Geplaatst in Nieuws en politiek

De laatste keer op papier in Zoetermeer

Vrijdagochtend 8.30 uur
8.30 uur. De aantekeningen van de griffier. Wie kan daar chocola van maken
Aan de slag
9.30 uur. Eens kijken of we alle stukken bij elkaar hebben.
De bode
12.30 uur. De bode: Zo dames, zijn de stukken al klaar?
Alles in de juiste volgorde
Nee, we zijn de tel kwijtgeraakt
Naar de repro om 13.30 uur
13.30 uur de Repro, 128 en 104 velletjes 90 keer afdrukken
De postbakjes om 14.30 uur.
14. 30 uur. De postvakjes ven de raadsleden nog helemaal leeg
Postzakken
Een uurtje of zeven. De stukken gaan met de koerier mee
Hoe laat zou de plof op de mat zijn?
En ze leefden nog lang en gelukkig in Zoetermeer.

 

Hier werd geschiedenis geschreven. De gemeenteraad is digitaal gegaan.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Invalid Word

‘Dit moet ook nog naar het postiljon’. Het stond er echt, bij de tekst die ik kreeg om te plaatsen op onze website. De schrijver kon niet bedoeld hebben dat de tekst ook bezorgd moest worden bij het postiljon hotel. Zoetermeer heeft helemaal geen postiljon hotel. Gelukkig maar, want Zoetermeer is een moderne stad van ICT en leisure.
Daar past geen accommodatie bij met krakende vloeren, fluwelen gordijnen en een koperen bel. De hotelier, een hotel met de zo’n naam heeft een hotelier, zou ook niet weten wat hij met het raadsbesluit over de Oprichting van de Omgevingsdienst Haaglanden zou moeten.
‘moderne postiljons’
Nee, de tekst moest naar het huis-aan-huisblad De Postiljon gestuurd worden voor publicatie op de gemeentepagina. De schrijver wist dus niet dat over de naam van dit huis-aan-huisblad diep was nagedacht. Deze naam is ontleend aan een mooi woord voor de koerier die de post komt brengen. Vroeger werd het nieuws van over de wereld of van familie en geliefden buiten stad, gewoon bij je thuis bezorgd. Tegenwoordig staat het online.
Bijna niemand weet meer wat een postiljon is. Dat is ook niet vreemd nu zelfs de postbode uitsterft. Sterker nog: volgens de Van Dale online bestaat het helemaal niet: ‘Het woord is verkeerd gespeld of het staat niet in het gratis woordenboek’. Jammer is het wel, want de uitdrukking postiljon d’amour gaat er mee verloren. Ik zag althans mijn puberende neven met hun ogen draaien toen ik die term gebruikte. Romantiek is aan hen niet besteed.
Het woord postiljon leidt bij mij onvermijdelijk naar de diligence met hoorngeschal over berg en dal. De schlager van de Selvera’s die mijn favoriet was, toen ik als kind in Hotel de Zwarte Boer bij Leuvenum een liedje mocht uitzoeken op de juke-box. Bijna had ik gekozen voor Achter het stille klooster van de Zangeres Zonder Naam. Gelukkig voor de hotelgasten had ik maar één kwartje.
Ik wist ook niet meer wat het woord precies betekende. Door het gebruik van de spellingscontrole ben ik minder met taal bezig. Ik betrap me er steeds vaker op dat ik een woord globaal type en dan afwacht wat de spellingscontrole er van zegt. Ik weet niet meer waar de puntjes bij ideeën geplaatst moeten worden. Mijn woordenschat en kennis van de Nederlandse taal is beslist kleiner geworden. Het spelletje wordfeud helpt ook niet echt bij het op peil houden van mijn woordenschat. Heel vaak leg ik een woord, waarvan ik zeker denk te weten dat het bestaat, zegt het spel: Invalid Word. Geef mij maar Scrabble. Door een stevige discussie met je tegenspeler kon je er nog wat uitslepen. In ieder geval stak ik nog wat op van het er bij gesleepte bewijsmateriaal.
Vroeger was alles beter. Ik ben duidelijk van de vorige eeuw en kan achter de postkoets aan de geschiedenis in. De Selvera’s scoorden hun platina-hit in mijn geboortejaar. Eén Selvera heeft nog een solocarrière gehad. Als Mieke Bos was ze onder andere te zien in Q en Q. Dat was in 1974.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

De kunst van het scheiden


Mijn favoriete toetje is Crème brûlée. Zo’n zacht romig puddinkje van melk en room met een laagje suiker er op. Onder de grill is dat suikerlaagje tot een krokant geheel gebrand. Stel je voor dat je daar een hapje van neemt. Een hapje met precies genoeg vla en precies genoeg van het knapperige suikerlaagje. Mijn mondhoeken gaan dan omhoog van blijdschap. En dan heb ik er nog niets van gegeten.
Een paar jaar geleden maakte ik dit overheerlijke toetje zelf. In de supermarkt kon je toen van een Deens merk eierdooiers en eiwitten los kopen. Erg handig, maar van de ene op de andere dag werd dat niet meer verkocht. Ik had de hoop dat het rond de kerst weer terug zou komen in de schappen, maar nee. Het zal wel aan de angst voor salmonella gelegen hebben. Aan het zelf scheiden van eidooiers en eiwitten heb ik me na één keer niet opnieuw gewaagd.
Als kind had ik eens een poging gedaan, want met eiwitten kun je heerlijke schuimkransjes bakken. Het ziet er simpel uit. Je breekt een ei en giet de eidooier van de ene helft van de schaal in de andere helft. In een bakje er onder vang je het eiwit op. Uiteindelijk hou je alleen de dooier over. Maar vaak breekt de dooier open of glijdt mee met het eiwit het opvangbakje in. In mijn herinnering was het resultaat dan ook een grote kliederboel. Mijn moeder maakte korte metten met het experiment, ze vond het zonde van de eieren en haar keuken.
Van de week kwam het gesprek op onmisbare keukenspullen. In je levensgeschiedenis maak je onderscheid tussen de tijd voor de komst van het voorwerp en de tijd erna. Het leven daarna is verlicht en zeker een stuk gelukkiger. In mijn geval gaat het om een keukenmes van Ikea. Die ene handige kurkentrekker en dat fijne invetborsteltje kwamen ook ter sprake.  Maar één van mijn collega’s spande de kroon. Ze was de trotse bezitter van een apparaatje dat eieren kon scheiden. Hij was in haar leven gekomen op een tupperwareparty. En ik wist niet eens dat zoiets bestond.
Ik moest en ik zou. Tussen de middag ben ik de eerste, de beste winkel in huishoudelijke artikelen binnen gelopen en vond een eischeider van iets meer dan drie euro. Het tijdperk van culinair genot kan beginnen. Voor de weekendboodschappen zette ik een grote doos eieren en slagroom op het lijstje. En nu staan in onze koelkast twee glazen schaaltjes klaar voor in de oven. Ze zijn van Bon Maman en waren deze week in de bonus.

Geplaatst in Boeken, Kunst en Cultuur

Moord en doodslag

De helft van alle verkochte boeken op dit moment is een thriller. Vroeger haalde je je neus op voor het genre. Met de boeken van John Grisham kwam daar een kentering in en sinds Nicci French en in Nederland bijvoorbeeld Saskia Noort, ligt een thriller op de bekende koffietafel.

Lees verder “Moord en doodslag”

Geplaatst in Boeken, Kunst en Cultuur

Een filosoof voor mijn verjaardag

De Nederlandse filosofie heeft een paar jonge goden. Een kenden we al, Rob Wijnberg. Hoofdredacteur van nrc.next en onder andere columnist voor het NRC Handelsblad en De Groene Amsterdammer. Hij was een paar jaar geleden gast in het programma Zomergasten van de VPRO. Zijn optreden maakte toen veel indruk op mij, briljant en fris. Lees verder “Een filosoof voor mijn verjaardag”

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

We zijn weer thuis

Brabant 2012, a set on Flickr.

Doorkijkje vanaf de  camping 

Over kamperen en de relatie tussen Brabant en Spanje.


We waren we een weekje in Noord-Brabant. Kamperen vlak bij mijn geboortestad Breda. Het was er geen weer voor en veel te koud. Maar zodra we ons geïnstalleerd hebben en ik mijn stoel uitklap daalt de rust neer. Genieten van het groen en vogels die volop fluiten. Kijk zelf maar eens naar deze foto. Of de foto hieronder van een zandverstuiving op de Vrachelse heide.




De Vrachelse heide
































kaartje van het legerkamp bij Terheijden








Spaanse verdedigingswerken bij Terheijden



Her en der in het landschap rondom Breda zie je resten van de 80-jarige oorlog. De opstand en de strijd van de Nederlanden tegen Spanje tussen 1568 en 1648. Het gaat om de belegering van Breda van 1624 tot 1625 onder leiding van de veldheer van Italiaanse afkomst, Spinola. Om de stad werden linies en legerkampen aangelegd om te voorkomen dat Breda bevoorraad kon worden. Het werkte, de stad moest zich vanwege de honger overgeven. Op een beroemd schilderij van Velasquez, is de overgave van Breda te zien. Dit hangt in het Prado in Madrid. Op de foto hierboven zijn de wallen te zien van het legerkamp bij Terheijden. Dit zo Hollandse plaatje van een dijk met molen heeft dus een onverwachte ontstaansgeschiedenis. Op de foto hieronder is een wal te zien iets verderop bij het Markkanaal. Als ik hier wandel in de modder dan hoor ik bijna de paarden snuiven en zie ik de rook van de kookpotten van de soldaten. Dan kun je maar beter in een caravan bivakkeren.

Geplaatst in Nieuws en politiek

Is het wijs of is het wijs


Daar moest een doordachte strategie achter zitten dacht ik donderdagochtend over de opstelling van Diederik Samsom. Zelf zou ik niet in staat zijn om de roep van de andere partijen te weerstaan. Niets is leuker en geeft meer energie dan samen aan oplossingen voor een probleem te werken.
Donderdagavond tijdens het kamerdebat keek Diederik Samsom alsof hij niet op een partijtje was uitgenodigd. Hij kende het gevoel hoe geweldig het is om met anderen samen ergens aan te werken, dus ook. En had zich moeten inhouden om niet mee te doen of was er wat anders aan de hand?
De volgende morgen was het algemene oordeel dat Diederik Samsom de verliezer was. Alleen fragmenten uit het debat die dat moesten bewijzen waren te horen op de radio. De euforie van Jolanda Sap, Alexander Pechtold en Arie Slob over het resultaat was grenzeloos. Maar wat hebben ze eigenlijk binnengehaald. Een akkoord vol losse eindjes.
Eén van die losse eindje is de verhoging van het hoogste BTW tarief naar 21%. Ik hoorde een marktkoopman uitleggen dat zijn nachtponnen die nu vijf euro kostte hij toch echt niet kon verkopen voor 5 euro en nog wat. Dus, was zijn redenering, gaat hij verlies lijden. Ik herinner mij van de invoering van de euro dat middenstanders heel goed in staat waren om prijzen gunstig af te ronden. Maar dat consumenten hun hand nog meer op de knip gaan houden is zeker waar. En dat deze maatregel vooral mensen treft die al weinig in die knip hebben is ook waar.
De maatregelen voor de woningmarkt kunnen leiden tot een daling van de huizenprijzen met 20 tot 25 procent. In de huidige situatie leidt dat tot een vermogensverlies, dat in veel gevallen niet gedragen kan worden. Net als in de jaren 80 zullen we veel gedwongen verkopen zien. Ook door de bepaling dat een nieuwe hypotheek niet meer dan 100% mag zijn, blijft de koopmarkt op slot voor starters. En aan de onderkant moet de beweging beginnen.
Dan nog de nullijn voor ambtenaren, waaronder de onderwijzer en de politieagent die al een paar jaar op nullijn zitten. En het opblazen van het moeizaam bereikte pensioenakkoord.
Maar los van de inhoudelijke argumenten, is het politieke argument het meest wijs. De PvdA houdt zo zijn handen vrij om duidelijk te maken waar het voor staat. De SP krijgt niet de kans om de kaart kampioen opkomen voor de zwakkeren te spelen. Stemmers op GroenLinks moeten zich afvragen of ze er een gratis centrumrechts pakket aan maatregelen bij willen.
De wijsheid achteraf zal zijn dat het niet wijs was van Diederik, maar wel geniaal. Wat vind jij?
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Recept voor visrisotto

Had ineens zin om vanavond risotto te eten. Gelukkig lag in de diepvries nog een zak zeevruchten. De basis voor een lekkere visrisotto was daarmee gelegd. Ik had nog een courgette, tomaatjes en champignons en omdat dat me nog niet groen genoeg was een klein blikje erwten. Op de een of andere manier horen erwten in een risotto. Met wat geraspte kaas en veel peterselie. Het is helemaal opgegaan.
Ik gebruik een recept uit een boekje dat ik kreeg bij mijn eerste wok. Ik heb geen jaartal in het boekje kunnen vinden, maar het heet Het beste Wadjan/Wok kookboek. Als auteur wordt Fokkelien Dijkstra vermeld. Zag op internet dat het bij bol.com nog steeds te koop is voor 7 euro.

Lees verder “Recept voor visrisotto”

Geplaatst in Nieuws en politiek

Ruim je Ryck

Ruim je Ryck, a set on Flickr.

Zo worden we gelokt

Begin dit jaar was ik op zoek naar een goed voornemen voor 2012. Een voornemen dat niet al te ingewikkeld was en vol te houden. Nu was de gemeente Pijnacker-Nootdorp in het najaar een proef gestart samen met Avalex. Het idee is dat bewoners afval inzamelen en inleveren op een centraal punt in ruil voor geld. Dat geld kun je schenken aan een goed doel of op je eigen rekening laten bijschrijven.
Goed te doen toch? Ik moest alleen nog een goed doel verzinnen.


Een week later bleek dat ik niets meer hoefde te verzinnen, want hier in huis was E. al begonnen met inzamelen. En dat terwijl hij eerder had beweerd dat het een onzinnig idee was. Het gevolg is wel, half april, dat we de zolder hebben opgeruimd, de kledingkast uitgemest. Dat leverde tot nu toe € 8,62 op. Dus zeg voor het gemak, de eerste drie maanden € 9,00. Dat is in een jaar tijd ongeveer € 36,00.En we gaan door. E. zou het liefste de nee/nee sticker van onze brievenbus willen krabben, dan schiet het tenminste een beetje op. 


Filiaal van Ryck in Tolhek

Hoe gaat het precies in zijn werk. Je brengt papier, plastic, kleding of kleine huishoudelijke apparaten naar Ryck. Dat staat voor Nederlandse Recycle Bank. Daar wordt je afval gewogen en het gewicht wordt vertaald naar een bedrag in geld. Zo krijg je bijvoorbeeld voor kleding 25 eurocent per kilo. Wanneer het gespaarde bedrag op 10 euro komt wordt het bijgeschreven. Het bijschrijven kan op je eigen rekening of op de rekening van een lokale vereniging. Dat laatste is om bijvoorbeeld de voetbalvereniging die altijd enorm zijn best deed om oud papier te verzamelen, een beetje tegemoet te komen. Per gemiddeld gezin zou je in een jaar tijd ongeveer € 75.00 kunnen sparen. Nu zijn wij niet gemiddeld want met zijn tweeën. Meer informatie over het systeem vindt je op de website van de gemeente Pijnacker-Nootdorp.

Hier verdwijnt alles onder de grond

Ondertussen verwelkomde Ryck op 16 maart de klant die de miljoenste kilo afval kwam inleveren. En wie stond achter deze klant te wachten op zijn beurt? E. is al weer over zijn teleurstelling heen. Ik heb beloofd dat wij ook een weekendje weggaan. Wat ik verder nog ga doen vandaag? Opruimen, denk ik.