Geplaatst in Nieuws en politiek

Een beetje sterven

Gepost op door Karien Damen

logo vereniging van griffiersC’est mourir een peu, dat zit in mijn hoofd sinds ik weet dat ik een nieuw baan heb. Maar hoe begon dit citaat ook al weer?

Het komt uit het gedicht Rondel de I’adieu (1891) van de franse dichter Edmont Haraucourt (1857 – 1941).

Partir, c’est mourir un peu; c’est mourir à ce qu’on aime. On laisse un peu de soi-même en toute heure et dans tout lieu.

Afscheid nemen is een beetje sterven; sterven aan dat waarvan men houdt. Men laat een beetje van zichzelf achter in ieder uur en elke plaats.

Een beetje sterven omdat ik mijn collega’s achterlaat, na zes jaar lief en leed gedeeld te hebben op de griffie. Ik ga niet ver weg, ik ga naar een andere verdieping in hetzelfde gebouw met dezelfde ingang en dezelfde fietsenstalling. Ik hou hetzelfde telefoonummer en emailadres. Toch is het straks anders, ik kom nog eens langs voor een praatje maar al snel zal blijken dat de verbondenheid minder wordt. Onze dagelijkse werkelijkheid gaat uit elkaar lopen.

Een beetje sterven omdat ik een echt vak verlaat. Het vak griffier is nog jong, het dankt zijn bestaan aan de invoering van het dualisme bij gemeenten. In 2002 kreeg in Nederland de gemeenteraad bij wet zijn eigen ambtelijke ondersteuning. De pioniers in dit vak richtte een eigen beroepsvereniging op, de vereniging van griffiers, en zorgden er voor dat er gerichte opleidingen kwamen. Als griffier ken je de gemeentewet uit je hoofd en kun je je verplaatsen in wat politici drijft. Je staat voor de positie van de volksvertegenwoordigers tegenover de ambtelijke organisatie.

Een beetje sterven omdat ik minder contact zal hebben met die gepassioneerde en eigenzinnige raadsleden, onze werkgevers. Ik heb ze meer dan zes jaar van dichtbij kunnen volgen. Met enkelen heb ik intensief samengewerkt bij het voorbereiden van vergaderingen of andere activiteiten of ik heb naast ze gezeten terwijl ze een vergadering leidden. Ik ga ze missen.

Ik ga me bijna afvragen of ik er wel goed aan doe. Toch zet ik heel bewust een stap. Een beetje sterven is als het snoeien van een struik. Door wat takken weg te knippen komen er meer bloemen in en gaat de struik weer groeien. Ik word op 1 maart senior netwerkregisseur in het sociaal domein. Vroeger noemde ze dat senior beleidsmedewerker. Netwerk staat voor het onderhouden van contacten met instellingen in de stad en regisseur betekent dat ik wat zie en hoor ga vertalen naar voorstellen voor de politiek. Ik laat wat achter maar neem ook wat mee.

 

zevenaar
Geplaatst in Boeken, Nieuws en politiek

Op zoek naar de poëet in je zelf

Gepost op door Karien Damen
zevenaar(Schriftelijke cursus dichten deel 2)

Het is de week van de poëzie, hoog tijd dus voor deel 2 van mijn schriftelijke cursus dichten. Tijdens een training van Publiek Domein maakte ik kennis met de zevenaar. De trainer Harry Slegh zette ons een uurtje aan het dichten en aan elkaar voorlezen. Juweeltjes werden het. Hoewel we geen van allen dichters waren, was het met een zevenaar heel simpel. Een zevenaar kent zeven regels:

1) Wanneer was het
2) Wat gebeurde er
3) Essentie
4) Uitbreiding van drie
5) Beeldende vergelijking
6) = 2
7) = 3

 

Tarik Z

Op een gewone donderdagavond
De nationale zender ging op zwart
Even geduld a.u.b.
Een bange jongen stond in studio tien
Als de laatste verdediger van onze dromen
De nationale zender ging op zwart
Even geduld a.u.b.

Zelf vind ik regel 5, een beeldende vergelijking, het moeilijkst.
Geen zin om zelf te dichten? Als je beschikt over een twitteraccount kun je het deze week aan een machine overlaten. Ga naar het begin scherm van Poetweet en vul je twitternaam in. Kies dan uit één van de drie dichtvormen: een sonnet, een rondel of een indrisso. Klik, een paar seconden wachten en je gedicht rolt vanzelf te voorschijn.

Lezen en kijken

Gedichten lezen kan natuurlijk ook. De bibliotheek heeft een app gelanceerd met een selectie dichtbundels waarin de roerselen van het hart centraal staan. Wie wil daar nu niet mee kennis maken?
Gedichten zijn ook om naar te kijken, de finalisten van de NK poetry slam dragen hun eigen werk voor in een filmpje.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

De blog top drie tag

Gepost op door Karien Damen
Fot met Jolanda, Karien en Marja, 1963
Mijn nichtje Jolanda, ik zelf, mijn zusje Marja

Net in het nieuwe jaar nomineerde Harrij mij voor de Blog Top Drie Tag. Harrij is een enthousiaste volger, maar ook een enthousiaste schrijver. Als je zijn blog Gedacht & Gedicht leest geloof je niet dat hij nog maar twee maanden actief is als blogger. Ik neem zijn uitnodiging dus graag aan.

De regels van de Blog Top Drie Tag zijn als volgt:

  • Link naar deze blogpost, de post van bedenker Sylvia Kuijsten
  • Gebruik als illustratie je favo plaatje dat iets te maken heeft met het getal drie
  • Beantwoord de elf vragen op jouw manier
  • Nomineer twaalf andere bloggers en laat hen weten dat je ze genomineerd hebt

De vragen

1. Welke drie dingen zijn voor jou onmisbaar bij het bloggen?

Day One, dat is geweldige een app om een dagboek bij te houden en voor mij onmisbaar. Op mijn telefoon of op mijn Ipad kan ik daarin mijn gedachten opschrijven, waar ik ook ben. Op zondag orden ik alles tot één geheel. En dat is gelijk het tweede onmisbare, een vaste dag om mijn blog te schrijven en te publiceren. Deze tip en nog veel meer vond ik op blogtrommel. Eén keer in de week bloggen werkt voor mij het beste. Een stok achter de deur maar geen stress.
Het meest onmisbare is mijn nieuwsgierigheid, ik zie alles en mijn verbeelding doet de rest.

 2. Welke drie dingen mogen niet op een blog ontbreken?

Een ‘about’ pagina mag niet ontbreken. Ik ben nieuwsgierig naar de schrijver achter de blogger.
De mogelijkheid om een reactie of een waardering achter te laten mag ook niet ontbreken. Een knop om je te kunnen volgen als ik daar zin in heb is ook onmisbaar.

3. Over welke drie onderwerpen schrijf je het liefste?

Ik schrijf graag over wat ik zelf mee maak, over actuele gebeurtenissen en zaken die me verbazen.

4. Wat zijn de drie populairste posts op je blog?

Volgens de onvolprezen wordpress statistieken zijn dat:

5. Welke drie dingen wil jij uitstralen/bereiken met je blog?

Ik wil uitstralen dat je jezelf niet al te serieus moet nemen, verder hoop ik dat lezers zich herkennen in mijn blogs en er plezier aan beleven.

6. Via welke drie social media is jouw blog te volgen?

Mijn blog is te volgen via Twitter, Facebook en Tumblr.

7. Wat zijn drie voor- of nadelen van bloggen?

Ik zie geen nadelen of het zou moeten zijn dat ik rekening hou met wie mijn blog leest. Ik werk in een politieke omgeving en wil dat nog lang doen. Ik beleef veel plezier aan het schrijven zelf, het zoeken of maken van de bijpassende plaatjes en het speuren naar verwijzende linkjes. Het grote cadeau en daarmee het mooiste voordeel, is dat mijn blogs gelezen worden. Ik ben blij met alle reacties en waardeer het enorm dat iemand de tijd neemt mijn gedachten te lezen.

8. Welke drie lezers laten de meeste reacties achter?

Dat zijn Appelig, Elsje Veth en Chrissebie, drie bloggers die ik zelf met veel genoegen lees. Het is dus wederzijds leesplezier. Bij Appelig vind je trouwens ook mooie kunstwerkjes.

9. Wat zijn jouw drie favoriete blogs van andere bloggers?

Dat wisselt met de tijd. Er is zoveel moois te lezen en te bekijken, bijvoorbeeld:

Om te bekijken: Puttertje, of om te lezen: JoostCurious en Teiltjes en tegeltjes

10. Over welke drie onderwerpen lees je het liefste bij andere blogs?

Blogs die me doen lachen, me stemmen tot nadenken of die mij iets nieuws laten ontdekken, lees ik het liefst.

11. Welke drie blogtips heb jij voor andere bloggers?

Lange lappen tekst lees ik niet. Ik word graag meegenomen in een smakelijk verhaal met een duidelijke structuur en een prettige layout. Bloggen is hard werken, ik weet het.

Voel je genomineerd

Ik ga niemand nomineren. Het Nederlandstalige blog wereldje is niet zo groot. Als iedereen elke keer twaalf andere bloggers nomineert vergt het geen hogere wiskunde om te snappen dat bijna iedereen na vier weken aan de beurt is geweest. Ben je nog niet aan de beurt geweest dan nomineer ik je bij deze!

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Hoe blauw is jouw maandag? Vijf tips om morgen te overleven

Gepost op door Karien Damen

 

Blue Monday 2015Morgen is het blue monday. De derde maandag van januari heet zo omdat het de meest deprimerende dag van het jaar zou zijn. De feestdagen zijn nu echt achter de rug en de alledaagse werkelijkheid dringt zich op. Onze goede voornemens blijken moeilijk vol te houden. De lente is nog ver weg en het is grijs en grauw buiten.

Haal wat blauws uit de kast

Blauw is een mooie kleur. De natuur is er vol mee, hemelsblauw, nachtblauw, oceaanblauw, vergeet-mij-nietjes blauw, riddersporen blauw, lavendelblauw, ijsvogel blauw, libellen blauw, leguanen blauw, haaien blauw. Je zou er bijna vrolijk van worden. Trek morgen daarom een spijkerbroek aan of die blauwe schoenen. Koop bloemen voor die blauwe vaas of nog beter koop blauwe hyacinten, op dit moment volop verkrijgbaar. Dek je tafel met dat blauwe kleed of verschoon je bed en haal daarvoor een blauw onderlaken en slopen uit de kast.

Spijker een glimlach op je gezicht

Kijk morgen voor je deur uit gaat in de spiegel, zit je glimlach goed? Het zal je buiten meteen opvallen, het is vandaag al weer vroeger licht. In het randje grond langs de voorgevel steken crocussen hun kopje op. Op kantoor wordt de deur van de lift voor je opengehouden als je enthousiast zwaait en op de gang klinkt uit elke kamer een antwoord als je vrolijk groetend langsloopt. Zo ga je dit de hele dag volhouden, echt waar.

Neem je opnieuw wat voor

Na drie weken in het nieuwe jaar blijk je meer mens dan held te zijn. Je goede voornemens zijn verdampt. Op oudejaarsavond leek het nieuwe jaar als een verse pagina voor je te liggen, alles was mogelijk met een beetje goede wil. Volgens mij komt dat vooral omdat we onze voornemens als ER-voornemens formuleren: ik ga meer, minder, beter, vaker, eerder, later enzovoort, mijn best doen.
Dat werkt niet, het is allemaal te vaag en komt nooit af. Neem morgen jezelf dus iets concreets voor. De Telegraaf geeft een paar leuke uitvoerbare voorbeelden, maar de mooiste vond ik op het blog Koningskrabbels: Een persoonlijk briefje achterlaten in een bieb-boek met je mailadres.

Zwelg er in

Als het allemaal niet werkt ga er dan volledig voor. Blaf tegen je lief, geef de kat een schop en trek je oudste trui aan. Luister vooral niet naar radio 2 want daar gaan ze de hele dag positieve muziek draaien. Dat lijkt me zelfs voor de meest opgewekte onder ons een opgave. De hele dag niets-aan- de-hand muziek terwijl de wereld in brand staat. Kijk dan liever naar deze deprimerende clip van New Order met de toepasselijk naam Blue Monday.

Geloof er niet in

Er zijn geleerden die zeggen dat het allemaal onzin is. We zouden ons juist op maandagen gelukkiger voelen dan op vrijdag. Op maandag bruisen we na een ontspannen weekend van de energie. Op vrijdag voelen we ons moe. Deze wetenschappers zeggen dat de omstandigheden maar voor tien procent bepalen hoe wij ons voelen. De derde maandag van het jaar springt er volgens hen daarom niet uit als een bijzondere dag.

Sterkte, het wordt vanzelf dinsdag

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Nieuws en politiek

Kwallen en de zin om te leven

Gepost op door Karien Damen
jellyfish
Photocredit: papaya 2008, FreeDigitalPhotos.net

Ik slijp een punt aan mijn potlood. Ik wil een kwal, of eigenlijk twee kwallen tekenen die drijven in de zee. Ik wil dat het lijkt alsof ze ver boven mijn hoofd drijven, maar weet niet hoe ik dat technisch voor elkaar krijg.

Mijn gedachten gaan naar afgelopen woensdag, de redactievergadering van Charlie Hebdo. Daar waren cartoonisten en journalisten bezig met het uitwisselen van ideeën. Hoe ze het idee in hun hoofd nog beter op papier konden verwerkelijken. Ze hadden het vast ook over hoe ze technische problemen daar bij het beste konden tackelen. Ze waren helemaal niet bezig met zoiets groots als de vrijheid van meningsuiting. Ze waren aan het bedenken hoe ze andere mensen aan het lachen zouden gaan maken en beleefden daar zelf veel lol aan. Ze waren zich er ook van bewust dat ze op lange tenen gingen staan en dat er mensen boos zouden worden. Dat was een deel van hun lol, dat die ander zou tonen hoe klein hij feitelijk was.

Kwallen worden niet aanbeden, tenminste daar heb ik nog nooit van gehoord. Ik geef mijn kwallen ook geen baard of tulband. Ze zullen alleen een beetje oplichten in een nacht-donkere zee. Tenminste dat is de bedoeling en ik beleef er veel plezier aan omdat in mijn tekening voor elkaar te krijgen. Het borrelt bij mij naar de buiten, creativiteit, de zin om te tekenen. Het borrelt bij de meeste mensen gewoon naar buiten: de zin om te tekenen, te zingen, te dansen, te praten, te lachen, lief te hebben. Geen enkele religie of ideologie kan dat beletten. Daarom zullen extremisten het nooit winnen. De zin om het leven te leven is te groot.

Geplaatst in Nieuws en politiek

You’ve got a direct message!

Gepost op door Karien Damen
Direct Message
Istockphoto 2009

 

 

I wnt 2 connect w u on @badoo

Wat wil je van mij?

I want to connect with you on badoo.

Dat wil ik helemaal niet,

ik  ken je  niet eens.

Vind je het niet interessant om nieuwe contacten op te doen?

Ik weet niet wat badoo is?

Ik ga toch niet zomaar op een link klikken?

Het is een sociaal netwerk,

het is heel eenvoudig om je aan te melden, zo gepiept.

Ik heb net even gekeken op google,

het is gewoon een datingsite.

Dus nee, bedankt ik heb al een relatie.

Dat wil toch niet zeggen dat je geen contacten

met anderen zou kunnen hebben?

Zeker, maar om het nu aan te leggen met

een wildvreemde, dat zie ik helemaal niet zitten.

Een beetje chatten kan toch geen kwaad?

Dat is toch niet de reden waarom jij op badoo zit?

Ik zou niet weten wat er op tegen is

om op een datingsite te zitten.

Dat zeg ik toch ook helemaal niet.

Alleen, ik heb er geen behoefte aan.

I wnt 2 connect w u on @badoo

Je tekst is niet erg subtiel. Doet me denken aan vroeger.

Een jongen komt, op weg naar school naast me fietsen.

Wil je met me naar bed?

Ik had net mijn ontbijt achter de kiezen.

Je hoeft niet zo hoog van de toren te blazen.

Ik wil u toevoegen aan mijn professionele netwerk,

dat is wel subtiel?

Sorry hoor.

Maak je geen illusies.

Ik drukte alleen maar op het verkeerde knopje.

Je denkt toch zeker niet dat ik zelf zo’n puberale tekst verzin:
I wnt 2 connect w u on @badoo

 

 

 

kerstkaart
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Kerst in drie blunders en een oudejaarsbonus

Gepost op door Karien Damen
kerstkaartBakbonen is dat soms Surinaams?

Er bleef geen kruimel van over van mijn witte chocolade taart, ik kan het nu dus wel bekennen. Het boodschappenlijstje bij het recept vermeldde onder andere 500 gram bakbonen. Ik heb alle schappen doorzocht, bij de gedroogde bonen, de groenten in potten en blik en bij de bakspullen, maar geen bakbonen. Het stond zo vanzelfsprekend vermeld in het recept dat ik wel erg dom was dat ik de bakbonen niet kon vinden. Ergens had ik een culinaire afslag gemist, richting Suriname of de Cariben? In de winkel durfde ik daarom er ook niet om te vragen. Google bood uitkomst, bakbonen zijn speciale stenen bolletjes die je op de bodem van je taart legt tijdens het bakken. Later vervang je de bolletjes door de echte vulling. AH heeft trouwens de bakbonen nu uit het recept gewist. Je kunt namelijk ook heel goed gedroogde peulvruchten gebruiken.

Dronken van de lucht?

Domme dingen doen met kerst. Ik heb het vaker gedaan. Jaren geleden wilde ik mijn familie een traditioneel kerstmaal voorzetten. Zo één als ik me voorstel bij het boek A Christmas Carol of geserveerd op Downtown Abby. Op het menu stonden kalkoen en cranberry saus en natuurlijk een plumpudding. In een echte plumpudding gaat veel sterke drank. Zeker als je net als ik het recept niet goed omrekent. Er ging daarom tien keer zoveel drank in dan de bedoeling was. Terwijl de taart zeven uur lang gaar stond te dampen, was ik bezig met het bereiden van de rest van het diner. Zingend stond ik in de pannen te roeren. Hoe de avond verder verlopen is heb ik alleen maar van horen zeggen.

Anonieme wensen?

Het doen van domme dingen beperkt zich niet tot avonturen in de keuken. Op een goede dag vond ik dat ik zelfgemaakte kerstkaarten moest versturen. Dat zou mijn wensen nog persoonlijker maken. Met gekleurd papier maakte ik zo’n veertig kerstlandschapjes. Door het papier te scheuren ontstonden er witte randen, die moesten de sneeuw voorstellen. Ik heb het kunstwerkje gisteren digitaal nagemaakt, ziet er best geniaal uit. Alleen, door het vele werk zag ik één ding over het hoofd, het vermelden van de afzender. Als je het plaatje herkent, het waren ooit mijn goede wensen voor jou.

Frisse lakens?

In ons eerste huisje en onze eerste kerst samen gingen we natuurlijk zelf oliebollen bakken. Een hele zaterdag lang hebben we staan bakken. Echt ronde bollen lukte ons niet, maar de werelddelen en prehistorische insecten smaakten perfect. We hebben er nog lang van kunnen genieten. In onze bakijver hadden we over het hoofd gezien dat de was hing te drogen aan een rekje in het trapgat. De mechanische ventilatie in een premie A-woning is niet top. De schone lakens later op het bed brachten een oliebollenlucht de slaapkamer in.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken

Feest! Honderdste blogpost

Gepost op door Karien Damen
honderd boogberichten
Foto: Hans Damen

De teller staat op 99 berichten en als ik dit bericht publiceer wordt dat honderd. Honderd berichten op WordPress en alweer zo’n vier jaar aan het bloggen. Eerst op een zelf geknutselde website van google, daarna op Blogger. Om dit te vieren:

  1. heb ik mijn allereerste blogpost afgestoft. Zie hieronder
  2. krijgen trouwe lezers een gratis e-book: De Verhalenfabriek. Helemaal onderaan
Mijn eerste blogpost: Familie (september 2011)

Vorige week zaterdag had ik een familiefeest, een tante en oom waren 50 jaar getrouwd. Familie van mijn vaders kant. Dat vierden ze met een boottocht vanuit Drimmelen door de Biesbos via Gorinchem en Dordrecht, terug via het Hollands Diep naar de Biesbos. Het was prachtig weer en bijna iedereen zat op het dek.

Ik heb genoten van het mooie weer met een heerlijke bries zoals je alleen maar op het water kunt hebben en van het mooie uitzicht. Toch dwaalden mijn ogen steeds weer af naar de gezichten van mijn neven en nichten. Ik kon er eerlijk gezegd geen genoeg van krijgen. We hadden elkaar soms wel jaren niet gezien en toch keek ik in een vertrouwd gezicht. Waar was het kind dat ik goed gekend had in dat gezicht gebleven, vroeg ik me af. En wat zijn de familietrekjes want misschien zie ik eerder hun vader of hun moeder terug dan henzelf.

In de gesprekken komt het ook op familietrekken. Iemand zegt: ‘wat lijkt je zus op jullie moeder’. Als reactie komt er een wedervraag reactie: ‘Bedoel je qua uiterlijk of gedrag.’ ‘Nou uiterlijk’, is dan het beetje aarzelende antwoord, want je bent niet helemaal zeker van de verhoudingen die in de loop van de jaren zijn ontstaan. Je wil niemand op zijn tenen trappen met een antwoord. En als iedereen blijft zitten ondanks het geopende buffet is het: ‘dat is toch wel iets van onze kant van de familie, we haten in de rij staan.’

En dan de neuzen, als lid van de familie heb je dus een mooi rond neusje zoals mijn zus of een flinke met een bobbel op de brug, zoals mijn broers of ik zelf. In de discussie daarover komen we er niet uit, te veel genen hebben hun invloed gehad.

In het toilet van de kajuit kijk naar mezelf in de spiegel. Ik duw mijn kin naar voren en trek een grijns, zoals mijn vader kon doen. Kijk daar is gelijk mijn vader. Goedemiddag pap, wat lijkt je dochter op jou. Jammer dat je er niet bij bent.

Gratis E-book

De Verhalenfabriek heb ik gebundeld tot een klein boekje. Een prentenboek voor grote mensen. Je kunt het hier gratis downloaden als E-book.

Gratis E-book

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Doe-het-zelf burger in de zorg

Gepost op door Karien Damen

De participatiesamenleving is volgens onze regering een feit. Ik ga me daar maar eens naar gedragen. De eerste gelegenheid dient zich gelijk aan. Aan het einde van het jaar bepaalt elke volwassen Nederlander zelf welke zorgverzekering hij of zij afsluit. Tot 31 december heb ik de tijd om uit te zoeken of ik naar een andere verzekering overstap of bij dezelfde blijf en alleen kijk of het goedkoper kan.

Goedkoper

Dat laatste heb ik vorig jaar gedaan, ik heb toen voor een goedkoper pakket gekozen bij mijn eigen verzekering. Ik voelde me een zeer verantwoordelijke burger die zelf de regie in handen nam. Zo hoort dat in onze participatiesamenleving. Dit jaar moet ik dat natuurlijk proberen te overtreffen. Op zijn minst moet ik verschillende verzekeringen vergelijken en de voor mij beste er uit zien te halen. Gelukkig zijn hiervoor vergelijkingssites gemaakt. Ik pak die van de consumentenbond erbij. De consumentenbond komt al jarenlang voor onze belangen op. Ik verwacht daarom dat het advies over de zorgverzekeringen onafhankelijk en betrouwbaar is. Bovendien heeft de site als voordeel dat je met één klik direct over kunt stappen.

Hoe kan ik hier uit kiezen?
Hoe kan ik hier uit kiezen?

 

Keuzestress

Ik vul mijn gegevens en mijn wensen in. Er rollen 135 verzekeringen uit die voldoen aan mijn criteria. Hoe kan ik hier nu uit kiezen? De goedkoopste of die het beste scoort op klanttevredenheid? Ha, ik kan ook nog een vergelijking maken met mijn huidige verzekering. Dat is handig. Volgens de site ga ik voor mijn eigen verzekering meer betalen dan mijn verzekeraar zelf aangeeft. Zelfs als ik de korting van mijn werkgever niet meereken. Hoe kan dat nu?

Grotere wensen

Ik zie het al, ik heb grotere wensen ingevuld dan ik nu verzekerd heb. Ben ik nu dan niet goed verzekerd? De twijfel slaat toe. Waar zitten die verschillen dan in? Dat gaat me te veel tijd kosten. De journalist Louis Stiller rekent ons, in een herkenbaar opiniestuk in het NRC, voor hoeveel tijd het kost om Algemene Voorwaarden te doorgronden. Hij komt per document op zo’n acht uur uit. Een hele werkdag dus en dat in mijn geval 135 keer.

Tevreden

Ik laat het hier bij. Ik ben tevreden over mezelf als doe-het-zelf burger. Vorig jaar heb ik mijn verzekering goedkoper gemaakt, dit jaar heb ik een vergelijkingssite bezocht. Niet alles tegelijk, volgend jaar ga ik misschien overstappen. Als ik dan één van de grote vier verzekeraars kies kan ik me niet echt een buil vallen.