Categorie: Huis, tuin en keuken

Een kwartier later dan afgesproken staat ze voor mijn neus. Ik zou haar helpen met het kaften van haar schoolboeken.

“Waar zijn je boeken?’

“Mijn zus heeft het al voor me gedaan. Gaan wij dan iets leuks doen?’

Geen idee hoe ze het voor elkaar heeft gekregen, samen boeken kaften leek me ook gezellig, maar wij gaan iets leuks doen.

Schrijfoefening

1. Bedenk drie voorwerpen die te maken hebben met je vakantie.
2. Kies er één uit en maak daarmee een associatie wolk of een mindmap. Schrijf nu een verhaal waarin je het woord gebruikt en eventueel de associaties. Eindig het verhaal met: Ze leefden nog lang en gelukkig. Hiervoor heb je zes minuten.
3. Welke zintuiglijke waarnemingen passen bij je verhaal? Associeer achtereenvolgens op: ruiken, horen, proeven en zien.
4. Herschrijf het verhaal  en zet nu al je zintuigen in. Hiervoor heb je 10 minuten.

Mijn woord was: Gras

Vanaf het terras zie ik langzaam een bergje aarde groeien. Met een schop in mijn handen sluip ik op blote voeten door het gras naar het hoopje. Voorzichtig kniel ik neer en luister naar de graafpootjes die langzaam mijn prachtige gazon vernielen. Ik sta op om flink uit te halen. Ik zie ineens het lieve snuitje van een mol voor mij met aan weerszijden die grappige pootjes, net handjes. Midden in de zwaai laat ik mijn arm met de schop weer zakken. Ik ben geen moordenaar.

Ik had zo’n romantisch beeld bij een eigen tuin. Op een zomermorgen samen op het terras ontbijten met mijn lief. Buiten smaakt alles veel lekkerder. De geur van vers brood, de smaak van de uitgeperste sinaasappelen en dan vergeet ik nog het eigeel dat zoutig op mijn tong smelt. Daar komt in de praktijk weinig van terecht. Zijn het geen mollen dan zijn er wel slakken die met hun hele familie mijn hosta’s tot op de nerf kaalvreten. Dan zie ik ineens dat de eerste appel aan de boom bij de schutting blosjes begint te krijgen. 

‘Deze zomer is nu al droger dan de zomer van 1976. De ouderen onder ons zullen zich het nog wel herinneren.’

Alleen de ouderen onder ons? Ik herinner mij die zomer ook. Het was de eerste keer dat ik niet meer met mijn ouders meeging op vakantie. Via mijn opa had ik een vakantiebaantje bij de Grada. Een fabriek die schoonmaakmiddelen maakte. Eerder heette het Loda, bekend van Lodalientje.

Ik trek het lichtblauwe schort aan en doe mijn spullen in een locker. De chef brengt mij naar mijn plek. De eerste dag sta ik naast Nelly aan het einde van de band. Over de band komen flessen groen driehoek zeep aanrollen. We vouwen snel een doos open en doen er twaalf in. Van een grote stapel achter ons pakken we een nieuwe doos. De band is vanwege mijn komst iets langzamer gezet. Ik moet nog handigheid krijgen. Nelly doet mij voor hoe ik zes flessen tegelijk beet kan pakken en in een keer in de doos kan laten landen. Stoppen kan niet tenzij de chef de band stop zet of de machine vastloopt. We proberen de flessen voor te blijven zodat je af en toe je rug kunt strekken. We praten niet veel. Ik voel dat Nelly mij niet goed kan plaatsen. Mijn opa heeft aanzien in de fabriek. Hij werkt in de drukkerij en is lid van de ondernemingsraad. Ik zit op mijn zeventiende nog op school en heb niet eens vaste verkering. Ik weet niet hoe ik haar ongemak kan wegnemen. Gelukkig staat de hele dag Hilversum drie keihard aan. Soms mag ik wat anders doen, controleren of etiketten goed vastgeplakt zitten of de dopjes van Jif flessen een tik met een hamer geven omdat de machine die dit doet, hapert.

Dat het die zomer warmer was dan anders herinner ik mij niet. De zon scheen want het was gewoon zomer. Wat ik nog wel weet was hoe teleurstellend weinig ik kon kopen van het geld waarbij hard voor had moeten werken.

Foto door: Simon Schonck, Beeldbank Stadsarchief Breda, 19990235