Auteur: Karien Damen

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

De zachtaardigste zijn meestal het valst

Gepost op door Karien Damen

Kijk maar eens goed, beste bezoeker. Ik rek me extra uit om mij van mijn beste kant te laten zien. Hier zit ik het liefst als de tuin open is. Hoog op mijn rots neem ik alles waar wat beweegt en geluid maakt. De ouders die hun kinderen kort bij zich houden als ze mijn snavel zien. De gillende stemmetjes van de kleinsten. 

Het is goed toeven in de tuin. Ik zal niet klagen. De vis die ze hier hebben is lekker mals. Alleen die meeuwen, rond etenstijd zijn er als de kippen bij. Ze wonen hier niet eens. Ik haat ze, met hun geschreeuw en dikdoenerij.

Sinds kort is er een nieuweling in de tuin. Afgezien van de kleuren zwart en wit, is er niets waarin we op elkaar lijken. Ik zit al dagen op mijn rots waar te nemen wat hij de hele dag doet. Tenminste, ik neem aan dat het een hij is. Bij andere soorten kun je dat niet zo goed vast stellen en soms is het ook gewoon vaag. Hij heeft een wat dommige uitstraling en doet de hele dag niets anders dan op twijgjes kauwen. Alleen al als ik er naar kijk, word ik er misselijk van. Hij heeft ook geen enkele belangstelling voor zijn omgeving. De meeuwen zijn al een kijkje komen nemen in zijn verblijf. Hij bleef voor zich uit staren. Zou hij niet gewoon verdriet hebben, valt me nu ineens in. Misschien heeft hij vrouw en kinderen wel achter moeten laten. Ik strijk neer op de stenen vloer van zijn verblijf. Langzaam nader ik hem, je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.

Ik zit weer hoog op mijn rots. Maar ik voel mijn hart nog te keer gaan. Ik heb me voor het eerst in mijn leven door een andere soort weg laten jagen. Zodra hij mij in het oog kreeg, begon hij te spugen en te sissen. Ineens vielen mij zijn gevaarlijke grote klauwen op. Snel wegwezen was het enige wat ik nog kon denken. Zoals mijn moeder al zei: De zachtaardigste zijn meestal het valst. Let maar op.

Welke wijze uitspraak van vroeger gebruik jij nog wel eens?
Geplaatst in Reizen

Les vacances en France, deux

Gepost op door Karien Damen

Nostalgie

Eindelijk mag ik een keer in het houten huisje slapen op de camping Terre Ferme bij Condal. Dat is voor ons een bekende plek. We kampeerden daar zo’n drie keer eerder. Vanuit de caravan hadden we uitzicht op dat huisje en het leek me knus om daar een keer te slapen. Nostalgie natuurlijk, het deed me denken aan de vakantiehuisjes van vroeger. Op weg naar onze bestemming in de Provence grijp ik mijn kans om hier te overnachten.

We ontmoeten de nieuwe eigenaren, een Nederlands stel met een klein jongetje. De vorige eigenaren, ook Nederlanders zijn in het dorpje Condal zelf gaan wonen. Ze hebben hun weg in de gemeenschap gevonden en zijn nog steeds de spil van muziekavonden op de camping. 

Het groen op de camping is in de loop der jaren flink gegroeid. Je kampeert er nu veel beschutter. Mooi om te zien dat het plan van de oorspronkelijke eigenaren goed heeft uitgepakt. Vergelijk deze foto’s uit 2015 maar eens met die nu op de website staan.

En, wat betreft die nostalgie, het klopte helemaal, inclusief de muggen die ons ’s nachts vonden.

Nergens naar toe

De reis gaat verder, een week verblijven we in Saint Cannat. Dat is een stadje vlak bij Aix en Provence. Rene en Aurélie hebben hier een oude boerderij verbouwd tot een mooi woonhuis met gastenverblijven. De tuin is een droom en ’s avonds prachtig verlicht.

Op zo’n plek hoef je toch nergens meer naar toe? Toch vinden we dat we in beweging moeten komen. We wandelen naar wijnhuizen in de omgeving, gaan een dagje naar zee en bezoeken het plaatsje Lacoste. Hier klimmen we naar het kasteel met dezelfde naam. Als er weer eens een schandaal was trok Markies De Sade zich hier terug. We hebben het dan over de periode tussen 1763 en 1778. Daarna is het dorp en het kasteel in verval geraakt. Pierre Cardin heeft het kasteel en het dorp tussen 2001 en 2005 laten renoveren. Het is nu toevluchtsoord voor kunstenaars, jaarlijks is er een festival met muziek en theater.

Markies de Sade, de seksmaniak die de taal het woord ‘sadisme’ schonk

Nog meer wijn

Op weg naar huis overnachten in wijnhuis Deveney midden in de bourgogne. We worden direct uitgenodigd om wijn te komen proeven. Puligny-Montrachet is een verstild dorpje in de wijnstreek rondom Beaune. Alles ademt er dure wijn, de pakhuizen, de statige herenhuizen waar meestal een proeflokaal in gevestigd is. De plaatselijke supermarché is er al lang vertrokken. Ergens in een klein straatje vinden we nog wel een boulangerie.

Wat is jouw favoriete vakantiebestemming?

Schouders Eronder in Hoorn

En dan ineens is het klaar. Een jaar geleden maakte we wat onwennig kennis met elkaar en met de werkwijze van Schouders Eronder.

Deze week waren er bloemen en dankwoorden. De samenwerking tussen bewindvoerders en de gemeente Hoorn is in de steigers gezet.

Succes daar in Hoorn en dank @Stephanie Roeleveld en @Dide Sormans voor de samenwerking.

Status• Gepost op door Karien Damen
Een verloren schaap
Geplaatst in Werk

Schapen vind je overal

Gepost op door Karien Damen

Ik leg mijn vondsten op de toonbank. Klaar om af te rekenen. De verkoopster achter de kassa, kijkt kort naar de berg sleutelhangers en roept dan naar haar collega: ‘We hebben een herder!’

Met een brede lach kijkt ze mij aan. Voordat ik een antwoord kan bedenken, roept haar collega terug: ‘Zit er ook een zwart schaap bij?’

Ik ben in de winkel van het informatiecentrum van Sallandse Heuvelrug net buiten Nijverdal. Hier kun je altijd  op leuke cadeautjes vinden. Deze keer voor mijn collega’s van De Binnenbaan. We zouden begin januari lekker gaan lunchen met het team.

Ik kijk naar het het bergje sleutelhangers voor mij. Er zitten een paar witte wollige schaapjes bij en een paar viltige die een kleurtje hebben. 

‘Nee, geen zwart schaap vandaag. Het is voor mijn afscheid en dan heb ik een gedicht over schapen. Gelukkig ben ik er uit, want als een een herder dwaalt, dolen de schapen.’ Daarna is het hek van de dam, schapen vliegen over en weer. Tot slot doet de verkoopster met de opmerking: ‘Er gaan vele makke schapen in een hok,’ mijn aankoop in een klein zakje. Lachend nemen we afscheid van elkaar.

Het werd een mooi afscheid van De Binnenbaan. Lieve woorden, een lach, een traan en onverwachte cadeau’s. Een kookboekje met ieders favoriete recept, een broodtrommeltje met mijn eigen logo en fijn leeswerk. 

Lieve cadeautjes bij mijn afscheid

En nu zit er een schaap mij verloren aan te kijken. Het is er een met een krullende witte vacht. Achtergebleven op de tafel na de lunch. Vergeten door wie? Ik weet het niet. Och, ik zal hem maar zachtjes gaan aaien.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Een klein wonder

Gepost op door Karien Damen

Boodschappen binnen, cadeautjes klaargelegd, bijna klaar voor de kerst. Nu nog even snel een verhaal schrijven. Wat maakt een verhaal tot het ultieme kerst verhaal? Die vraag speelt al weken door mijn hoofd. Het meisje met de zwavelstokjes, The Sound of Music en De Notenkraker, duiken op uit de stofnesten van mijn geheugen. 

Let it snow

Sneeuw moet er in zitten of in ieder geval winterse kou. De ontberingen van een ongenode gast tegenover de warmte van een gezellig huis waar een familie zich klaarmaakt voor het kerstmaal. Denk aan: A Christmas Carol of aan de reclame van een supermarktketen vorig jaar. Twee mannen zijn verdwaald geraakt in een koud en donker bos en kunnen hun gezinnen niet terug vinden. Die zaten ondertussen al lang aan tafel.

We waren jaren geleden eind november in Nieuw Zeeland. De winkels waren versierd voor de kerst terwijl we er in een korte broek rondliepen. Het viel niet mee om bij dertig graden een kerstgevoel te krijgen.

Een kiwi met kerstmuts

Welbehagen in de harten van de mensen

Dat iemand tot inkeer komt, ineens zijn betere ik laat zien, hoort ook thuis in een kerstverhaal. Scrooge die ineens gul geschenken uit gaat delen. De ouders die helmaal niets tegen de vriend van hun zoon blijken te hebben in een reclamefilmpje. De muizen uit het boek: Frederick, van Leo Lionni die hun honger vergeten als Frederick ze mooie verhalen vertelt.

En een beetje magie

Ik ga op zoek naar het boek over de muizen om een mooi fragment op te zoeken voor in mijn verhaal. Als ik het open sla, glijdt er ineens iets wits uit. Ik pak het op, het is een sneeuwpopje van papier dat ik ooit zelf uitgesneden heb. Dat ontbrak er nog aan, een klein onverwacht wonder waar je helemaal blij van wordt. Ik hang mijn vondst direct op de glazen deur van de woonkamer. Mijn kerst is compleet.

Geplaatst in Clifton Strengths, Werk

De winkel is geopend

Gepost op door Karien Damen

Ooit spijkerde je een bordje op je deur met de diensten die je in de aanbieding had, tegenwoordig is dat een png-afbeelding die je op je website plaatst. Ik geef toe iets minder plechtig maar met evenveel trots laat ik rechts boven in de hoek weten dat ik officieel Gallup-Certified Strengths Coach ben. Hier ging een opleiding via Leeuwendaal, een echt examen en zes positieve beoordelingen van klanten, aan vooraf.

De opleiding was een feestje, nog meer te weten komen over iets waar ik enthousiast over ben, het talentgericht werken. Werken aan je sterke punten geeft veel meer energie dan het blijven sleutelen aan je minder ontwikkelde kwaliteiten. 

Het examen doen vond ik best spannend, of liever de weg er naar toe. Ik was bang dat mijn hersenen een beetje roestig zouden zijn geworden. Dat viel reuze mee. Bij sommige vragen moest ik zelfs grinniken, het was meer dan duidelijk welke antwoorden niet juist waren. Wie zou daar nou intrappen?

Zes mooie gesprekken over persoonlijke ontwikkeling, ontdekkingen, verbazing, een lach en af en toe een traan en het was zo ver. Mijn certificaat zat vorige week in de mailbox.

Gevoegd bij de ongeveer honderd gesprekken met collega’s, enkele managers en teams als talentencoach bij eerst de gemeente Zoetermeer en later bij De Binnenbaan, waarvoor heel veel dank, ben ik er klaar voor.

Zo, nu nog even mijn winkeltje achter de voordeur nog wat verder inrichten. Zin in een kopje koffie?

Gallup en Leeuwendaal

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Halloween 2022: de helden van Stedin

Gepost op door Karien Damen

‘Weet jij of de stroom er af is?’

‘De stroom eraf?’

 Ik ben op kantoor en E belt mij aan het begin van de middag met deze vraag.

‘Ja, in ons appartement. Ik kreeg een telefoontje van het beveiligingsbedrijf.’

Ik weet van niets maar als ik op mijn telefoon kijk zie ik ik 37 ongelezen appjes. Allemaal in de bewonersgroep. De een heeft geen wifi meer, de ander zit zonder warm water

Lees verder “Halloween 2022: de helden van Stedin” →
Geplaatst in Nieuws en politiek, Werk

Was het een kennismaking of een reünie?

Gepost op door Karien Damen

Het was een hele geanimeerde middag op 3 november in het Wapen van Zoetermeer. Er waren collega’s die elkaar eindelijk weer zagen na Corona en de start van De Binnenbaan in 2021. Er waren collega’s die elkaar nog niet eerder hadden ontmoet ook al werkten ze bij dezelfde organisatie. En er waren collega’s die niet wisten wat ze overkwam op hun derde werkdag bij de gemeente Zoetermeer of bij De Binnenbaan. Heus, want wie maakt er nu in zijn of haar eerste week bij een nieuwe werkgever, in een keer kennis met 125 collega’s tegelijk?

Lees verder “Was het een kennismaking of een reünie?” →
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Smachnoho! oftewel: eet smakelijk

Gepost op door Karien Damen

‘Fijne avond.”

‘Fijne avond Karien, nee wacht even. Wil jij ook z’n tasje meenemen om soep te maken?’ 

Mijn collega achter de receptie houdt een lichtblauw tasje omhoog.

‘Er is er een voor ons allemaal.’

Ik neem het tasje van haar aan. Er zit groente in en blaadjes met tekst. Waarschijnlijk een recept. Ik kijk mijn collega vragend aan.

Nee, mijn collega wist niet wie de gulle gever was. Waarschijnlijk is het een bedankje voor al mijn collega’s die de afgelopen maanden zo hard aan het werk zijn geweest om vluchtelingen uit Oekraïne aan het werk te helpen.

Lees verder “Smachnoho! oftewel: eet smakelijk” →