Geplaatst in Geen categorie

Tis Pasen

Gistermiddag op weg naar de fietsenkelder begon ik spontaan te zingen:
t Is Pasen zei de vink en zong een liedje van plezier.
En de merels op het dak, in hun beste zwarte pak, 
zongen ook al dat het Pasen was van tierelierelier.
Alle vogels zongen luid, boven alle klokken uit:
‘t Is Pasen 
Halleluja.



Een college liep met me mee en keek me meewarig aan. En tot overmaat van ramp kwam er ook nog iemand de lift uit. Maar ik dacht: vooral door blijven zingen, ik laat me niet kennen. Ik was blij met het begin van het paasweekende en de lente.



Dit liedje heb ik meer dan veertig jaar geleden geleerd op school. Volgens mij zijn er meer coupletten, maar die kwamen niet meer boven drijven. Ik heb ze ook niet op internet kunnen vinden. Zag wel dat ik meervoud van de merels heb gemaakt. In het oorspronkelijke lied van Jules de Korte was het er maar 

één, in zijn beste zwarte pak. 

Mijn collega kende het liedje niet, maar die had dan ook op een christelijke school gezeten. Wij zongen het in de kerk. Die tijd dus. Het eindigt met een halleluja, maar voor de rest is het vooral een lofzang op de lente en de levenslust. En dat maakt het, behalve de melodie, ook zo aanstekelijk. Het blijft in je hoofd hangen. Ik zong het nog toen ik thuiskwam. De kat vluchtte van schrik de trap op.
Ik wens iedereen een zalig Pasen en veel zin in het voorjaar toe.

Geplaatst in Geen categorie

Wie heeft het nog over Eefde?

Afb042Afb043Afb044

Eefde 2012, a set on Flickr.

Deze week is de herstelde sluis bij Eefde heropend. In een klein artikeltje ergens op een achterafpagina van de krant stond dit vermeld. Iedereen is Eefde al weer vergeten, maar begin januari stortte daar een sluis naar beneden en versperde een belangrijke vaarroute. Nu wilde het toeval dat ik in die week bij een vriendin op bezoek ging die vanuit de randstad naar Eefde was geëmigreerd. Eefde, ik had er nog nooit van gehoord. Maar mijn vriendin had gelijk, het is er fantastisch wonen.

In een technisch vakblad vond ik een uitgebreider verhaal over de heropening. En voor wie mijn eerste verhaal over Eefde heeft gemist...





Het is een bekend verschijnsel, zo heb je er nog nooit van gehoord en als je er dan voor het eerst van hoort, heeft iedereen het of heeft het er over. Meestal gaat het dan over ziektes of ander ongemak. Is er een taal dat voor dat verschijnsel een woord heeft?

Onlangs over kwam het mij met Eefde. Wel eens van Eefde gehoord? Een goede vriendin van mij ging er wonen. Ik had er nog nooit van gehoord. Het was in ieder geval ergens in het oosten van het land. Net over de IJssel de afslag nemen naar Zutphen. Natuurlijk gingen we een kijkje nemen zodra ze was geïnstalleerd. En net toen we de afspraak hadden gemaakt voor ons bezoek, begin januari, was Eefde ineens in het nieuws. De nieuwslezer zei dat een deur van een sluis in het Twentekanaal naar beneden was gestort. De belangrijke vaarroute tussen Enschede en Eefde was daardoor gestremd. Eefde, eindpunt van een belangrijke vaarroute. Eefde zeg maar het Rotterdam van Twente en ik had er nog nooit van gehoord.
Bij Eefde stroomt het Twentekanaal uit in de IJssel. Het zout van AkzoNobel wordt er over vervoerd zodat alle gemeenten in Nederland kunnen strooien bij gladheid. Het exportbier van Grolsch gaat ook via deze route naar zijn klanten. Het Twentekanaal was een werkverschaffingsproject. In de crisis van de jaren 30 probeerde men met de aanleg de hoge werkloosheid te bestrijden. Bij Eefde ging de eerste schop de grond in en na zeven jaar was het kanaal klaar. De bewuste sluis is van 1933 maar in 2004 gemoderniseerd. Hoe het ongeluk heeft kunnen gebeuren heb ik nog niet in het nieuws terug kunnen vinden. Duidelijk is wel dat de stremming leidt tot een grote economische verliespost. Volgens het Bureau Voorlichting Binnenvaart gaat er dagelijks 30.000 ton aan bulkgoederen door de sluis.
Wij voelden ons dus ware ramptoeristen toen we naar Eefde gingen. Bijna vanuit de achtertuin van mijn vriendin was de sluis te zien en de werkzaamheden die er gaande waren. We zijn ook nog even een kijkje gaan nemen dichterbij. Het is bijna niet voor te stellen dat er zo veel binnenvaart door zo’n smalle sluis gaat. De wachttijd voor schippers overdag, is tussen de drie en vier uur. Plannen voor een tweede sluis liggen al klaar. Het is te hopen voor de schippers en bedrijven dat ze nu versneld uitgevoerd gaan worden.
Mijn vriendin woont er trouwens heel mooi. De omgeving is prachtig. Ik kan me voorstellen dat het voelt alsof je thuis altijd op vakantie bent.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Weefsels van licht

Dat was de titel van een boek dat ik opensloeg om inspiratie op te doen voor het thema Japan. Het centrale thema van dit seizoen op het Centrum voor Kunst en Cultuur (CKC) in Zoetermeer.

Lees verder “Weefsels van licht”

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Wandeling langs 380 Kv

Vanmiddag een wandeling gemaakt langs het traject 380 Kv. Dit loopt bij ons achter door de polder van Delft naar Zoetermeer. Op de site van de gemeente kun je meer informatie vinden, onder andere een duidelijk kaartje van het traject: http://www.pijnacker-nootdorp.nl/61198/380_kV_-_Vragen_en_antwoorden. Lees verder “Wandeling langs 380 Kv”

Geplaatst in Nieuws en politiek

Zucht

En nu zit ik hier als een versmade geliefde al bijna een week te wachten op een antwoord van de kandidaat partijleiders van de Partij van de Arbeid. Elke keer in de brievenbus kijken, is er al een bericht binnen. En dan weer zuchten en voor mij uit staren. Lees verder “Zucht”

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Wie de schoen past


Foto’s: Lex Draijer

Wie past de schoen?
Iemand had na het lezen van vorige mijn blog een suggestie. Waarom vroeg ik niet aan de kandidaten zelf of zij in staat waren hun schoenen uit de trein te gooien.
Ik ben dus op onderzoek gegaan hoe ik ze die vraag zou kunnen stellen. Eerst eens gekeken of ik een mailadres kon vinden.

Lees verder “Wie de schoen past”

Geplaatst in Nieuws en politiek

Het verhaal van de schoenen

Het verhaal van de schoenen
Ik kreeg van een lieve vriendin een kaart toegestuurd. Het was een ‘verhalenkaart’. Het plaatje op de voorkant herkende ik pas toen ik het ‘verhaal’ op de achterkant van de kaart gelezen had.

Lees verder “Het verhaal van de schoenen”