Geplaatst in Kunst en Cultuur

De Troostvogel

“Dan komt de vogel met een lied
Je hoort hem maar je ziet hem niet
En als hij voor jou heeft gezongen
Dan vliegt hij weg met jou verdriet”

Dit is een stukje uit een lied van Drs. P over de troostvogel. Deze vogel heeft het natuurlijk erg druk gezien zijn werkzaamheden. Wie heeft er nu en dan geen troost nodig? Hoe de troostvogel er uitziet? Niemand weet het. Hij is nog nooit beschreven of geschilderd. Daarom heb ik maar een poging gewaagd. Als het wachten op de echte troostvogel je te lang duurt, kun je bij mijn tekening je eigen liedje bij zingen. Dat helpt vast ook.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Van oude mensen, de dingen, die voorbij gaan

Het grijze weer, de donkere dagen voor kerst, dat zal de reden zijn van mijn weemoedige gedachten. Dit jaar kreeg ik weer minder kerstkaarten dan voorgaande jaren. Daarom dacht ik aan een titel van een boek van Louis Couperus: Van oude mensen, de dingen, die voorbij gaan.

Het is een verwijzing naar het onherroepelijk voortschrijden van de tijd, maar ook naar de herinnering aan de nacht dat een misdrijf werd gepleegd. Een herinnering die steeds weer voorbij komt. Het is een mooie roman over twee oude mensen die iets op hun geweten hebben. Lang blijft in het verhaal onduidelijk wat er lang geleden zich heeft afgespeeld. Als lezer zie je vooral hoe de geschiedenis de hele familie in zijn greep blijft houden. Meer zeg ik er niet over, je kunt het boek downloaden via de site van de digitale bibliotheek der Nederlandse letteren en zelf lezen hoe dit prachtige melancholieke verhaal van Louis Couperus afloopt.

Maar mijn verhaal ging over kerstkaarten of liever het groeiend gebrek daaraan. Oude tantes zijn er niet meer of niet meer in staat kaarten te sturen naar hun nichtje. De jongere garde kiest voor de minder romantische digitale vorm. Ook de behoefte aan zelfexpressie onder de afzenders is minder geworden. Nog maar twee zelfgemaakte exemplaren ontving ik dit jaar. Sterker nog, ik ontving dit jaar een doe-het-zelf kaart. Verontwaardigd appte ik nog: ‘Ben je niet iets vergeten?’

‘Nee hoor,  je mag het zelf doen.’ Was het laconieke antwoord. Dat heb ik dus braaf gedaan.

 

Gekleurde Feestdagen!

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Voor ik het vergeet

Het was al duidelijk op het moment dat mijn nichtje een cassettebandje kwam lenen. Ze zocht voorwerpen van vroeger voor de geschiedenisles op school. Toch duurde het nog tot deze week voor ik afscheid kon nemen van mijn verzameling cassettebandjes. Al jarenlang zitten ze opgesloten in een groot blik. Een apparaat om ze af te spelen heb ik niet meer. Het voelt alsof mijn herinneringen met de bandjes in de vuilcontainer zullen verdwijnen.

Een voor een heb ik ze door mijn handen laten gaan. Namen van nummers en muzikanten genoteerd die ik wilde bewaren voor de eeuwigheid. Dat werd een zalige middag YouTube kijken. Rare kapsels en kleding, de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw. Prefab Sprout, Les Negresses Vertes, Billy Bragg en Joe Jackson. Ik kende ze allemaal nog. En, hun muziek heb ik gelukkig al op een andere manier in huis.

Wat me nog meer opvalt in die berg bandjes, is dat er weinig originele opnames tussen zitten. Het meeste is liefdevol met een cassetterecorder opgenomen van platen en CD’s door mijn zus, broers en vrienden. De titels van de nummers zijn handgeschreven en bijna onleesbaar geworden, soms heeft iemand een plaatje er bij geplakt. Een doosje heb ik nog even bewaard. Het gaat om een bandje met muziek van Slade. Slade is van recht vooruit muziek. Hard, makkelijk in het gehoor liggend met alledaagse teksten. Dat is waarschijnlijk de reden waarom de titels op het doosje zijn ‘vertaald’ door een vriend. Het is bijna een gedicht geworden.

Fietsen totaan de meet
Twee kilometer breed
Wat mijn tante ‘s winters deed
Opoe die werd uitgekleed
Toen ik in mijn vingers sneed
…. en op mijn driewielertje reed
Boterhammen bij de vleet!
En voor ik het vergeet: Slade

Slade, wie kent ze niet? Met het nummer: Merry Xmas Everybody, stonden ze in 2017 nog in de top 2000, op plaats 1898. Maar omdat het nog lang geen kerstmis is een ander nummer.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Zo geniet je van de zomer #3: Buiten schilderen

Siegfried Woldhek doet het ook deze zomer weer, een schriftelijke cursus tekenen en schilderen vanaf 21 juli op zaterdagen in de krant. Dit jaar gaat het over schilderen met waterverf. Ik verheug me al weken op buiten aan de slag te gaan met zijn opdrachten. Mijn aquarel kleurpotloden, een doos met tubes waterverf en speciaal papier liggen klaar voor gebruik.

Laat het water het werk doen

De eerste les is een beetje een teleurstelling. Het is vooral kennismaken met de techniek en oefenen met water en kleur. De illustratie erbij ziet er prachtig uit. Daar zal ik niets over zeggen, die leidt alleen maar tot meer zin. Maar dat oefenen dat hoeft voor mij niet. Tijdens de tekenlessen op school maakte het eindeloos blokjes maken met arceringen al een einde aan mijn tekenzin. Later op een tekencursus begon dat weer van voren af aan, eindeloos oefenen met kleurvlakken. Waarom mag ik niet gewoon een tekening maken?
Het gefrustreerde kind in mij komt helemaal naar boven borrelen. Maar de verstandige ouder is er ook nog: Wacht nog even af, volgende week komt er vast een leuke opdracht.

Maar een klein beetje

We zijn nu al bij les 4 en nog steeds aan het oefenen. Ik geef het op en ga buiten tekenen. Onderweg geniet ik van het landschap en probeer dat op papier te zetten. De eerste tekening is aan de rand van het bos. Ik heb hem vervolgens ingekleurd met mijn aquarel kleurpotloden en een klein likje water.

Zomer 2018, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

De tweede tekening is een vijver waarin waterlelies net open gaan. Deze heb ik gelijk met waterverf gemaakt en de vormen met de potloden bijgewerkt.

Zomer 2018, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

Zonder te zwoegen of te zweten maar mijn zus wil het boven haar bank hangen.

Verlangen naar de zee

Siegfried Woldhek is zo lief al zijn ervaring en kennis te willen delen en zo zijn passie voor het schilderen overbrengen op ons gewone stervelingen. Hij lijkt er niet bij stil te staan dat je leert door over je eigen fouten te struikelen. Ik in ieder geval wel. Het is alsof hij met een bal onder de arm een groep jongetjes eerst alle mogelijke tactieken wil bijbrengen, terwijl ze hun voeten nauwelijks in bedwang kunnen houden. Laat ze spelen, heel veel spelen en ze vinden het bijna helemaal vanzelf uit.

Of zoals Antoine de Saint-Exupéry het ooit opschreef:

‘Als je een schip wil bouwen, roep dan geen mensen bij elkaar om hout te verzamelen, het werk te verdelen en orders te geven. Leer ze, in plaats daarvan, te verlangen naar de enorme eindeloze zee.’

 

Geplaatst in Kunst en Cultuur, Reizen

Een moord in je slaapkamer

‘In deze kamer werd voor de ogen van de zwangere koningin David Rizzio vermoord.’

We zijn in de privévertrekken van koningin Mary van Schotland in  het Palace of Hollyrood House. Haar echtgenoot lord Darnley was jaloers van aard en dacht dat ze een verhouding had met haar secretaris.

Als puber las ik het romantische levensverhaal van deze koningin in een boek voor grote mensen. Die waren tenminste spannend. En nu sta ik dan in Edinburgh aan de voet van haar bed. Ik zie de bloedvlekken op het parket. Onder de indruk dwalen we verder door het paleis waar de huidige koningin nog regelmatig verblijft als ze Schotland met een bezoek vereert.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
ef=”https://kariendamen.com/img_0170/”> Abbey van Hollyroodhouse[/cap
Een mijl verderop ligt Edinburgh Castle, door de beroemdste straat van Edinburgh, the Royal Mile, wandel je er zo heen. Als je goed kijkt kom je onderweg nog aanwijzingen tegen dat koningin Mary een deel van haar onstuimige leven hier heeft doorgebracht. Het grootste deel van dit leven was trouwens in gevangenschap en wat ik toen het meest dramatisch vond, ver verwijderd van haar geliefde Bothwell.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
https://kariendamen.com/img_0158-3/”> Edinburgh, Calton Hill met National Monument[/caption
Maar er is meer dat een bezoek aan Edinburgh de moeite waard maakt. Het is een compacte stad. In het oude centrum kun je alles te voet doen. Als je even moe bent van het heuvels op en af wandelen, is er altijd een bankje te vinden in een prachtig park met een openluchttheater. Of  je neemt een ijsje op het plein bij de National Gallery en geniet van de staartartiesten. Veel indruk op mij maakte het bezoek aan het National Museum of Scotland. Allerlei gebruiksvoorwerpen, van schaakstukken uit de twaalfde eeuw tot vliegtuigen uit de tweede wereldoorlog hangend aan het plafond, vertellen de geschiedenis van Schotland. Voor het bekijken van de afdeling design en mode zijn we zelfs nog een keer terug geweest.

Edinburgh, Gekleurde Gedachten, Karien Damen National museum of Scotland
Geplaatst in Kunst en Cultuur

Expositie: Het land dat in mij woont

Kom kijken op zondag 17 juni van 11.30 tot 15.30 uur. Wij, derdejaars Kunstzinnig Dynamisch Coachen aan de kleine Tiki in Breda, tonen een selectie uit eigen werk:

Achter jezelf gaan staan en voor jezelf uitkomen

Je bent van harte welkom om een kijkje te komen nemen. Koffie, thee en wat lekkers staan klaar. Deze dag is tevens een open dag. Een mooie gelegenheid om de kleine Tiki ook als school te leren kennen. Docenten en studenten staan klaar om je informatie te geven en te vertellen over hun ervaringen.

 

Geplaatst in Kunst en Cultuur, Nieuws en politiek, Werk

Hoe kom je aan geld voor een goed doel?

‘Waar zit je vandaag?’

Een collega had een boekje voor mij, maar op een flexkantoor kun je elkaar niet zomaar vinden. Het boekje was het fondsenboek. Dat zat zo, maanden geleden waren we samen op een bijeenkomst van een vrijwilligersorganisatie in onze stad. Het ging over de wonderlijke wereld van de fondsenwerving. De spreker had het over een stichting die ooit opgericht was om:

‘geldelijke steun te verleenen aan in Nederland wonende ongehuwde dochters van predikanten, die ziekte, lichaam- of zielsgebreken of andere rampspoedige omstandigheden niet, of niet voldoende in staat zijn in haar levensonderhoud te voorzien.’

Dat wilde ik weleens met eigen ogen zien. Mijn collega had dat in zijn oren geknoopt en zo stond ik op maandagochtend met een boekje van meer dan één kilo in mijn handen.

Het fondsenboek wordt jaarlijks uitgegeven door de Vereniging van Fondsen in Nederland. Het kost ongeveer 50 euro. Niet veel voor zo’n dik boek waarin zo’n 700 fondsen worden beschreven. Oude fondsen, zoals Fonds 1818 in onze regio, jonge fondsen zoals de in 1998 opgerichte Start Foundation voor mensen zonder baan. Fondsen klein of groot in bedoeling, met veel of weinig jaarlijks uit te geven. Bekende fondsen zoals het Cultuurfonds, onbekende fondsen zoals:

Nederlands Kinderfonds Dappere Dodo’s

Veruit de prachtigste naam die ik tegenkwam. Het Eigenheimer fonds gericht op het cultureel erfgoed in Noord-Groningen is een goede tweede. Ze staan allemaal in het fondsenboek. Het fonds voor de ongehuwde dochters van predikanten vond ik op bladzijde 319. Het gaat om de Marsbach Fröhefeldt Stichting, opgericht in 1938.

Ook als je geld over hebt, kan het boek je inspireren. Het cultuurfonds beheert bijvoorbeeld een heleboel kleinere fondsen. Zo te zien allemaal nalatenschappen van bekende en minder bekende Nederlanders. Hoe mooi is dat, een fonds met mijn eigen naam om iets in de kunst te steunen?

photo credit: Happip, Piggies! via photopin.com, creativecommons.org
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Het verhaal van de oude boom

Ergens in een groot bos, stond een boom. Het was een mooie loofboom. Ze was krachtig en sterk. Niemand hoefde haar iets wijs te maken, zij zou het allemaal wel eventjes regelen. Zo stond ze stram langs een pad. Maar in de loop der jaren groeiden er steeds minder blaadjes aan haar. Met weemoed dacht ze terug aan vroeger toen ze nog niet zo boos was. Waar was het mis gegaan?

Een oude boom, gekleurde gedachten, Karien Damen
Ze sloot haar ogen en zag voor zich hoe ze pril haar eerste takken naar de hemel hief. Elke windvlaag deed haar blaadjes trillen van zacht genot. Misschien moet ik wat minder boos zijn en weer gaan luisteren naar de wind en mijn blaadjes meebewegen met het zonlicht.

Nu, jaren later staat de boom nog steeds in het bos. Hier een daar is er een tak afgebroken. De laatste storm heeft de top van de kruin weggevaagd. Maar overal zie je nieuw groen blad verschijnen. Als je langs het pad loopt, ga dan gerust tussen de wortels zitten en vertel je verhaal. De boom luistert naar jou.