Categorie: Kunst en Cultuur

Zomer 2018, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Zo geniet je van de zomer #3: Buiten schilderen

Gepost op door Karien Damen

Siegfried Woldhek doet het ook deze zomer weer, een schriftelijke cursus tekenen en schilderen vanaf 21 juli op zaterdagen in de krant. Dit jaar gaat het over schilderen met waterverf. Ik verheug me al weken op buiten aan de slag te gaan met zijn opdrachten. Mijn aquarel kleurpotloden, een doos met tubes waterverf en speciaal papier liggen klaar voor gebruik.

Laat het water het werk doen

De eerste les is een beetje een teleurstelling. Het is vooral kennismaken met de techniek en oefenen met water en kleur. De illustratie erbij ziet er prachtig uit. Daar zal ik niets over zeggen, die leidt alleen maar tot meer zin. Maar dat oefenen dat hoeft voor mij niet. Tijdens de tekenlessen op school maakte het eindeloos blokjes maken met arceringen al een einde aan mijn tekenzin. Later op een tekencursus begon dat weer van voren af aan, eindeloos oefenen met kleurvlakken. Waarom mag ik niet gewoon een tekening maken?
Het gefrustreerde kind in mij komt helemaal naar boven borrelen. Maar de verstandige ouder is er ook nog: Wacht nog even af, volgende week komt er vast een leuke opdracht.

Maar een klein beetje

We zijn nu al bij les 4 en nog steeds aan het oefenen. Ik geef het op en ga buiten tekenen. Onderweg geniet ik van het landschap en probeer dat op papier te zetten. De eerste tekening is aan de rand van het bos. Ik heb hem vervolgens ingekleurd met mijn aquarel kleurpotloden en een klein likje water.

Zomer 2018, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

De tweede tekening is een vijver waarin waterlelies net open gaan. Deze heb ik gelijk met waterverf gemaakt en de vormen met de potloden bijgewerkt.

Zomer 2018, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

Zonder te zwoegen of te zweten maar mijn zus wil het boven haar bank hangen.

Verlangen naar de zee

Siegfried Woldhek is zo lief al zijn ervaring en kennis te willen delen en zo zijn passie voor het schilderen overbrengen op ons gewone stervelingen. Hij lijkt er niet bij stil te staan dat je leert door over je eigen fouten te struikelen. Ik in ieder geval wel. Het is alsof hij met een bal onder de arm een groep jongetjes eerst alle mogelijke tactieken wil bijbrengen, terwijl ze hun voeten nauwelijks in bedwang kunnen houden. Laat ze spelen, heel veel spelen en ze vinden het bijna helemaal vanzelf uit.

Of zoals Antoine de Saint-Exupéry het ooit opschreef:

‘Als je een schip wil bouwen, roep dan geen mensen bij elkaar om hout te verzamelen, het werk te verdelen en orders te geven. Leer ze, in plaats daarvan, te verlangen naar de enorme eindeloze zee.’

 

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Kunst en Cultuur, Reizen

Een moord in je slaapkamer

Gepost op door Karien Damen

‘In deze kamer werd voor de ogen van de zwangere koningin David Rizzio vermoord.’

We zijn in de privévertrekken van koningin Mary van Schotland in  het Palace of Hollyrood House. Haar echtgenoot lord Darnley was jaloers van aard en dacht dat ze een verhouding had met haar secretaris.

Als puber las ik het romantische levensverhaal van deze koningin in een boek voor grote mensen. Die waren tenminste spannend. En nu sta ik dan in Edinburgh aan de voet van haar bed. Ik zie de bloedvlekken op het parket. Onder de indruk dwalen we verder door het paleis waar de huidige koningin nog regelmatig verblijft als ze Schotland met een bezoek vereert.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
ef=”https://kariendamen.com/img_0170/”> Abbey van Hollyroodhouse[/cap
Een mijl verderop ligt Edinburgh Castle, door de beroemdste straat van Edinburgh, the Royal Mile, wandel je er zo heen. Als je goed kijkt kom je onderweg nog aanwijzingen tegen dat koningin Mary een deel van haar onstuimige leven hier heeft doorgebracht. Het grootste deel van dit leven was trouwens in gevangenschap en wat ik toen het meest dramatisch vond, ver verwijderd van haar geliefde Bothwell.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
https://kariendamen.com/img_0158-3/”> Edinburgh, Calton Hill met National Monument[/caption
Maar er is meer dat een bezoek aan Edinburgh de moeite waard maakt. Het is een compacte stad. In het oude centrum kun je alles te voet doen. Als je even moe bent van het heuvels op en af wandelen, is er altijd een bankje te vinden in een prachtig park met een openluchttheater. Of  je neemt een ijsje op het plein bij de National Gallery en geniet van de staartartiesten. Veel indruk op mij maakte het bezoek aan het National Museum of Scotland. Allerlei gebruiksvoorwerpen, van schaakstukken uit de twaalfde eeuw tot vliegtuigen uit de tweede wereldoorlog hangend aan het plafond, vertellen de geschiedenis van Schotland. Voor het bekijken van de afdeling design en mode zijn we zelfs nog een keer terug geweest.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen National museum of Scotland
Het land dat in mij woont
Geplaatst in Kunst en Cultuur

Expositie: Het land dat in mij woont

Gepost op door Karien Damen

Kom kijken op zondag 17 juni van 11.30 tot 15.30 uur. Wij, derdejaars Kunstzinnig Dynamisch Coachen aan de kleine Tiki in Breda, tonen een selectie uit eigen werk:

Achter jezelf gaan staan en voor jezelf uitkomen

Je bent van harte welkom om een kijkje te komen nemen. Koffie, thee en wat lekkers staan klaar. Deze dag is tevens een open dag. Een mooie gelegenheid om de kleine Tiki ook als school te leren kennen. Docenten en studenten staan klaar om je informatie te geven en te vertellen over hun ervaringen.

 

photo credit: Happip, Piggies! via photopin.com, creativecommons.org
Geplaatst in Kunst en Cultuur, Nieuws en politiek, Werk

Hoe kom je aan geld voor een goed doel?

Gepost op door Karien Damen

‘Waar zit je vandaag?’

Een collega had een boekje voor mij, maar op een flexkantoor kun je elkaar niet zomaar vinden. Het boekje was het fondsenboek. Dat zat zo, maanden geleden waren we samen op een bijeenkomst van een vrijwilligersorganisatie in onze stad. Het ging over de wonderlijke wereld van de fondsenwerving. De spreker had het over een stichting die ooit opgericht was om:

‘geldelijke steun te verleenen aan in Nederland wonende ongehuwde dochters van predikanten, die ziekte, lichaam- of zielsgebreken of andere rampspoedige omstandigheden niet, of niet voldoende in staat zijn in haar levensonderhoud te voorzien.’

Dat wilde ik weleens met eigen ogen zien. Mijn collega had dat in zijn oren geknoopt en zo stond ik op maandagochtend met een boekje van meer dan één kilo in mijn handen.

Het fondsenboek wordt jaarlijks uitgegeven door de Vereniging van Fondsen in Nederland. Het kost ongeveer 50 euro. Niet veel voor zo’n dik boek waarin zo’n 700 fondsen worden beschreven. Oude fondsen, zoals Fonds 1818 in onze regio, jonge fondsen zoals de in 1998 opgerichte Start Foundation voor mensen zonder baan. Fondsen klein of groot in bedoeling, met veel of weinig jaarlijks uit te geven. Bekende fondsen zoals het Cultuurfonds, onbekende fondsen zoals:

Nederlands Kinderfonds Dappere Dodo’s

Veruit de prachtigste naam die ik tegenkwam. Het Eigenheimer fonds gericht op het cultureel erfgoed in Noord-Groningen is een goede tweede. Ze staan allemaal in het fondsenboek. Het fonds voor de ongehuwde dochters van predikanten vond ik op bladzijde 319. Het gaat om de Marsbach Fröhefeldt Stichting, opgericht in 1938.

Ook als je geld over hebt, kan het boek je inspireren. Het cultuurfonds beheert bijvoorbeeld een heleboel kleinere fondsen. Zo te zien allemaal nalatenschappen van bekende en minder bekende Nederlanders. Hoe mooi is dat, een fonds met mijn eigen naam om iets in de kunst te steunen?

photo credit: Happip, Piggies! via photopin.com, creativecommons.org
Een oude boom, gekleurde gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Het verhaal van de oude boom

Gepost op door Karien Damen

Ergens in een groot bos, stond een boom. Het was een mooie loofboom. Ze was krachtig en sterk. Niemand hoefde haar iets wijs te maken, zij zou het allemaal wel eventjes regelen. Zo stond ze stram langs een pad. Maar in de loop der jaren groeiden er steeds minder blaadjes aan haar. Met weemoed dacht ze terug aan vroeger toen ze nog niet zo boos was. Waar was het mis gegaan?

Een oude boom, gekleurde gedachten, Karien Damen
Ze sloot haar ogen en zag voor zich hoe ze pril haar eerste takken naar de hemel hief. Elke windvlaag deed haar blaadjes trillen van zacht genot. Misschien moet ik wat minder boos zijn en weer gaan luisteren naar de wind en mijn blaadjes meebewegen met het zonlicht.

Nu, jaren later staat de boom nog steeds in het bos. Hier een daar is er een tak afgebroken. De laatste storm heeft de top van de kruin weggevaagd. Maar overal zie je nieuw groen blad verschijnen. Als je langs het pad loopt, ga dan gerust tussen de wortels zitten en vertel je verhaal. De boom luistert naar jou.

Gekleurde gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Inspiratie op doen op een buitengoed

Gepost op door Karien Damen 
Voor je ligt het onbekende
Je leert het nooit kennen als je niet gaat
Til een voet op en zet hem voor de andere
Als je in beweging komt ontstaat de weg vanzelf

Gekleurde gedachten, Karien Damen

Dit weekend logeerde ik in een heuse herberg met mijn schrijfgroepje. Nog geen tien kilometer van mijn huis vandaan, maar mijlen verwijderd van de bewoonde wereld, ligt buitengoed de Uylenburg. Een groene oase van rust vlak bij Delft. Het was voor mij de eerste keer dat ik met anderen op schrijfweekend was. Soms zat ik binnen aan een tafeltje in de opkamer, soms aan een grote tafel in het souterrain of lekker buiten als het zonnetje door de wolken brak.

 

Het was wat wennen om stil bij elkaar te zitten en soms lukte dat ook niet helemaal. Zaterdagavond hebben we drie uur lang zitten praten op harde houten stoeltjes in Café du Midi, maar dat leverde weer stof op voor nieuwe verhalen en een houten kont. Ik heb het verhaal over tante Hetty zoals het tot nu toe is, kunnen opschonen en zelfs een nieuw hoofdstuk kunnen schrijven, geïnspireerd op de kelder in de herberg. Wordt vervolgd!

Gekleurde gedachten, Karien Damen
Het huis van Mara
Zelfportret Karien Damen
Geplaatst in Kunst en Cultuur

Zeven Zelfportretten

Gepost op door Karien Damen

Het zit er op, mijn tweede Tiki jaar, het is omgevlogen. Gisteren hadden we de tweede ronde eindpresentaties. Het thema van het jaar, Ik en de Ander, leidde tot net zoveel interpretaties als er studenten zaten in mijn groep. Iedereen had zijn eigen creatieve weg bewandeld. Het was een feestje.

Ik heb mijn zelfportretten laten zien. Door het jaar heen hadden we die gemaakt als huiswerkopdracht. We zijn er speciaal voor naar Zwolle afgereisd om inspiratie op te doen. Het zijn er in totaal zeven geworden en brengen achtereenvolgens in beeld: eigenwaarde, gids zijn, innerlijke leiding, genieten van het kleine, schenken en ontvangen. Omdat ik er zoveel plezier aan beleefde heb ik er één extra gemaakt, met als titel: liefde voor mezelf, liefde voor de wereld.

De Kleine Tiki is een school voor kunst, coachen en persoonlijke ontwikkeling, met vestigingen in Breda en Assen. Ik volg er de opleiding tot kunstzinnig dynamisch coach. Je kunt nog een open dag bezoeken op zondag 25 juni 2017, in Breda, Langendijk 87 van 11.30 tot 15.30 uur.
Je kunt dan ook de tentoonstelling ‘Het land dat in mij woont’ zien, verzorgd door derdejaarsstudenten. Er is heel wat beeldend werk te bekijken en de makers ervan te spreken.

 

 

 

Gekleurde gedachten, zingen met passie, Karien Damen
Geplaatst in Kunst en Cultuur

Zingen met passie

Gepost op door Karien Damen

In deze tijd van het jaar zie je ze overal weer hangen. Affiches om naar een uitvoering te komen van de Matthäus Passion. Het lijkt of elk zichzelf respecterend dorp er één heeft. De helft van Nederland gaat er naar toe en praat er lyrisch over. Welke uitvoering ze de beste vonden. Welke beproevingen ze hebben onder gaan, een koude kerk of harde stoelen. De andere helft van Nederland heeft een hekel aan Bach of houdt niet van klassieke muziek. Die helft heeft het er gewoon niet over.

In welke categorie val ik? ik heb geen hekel aan Bach en hou wel van klassieke muziek. Toch heb ik nog nooit een uitvoering van de Mattheus Passion meegemaakt of welke andere passion dan ook, tot afgelopen donderdag in de Doelen.
Enkele weken daarvoor had ik mijn schoonzus horen oefenen. Het klonk prachtig. Het was voor de Matthäus, zei ze. Ja, er waren nog kaarten voor de uitvoering eind maart.

Drie uur lang, koren en orgelmuziek, zou ik dat volhouden? Ik besloot het over me heen te laten komen. Op een plaats bijna vooraan ging ik ontspannen zitten. Het orkest begon onder leiding van een gepassioneerde dirigent te spelen. Het koor zette in en ik was verkocht. Prachtig alsof het direct uit de hemel kwam. Vanaf dat moment zat ik helemaal in de muziek die me meevoerde langs verdriet, angst, verraad, vergiffenis en liefde. Bach schijnt gezegd te hebben dat hij de noten slechts speelde zoals ze er staan en dat God er muziek van maakte. Volgens hem was het niet zo ingewikkeld, als je maar op het juiste moment de juiste noten zingt of speelt. Zo klonk het donderdagavond in elke geval wel. Maar zo simpel is het niet. Het koor, de solisten en het orkest moesten hiervoor alles uit de kast halen. Ze deden dat met passie en kregen een staande ovatie.