Dit is een fragment van mijn nieuwe verhaal. Onder dit fragment staat een samenvatting van hele verhaal. Wordt vervolgd.
We kijken de rest van de avond samen naar de televisie. Ik zie hoofden met elkaar praten. Er komen woorden uit, dat hoor ik, maar heb geen idee waar ze het over hebben. Buiten is het nu helmaal donker en stil. Alle dagjesmensen zijn ondertussen veilig thuis. ‘Wil je niet liever bij mij in bed slapen, Mara?’ Dat wil ik zeker liever en samen met mama ga ik naar boven. Toen ik nog klein was kroop ik vaak bij haar in het grote bed. Dat mocht als ik eng gedroomd had, maar ik deed het ook als het koud was. Ik kroop tegen haar warme rug aan en luisterde naar haar ademhaling tot ik weer kon slapen. Maar dat is al lang geleden en het voelt nu een beetje raar om zo naast mijn moeder te liggen en slaap heb ik niet. Door mijn hoofd gaan allerlei vragen. Is de batterij van mama’s telefoon wel opgeladen? Hebben we wel genoeg bereik boven? Gedachten over wat er op de berg gaande is probeer ik weg te drukken.
Ik word wakker van de stem van mijn moeder aan de telefoon. Ze is beneden. Ze praat in het Engels, het zijn korte zinnen en dan weer lange stiltes. Een paar keer denk ik dat het gesprek is afgelopen, maar het gaat maar door. Dan is het ineens toch opgehouden en komt mijn moeder naar boven. Als ze de slaapkamer inloopt zie ik aan haar gezicht dat ze gerustgesteld is.
‘Dat was de politie in Katmandoe, ze hebben contact gehad met de reddingwerkers en iedereen is weer veilig op het basiskamp. Papa zat klem tussen de rotsblokken en heeft een paar ribben gebroken en een hersenschudding. Ook was hij onderkoeld. Zodra hij vervoerd kan worden brengen ze hem naar het ziekenhuis.” Mijn moeder ploft naast me op het bed en kust me. Ik ben zo blij Mara fluistert ze in mijn haar. Ik slik mijn tranen in en zeg, ‘ik ook mama.’ ‘Het betekent alleen Mara, dat ik naar Katmandoe moet om bij papa te zijn als hij naar het ziekenhuis gaat. Dat ga ik vandaag allemaal regelen. Wil jij bij tante Hetty logeren?’ Ik krijg het helemaal warm. ‘Nee, ik wil mee naar papa.’ Het klinkt bozer dan ik wil. Ik moet rustiger doen, wil ik mijn moeder over halen. ‘Het is toch al bijna vakantie, wat maken die paar dagen uit?’, zeg ik mijn liefste stemmetje. ‘Nee, Mara, het zijn een paar weken en je hebt er niets aan om daar te zijn.’ Ik voel dat ik mijn tranen niet meer kan tegenhouden. ‘Ach meisje,’ zegt mijn moeder nu zachter. ‘Ik begrijp heel goed dat je papa heel wil zien. Dat wil ik ook, maar het is gewoon niet handig. Ik weet niet hoe het daar zal gaan en dan heb ik ook nog zorgen om jou. Je vindt het toch altijd leuk bij tante Hetty.’ Ik kan er van alles tegen inbrengen maar aan haar stem hoor ik dat dat geen zin meer heeft. Mijn moeder heeft haar besluit genomen. Ik ga niet mee.
Direct naar deel 3
Samenvatting: Het is zomer. Ik ga logeren bij tante Hetty. Mijn moeder moet namelijk naar Katmandoe. Daar ligt mijn vader in het ziekenhuis nadat hij gered is op de Lhotse een bergtop naast de Mount Everest. Mijn vader is alpinist. Ik kan niet mee want ik zit in de laatste schoolweken voor de zomervakantie.
Tante Hetty is advocaat en eigenlijk is ze de tante van mijn moeder. Ze is niet getrouwd, rookt en drinkt als een ketter. Mijn moeder blijft maar weg en de schoolvakantie begint.
Ik verveel me. Ik staar in het scherm van de computer en het lijkt me uit te nodigen. Een jongen verschijnt in beeld en nodigt me uit de virtuele wereld in te stappen. Ik wil dat helemaal niet totdat blijkt dat tante Hetty in gevaar is. Iemand uit de onderwereld heeft het op haar gemunt. Ik stap toch de virtuele wereld en samen met de jongen, die Victor heet, ontmasker ik de misdadigers.
Gekleurde Gedachten 