Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Kerst in drie blunders en een oudejaarsbonus

kerstkaartBakbonen is dat soms Surinaams?

Er bleef geen kruimel van over van mijn witte chocolade taart, ik kan het nu dus wel bekennen. Het boodschappenlijstje bij het recept vermeldde onder andere 500 gram bakbonen. Ik heb alle schappen doorzocht, bij de gedroogde bonen, de groenten in potten en blik en bij de bakspullen, maar geen bakbonen. Het stond zo vanzelfsprekend vermeld in het recept dat ik wel erg dom was dat ik de bakbonen niet kon vinden. Ergens had ik een culinaire afslag gemist, richting Suriname of de Cariben? In de winkel durfde ik daarom er ook niet om te vragen. Google bood uitkomst, bakbonen zijn speciale stenen bolletjes die je op de bodem van je taart legt tijdens het bakken. Later vervang je de bolletjes door de echte vulling. AH heeft trouwens de bakbonen nu uit het recept gewist. Je kunt namelijk ook heel goed gedroogde peulvruchten gebruiken.

Dronken van de lucht?

Domme dingen doen met kerst. Ik heb het vaker gedaan. Jaren geleden wilde ik mijn familie een traditioneel kerstmaal voorzetten. Zo één als ik me voorstel bij het boek A Christmas Carol of geserveerd op Downtown Abby. Op het menu stonden kalkoen en cranberry saus en natuurlijk een plumpudding. In een echte plumpudding gaat veel sterke drank. Zeker als je net als ik het recept niet goed omrekent. Er ging daarom tien keer zoveel drank in dan de bedoeling was. Terwijl de taart zeven uur lang gaar stond te dampen, was ik bezig met het bereiden van de rest van het diner. Zingend stond ik in de pannen te roeren. Hoe de avond verder verlopen is heb ik alleen maar van horen zeggen.

Anonieme wensen?

Het doen van domme dingen beperkt zich niet tot avonturen in de keuken. Op een goede dag vond ik dat ik zelfgemaakte kerstkaarten moest versturen. Dat zou mijn wensen nog persoonlijker maken. Met gekleurd papier maakte ik zo’n veertig kerstlandschapjes. Door het papier te scheuren ontstonden er witte randen, die moesten de sneeuw voorstellen. Ik heb het kunstwerkje gisteren digitaal nagemaakt, ziet er best geniaal uit. Alleen, door het vele werk zag ik één ding over het hoofd, het vermelden van de afzender. Als je het plaatje herkent, het waren ooit mijn goede wensen voor jou.

Frisse lakens?

In ons eerste huisje en onze eerste kerst samen gingen we natuurlijk zelf oliebollen bakken. Een hele zaterdag lang hebben we staan bakken. Echt ronde bollen lukte ons niet, maar de werelddelen en prehistorische insecten smaakten perfect. We hebben er nog lang van kunnen genieten. In onze bakijver hadden we over het hoofd gezien dat de was hing te drogen aan een rekje in het trapgat. De mechanische ventilatie in een premie A-woning is niet top. De schone lakens later op het bed brachten een oliebollenlucht de slaapkamer in.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken

Feest! Honderdste blogpost

honderd boogberichten
Foto: Hans Damen

De teller staat op 99 berichten en als ik dit bericht publiceer wordt dat honderd. Honderd berichten op WordPress en alweer zo’n vier jaar aan het bloggen. Eerst op een zelf geknutselde website van google, daarna op Blogger. Om dit te vieren:

  1. heb ik mijn allereerste blogpost afgestoft. Zie hieronder
  2. krijgen trouwe lezers een gratis e-book: De Verhalenfabriek. Helemaal onderaan
Mijn eerste blogpost: Familie (september 2011)

Vorige week zaterdag had ik een familiefeest, een tante en oom waren 50 jaar getrouwd. Familie van mijn vaders kant. Dat vierden ze met een boottocht vanuit Drimmelen door de Biesbos via Gorinchem en Dordrecht, terug via het Hollands Diep naar de Biesbos. Het was prachtig weer en bijna iedereen zat op het dek.

Ik heb genoten van het mooie weer met een heerlijke bries zoals je alleen maar op het water kunt hebben en van het mooie uitzicht. Toch dwaalden mijn ogen steeds weer af naar de gezichten van mijn neven en nichten. Ik kon er eerlijk gezegd geen genoeg van krijgen. We hadden elkaar soms wel jaren niet gezien en toch keek ik in een vertrouwd gezicht. Waar was het kind dat ik goed gekend had in dat gezicht gebleven, vroeg ik me af. En wat zijn de familietrekjes want misschien zie ik eerder hun vader of hun moeder terug dan henzelf.

In de gesprekken komt het ook op familietrekken. Iemand zegt: ‘wat lijkt je zus op jullie moeder’. Als reactie komt er een wedervraag reactie: ‘Bedoel je qua uiterlijk of gedrag.’ ‘Nou uiterlijk’, is dan het beetje aarzelende antwoord, want je bent niet helemaal zeker van de verhoudingen die in de loop van de jaren zijn ontstaan. Je wil niemand op zijn tenen trappen met een antwoord. En als iedereen blijft zitten ondanks het geopende buffet is het: ‘dat is toch wel iets van onze kant van de familie, we haten in de rij staan.’

En dan de neuzen, als lid van de familie heb je dus een mooi rond neusje zoals mijn zus of een flinke met een bobbel op de brug, zoals mijn broers of ik zelf. In de discussie daarover komen we er niet uit, te veel genen hebben hun invloed gehad.

In het toilet van de kajuit kijk naar mezelf in de spiegel. Ik duw mijn kin naar voren en trek een grijns, zoals mijn vader kon doen. Kijk daar is gelijk mijn vader. Goedemiddag pap, wat lijkt je dochter op jou. Jammer dat je er niet bij bent.

Gratis E-book

De Verhalenfabriek heb ik gebundeld tot een klein boekje. Een prentenboek voor grote mensen. Je kunt het hier gratis downloaden als E-book.

Gratis E-book

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Doe-het-zelf burger in de zorg

De participatiesamenleving is volgens onze regering een feit. Ik ga me daar maar eens naar gedragen. De eerste gelegenheid dient zich gelijk aan. Aan het einde van het jaar bepaalt elke volwassen Nederlander zelf welke zorgverzekering hij of zij afsluit. Tot 31 december heb ik de tijd om uit te zoeken of ik naar een andere verzekering overstap of bij dezelfde blijf en alleen kijk of het goedkoper kan.

Goedkoper

Dat laatste heb ik vorig jaar gedaan, ik heb toen voor een goedkoper pakket gekozen bij mijn eigen verzekering. Ik voelde me een zeer verantwoordelijke burger die zelf de regie in handen nam. Zo hoort dat in onze participatiesamenleving. Dit jaar moet ik dat natuurlijk proberen te overtreffen. Op zijn minst moet ik verschillende verzekeringen vergelijken en de voor mij beste er uit zien te halen. Gelukkig zijn hiervoor vergelijkingssites gemaakt. Ik pak die van de consumentenbond erbij. De consumentenbond komt al jarenlang voor onze belangen op. Ik verwacht daarom dat het advies over de zorgverzekeringen onafhankelijk en betrouwbaar is. Bovendien heeft de site als voordeel dat je met één klik direct over kunt stappen.

Hoe kan ik hier uit kiezen?
Hoe kan ik hier uit kiezen?

 

Keuzestress

Ik vul mijn gegevens en mijn wensen in. Er rollen 135 verzekeringen uit die voldoen aan mijn criteria. Hoe kan ik hier nu uit kiezen? De goedkoopste of die het beste scoort op klanttevredenheid? Ha, ik kan ook nog een vergelijking maken met mijn huidige verzekering. Dat is handig. Volgens de site ga ik voor mijn eigen verzekering meer betalen dan mijn verzekeraar zelf aangeeft. Zelfs als ik de korting van mijn werkgever niet meereken. Hoe kan dat nu?

Grotere wensen

Ik zie het al, ik heb grotere wensen ingevuld dan ik nu verzekerd heb. Ben ik nu dan niet goed verzekerd? De twijfel slaat toe. Waar zitten die verschillen dan in? Dat gaat me te veel tijd kosten. De journalist Louis Stiller rekent ons, in een herkenbaar opiniestuk in het NRC, voor hoeveel tijd het kost om Algemene Voorwaarden te doorgronden. Hij komt per document op zo’n acht uur uit. Een hele werkdag dus en dat in mijn geval 135 keer.

Tevreden

Ik laat het hier bij. Ik ben tevreden over mezelf als doe-het-zelf burger. Vorig jaar heb ik mijn verzekering goedkoper gemaakt, dit jaar heb ik een vergelijkingssite bezocht. Niet alles tegelijk, volgend jaar ga ik misschien overstappen. Als ik dan één van de grote vier verzekeraars kies kan ik me niet echt een buil vallen.

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Genomineerd voor The Sunshine Award!

10-sunshineaward

Deze week zou ik schrijven over een taalkwestie. Tenminste, dat was de bedoeling. Ik had al informatie verzameld op het internet en een mooie toepasselijke foto gevonden. Gisteren keek ik nog even op de blogtrommel, van Ben Sharp, voor tips over het plaatsen van foto’s en auteursrechten. Zie ik dat hij genomineerd is voor de Sunshine Award, een welverdiend compliment voor zijn constante stroom aan informatie en leuke weetjes over bloggen. Door zijn enthousiasme blog ik nu op wordpress.

En nu ben ik dus aan de beurt. Als je de spelregels van de Award leest begrijp je hoe dat komt.

  1. Post het logo van de Award. Net als Ben gebruik ik het logo dat Kathleen heeft gemaakt. Mooi gemaakt met die vergrijsde letters en oranjerode banner er op. CHECK
  2. Link naar de blogger die jou heeft genomineerd. CHECK
  3. Deel zeven willekeurige weetjes over jezelf. CHECK
  4. Nomineer 15 andere bloggers en link ze in je blogbericht. Ben benieuwd of dat gaat lukken, deze Award gaat als een virus als er elke keer 15 anderen hem toebedeeld krijgen. CHECK
  5. Laat de genomineerde bloggers weten dat je ze genomineerd hebt. CHECK
Linkshandig

Ik heb weleens gelezen dat linkshandige mensen altijd aardige mensen zijn, vaak heel creatief zijn en eerder dood gaan dan gemiddeld. Die eerste twee beweringen zijn helemaal waar. Dat laatste komt, denk ik, omdat de wereld voor ons verkeerd is ingericht. Stap maar eens aan de linkerkant van je fiets bij een stoplicht. Waar sta je dan? Juist, waar het verkeer rakelings langs je heen raast.
Mijn naam kon ik al voordat ik naar school ging schrijven. Het was alleen van rechts naar links en in spiegelbeeld. Geen mens die het snapte.

Rokken

Ik heb iets met mode en kleding, iets wat ik deel met veel vrouwen. Op mijn vijftiende heb ik besloten alleen maar rokken te gaan dragen, tenzij barre omstandigheden maken dat ik een lange broek aan moet. Ik heb zelfs geschaatst met een rok aan, het was een wijd wollen geval. Trouwens, nu ik er over nadenk, ooit heb ik met een rok aan op een paard gezeten. Dat was tijdens een teambuilding. Ik had de uitnodiging niet goed gelezen. We vormden wel een mooi ensemble: het paard blond met lichte manen en ik met een lichtblauwe stroken rok, donkerblauw vest en korenblauwe pumps.

Zwemmen

Binnen drie maanden had ik mijn zwemdiploma. Ik had blijkbaar talent en werd lid van zwemvereniging De Baronie. Een tijdlang lag ik elke dag in het water. Schoolslag, borstcrawl en rugcrawl en een keerpunt trainen tot in perfectie. In het weekend met de bus naar een wedstrijd. Ik herinner me nog bevroren haarpunten in de winter. Die staken onder mijn muts vandaan op de fiets op weg naar huis. Eenmaal puber hield ik dat trainen niet meer vol.

Appelstroop

Door de week maakt mijn man altijd het ontbijt, terwijl ik onder douche sta. Een boterham met appelstroop, een cracker met kaas, een uitgeperste sinaasappel en een kopje thee. Alles staat op tafel klaar als ik beneden kom. Met de krant van gisteren er bij, we hebben een avondkrant, heb ik een relaxed begin van een nieuwe dag.

Zakdoek

Zonder een zakdoek in mijn hand kan ik niet slapen. Dat doe ik al mijn hele leven lang. Een zakdoek in mijn hand stelt gerust. Ik denk dat ik als kind bang ben geweest dat ik ’s nachts wakker zou worden omdat ik een snotneus had. Mijn neus snuiten in het laken is geen optie, mijn moeder zou het niet goed hebben gevonden. Vroeger moest er ook nog een glaasje water naast het bed, maar daar ben ik kennelijk ongemerkt over heen gegroeid.

Aristocats

Ik ben dol op tekenfilms, ik ga er net als een achtjarige helemaal in op. De Aristocats is de mooiste aller tijden voor mij. Dat heeft te maken met mijn liefde voor katten, maar ook met de humor en de vaart die in deze film zit. Als ik een scene voor de geest haal voel ik al een giechel in mijn buik. De waggel van de zussen gans kan ik nog steeds perfect imiteren. De liefde voor tekenfilms betekent wel dat de videorecorder voorlopig het huis niet uit kan.

Lezen

Ik heb alleen maar ongevaarlijke hobby’s, een beetje saai, zoals lezen, tuinieren en koken. Hoewel ongevaarlijk, over bijna elk onderwerp dat je aansnijdt in een gesprek met mij, heb ik weleens iets gelezen. Als je de pech hebt dan in mijn huis te zijn ga ik direct naar de boekenkast om het op te zoeken. Voor je het weet ben je bedolven onder nutteloze informatie.

EN DAN NU HET SPANNENDSTE

Ik nomineer:

Zowiezo

JoostCurious

Lealariekoek

Henk038

Elsje schrijft

Wiebeltjes 

Appelig

Marijke Stuiver

Pink Shoes

Door Suzanne

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Wat zou jij doen in mijn plaats?

appelkruimelBij de bakker vraag ik of ze ook wat lekkers hebben zonder suiker. Zondag komt namelijk I. op visite en zij mag geen suiker. Het is dan een sport om toch iets voor haar te vinden en haar blij verraste gezicht te zien. Mijn bakker had de vorige keer van alles zonder suiker in de vriezer. Ook deze keer komt er van alles uit. Ik kan kiezen uit apfelstrudel, iets met ananas, abrikoos, of een kruimelvlaaitje. De verkoopsters laat ze één voor één zien. Ik kies voor het kruimelvlaaitje. Ze slaat alles aan op de kassa. Ik reken af, het bedrag valt me reuze mee voor twee broden, speculaasjes, een cake en het vlaaitje.

 

 

Heb je de koekjes er ook bij gezet?

Vraag ik aan de verkoopster

Ja, ik heb vier dingen op de bon staan.

Thuis krijg ik het gevoel dat het toch niet helemaal goed is gegaan. Ja, hoor, op het bonnetje ontbreekt de cake. Ik verfrommel de bon en gooi hem in de prullenbak.

Had ze maar beter op moeten letten.

Ineens denk ik aan die keer dat ik bij Albert Hein erg schrok van het bedrag dat ik af moest rekenen. Wat bleek, twee kratten bier met statiegeld stonden op de bon. De caissière had in plaats van twee preien twee die twee kratten bier aangeslagen. Met veel excuses kreeg ik het geld direct terug.
Ik was er als de kippen bij toen ik teveel betaalde en nu het omgekeerde het geval is, hou ik mijn mond. Met een schuldig gevoel haal ik het bonnetje weer uit de prullenbak. Ik strijk het glad en denk aan de bakker die in deze tijd moet zien te overleven in een duur pand in het winkelcentrum. Zal ik dan volgende week die cake dan toch maar gaan betalen?

Dat is veel te braaf

Maar stel dat de verkoopster zelf ook in de gaten heeft gekregen dat er iets niet klopte. Ik kom er wel elke week om brood te kopen. Dan ziet ze elke keer die mevrouw die niets zei toen ze vergat de cake af te rekenen.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Lang leve de bibliotheek, 3 redenen om lid te worden

Een paar jaar geleden dacht ik dat de bibliotheek stilletjes zou verdwijnen naar een hoekje in de geschiedenis. Alleen kinderen en ouderen maakten naar mijn idee nog gebruik van de bibliotheek. De eersten omdat ze moesten van school en de laatsten omdat ze dat nu eenmaal gewend waren. Het digitale tijdperk leek helemaal langs de bibliotheek heen te gaan.

1

Ik heb me vergist. Ik was op zoek naar een schrijfcursus voor dit najaar, bij mij in de buurt. Al zoekende op internet kwam ik bij de bibliotheek terecht. Veel bibliotheken organiseren activiteiten voor wie van schrijven en lezen houdt. Om mee te kunnen doen aan een schrijfgroep ben ik weer lid geworden. Dat is de eerste goede reden.

2

Enthousiast werd ik vervolgens van de mogelijkheid om e-boeken te lenen met je lidmaatschap. Je kunt kiezen uit een heleboel titels, als boeken maar zes maanden of ouder zijn. Je hoeft alleen maar een account aan te maken en de bibliotheekapp op je tablet te zetten. Na precies drie weken is het boek weer verdwenen. Plannen om voor het lenen van e-books geld te vragen zijn voorlopig van de baan. Het kost je dus alleen het abonnementesgeld. En, pluspunt, het geeft een beter gevoel dan het lezen van een illegale kopie. Schrijvers kunnen nu eenmaal niet gratis leven.

3
Toon Tellegen
“Op een dag liepen de eekhoorn en de olifant door het bos.”

Helemaal enthousiast werd ik, tot slot, van een nieuwe ontdekking. Op zoek naar een jeugdboek, kreeg ik op de eerste pagina als eerste boek, een boek van Toon Tellegen voor mijn neus. Ik had nog nooit wat van hem gelezen. Al op de eerste bladzijde van het boek: Bijna iedereen kon omvallen, was ik verkocht. Toon Tellegen schrijft kinderboeken voor grote mensen. Zijn verhalen gaan over dieren met herkenbare karakters en dicht bij huis avonturen. Ondertussen ben ik drie boeken verder en ligt er een dik echt exemplaar op mijn nachtkastje. Eén verhaaltje voor het slapen gaan.

Daarom, lang leve de bibliotheek. Je maakt er kennis met de wereld van verhalen. Wat is er nu leuker, elke keer een ander avontuur beleven en er niet deur voor uit te hoeven.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Digitaal tekenen, een verbetering? Een kleine test

Deze zomer heb ik bijna elke dag een tekening gemaakt, onderweg buiten of in de tuin. Eén van die tekeningen heb ik op verschillende manieren uitgewerkt.

Eerst traditioneel op papier. Met mijn aquarelpotloden en een penseel met wat water heb ik hem ingekleurd. Ik heb een scan gemaakt van deze tekening, dat gaat heel goed, zoals je kunt zien.

Daarna ben ik aan de slag gegaan op de Ipad. Tot voor kort vond ik dat maar behelpen. Sinds ik heb ontdekt dat je met twee vingers de tekening kunt vergroten en dan veel fijner kunt werken, ben ik helemaal enthousiast over de mogelijkheden. Met de app Sketchbook pro heb ik de twee andere tekeningen gemaakt. De eerste door met voorgeprogrammeerde blaadjes, takjes, en bloemen, die ik op het palet van de app vond, te strooien. De tweede door de penselen en potloden te gebruiken die de app biedt in allerlei soorten en maten. Het ‘echte’ tekenwerk zeg maar. Aan die laatste tekening heb ik de meeste tijd besteed, de andere twee waren allebei binnen een uurtje klaar. Ik vind ze spontaner ogen en daarom beter dan de laatste tekening. Deze is wat vlak geworden en een beetje saai.

Mijn conclusie: digitaal tekenen geeft net zoveel plezier als traditioneel tekenen. Pluspunt, met een tekenapp kan ik ook foto’s bewerken. Minpunt, er is niet overal een stopcontact of wifi voorhanden.

Een scan van de tekening op papier, ingekleurd met aquarelpotloden.
Een scan van de tekening op papier, ingekleurd met aquarelpotloden.
De eerste digitale versie met behulp van voorgeprogrammeerde blaadjes en takken
Een digital versie met behulp van voorgeprogrammeerde blaadjes en takken
De oorspronkelijke tekening
De oorspronkelijke tekening
IMG_0204
De tweede digitale versie, gemaakt met ScketchBook pro
Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken

Een onrechtmatige daad

artikel 1401 burgerlijk wetboekEen wasmand en een boodschappenkrat vol. Een heel verleden heb ik de deur uit gedaan. Alle boeken die ik in mijn studietijd heb verzameld zijn door mijn handen gegaan. Veel kon er weg. Het is verouderd of ooit weggelegd voor later. Dat later, zo heb ik nu besloten, zal na meer dan dertig jaar nooit komen. Ik heb het bijvoorbeeld over twee complete jaargangen van de internationale spectator, nooit gelezen. Heldring was de hoofdredacteur, het blad bestaat nog steeds. Een dik rapport over Eritrea in het Engels. Ik kocht het van een vluchteling. De opbrengst was bedoeld om de vrijheidsstrijd te bekostigen. In 1991 werd Eritrea onafhankelijk en erkend door de Verenigde Naties. Niet dat ze daar door meer voorspoed hebben gekregen.

Duur

Toch heb ik iets wat volstrekt verouderd is laten staan. Mijn Kluwer losbladige studenteneditie van de Nederlandse wetgeving.
Hij was verschrikkelijk duur, zeker voor een kersverse rechtenstudent. Bij de prijs was een abonnement inbegrepen. Het was een losbladig systeem en het idee was dat je bij elke wetswijziging een supplement ontving. Oude tekst er uit en de nieuwe er in, en je was weer helemaal bij.

Simpel toch?

Ik vond het een saai werkje en de enveloppen met supplementen stapelden zich op. Ongeopend lagen ze op de schoorsteenmantel in mijn studentenkamer. Totdat het weer tentamentijd was. Een lichte paniek beving mij dan, want stel je voor dat er net wat gewijzigd was in een wet waar een tentamen over ging. Het was een hele kunst om de goede volgorde aan te houden met die grote stapel supplementen. Het papier was erg dun, rijstpapier, ik weet zeker dat ik soms een blaadje te veel heb weggegooid. Het werd meestal nachtwerk, op de grond voor de kachel, de vloer bezaaid met papier.
Ik weet er nog steeds de weg in, in een mum ben ik bij artikel 1401 van het burgerlijk wetboek, de onrechtmatige daad. Het ezelsbruggetje ken ik nog steeds.
1401 gaat alleen
1402 doet niet mee
1403 kind op de knie
1404 door een dier
1405 een gebouw op het lijf
1406 kasje zes
1407 blijft in leven
1408 naam verkracht

Het ging er om dat je aansprakelijk was voor de gevolgen als er door jou toe doen  of nalaten schade was ontstaan. Een hele belangrijke bepaling in het Nederlandse recht.
Herinneringen dus, maar wat nog belangrijker is, is dat ik altijd het gevoel heb gehad dat ik me had laten belazeren door Kluwer. Een dure uitgave waar je vervolgens ook nog veel werk aan hebt. Dat gevoel werd versterkt toen mijn broertje ging studeren. Hij schafte een serie goedkope pockets aan met alle wetgeving en zei tegen mij:

Dit is veel goedkoper en vlak voor een tentamen koop ik gewoon een nieuwe druk. Wil jij soms de oude versie hebben?

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Verhalenfabriek #4

De vertelmachine

We zijn in de kamer waar het allemaal gebeurt. Hier staat de vertelmachine. De grote hoorn aan het apparaat is om alle verhalen van de wereld op te vangen. De mond aan het buisje komt zachtjes bij mijn oor als ik achter het toetsenbord ga zitten. Ik hoef alleen maar op te schrijven wat me ingefluisterd wordt. Zoals je ziet zit er ook een spellingscontrole op.

De bestellingen

Kijk, hier komen de verhalen te voorschijn. Kant en klaar voor de klant die ze besteld heeft. Je vraagt je af waarom ik niet controleer of het juiste verhaal in het juiste mandje is gevallen. Dat de bakker niet het verhaal krijgt dat voor de buurvrouw geschreven is. Het maakt niet uit welk verhaal je krijgt, want elk goed verhaal gaat over de lezer zelf.

The end

Einde

 

elk einde is een nieuw begin en als je dat niet gelooft lees je het nog een keer.