Met een kop hete koffie met cafeïne bij de hand start ik mijn computer op. Zonder die koffie wordt het niets vandaag is mijn overtuiging en niet alleen van mij. Koffie op kantoor is een secundaire arbeidsvoorwaarde. Het praatje bij de koffieautomaat gaat eerst over het weer en daarna over de kwaliteit van de koffie bij de baas.
Maar leveren we dankzij de koffie ook meer en beter werk af? Lees verder “Werken we met koffie op echt efficiënter?”
Ik werk papierloos en plaats onafhankelijk. Ik heb van mijn baas een Ipad en een token gekregen, zodat ik overal, zelfs op Schiermonnikoog, bij mijn stukken kan. Dit is niet om hip te zijn maar bedoeld om het milieu te te sparen. Tenminste dat dacht ik tot deze week. Want wat blijkt, het dataverkeer dat daar achter zit kost enorm veel energie.
Internetten is helemaal niet zo schoon als wij denken. Een zoekopdracht via Google kost net zo veel energie als het zetten van een kopje thee. Wie dagelijks twintig emails leest, produceert ongeveer evenveel broeikasgassen als iemand die 1000 kilometer in een auto rijdt. Dan ben je toch zo’n beetje in Zuid-Frankrijk aangeland. Lees verder “Knip je nog rijker”
Vandaag schijnt de zon en het ziet er naar uit dat dit mooie nazomerweer nog enkele dagen aanhoudt. Een cadeautje na weken met slecht weer en aanhoudende regen. Ik ga er van genieten want de regen komt terug, zeker weten. Voor als het zo ver is, wat tips om een herfstdepressie te overleven. Lees verder “Na zonneschijn komt regen: tomatensoep”
Hoewel ik in het bourgondische Brabant ben opgegroeid, is het Hollandse zuinigheid troef in ons huishouden. Ik kan het niet uitstaan dat ik niet het laatste druppeltje of likje je uit een verpakking krijg geperst.
Ik heb verschillende strategieën ontwikkeld om dat voor elkaar te krijgen en de fabrikanten te slim af te zijn. Dat is goed voor het milieu en voor mijn portemonnee en mijn humeur klaart er van op. Lees verder “Knip je rijk”
Waar ik het gelezen heb weet ik niet meer, maar de opmerking bleef de hele week hangen.
Als je de uitnodigingen voor het feestje samen met je kind hebt gemaakt, bezorg ze dan ook direct samen bij de de uitgenodigde kinderen thuis. Dat is niet alleen gezellig maar ook beter dan ze op school uitdelen. Voor de kinderen die geen uitnodiging krijgen is dat te confronterend.
De caissière schuift de laatste boodschap langs de scanner en kijkt me dan vragend aan:
‘Heeft u alles kunnen vinden?’
Het is het nieuwste wapen in de supermarktwedloop, klantvriendelijkheid.
‘Wat fijn dat u dat vraagt, ik heb de koriander niet kunnen vinden.’
De caissière drukt op het knopje van een microfoon en zegt:
‘Koen wil je even koriander brengen naar kassa zeven?’
De vrouw achter mij vraagt belangstellend waarvoor ik de koriander wil gebruiken.
‘Ik ga een stoofschotel maken met lamsvlees, vertel ik haar. Met daarbij een salade van couscous.’
‘Ik gebruik koriander vooral in Oosterse gerechten,’ zegt ze. Heeft u het weleens in linzensoep geprobeerd?’ Lees verder “Heeft u alles kunnen vinden? Tajine van lamsvlees”
‘Wie kan zijn naam al schrijven?’
Juffrouw Smeets kijkt de klas rond. Ik steek direct mijn vinger op. Ik weet zeker dat ik mijn naam netjes kan schrijven. Ik mag naar voren komen en krijg een krijtje in mijn handen gedrukt. Rechts onderaan het schoolbord begin ik te schrijven. Als ik klaar ben kijk ik verwachtingsvol om. Het gezicht van juffrouw Smeets staat vragend. Ik kijk naar wat ik geschreven heb. Het ziet er precies zo uit als ik thuis doe en waarover iedereen die het ziet bewonderend ‘ah’ en ‘oh’ roept.
Lees verder “Linkshandigen zijn bijzonder”Welke schoenen zal ik aantrekken? Het is meer dan dertig graden en we gaan wandelend naar de bakker in het dorp ongeveer vier kilometer verder op.
De hele week loop ik al op mijn slippers. Als ik ze niet draag kun je inmiddels zien waar de banden van de slippers mijn voeten bedekken. De rest is bruin gekleurd door de zon. Maar op mijn slippers door een bos wandelen met zanderige paden lijkt met niet zo’n goed idee. Het zand zal langs mijn voeten schuren en ik voel de blaren al die daardoor onder diezelfde banden zullen ontstaan. Lees verder “Gooi geen oude schoenen weg als je nieuwe hebt”
Gevoel van vrijheid
Kamperen vind je helemaal niets of je bent enthousiast. Ik ben een enthousiasteling, kamperen betekent voor mij vrijheid. In een vorig leven was ik vast een nomade. Met de tent achterop de fiets op waren maar twee vragen belangrijk: wat eten we vanavond en waar slaap ik? Dat was spannend, soms te spannend. Een keer waren we zo ver van de bewoonde wereld dat ons avondmaal bestond uit een restje macaroni met ketchup en oud brood. Dat was zo ongeveer wel het ergste. Normaal gesproken was ik helemaal in mijn element als ik met mijn ene brandertje, zittend op de grond met allerlei ingrediënten om me heen een maaltijd toverde.
Ongemerkt de mensheid bestuderen
Nu we met een caravan op pad gaan zijn we honkvaster geworden. Een caravan kun je nu eenmaal niet overal neerzetten. Daarmee is wel een andere charme van het kamperen op de voorgrond gekomen. Lees verder “Drie redenen waarom kamperen goed voor je is”
Gekleurde Gedachten 