Auteur: Karien Damen

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Koop een kleurdoos deze zomer

Gepost op door Karien Damen
Caran d' Ache
Mijn prismalo’s

Meer dan veertig jaar heb ik ze al. Ik denk dat ik ze cadeau heb gekregen voor mijn tiende verjaardag, maar het zou ook mijn eerste communie geweest kunnen zijn. Toch weet ik pas sinds kort dat ze een fantastische eigenschap hebben, mijn Caran d’ Ache kleurpotloden. Met een penseel en wat water maak ik er een aquarel van.

Ze hebben jarenlang als weeskinderen in hun doosje gezeten. Het Zwitserse bedrijf Caran d’ Ache heeft de prismalo’s ongeveer tachtig jaar geleden uitgevonden. Je kunt ze nog steeds kopen. Ze zitten in een karakteristieke metalen doos waarop een afbeelding prijkt van een berglandschap. Tegenwoordig is dat de Matterhorn tegen een strak blauwe hemel. Op dat van mij staat het Chateau du Chillon aan het meer van Geneve. Ik heb er een verstekeling in zitten, het zwarte potlood is van Tom Tas. Verder zit er een enorme zwarte vlek op de onderkant van gemorste oostindische inkt.

Helemaal blij ga ik kleurend de zomer in. Volwassenen die kleuren dat is de nieuwste trend. Op NRC-lux.nl kun je bijvoorbeeld een prachtig kleurboek bestellen en een doos kleurpotloden, uiteraard van Caran d’ Ache. Zelf ga ik voorlopig door met mijn gehavende doosje.

Geplaatst in Nieuws en politiek

Op de koffie

Gepost op door Karien Damen

griffieAlsjeblieft, zonder melk en suiker, maar vertel eens je werkt op een griffie, wat doe je dan eigenlijk?

Met mijn collega’s zorg ik ervoor dat de gemeenteraad zijn werk goed kan doen. Vergaderstukken komen op tijd en in de goede volgorde bij de raadsleden, tegenwoordig digitaal. Personele zaken rond bijvoorbeeld wisseling van raadsleden zijn goed geregeld. De communicatie rondom de raad is geregeld. Eigenlijk regelen we van alles en nog wat. We helpen mee de vergaderingen van de commissies en de raad goed te leiden en adviseren op procesniveau.

Wat moet je kunnen om een goede griffie-medewerker te zijn?

Je moet de gemeentewet zeer goed kennen. Daarnaast moet je super accuraat zijn. Wanneer iets niet goed gaat, zijn de consequenties groot. En je bent van het proces, en niet van de inhoud. Dat betekent politiek neutraal opstellen.

Moet je politiek leuk vinden?

Ik vind politiek leuk. Ik kom uit een rood nest, een echt arbeidersgezin. Bij mij thuis waren we zeer loyaal naar PvdA en de vakbond. Ik ben zelf ook actief geweest in de politiek, vooral in Rotterdam. Ik heb zo’n beetje alle denkbare functies vervuld op lokaal niveau. Nu deel ik alleen nog folders uit. Leuke gesprekken met bewoners kun je dan hebben.

Je hebt politicologie gestudeerd, toch? hoe kwam je tot die keuze?

Ik wilde iets veranderen aan de onrechtvaardigheid in de wereld. Ik zag als kind tv-beelden van de hongersnood in Biafra. Dat maakte diepe indruk op mij. Ik zag in dat het geen schaarste was maar een kwestie van verdeling en dus politiek.

Je bent dus politiek rood gekleurd, en nu werk je voor een raad vol VVD-ers. Hoe gaat dat?

Het maakt voor mij niets uit. Het gaat erom dat zij hun best doen voor de stad. Dat maakt dat ik loyaal ben naar hen. Een enkele keer heb ik zin om in een discussie naar de microfoon te grijpen, maar doe dat natuurlijk niet. Ik doe juist erg mijn best er neutraal bij te zitten en een gezicht te trekken waaraan je niets kunt aflezen. Het scheelt dat ik samen met de voorzitter van de vergadering erg moet letten op het proces Dat leidt af van de inhoud.

Wil je nog een kopje?

(met dank aan Lesley Cordewener)

Geplaatst in Boeken

Twee manieren om in een wereld van overvloed te overleven

Gepost op door Karien Damen

schoenenHet gesprek met een vriendin ging over schaarste en overvloed. Hoe komt het toch dat we steeds tijd te kort hebben, terwijl er ons zoveel werk uit handen is genomen door de technologie en alles zo veel sneller kan? Ik bleef er over doordenken.

Impuls aankoop

Tussen de middag liep ik een boekwinkel in en stuitte op het boek: Discipline, overleven in overvloed, van Marli Huijer. Daar was mijn antwoord, ik heb het boek direct aangeschaft. Ik moet toegeven het kwam ook door de kaft. Deze heeft een vrolijke kleur geel en staat vol met leuke tekeningen van schoenen. Onweerstaanbaar voor mij. De schrijfster, een filosofe, kijkt je op de achterkant wat streng aan.

Omslag boek Maril Huijer

Schoenen

Ik wilde natuurlijk snel weten hoe het zat met die schoenen, maar in het voorwoord, de inhoudsopgave en op de laatste bladzijde kon ik daarvoor geen aanwijzigingen vinden. Het leek wel of ik op zoek was naar wie de moord had gepleegd bij het lezen van een gewone detective. Het boek leest ook net zo gemakkelijk. De schrijfster heeft een toegankelijke stijl en gebruikt gewone taal. In hoofdstuk vier heb ik de schoenen gevonden.

Persoonlijke vrijheid

Ook Marli Huijer vroeg zich af waarom het voor ons zo moeilijk is te genieten van een wereld vol overvloed. In plaats daar van overladen we onszelf en rennen van hot naar haar. Zij wijt het aan ons gebrek aan discipline. Vanaf de jaren zestig kwam discipline in een kwaad daglicht te staan. De schoolmeester en de politieagent waren hopeloos uit de tijd.
Dat heeft ons veel opgeleverd in de vorm van persoonlijke vrijheid, maar heeft ook een keerzijde.

Terug naar de tucht

Verschillende filosofen zoeken de oplossing in het opnieuw invoeren van discipline en orde. Vroeger was alles beter, je vindt dat bij Theo Dalrymple en in Nederland bij Frits Bolkestein. Anderen zoals Sloterdijk zoeken het in de opdracht die ieder mens heeft om zich te verbeteren. Dat doe je door je te spiegelen aan voorbeelden zoals Mandela of een sportheld. Volgens Marli Huijer leiden beide wegen tot mislukking.

Domme pech

Het leidt tot sociale uitsluiting, want wat als het je niet lukt? Van de eerste groep filosofen krijg je geen nieuwe kans, had je maar beter je best moeten doen. De tweede groep filosofen heeft geen oog voor mensen met minder talenten of gewoon domme pech. Marli Huijer zegt daarom: besteedt de discipline uit. Dat is niets nieuw. Odysseus liet zich door zijn bemanning al vastbinden aan de mast van zijn schip toen ze langs het eiland van de Sirenen voeren. De eerste manier is gebruik te maken van de techniek. Tegenwoordig zijn er apparaten die de discipline van je overnemen. Zelf heb ik een app geïnstalleerd die me vertelt dat het tijd is om te schrijven. De tweede manier is je discipline uit te besteden aan andere mensen. Door te delen ontstaat er een wederzijds netwerk waarin we elkaar helpen voornemens uit te voeren. Ik voel daar wel wat voor.

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Gevleugelde gasten

Gepost op door Karien Damen

Gisteren hebben we de laatste schroeven ingedraaid. Onze B&B met drie gastenverblijven kan worden geopend. Alle verblijven kijken uit op het zuiden en hebben een luifel boven de ingang. Ik kan bijna niet wachten tot onze eerste gasten arriveren. Ik stel mezelf gerust met het idee dat het seizoen nog niet echt is begonnen. Mijn collega’s kunnen gerust zijn, voorlopig ga ik er niet rijk van worden.

B&B geopend

We hebben er lang over nagedacht, maar ik was er van overtuigd dat we onze gasten wat hebben te bieden, een rustpunt in een jachtig leven. Ons dorp staat niet bekend om zijn natuurschoon, maar onze gasten hoeven de tuin eigenlijk niet te verlaten. Er is voor elk wat wils, de hele zomer lang. Nu verspreidt de klimroos rosa new dawn zijn zachte geuren net als de jasmijn. Straks vechten de vlinderstruik en de hortensia’s om aandacht. Om het nog aantrekkelijker te maken heb ik dit voorjaar ook nog een appelboompje geplant.

Mijn man zag er wat tegen op. Hij was bevreesd dat we tijdens onze maaltijden, vooral als we buiten eten, zouden worden gestoord. Hij wil in alle rust van zijn maaltijd kunnen genieten. Augustus, als wespen onze tuin bezoeken, is dan ook niet echt zijn maand.

In ieder geval heb ik nu mijn goede voornemen van 2014 ingelost. Ik wilde mijn tuin bijvriendelijker maken. Begin dit jaar kon ik geen bijenhotel vinden bij de tuincentra. De afgelopen maanden is er iets gebeurd wat ik heb gemist, maar insectenhotels zijn hot. Ze zijn nu te koop in alle soorten en maten. Die van mij zijn van Natuurmonumenten. Ik heb er nu drie in in de tuin hangen, vlinders, bijen en lieveheersbeestjes zijn meer dan welkom. Ik heb wel een verzoek aan de bijen. Zorg voor kruisbestuiving en bezoek ook eens de overheerlijke appelboom bij onze buren. Hij staat linksachter net voorbij de aardbeien en de Buddleja davidii ‘White Profusion’ .

Natuurmonumenten
B&B voor vlinders

 

Geplaatst in Kunst en Cultuur, Nieuws en politiek

Kleefliedjes

Gepost op door Karien Damen

 

Kleefliedje op zoek naar slachtoffer
Kleefliedje op zoek naar slachtoffer

De hele week zit het liedje al in mijn hoofd. Ergens opgelopen tijdens een autoreclame volgens mij. Happy van Pharell Williams. Het is zo’n liedje dat aan je vastgekleefd raakt. Op onverwachte momenten dwarrelt het door mijn hoofd, onder de douche, tijdens een bespreking op het werk en als ik ’s nacht wakker wordt. Het is een leuk liedjes maar na een dag of wat heb ik er toch echt wel genoeg van.

Niet alle liedjes zijn goede kleefliedjes, het is een speciale eigenschap die ze zo hardnekkig maakt. Besmettelijk zijn ze ook. Komt er iemand zingend met zo’n liedje langs, negen van de tien keer neem ik het over. Jaren geleden was de film Sneeuwwitje van Disney opnieuw uitgebracht. Maandagochtend zong iedereen op kantoor: “he ho, he ho, je krijgt het niet cadeau”, sommigen deden er zelfs een dwergenloopje bij. Maar mijn ergste ervaring is met Costa del Sol, daar sloeg mijn hartje op hol, van de Zangeres zonder naam. Op dat deuntje begeleidde ik mezelf met mijn fietsbel op weg naar mijn werk.

 

 

Happy Pharell WilliamsDe kracht van het liedje Happy is zo groot dat het wereldnieuws werd van de week. De Iraanse regering arresteerde zes jongen mensen omdat ze hun versie van Happy op youtube hadden gezet. De islamitische waarden waren in het geding. Dansen en laten zien dat je gelukkig bent is tegen het zere been van de ayatollahs. Of zouden ze chagrijnig geworden zijn omdat het liedje dat zich ook in hun hoofd heeft vastgezet?

Ik ben wel benieuwd naar andere kleefliedjes, als ik dan van een liedje genoeg heb kan ik het inruilen voor een ander liedje. Wie wil Happy met me ruilen?

 

 

 

Geplaatst in Boeken, Nieuws en politiek

Stop een politicus in je vakantiekoffer

Gepost op door Karien Damen

Maar liefst twee had ik er in mijn koffer, boeken geschreven door een voormalige politicus. Het lijkt op een geval van ernstige beroepsdeformatie, maar het ging om een roman, van Anneke van Dok, en een thriller, van Klaas de Vries. Liefde, moord en doodslag, ideale ingrediënten voor de vakantiekoffer.

Het jaar van de held van Anneke van Dok, uitgeverij Conserve

Boekomslag Het jaar van de held

Anneke van Dok was staatsecretaris in het het eerste paarse kabinet en in verschillende plaatsen burgemeester. Het verhaal speelt in de fictieve plaats Elft tijdens het herdenkingsjaar van de geboorte van Van Speyk in 2012. Die van dan nog liever de lucht in. Het herdenkingsjaar wordt uiteindelijk een rampjaar voor de gemeente Elft. We krijgen het verhaal voorgeschoteld door de ogen van de bode. Want een bode op het stadhuis weet alles.

De vorm waarin dit gebeurt belemmerde mij bij het lezen. Er zijn wisselend drie personen aan het woord, de burgemeester van Elft in de ik-vorm, via haar aantekeningen die ze aan de bode heeft gegeven, de bode in de ik-vorm en de bode als hij. En dat allemaal in dezelfde opmaak. Ik moest steeds terug bladeren om het verhaal te kunnen volgen. Wie is er nu weer aan het woord? Ik kreeg daardoor niet het gevoel dat het ging om mensen van vlees en bloed.
Toch geeft het boek een aardig inkijkje hoe het er op stadhuizen aan toe kan gaan. Als dit boek in je vakantiekoffer is belandt, gewoon lezen. Maar ik zou er niet speciaal voor naar de winkel rennen.

Operatie Vuurvogel van Klaas de Vries, uitgeverij Conserve

Boekomslag operatie vuurvogel

Op de achterflap van Operatie Vuurvogel, kijkt de schrijver me wat streng aan. Het is Klaas de Vries een bekend politicus en nog steeds actief, als lid van de Eerste Kamer. Met minister van Binnenlandse zaken en directeur van de VNG op je CV is je imago dat van een degelijke bureaucraat. Dat rijmt niet met de beeldrijke taal en het fantasierijke plot in Operatie Vuurvogel. Op een Italiaanse begraafplaats wordt het hoofd gevonden van een Nederlandse concertpianist, op het graf van Stravinsky. Een oude schoolvriend van de concertpianist bemoeit zich met het oplossen van deze moordzaak. Dat wordt hem bijna fataal. Toen ik me eenmaal over de verbazing had heen gezet, dat het Klaas de Vries is die dit verhaal vertelt, blijft er gewoon een ontzettend spannend boek over. Meenemen dus.

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

One Happy Island

Gepost op door Karien Damen
Aruba
One happy Island

Bon Bini

Een echt welkom kregen we niet zaterdagochtend op Schiphol. Het regende dat het goot en het was koud, 11 graden. Maar gelukkig hadden we wat van de warmte van Aruba en Eddy meegenomen. In het Papiamento bestaat volgens mij geen woord voor het weer. Het is er altijd hetzelfde, rond de dertig graden, blauwe lucht met hier een daar een wolkje en een straffe noordoostenwind. We hebben dan ook bijna niets anders gedaan dan onder een rieten parasol liggen lezen. Meer heb je niet nodig op een date met Eddy na.

Aruba
De opgeknapte legertruck van Eddy Croes

Eddy is Eddy Croes, een bekendheid op Aruba en daarbuiten. Ergens heeft hij Zeeuws bloed, vandaar de naam Croes. Het zou dus heel goed kunnen dat een Nederlandse toerist in de verte familie is. Daarom wil hij ons, zijn neven en nichten het echte Aruba laten zien. Precies om 9.00 uur komt Eddy ons ophalen met een opgeknapte legertruck. Een avontuurlijke tocht met 20 andere neven en nichten volgt over, volgens Eddy, het beste eiland van Zuid-Amerika. Dat komt omdat de Nederlanders structuur hebben gebracht, een bestuurlijke organisatie en een onderwijssysteem. Want, volgens deze idealistische Arubaan, brengt kennis de wereld vooruit.

Aruba
Natuurlijke brug

Levenslessen van een neef uit het westen

Boven het geraas van de motor uit krijgen we alles te horen over de ontstaansgeschiedenis van het eiland en de gewoonten van zijn bewoners. We rijden langs mooie ongerepte stranden, door het dorre binnenland met rotsen en cactussen. Hij laat ons de ruige noordkust zien en de hondenbegraafplaats op het strand. Vanachter het stuur geeft hij ons daarbij ook nog levenslessen mee.

Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Wat heb je aan een zwembad bij je villa. Dan moet je nog vroeg op anders liggen er leguanen in te chillen als jij wil zwemmen. En waarom? De zee is vlakbij. Zelf woon ik vijf minuten lopen van het strand. Voor jullie Nederlanders is dat anderhalve minuut.

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

De eerste keer #Koningsdag2014

Gepost op door Karien Damen
koningsdag 2014
Vlag en wimpel

Gisteren heb ik gevlagd met een oranje wimpel. Ik word daar altijd heel blij van. Een wapperende vlag met frisse kleuren tegen een blauwe lucht. Ik ben helemaal niet zo van het koningshuis maar vlag graag. Misschien komt dat omdat bij ons thuis niet werd gevlagd en ik dat als kind erg jammer vond. Ik weet nog, op een dag kwam ik thuis uit school, we waren de hele dag bezig geweest met prinsessen en koetsen, ik denk dat de trouwdag van een van de prinsessen aanstaande was en dat ik vroeg waarom wij de vlag niet uithingen. Het antwoord van mijn vader schokte mijn geloof in sprookjes toen diep:

Niet iedereen is voor het koningshuis.

Het is voor iedereen wennen. Koningsdag klinkt heel anders dan koninginnedag. Serieus tegenover gezelligheid. Bij de hoofdrolspelers, Willem-Alexander en Beatrix zou je het juist andersom verwachten.
De beelden zagen er gisteren niet anders uit dan andere jaren. Vrolijke in oranje uitgedoste onderdanen in De Rijp en Amstelveen, die de koninklijke familie ontvingen.
Omdat ik de column van Youp had gelezen, keek ik vooral naar burgemeester. Waar ken ik die man van? Het eerste wat in mij opkwam was: Apeldoorn, er achteraan kwam: De commissie van in en uitgeleide. Vreemde casting voor deze eerste koningsdag.

lintjesregen
Welkom bij de lintjesregen in Zoetermeer

Ik laat me verder niet afleiden. Koningsdag valt, zoals gebruikelijk bij een oranjefeest, op juist die lentedag die de zomer aankondigt. De lucht is vol beloften van een nieuw seizoen. Ik trek mijn nieuwste jurk aan en mijn feestschoenen en ga het dorp in. Misschien kom ik wel een queenie tegen.

#koningsdag2014
Mijn feestschoenen

 

 

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Altijd wind mee hebben

Gepost op door Karien Damen
RIH fiets
Mijn RIH

Ik heb een echte RIH. Een fiets die genoemd is naar het paard van Karl May. Als ik de banden goed oppomp is hij de snelste van alle fietsen. Bijna elke dag fiets ik er mee naar mijn werk. Het mooie van fietsen is dat ik de jaargetijden voorbij zie komen. Op dit moment is het heerlijk om door het fluitenkruid te fietsen en in de weilanden de lammetjes te zien. Op weg naar huis waait de wind alle muizenissen uit mijn hoofd.

Maar steeds vaker, stevig doortrappend op weg naar mijn werk, scheurt iemand me voorbij, moeiteloos. Als ik dan goed kijk, zie ik een verdikte achteras of framebuis. Daar zit een accu in. Iemand, meestal jonger dan ik fietst me op een e-bike voorbij. Vroeger herkende je deze fietsen aan een platte doos op de bagagedrager. Of met een bromfietsplaatje achterop. Daar wilde mijn moeder zelfs niet mee gezien worden.

Tegenwoordig is één op de vijf fietsen een elektrische. Op korte afstanden is het een gezond en milieuvriendelijk alternatief voor de auto. Maar wees dan een echte held en stap op een echte fiets. Tekenend vind ik dat je zo min mogelijk moet kunnen zien dat het een elektrische fiets is. Sparta gebruikt het als pluspunt in zijn reclame voor de nieuwste uitvoering. Geen SpartaMet maar een Sparta X de luxe.

Al die mooi weer fietsers willen niet weten dat ze met trapondersteuning fietsen.

Of ik jaloers ben? Welnee, ik voel me fit en gezond als ik kan fietsen. Hoewel, een enkele keer heb ik flink wind tegen en er zit een gemeen hellinkje in het nieuwe fietspad langs de N470. Dan vermaan ik mezelf: alles is beter dan op de sportschool op een band van niets naar nergens te lopen. Ik ga liever achter boeven aan.