Categorie: Huis, tuin en keuken

Casa el Morro Lanzarote
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

El agua es vida

Gepost op door Karien Damen

Met één beweging draai ik de kraan open. Het water bruist de wastafel in. Ik hou mijn glas onder de straal en drink. Zo vanzelfsprekend.

We want to save water.
If you want to help
use your towels more than one time
If you want them changed
Just put them on the floor

Of het hotel nu goedkoop is of duur, deze tekst vind je in verschillende talen in je badkamer. Steeds vaker, want elke ondernemer wil tegenwoordig een milieuvriendelijke uitstraling hebben. Maar, denk ik er dan gelijk achter aan, het bespaart ook in de kosten. De helft minder gebruik, is de helft minder wassen en dus minder stroom, water, werk en wasmiddel en je hoeft dus de helft minder handdoeken te hebben.

Thank you

Deze tekst hing ook in de badkamer van ons vakantiehuisje op Lanzarote. Niets bijzonders, bijzonder was dat we ook direct een grote fles met drinkwater kregen. Uit de kraan komt water dat niet gezond is, want te zout. Als de fles leeg is kunnen we hem opnieuw laten vullen. In Casa el Morro hebben ze een eigen filterinstallatie.Drinkwater

 

 

 

 

 

 

 

Gracias

Casa el Morro is een oase van rust aan de rand van Uga. Tussen dit dorp en Masdache ligt een wereldberoemde wijnstreek, La Geria. De eilandbewoners hebben op een creatieve manier gebruik gemaakt van de onmogelijkheden van het landschap. In de vulkaanaarde zijn diepe trechtervormige kuilen gegraven met de hand. Hierin zijn druivenstokken geplant. De korrelige aarde

La Geriahoudt de dauw goed vast en geeft deze langzaam af.

Bewatering is in dit droge gebied dus niet nodig. Stenen van gestolde lava zijn gebruikt om halfronde muurtjes te bouwen. De planten zijn daardoor beschermd tegen de wind. Het levert een bijzondere wijn op.

 

El agua es vida

Op donderdagavond komt er geen water meer uit de kraan. Douchen en de toilet doortrekken kan niet meer. Ik krijg al direct visioenen van een terugreis waarbij niemand naast ons wil zitten en badderen in een zwembad. Gelukkig hebben we nog wel drinkwater. In de loop van de volgende dag heeft een loodgieter het probleem gevonden en hebben we weer water.

Water is leven

Ik neem nog een duik

Casa el Morro Lanzarote

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Een leugentje om bestwil

Gepost op door Karien Damen

 

Waterhoentjes

Vergeet je je brood niet?

Ik sta op het punt naar het werk te gaan. Met een schuldgevoel doe ik het broodtrommeltje in mijn tas. Ik ben helemaal vergeten te zeggen dat ik vandaag een lunchafspraak heb met een collega. Helemaal voor niets zijn er twee boterhammen voor me gesmeerd en is fruit klaar gelegd. Ik heb het hart niet om dat te zeggen.

Nee hoor, ik doe het gelijk in mijn tas.

De hele dag denk ik er niet meer aan. Zelfs niet als ik op een terras in het zonnetje van een broodje geniet. Op weg naar huis begint er iets te knagen. Het is dan geen schuldgevoel maar meer een praktische vraag: waar laat ik die twee boterhammen?

Een leugen is een bewering waarvan de spreker (of schrijver) weet dat die in strijd is met de waarheid, maar dat zijn toehoorder (of lezer) niet laat weten.*

Als ik langs de singels in ons dorp fiets overweeg ik even om het brood aan de eendjes op te voeren. Nee, toch maar niet, een volwassen vrouw die aan het begin van de avond eendjes staat te voeren, zonder dat er een kind in de buurt is, is een gek gezicht.

Uit onderzoek blijkt dat:

1% van de bevolking bestaat uit radicaal eerlijken.
94% bestaat uit gewone mensen die liegen binnen de grenzen van de betamelijkheid.
5% bestaat uit pathologische leugenaars: narcisten en psychopaten.*

Ik fiets onze straat in
Misschien kan ik het brood thuis wel ongemerkt in de biobak kwijt. Dan moet ik het wel diep wegstoppen anders ziet E. het direct. Nee, dat ook maar niet, eten weggooien maakt mijn zonde nog groter.

Liegen kan tot strafbare feiten leiden zoals valsheid in geschrifte, smaad, of meineed.*

Ik zet mijn fiets in de garage en ga ons huis binnen. Ik leg het broodtrommeltje in de koelkast en zeg bij wijze van groet: ‘Het was zulk mooi weer vandaag dat we tussen de middag op een terrasje zijn gaan zitten. Misschien kan ik morgen met H de eendjes gaan voeren?’

‘Goed idee!’ en ik krijg een zoen op mijn wang.

Aan de andere kant kan een “leugentje om bestwil” alle betrokkenen goed uitkomen, bijvoorbeeld om een onderwerp van mogelijk conflict te vermijden.*

In ieder geval varen de eendjes er wel bij.

 

* citaten uit het lemma Leugen, wikipedia

Mosselbank
Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken

Show, don’t tell

Gepost op door Karien Damen

Mosselbank

 

Ik vertel te veel. In een blogpost mag dat, maar niet in een spannend verhaal. Te veel vertellen haalt de vaart er uit. Een schrijver schrijft niet dat iemand boos is, maar laat dat zien in de beschrijving van het gedrag van een persoon, rood aanlopen, stampvoeten, met deuren slaan. Een andere oplossing is een dialoog. Het gesprek maakt wat je vertellen wilt veel levendiger.

Ik ben een verhaal voor kinderen aan het schrijven. Het gaat over Suzy de krab. Suzy is op zoek naar een huis. Haar vriendje Vincent de slak helpt haar bij het zoeken. Het speelt zich af in de Noordzee. Omdat ik te veel vertel wordt het saai en langdradig voor de lezers. Daarom ben ik aan het herschrijven, met in mijn achterhoofd: Show, don’t tell.

Een voorbeeld van TELL

Het begint al avond te worden. Suzy en Vincent hebben nog steeds geen huis gevonden. Snel gaan ze verder. Ze zijn nu in de buurt van de kust gekomen. Suzy en Vincent letten daarom erg goed op. De golven zijn hier erg sterk. Voor dat je het in de gaten hebt gooien ze je het strand op. Kom dan maar weer eens terug in de zee. Op het strand loop je gevaar. Meeuwen en scholeksters hebben scherpe ogen. Het maakt niet uit hoe klein je bent. Ze loeren vanaf honderden meters hoog in de de lucht. Als ze je zien ben je verloren. Elke hulpeloze krab of slak is een smakelijk hapje voor deze vogels.

Ik heb er dit van gemaakt

Het begint al avond te worden. Suzy en Vincent hebben nog steeds geen huis gevonden. Suzy wil snel verder wil gaan. Maar Vincent houdt haar tegen.

‘Hè, wat is er toch?’ reageert ze.

‘We zijn in de buurt van de kust. Je weet toch de golven hier sterk zijn?’

‘Wat zou dat,’ zegt Suzy.

‘Voor je het weet, lig je op op het strand. Zie dan maar weer een terug te komen in de zee.’ Suzy weet dat Vincent gelijk heeft. Meeuwen en scholeksters loeren hoog in de lucht naar lekkere hapjes. Ze zijn veel sneller dan een krab of een slak op de grond.

Nog een voorbeeld van TELL

In de buurt van de kust vind je veel mosselen. Ze hebben zich dicht op elkaar vastgezet. Je ziet rijen mosselen op een steen of aan houten palen. Dat heet een mosselbank. Mosselen hebben hun schelp een beetje openstaan. Het zeewater stroomt dan hun schelp in en weer uit. En met het zeewater stroomt eten vanzelf naar binnen. In zeewater zit namelijk plankton. Dit zijn hele kleine diertjes. Die kun je alleen met een vergrootglas kunt zien. Mosselen zijn er dol op.

De nieuwe tekst

In de verte ziet Suzy houten palen. Ze weet dat mosselen zich daar graag op vast zetten. ‘Zullen we even bij de mosselen gaan kijken, Vincent?’ Roept ze enthousiast. ‘Die lusten ons in ieder geval niet.’

‘Wat eten ze dan wel?’ vraagt Vincent.

‘Weet je dat dan niet: plankton! Dat kunnen jij en ik niet zien, maar de mosselen wel en die zijn er dol op. Alleen maar je schelp openhouden en het eten komt naar binnen. Lekker makkelijk. Je hoeft dus niet bang te zijn voor mosselen, Vincent, kom.’

Voorzichtig laten ze zich met de stroom meedrijven. Die gaat in de richting van de palen.

Nog zeven hoofdstukken te gaan

Alle avonturen van Suzy en Vincent ben ik op basis van dit principe aan het herschrijven. Gelukkig ben ik op ze gesteld geraakt. Ik hoop dat het hele verhaal ooit nog eens in een mooi boekje terecht komt.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

Mister Green Boots

Gepost op door Karien Damen

Mister Green BootsDe jongeman kijkt lachend en vol zelfvertrouwen naar de fotograaf. Hij heeft zijn uitrusting al aan. Klaar om de Mount Everest te gaan beklimmen. Op de achtergrond zie ik een schitterend berglandschap, de lucht is blauw, de zon schijnt fel. Op de volgende foto zie ik de achterkant van een vaalrood jack in de sneeuw. Het is een foto van dezelfde jongeman. Hij heeft de top gehaald, maar de weg er naar toe was moeizaam en duurde veel te lang. Daardoor had hij te weinig zuurstof over en moest hij in de nacht aan de afdaling beginnen. Op het punt waar hij nog steeds ligt was hij zo moe dat hij tegen een rots aan wilde rusten. Volledig uitgeput is hij doodgevroren.

Hij ligt daar al tientallen jaren, gewoon op de route naar de top. Ze hebben hem Mister Green Boots genoemd, vanwege de opvallende kleur van zijn schoenen. In de loop der tijd is hij een beetje verschoven zodat klimmers niet over hem heen hoeven te stappen. Ik kwam de foto’s tegen toen ik op zoek was naar informatie over alpinisme en op het artikel The twenty most famous deads on the Mount Everest klikte. Sindsdien krijg ik hem niet meer uit mijn hoofd. Vooral de opmerking in het artikel dat andere klimmers hem in die ongelukkige nacht hebben moeten hebben horen huilen, laat me niet los. Waarschijnlijk waren ze er zelf ook niet al te best aan toe. Hoe zou je je voelen als je een mens in nood niet kunt helpen? Dat er maar ėėn ding nog telt en dat is je eigen leven.

Ik verplaats me in zijn moeder. Zij zou niets liever willen dan dat haar kind thuis komt en daar niet als een vale vlek hoeft te blijven liggen. Waarschijnlijk kan hij daar niet weggehaald worden. Een helikopter schijnt in de ijle lucht op 8000 meter hoogte niet te kunnen vliegen. Als ik iemand zie lopen in een rood gewatteerd jack denk ik meteen aan Mister Green Boots. Een andere onfortuinlijke klimmer, een Amerikaanse vrouw, werd tenminste nog door andere klimmers bedenkt met een vlag.

Deze week begint het klimseizoen weer. Velen maken zich op om hun droom waar te maken en gaan in een bijna file-achtige optocht de helling op. Ze wanen zich net zo onsterfelijk als Mister Green Boots op de eerste foto.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Hoog bezoek

Gepost op door Karien Damen

appeltaartHet huis is extra gestofzuigd en de kussens op de bank zijn opgeschud. De appeltaart staat op het aanrecht af te koelen. Het hoge bezoek kan komen, wij zijn er klaar voor. Mijn tante T, de jongste zus van mijn vader, komt met haar man op de thee. Ze wilden weleens met eigen ogen zien hoe mijn broers en ik op die vooruitgeschoven post van de familie in de randstad woonden. Ze planden een tournee van een dag door Pijnacker. Eerst gaan ze op de koffie bij mijn jongste broer en zijn gezin, daarna lunchen bij mijn andere broer en tot slot komen ze bij ons theedrinken.

Ik vind het geweldig dat ze dit zo bedacht hebben, mijn tante en oom zijn in de tachtig. Wij, de kinderen van haar broer, zijn ook al geruime tijd volwassen. Het warme gevoel blijft hetzelfde. Ik ging graag logeren bij mijn tante, voor haar was niets te gek en ze had overal tijd voor. Ze droeg prachtige slingbacks met hoge hakjes en lakte haar teennagels. Ze woonde met haar gezin in Zeeuws Vlaanderen en de reis er heen was op zichzelf al een avontuur. Met de pont van Kruiningen naar Perkpolder of door de tunnel in Antwerpen. Ik waande me in het buitenland.

Ik overweeg nog even om de vlag uit te hangen. Het is tenslotte een feestelijke dag. Het is alleen geen koninklijk feest en bovendien zondag. Mijn oom zal daarom misschien niet zo gecharmeerd zijn van een vlag. Hij was wat strenger. Tenminste, dat was zo in mijn herinnering. Daarom vormden ze samen zo’n goed koppel. Verder in mijn herinneringen afdwalen lukt niet meer, er stopt een auto voor de deur.

Ze ogen jonger dan tachtig, mijn tante nog steeds op hakjes. De derde rondleiding van de dag volbrengen ze moeiteloos. Het tweede stuk appeltaart van die dag wordt aanvaard, een klein coördinatiefoutje van onze kant. Als de koetjes en kalfjes op zijn gaan we over op herinneringen en familieverhalen. De middag is in een mum om. We zwaaien tot ze aan het einde van de straat zijn.

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Mode

How to: every day make up in six steps

Gepost op door Karien Damen

Belofte maakt schuld. Ik heb Ann-Sophie uit Leuven beloofd te schrijven over hoe ik me elke dag opmaak. Ik vond haar blogpost op My Name is Blonde namelijk zo leuk gedaan dat ik het ook wilde proberen. Ik ben al een paar dagen bezig met de vraag hoe ik die schuld ga inlossen.

Zonder make-up

1 Een schoon gezicht

Ik heb eerst een tekening gemaakt van mijn eigen gezicht. Een paar rimpels er op getekend en een beetje kleur meegegeven. Precies zoveel als ik heb als ik opsta. Na het douchen en een beetje voedende dag crème van Albert Hein ben ik klaar voor het dagelijkse ritueel. Het kost me nog geen drie minuten. 

 

IMG_0058

2 De basis

Ik gebruik voor mijn hele gezicht een concealer, die de fabrikant Max Factor aan prijst met All Day Flawless. Wie wil dat nu niet zijn de hele dag? Ik heb de kleur Golden 75 gekozen, die ligt dicht bij mijn eigen kleur, het gaat er vooral om dat je de vlekjes niet meer ziet.

 

IMG_0060

3 Kleur op de wangen

Met een grote kwast van de Bodyshop maak ik wat poeder los uit een doosje van Bourjois, 03 Brun Cuivrė en verspreid dat over mijn jukbeenderen. Met een grote kwast ziet dat er natuurlijk uit.

 

IMG_0061

4 De ogen

Eerst breng ik met een kleiner kwast van de Bodyshop oogschaduw aan. Op dit moment is dat Smoky 306 van L’Oreal. Daarna trek ik een lijntje met superliner ook van L’Oreal, vanaf de binnenkant van mijn iris naar buiten. Dat maakt dat het lijkt of je ogen verder uit elkaar staan. Tot slot gebruik ik mascara voor de wimpers boven. Aan de onderkant doe ik dat niet, ik wil geen poppenogen.

 

IMG_0062

5 De wenkbrauwen

Met een kohlpotlood teken ik mijn wenkbrauwen een beetje bij. Hier en daar zitten littekens van de waterpokken. Met een eybrow gel van de Hema zorg ik dat alle haartjes dezelfde lijn volgen en dat de hele dag blijven doen.

 

IMG_0063

6 De lippen

Mijn lippen vergeet ik meestal. Af en toe schaf ik een nieuwe lippenstift aan en ben dan helemaal blij. Ik gebruik hem een dag of drie en dan verdwijnt hij roemloos in een tas of jaszak. Deze is van Lookx en slordig opgedaan.

Beatyblogger

Een carrière als beauty blogger zal er niet van komen. Hoewel, waarom is het alleen iets voor jonge vrouwen?

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Een gelukkig ongeluk

Gepost op door Karien Damen

playbill apple stekkertjes IphoneEen foto met daarop twee playmobil poppetjes met in hun handjes de stekkers van telefoonopladers. Die foto was de reden dat ik direct het bijbehorende artikel in de krant ben gaan lezen. Het artikel ging over vondsten waar men niet naar op zoek was geweest maar die wel ontzettend handig bleken te zijn. Zo zijn lege petflessen multi-inzetbaar, bijvoorbeeld voor het scheiden van eieren. Het is allemaal te vinden op internet. Dat met die playmobil poppetjes lukte mij niet, ze bleven omvallen, maar ik had wel een reden gevonden om over een van de allermooiste woorden die ik ken te schrijven.

Serendipiteit

De gave om toevallig ontdekkingen te doen, het doen van ongezochte vondsten. Dat zegt het woordenboek van Koenen uit 2006. In de versies van 1972 en 1985 komt het woord nog niet voor.
Dat het woord serendipiteit in de Nederlandse taal terecht is gekomen, komt door een film uit 2001. Het gaat om een romantische komedie in de beste Hollywood tradities.

Serendipity

Het is bijna kerstmis. In de warenhuizen van New York is het een drukte van belang. Sara (Kate Beckinsale) en Jonathan (John Cusack) zijn allebei op zoek naar het laatste cadeau voor hun geliefden. Op de afdeling handschoenen lopen ze elkaar tegen het lijf. Wat volgt is een romantische avond in een sfeervol Manhattan. Sara wil dat het lot hun toekomst bepaalt dus gaan ze allebei naar huis, naar hun eigen leven. Jarenlang zien ze elkaar niet. Als ze allebei op het punt staan om te trouwen slaat de twijfel toe en begint een race tegen de klok om de ander te vinden.

Een gelukkig ongeluk

Wat serendipiteit precies betekent is het beste uit te leggen aan de hand van de post-it briefjes. De welbekende gele plakbriefjes die zelfs een digitale versie hebben gekregen. De producent 3M zou zonder dit product misschien niet meer bestaan. De ontdekker was op zoek naar een nieuwe lijmsoort. Zijn vondst voldeed niet, je kon het zo weer lostrekken.
Om er vervolgens toch iets van te maken is een gave. Een gave die je bij jezelf kunt ontwikkelen. Zorg er voor dat je altijd rondkijkt en inspiratie opzoekt. Leef niet met oogkleppen op en wie weet kom je dan de liefde van je leven tegen of heb je een leuk onderwerp voor een blog.

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

De blog top drie tag

Gepost op door Karien Damen
Fot met Jolanda, Karien en Marja, 1963
Mijn nichtje Jolanda, ik zelf, mijn zusje Marja

Net in het nieuwe jaar nomineerde Harrij mij voor de Blog Top Drie Tag. Harrij is een enthousiaste volger, maar ook een enthousiaste schrijver. Als je zijn blog Gedacht & Gedicht leest geloof je niet dat hij nog maar twee maanden actief is als blogger. Ik neem zijn uitnodiging dus graag aan.

De regels van de Blog Top Drie Tag zijn als volgt:

  • Link naar deze blogpost, de post van bedenker Sylvia Kuijsten
  • Gebruik als illustratie je favo plaatje dat iets te maken heeft met het getal drie
  • Beantwoord de elf vragen op jouw manier
  • Nomineer twaalf andere bloggers en laat hen weten dat je ze genomineerd hebt

De vragen

1. Welke drie dingen zijn voor jou onmisbaar bij het bloggen?

Day One, dat is geweldige een app om een dagboek bij te houden en voor mij onmisbaar. Op mijn telefoon of op mijn Ipad kan ik daarin mijn gedachten opschrijven, waar ik ook ben. Op zondag orden ik alles tot één geheel. En dat is gelijk het tweede onmisbare, een vaste dag om mijn blog te schrijven en te publiceren. Deze tip en nog veel meer vond ik op blogtrommel. Eén keer in de week bloggen werkt voor mij het beste. Een stok achter de deur maar geen stress.
Het meest onmisbare is mijn nieuwsgierigheid, ik zie alles en mijn verbeelding doet de rest.

 2. Welke drie dingen mogen niet op een blog ontbreken?

Een ‘about’ pagina mag niet ontbreken. Ik ben nieuwsgierig naar de schrijver achter de blogger.
De mogelijkheid om een reactie of een waardering achter te laten mag ook niet ontbreken. Een knop om je te kunnen volgen als ik daar zin in heb is ook onmisbaar.

3. Over welke drie onderwerpen schrijf je het liefste?

Ik schrijf graag over wat ik zelf mee maak, over actuele gebeurtenissen en zaken die me verbazen.

4. Wat zijn de drie populairste posts op je blog?

Volgens de onvolprezen wordpress statistieken zijn dat:

5. Welke drie dingen wil jij uitstralen/bereiken met je blog?

Ik wil uitstralen dat je jezelf niet al te serieus moet nemen, verder hoop ik dat lezers zich herkennen in mijn blogs en er plezier aan beleven.

6. Via welke drie social media is jouw blog te volgen?

Mijn blog is te volgen via Twitter, Facebook en Tumblr.

7. Wat zijn drie voor- of nadelen van bloggen?

Ik zie geen nadelen of het zou moeten zijn dat ik rekening hou met wie mijn blog leest. Ik werk in een politieke omgeving en wil dat nog lang doen. Ik beleef veel plezier aan het schrijven zelf, het zoeken of maken van de bijpassende plaatjes en het speuren naar verwijzende linkjes. Het grote cadeau en daarmee het mooiste voordeel, is dat mijn blogs gelezen worden. Ik ben blij met alle reacties en waardeer het enorm dat iemand de tijd neemt mijn gedachten te lezen.

8. Welke drie lezers laten de meeste reacties achter?

Dat zijn Appelig, Elsje Veth en Chrissebie, drie bloggers die ik zelf met veel genoegen lees. Het is dus wederzijds leesplezier. Bij Appelig vind je trouwens ook mooie kunstwerkjes.

9. Wat zijn jouw drie favoriete blogs van andere bloggers?

Dat wisselt met de tijd. Er is zoveel moois te lezen en te bekijken, bijvoorbeeld:

Om te bekijken: Puttertje, of om te lezen: JoostCurious en Teiltjes en tegeltjes

10. Over welke drie onderwerpen lees je het liefste bij andere blogs?

Blogs die me doen lachen, me stemmen tot nadenken of die mij iets nieuws laten ontdekken, lees ik het liefst.

11. Welke drie blogtips heb jij voor andere bloggers?

Lange lappen tekst lees ik niet. Ik word graag meegenomen in een smakelijk verhaal met een duidelijke structuur en een prettige layout. Bloggen is hard werken, ik weet het.

Voel je genomineerd

Ik ga niemand nomineren. Het Nederlandstalige blog wereldje is niet zo groot. Als iedereen elke keer twaalf andere bloggers nomineert vergt het geen hogere wiskunde om te snappen dat bijna iedereen na vier weken aan de beurt is geweest. Ben je nog niet aan de beurt geweest dan nomineer ik je bij deze!

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Hoe blauw is jouw maandag? Vijf tips om morgen te overleven

Gepost op door Karien Damen

 

Blue Monday 2015Morgen is het blue monday. De derde maandag van januari heet zo omdat het de meest deprimerende dag van het jaar zou zijn. De feestdagen zijn nu echt achter de rug en de alledaagse werkelijkheid dringt zich op. Onze goede voornemens blijken moeilijk vol te houden. De lente is nog ver weg en het is grijs en grauw buiten.

Haal wat blauws uit de kast

Blauw is een mooie kleur. De natuur is er vol mee, hemelsblauw, nachtblauw, oceaanblauw, vergeet-mij-nietjes blauw, riddersporen blauw, lavendelblauw, ijsvogel blauw, libellen blauw, leguanen blauw, haaien blauw. Je zou er bijna vrolijk van worden. Trek morgen daarom een spijkerbroek aan of die blauwe schoenen. Koop bloemen voor die blauwe vaas of nog beter koop blauwe hyacinten, op dit moment volop verkrijgbaar. Dek je tafel met dat blauwe kleed of verschoon je bed en haal daarvoor een blauw onderlaken en slopen uit de kast.

Spijker een glimlach op je gezicht

Kijk morgen voor je deur uit gaat in de spiegel, zit je glimlach goed? Het zal je buiten meteen opvallen, het is vandaag al weer vroeger licht. In het randje grond langs de voorgevel steken crocussen hun kopje op. Op kantoor wordt de deur van de lift voor je opengehouden als je enthousiast zwaait en op de gang klinkt uit elke kamer een antwoord als je vrolijk groetend langsloopt. Zo ga je dit de hele dag volhouden, echt waar.

Neem je opnieuw wat voor

Na drie weken in het nieuwe jaar blijk je meer mens dan held te zijn. Je goede voornemens zijn verdampt. Op oudejaarsavond leek het nieuwe jaar als een verse pagina voor je te liggen, alles was mogelijk met een beetje goede wil. Volgens mij komt dat vooral omdat we onze voornemens als ER-voornemens formuleren: ik ga meer, minder, beter, vaker, eerder, later enzovoort, mijn best doen.
Dat werkt niet, het is allemaal te vaag en komt nooit af. Neem morgen jezelf dus iets concreets voor. De Telegraaf geeft een paar leuke uitvoerbare voorbeelden, maar de mooiste vond ik op het blog Koningskrabbels: Een persoonlijk briefje achterlaten in een bieb-boek met je mailadres.

Zwelg er in

Als het allemaal niet werkt ga er dan volledig voor. Blaf tegen je lief, geef de kat een schop en trek je oudste trui aan. Luister vooral niet naar radio 2 want daar gaan ze de hele dag positieve muziek draaien. Dat lijkt me zelfs voor de meest opgewekte onder ons een opgave. De hele dag niets-aan- de-hand muziek terwijl de wereld in brand staat. Kijk dan liever naar deze deprimerende clip van New Order met de toepasselijk naam Blue Monday.

Geloof er niet in

Er zijn geleerden die zeggen dat het allemaal onzin is. We zouden ons juist op maandagen gelukkiger voelen dan op vrijdag. Op maandag bruisen we na een ontspannen weekend van de energie. Op vrijdag voelen we ons moe. Deze wetenschappers zeggen dat de omstandigheden maar voor tien procent bepalen hoe wij ons voelen. De derde maandag van het jaar springt er volgens hen daarom niet uit als een bijzondere dag.

Sterkte, het wordt vanzelf dinsdag