn wel oké. Ze zijn nog niet stokoud en ik krijg de hele tijd knipoogjes van de vrouw als ze het weer over legaliteit of verschoningsrecht hebben. Dan is er nog een oude vriendin van tante die psycholoog is en altijd wil weten hoe het op school gaat. Dat klinkt nieuwsgierig maar ze wil het echt weten. Niet mijn cijfers of zo maar wat ik er van vind en hoe ik me voel. En dan was er nog Bert van de delicatessenzaak. Ik begrijp niet waarom tante hem aardig vindt. Er is één gelukje, hij vindt mij ook niet aardig. Hoe ik dat weet? Hij zegt nooit wat tegen mij, als het niet hoeft.
Eerst ging het over wat je doet als je weet dat je patiënt terrorist is. De vriendin van tante heeft een patiënt die allemaal stemmen in zijn hoofd hoort. Van die stemmen krijgt hij de opdracht om een bom te maken en een aanslag te plegen. Ze heeft een beroepsgeheim en kan dus niet naar de politie gaan. Tante zei dat je pas de politie kan bellen als de patiënt roept dat hij nu de aanslag gaat plegen en met een grote sporttas in zijn auto stapt. Het kan natuurlijk ook zijn dat het alleen maar in zijn hoofd zit. Daarna hadden ze het over privacy. Dat je op straat overal gevolgd kan worden door je telefoon. Dan vraagt Bert ineens aan tante hoe het met haar laatste zaak is. Tante keek naar mij. ‘Had jij niet afgesproken vanavond nog te skypen?’ Ze bedoelde dat ik naar boven moest omdat ik het verhaal niet mocht horen, net als het interessant wordt.

Ik liep expres langzaam naar boven maar ik kon niets horen van het gesprek. Boven zette ik de computer van tante aan en toetste het nummer van Mama in.
‘Mara? Wat doe jij daar?’
Dat was niet de stem van mijn moeder, het was een jongensstem. Hoe kan dat nu? Ik schrok me de tandjes.
‘Hé Mara Tara hoe komt het dat jij achter deze computer zit?’
Toen hoorde ik het. Het was Victor. Hij zit bij mij in de klas.
‘Hoe weet jij dat ik hier zit? ‘
‘Je camera staat aan, stupid. Wacht even dan zet ik die van mij ook aan.’
Er klonk een ping en daar was hij in zijn eeuwige hoody.
‘Hoe kan het dat je op de computer zit van mijn tante?’
‘Ze heeft een beveiliging van niks. Iedereen kan er in. Volgens mij is ze ook gehackt.’
‘Hoe kan jij dat nou weten?’
‘Dat weet ik gewoon. Je moet er wat aan doen.’
‘De groeten hoor, is dit soms: Inspecteur Victor ruikt onraad?’
‘Het kunnen misdadigers zijn, Mara.’
‘Ja hoor.’
Ik hield de knop van de computer ingedrukt tot hij uitging.

Victor is een echte nerd. Altijd is hij met computers bezig of met zijn telefoon. Hij denkt steeds dat hij een of ander complot op het spoor is. Toch ben ik wel geschrokken dat hij zomaar op het beeld verscheen. Misschien moet ik toch tegen tante zeggen dat ze haar wachtwoord moet veranderen. Wat is dat? Het lijkt net of er boven in de villa iets flikkert. Ik kijk naar de ramen. Er is niets bijzonders te zien.

 

Samenvatting: Het is zomer. Ik ga logeren bij tante Hetty. Mijn moeder moet namelijk naar Katmandoe. Daar ligt mijn vader in het ziekenhuis nadat hij gered is op de Lhotse een bergtop naast de Mount Everest. Mijn vader is alpinist. Ik kan niet mee want ik zit in de laatste schoolweken voor de zomervakantie.
Tante Hetty is advocaat en eigenlijk is ze de tante van mijn moeder. Ze is niet getrouwd, rookt en drinkt als een ketter. Mijn moeder blijft maar weg en de schoolvakantie begint.
Ik verveel me. Ik staar in het scherm van de computer en het lijkt me uit te nodigen. Een jongen verschijnt in beeld en nodigt me uit de virtuele wereld in te stappen. Ik wil dat helemaal niet totdat blijkt dat tante Hetty in gevaar is. Iemand uit de onderwereld heeft het op haar gemunt. Ik stap toch de virtuele wereld en samen met de jongen, die Victor heet, ontmasker ik de misdadigers.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Een cadeautje

Bij de deur drukt Janny een gekreukt kaartje in mijn handen.

‘Hier, jij mag ook op mijn partijtje komen.’

Blij en trots loop ik van school naar huis. Ik ben benieuwd wat mijn moeder zal zeggen.

‘Oh wat leuk, maar dat is al wel over twee dagen. Weet je wat Janny graag wil hebben?’

Daar had ik niet aan gedacht. Naar een verjaarspartijtje neem je een cadeautje mee. Ik draai aan de bedeltjes van mijn armband. Mijn moeder zucht.

‘Weet je wat, ik fiets morgen wel naar Visser in de stad en koop een pak viltstiften. Vind je dat leuk?’

Ik knik. Met een hand strijkt ze over mijn haar.

‘Op zolder ligt nog een lap ribfluweel van tante Jo. Daar kan precies een overgooier uit voor jou. Dat doe ik vanavond. Ga maar gauw kijken.’

Ik ren naar boven.

 

Woensdagmiddag precies op tijd bel ik aan. De moeder van Janny doet open. ‘

Dag, kom maar snel binnen.’

Ze gaat me voor door een lange gang naar een grote keuken achter in het huis. De andere kinderen zijn er al en spelen indiaantje. Ik kijk of ik Janny zie. Dan botst er iemand tegen mij op. Mijn cadeautje valt op de grond.

‘Kun je niet uitkijken joh.’

Wim draait zich om en gaat voor me staan. Hij bekijkt me van onder naar boven.

‘Kijk zelf uit joh. Als Yvonne niet ziek was geweest had Janny jou echt niet gevraagd. Ze vindt dat je stinkt.’

Hij rent weer verder als ik met mijn handen over mijn nieuwe overgooier strijk. De stof ruikt nieuw.

‘Kom kinderen even rustig nu. We gaan zo taartjes eten, maar eerst zingen we voor Janny.’

Ze zet in:

‘Lang zal ze leven.’

Ik kijk naar Janny schuin voor mij. Zal ik de stiften maar zelf houden?

Het verhaal achter, Jacqueline van Zwieteren

Het verhaal achter de foto is een initiatief van Jacqueline van Zwieteren en Carla van Vliet.
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Hond of kat?

In mijn verbeelding zag ik een hond, een jonge herder met gespitste oren. Hij keek mij afwachtend aan. Zijn oren waren gespitst en zijn lijf alert. Ik hoefde het maar te zeggen en hij ging het blijmoedig doen. Met acrylverf heb ik hem op papier gezet.

Het lijkt wel een kat.

Hond of kat, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

 

Ik moest meteen denken aan die keer dat ik trots thuis kwam van school. Ik denk dat ik zeven of acht jaar was. ‘Kijk eens mama wat ik gemaakt heb.’ Ik liet haar mijn plakwerk zien. ‘O, wat een mooi poesje heb je gemaakt.’

Het was een hondje.

 

Hond of kat, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

 

Een hond is trouw en loyaal, een kat eigenzinnig en op zichzelf. Wat maakt het uit, het past allebei bij mij.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Werk

Back to school again

Zal ik twee van die zwarte schriftjes nemen of neem ik er ook één met een kartonnen kaft?

Verderop liggen ook nog exemplaren met meer kleur. Ik ben in de Hema en krijg een nostalgisch gevoel, eigenlijk altijd in deze tijd van het jaar. Het is het spannende gevoel dat aan het eind van de zomervakantie komt: Weer terug naar school in een nieuwe klas met nieuwe frisse spulletjes en toch ook weer terug naar normaal. Het ritme van roosters en taken, van elke ochtend vroeg op staan en het normale ritueel afwerken.

Voor mijn werk koop een zwart schriftje, met een soepel leerachtig kaftje. Er zit een elastiekje aan de zijkant. Hier kun je een pen insteken. Ziet er keurig uit, een vintage notebook. Ik kan er mijn aantekeningen makkelijk in terug vinden en de batterij hoeft niet opgeladen te worden.

Back to school, Karien Damen , Gekleurde Gedachten

Voor de opleiding aan de Kleine Tiki koop ik een schriftje met een harde kaft van bruin karton. Het oogt erg saai, maar in mijn hoofd zie ik al de pasteltekening die ik er op ga maken. Dit schriftje ziet er na een paar maanden heel anders uit. Het gaat mee in een tas met nog natte kunstwerken en kleiopdrachten.

Beide schriftjes vervullen dus een beetje de functie die een schoolagenda had. In de brugklas gebruikte ik de agenda die we van school hadden gekregen. Ik had toen nog niet in de gaten dat dat niet erg cool is.

Met je schoolagenda liet je zien wie je was.

Van latere jaren herinner ik mij een roze agenda van Ryam die ik bewerkt had met inkt en een zwarte popagenda. Jammer dat ik ze niet meer heb want ze fungeerden ook een beetje als dagboek. Uiteindelijk vond ik het juist weer cool om met een suffe agenda van de school rond te lopen. Houding:

het kan mij niet schelen wat je van me denkt.

Met een blij gevoel en met mijn nieuwe schriftjes ga ik naar huis. Back to school, een blij terug naar normaal gevoel totdat het weer normaal is. Dat duurt bij mij tegenwoordig nog maar een week.