Auteur: Karien Damen

Geplaatst in Werk

Het verhaal van de ananas

Gepost op door Karien Damen

Er was eens…… zo beginnen alle verhalen en dus ook het verhaal van de ananas. Er was eens een ananas die woonde in Pijnacker. Nu zul je denken: Is dat niet een beetje vreemd, een ananas in een dorpje in Zuid-Holland? Dan heb je groot gelijk, dat is inderdaad vreemd. En wat nog vreemder was: de ananas had zelf niet in de gaten dat ze een ananas was.


De ananas dacht al een tijdje na over wat ze wilde worden als ze later groot was. Ze was al 55 jaar en had ondertussen van alles gedaan en meegemaakt. Ze ging om goede raad op bezoek bij een wijze heks, tegenwoordig heet dat een coach. Samen bedachten ze een plannetje. De ananas zou weer gaan doen waar ze altijd het meeste plezier aan had beleefd. En dat was beleid maken. Tegelijkertijd zou ze ze naar de Kleine Tiki in Breda gaan, om te leren hoe ze met haar kennis en ervaring, jonge collega’s op weg kon helpen. Ze wilde zelf een wijze heks worden.

Op een afdeling Beleid kon de ananas aan de slag als senior. Ze kon haar geluk niet op. Helaas klikte het niet met haar nieuwe bazen. Die waren gewend aan appels en peren. Een ananas had ze wel leuk geleken voor een keertje, zo vernieuwend en creatief. In de praktijk viel het ze echter ze tegen. De ananas begreep er niets van, altijd was ze geprezen om haar werk en haar inzet.

De twijfel knaagde aan haar: Ik kan het niet meer, ik heb ergens iets gemist. 

Maar ze werd ook boos: Ik zal ze eens wat laten zien, potdorie. 

Gedreven door haar woede werkte ze zich drie slagen in de rondte. Zelfs op kerstavond zat ze nog te werken, want alles moest perfect in orde zijn. Maar het hielp allemaal niets. Al het moois dat uit haar handen kwam, werd afgekeurd. Ze stuurden haar de laan uit. Helaas was er niet direct ander werk en toen werd de ananas ziek. De boosheid zat in haar lijf.


Ze mocht op proef komen op een andere afdeling. De ananas was nu een stuk kleiner en een beetje achterdochtig geworden. Elke dag vreesde ze dat ze haar weer zouden vertellen dat ze niet geschikt was voor het werk. Gelukkig gebeurde dat niet. Haar nieuwe collega’s waren blij met de ananas en noemde haar onze verbaasde kabouter. Ze groeide weer en werd talentversneller.


Ondertussen leerde ze op de Tiki om te gaan met alle verwarrende emoties. Onderwerpen genoeg uit het dagelijkse leven om kunstzinnig te verbeelden. De gesprekken met gelijkgestemde zielen, ontdooide haar hart. Alles viel op zijn plek. Het versnellen van talenten van collega’s en het kunstzinnig dynamisch coachen pasten perfect in elkaar. Groei ontstaat als je werkt vanuit kracht en je talenten aandacht geeft.

Kunnen vergeven is nog lastig voor de ananas. Op goede dagen lukt het haar. Maar soms komt er nog woede als een opvlieger naar boven. Maar ze weet: dat helpt haar niets. Het verleden wordt nooit beter, maar ze voelt zich wel held van het verhaal.

Maar

Een ananas staat fier overeind

Draagt een kroon

En is zoet van binnen




Geef jezelf een cadeau, Kleine Tiki, Karien Damen
Geplaatst in Nieuws en politiek

Geef jezelf een cadeau

Gepost op door Karien Damen

Ik pak de steen die het dichtste bij ligt. Hij heeft een grillige vorm. Mijn vingers strelen over de groeven en de scherpe randen. Toch voelt de steen zijdezacht aan. Ik sluit mijn ogen en zie voor mij hoe de steen los breekt van een granieten rots en in een bergstroom belandt. Onderweg naar beneden stoot hij, door het geweld van het water, tegen andere stenen aan. Aangekomen in het dal belandt de steen op de oever en ik vind hem.

Ik schilder op de steen een verbeelding van mijn toekomst. Wat ga ik doen als ik later groot ben? Vier jaar geleden dacht ik daar over na. Met als resultaat dat ik met de vierjarige opleiding tot kunstzinnig dynamisch coach begon. En nu ben ik bijna klaar. Alleen de eenpresentatie nog. Het is omgevlogen. Maar dat voelt natuurlijk altijd zo als je aan het eind van iets bent gekomen. Onderweg denk je er regelmatig anders over.

Geef jezelf een cadeau, Kleine Tiki, Karien Damen

Hoewel, elke lesdag op de Kleine Tiki was een cadeautje. Ik herontdekte het spelende kind in mezelf, kon heerlijk aan de slag met kunstzinnige opdrachten en met coachen. Ik kan het iedereen aanraden, je hoeft niet de hele opleiding te doen en ook niet allemaal achter elkaar.

Meer weten: www.dekleinetiki.nl

Op zondag 19 mei en op zondag 23 juni zijn er open dagen in Breda.
Op zondag 26 mei is er een open dag in Assen.

Geplaatst in Werk

Ik ben een ananas

Gepost op door Karien Damen

Vanaf je vijfenveertig jaar ben je een oudere werknemer maar je mag blijven werken tot na je zevenenzestigste en nog wat bent. Dat is toch wel een heel groot gat. Zo lang werk ik nog niet eens.

We hebben het over hoe je met plezier aan het werk blijft, ook als je ouder bent. Een collega vertelt hoe hij jongere collega’s begeleidt in het werk en hoeveel plezier hij daar aan beleeft. Zo kan hij aan dat grote gat een zinvolle invulling geven. Zinvol voor de jonge collega’s die leren van zijn ervaring en rust, zelf blijft hij bij de tijd en de organisatie heeft gelukkige medewerkers. Helaas is die ruimte er niet overal. Het vraagt om bewust beleid. De gemeente Den Haag heeft daarom bijvoorbeeld een vitaliteitspact voor haar medewerkers.

Het vraagt ook om managers die niet bang zijn. Niet iedere leidinggevende weet goed om te gaan met een oudere eigenwijze medewerker die alles al meegemaakt en gezien heeft en het soms inderdaad beter weet dan jij.

Het ligt aan de oudere medewerker zelf die is star en niet bereid iets nieuws te leren.

Zelf heb ik ook nagedacht hoe ik er voor zorg dat langer doorwerken een beetje leuk blijft. Een paar jaar geleden ben ik daarom begonnen aan een opleiding. Een die kunstzinnig werken combineert met coachen. Binnenkort mag ik mezelf kunstzinnig dynamisch coach noemen. Een eigen praktijk kan ik volhouden tot en met mijn negentigste verjaardag. Dat is het idee, maar ik merk ook wat een verrijking mijn opleiding is in het dagelijkse werk. Niet alleen ik zelf heb er plezier van. Pas geleden ontving ik uit het niets een kaart met een ananas erop in de brievenbus van twee jonge collega’s. Zo blij waren ze met mijn steun.

Be a pineapple:
stand tall,
wear a crown
and be sweet
on the inside

Dan wil iedereen toch een ananas zijn?

#wegmetgeldzorgen
Geplaatst in Nieuws en politiek, Werk

De week van wat? #wegmetgeldzorgen

Gepost op door Karien Damen

Weet je welke week het is, deze week?

Boekenweek toch?

Ja ook, maar wat nog meer?

Geen idee

Het is de week van geld

Nooit van gehoord.

Op veel scholen doen ze dan leuke dingen over geld in de les.

Dat zouden ze het hele jaar moeten doen. Jong geleerd, oud gedaan.

Zeg dat wel, wist je dat een op vijf huishoudens in Nederland te maken heeft met geldproblemen?

Nee, dat is best veel.

Zo veel dat je je er niet meer voor hoeft te schamen.

Ik ga jou niet vertellen hoe het zit met mijn geld.

Sorry hoor, ik wil het niet eens weten. Als je maar weet waar je terecht kunt met vragen over geld.

Bij de gemeente toch?

Dat weet je dan weer wel.

Zei de wethouder net toch, in dat filmpje.h

Gekleurde gedachten, Karien Damen
FreeDigitalphotos.net
Geplaatst in Nieuws en politiek

Oud genoeg om dood te gaan?

Gepost op door Karien Damen

Mag je als schrijver wat vinden van de vertaling van de titel van je boek? Ik vroeg het me af bij de titel van het boek van Barbera Ehrenreich, Natural Causes. De titel in het Nederlands: Oud genoeg om dood te gaan, dekt niet helemaal de lading van de boodschap. Die is: We kunnen van alles ondernemen om langer en gezonder te leven, maar het helpt niet Uiteindelijk gaan we allemaal gewoon dood. Maak er liever iets moois van en geniet in goed gezelschap van het leven. Samen met de hemelsblauwe cover waarop een gezellig omaatje, zittend op een stapel felgekleurde pillen, te zien is, levert het hoge verkoopcijfers op. Waarschijnlijk meer dan met een titel als: Natuurlijke doodsoorzaak.

Nee dus

Het is geen thriller maar spannend is het boek wel. Vooral de beschrijving van hoe het eigen immuunsysteem zich tegen ons keert. Macrofagen, een type immuuncel, veroorzaakt het uitzaaien van kanker. Positief denken en goed voor jezelf zorgen zoals kankerpatiënten wordt voorgehouden, helpt je dan geen ene moer. Terwijl jij je best doet en je schuldig voelt als het niet lukt, helpt een goed getraind leger in je lijf de kankercellen een handje.

Blame the victim

Is een ander belangrijk thema in het boek. Het ligt altijd aan jezelf, jij kan niet stoppen met ongezond eten, roken of te veel geld uitgeven. Dat dat makkelijk praten is vanuit een hoge sociaal-economische positie, vergeten we voor het gemak even. Uit onderzoek komt naar voren dat hoe lager je positie op de sociaal-economische ladder, hoe meer stress je ervaart in je leven. In de Verenigde Staten daalt bijvoorbeeld de levensverwachting van laagopgeleide witte mannen. Dit wordt geweten aan een gebrek aan discipline en onverstandige leefgewoonten. In de ogen van de wetenschappers plegen arme Amerikanen dus zelfmoord. Barbara Ehrenreich heeft hierover al eerder geschreven in De achterkant van de Amerikaanse droom. Voor haar werk ontving zij in 2018 de Erasmusprijs.

Werkende armen

In ons land is het gelukkig nog niet zo ver maar we zijn wel hard op weg. Steeds meer mensen hebben te maken met onzekerheid over hun bestaan in een bureaucratische wereld die als je laag bent opgeleid behoorlijk ingewikkeld is. Dat las ik allemaal terwijl ik thuis lustig doortrapte op de hometrainer omdat ik vind dat ik aan mijn gezondheid moet werken. En ik dacht: wat ben ik bevoorrecht.



Ga lekker wandelen, Karien Damen, Gekleurde Gedachten
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Ga lekker wandelen

Gepost op door Karien Damen
Ga lekker wandelen, Karien Damen, Gekleurde Gedachten

Mijn favoriete krant wijdde er vorige week een hele bijlage aan, wandelen. Het lopen om te lopen, omdat het lekker is, vrij in de natuur, de wind door je haren, de seizoenen, ruiken, horen en zien.
Dat ervaar je toch ook met fietsen? De beleving met fietsen is echt anders, als je wandelt zie je veel meer en je doet het helemaal zelf. Een fiets gebruik je om snel van A naar B te gaan, wandelen doe je als je alle tijd hebt.

Ik wandel om te zijn

Ga lekker wandelen, Karien Damen, Gekleurde Gedachten.

Wandelen is niet moeilijk, de ene voet voor de andere zetten, dat is alles. Je hoeft er ook geen speciale uitrusting voor aan te schaffen. Een paar goede schoenen en een blik op buienradar voordat je op pad gaat is genoeg. Je hebt ook niet perse een ander nodig. Tussen de middag een flink stuk lopen zonder doel, maakt je hoofd leeg. Ook lopen met een ander is fijn. Bijvoorbeeld om een idee te bespreken of een probleem te ontrafelen. Dat gaat zelfs beter dan aan een vergadertafel.

Zin is alles wat je nodig hebt om te wandelen

Deze week heb ik iets nieuws geprobeerd, geïnspireerd door Japke-d. Bouma. Ik heb een lange wandeling gemaakt door onze kantoortuin. Het zitten achter de computer beu, ging ik op pad. De hele vierde verdieping liep ik over tot het achterste trappenhuis, Op de derde maakte ik een grote ronde langs de coffee-corners en de stilte-kamers, nam de binnentrap naar de tweede. Ook daar verkende ik alle hoeken. Weer terug op mijn plek voelde ik me een beetje dwaas, misschien de volgende keer toch een map met geeltjes onder de arm meenemen. Dat ziet er doelbewuster uit: Hier loopt iemand met een missie.

Een pad gaat altijd ergens heen

De brug als metafoor, Karien Damen, Gekleurde Gedachten
Geplaatst in Werk

De brug of de kracht van een metafoor

Gepost op door Karien Damen

Een brug is een fantastische uitvinding. De bouw van een brug leidt er toe dat stukken land verbonden worden met elkaar en de mensen die wonen aan weerszijden gemakkelijker elkaar kunnen bezoeken.

Een brug (bouwwerk) is een vaste of beweegbare verbinding voor het verkeer, tussen twee punten die gescheiden zijn door een rivier, kanaal, kloof, dal, weg, spoorweg of een ander obstakel. (Wikipedia)

Een brug is ook een mooie metafoor. Een nieuwe manager moet een bruggenbouwer zijn. Scheidende partners moeten hun verschillen kunnen overbruggen in het belang van hun kinderen. De dominee gebruikt de brug om de overgang van leven naar door dood behapbaar te maken. Het vorige kabinet ging optimistisch bruggen slaan. Maar dat laatste was misschien een brug te ver.

Wie een brug legt;
naar een ander;
kan altijd heen;
en terug.

(Jana Beranová)

Je kan de metafoor van de brug heel goed gebruiken in de coachingspraktijk en hem dan ook letterlijk inzetten. Bruggen genoeg in Nederland. Zelf heb ik dat ervaren toen ik op zoek was naar wat ik wilde worden als ik later groot was. Ik was net 56 geworden. Na een paar gesprekken maakt ik een lange wandeling met mijn coach op het landgoed Elswout bij Haarlem. Ik ging letterlijk een brug over ergens in dat sprookjesachtige bos. Ik schreef me daarna in voor de opleiding tot Kunstzinnig Dynamisch Coach en ging bij de gemeente Zoetermeer weer beleidswerk doen.

Ik heb geleerd dat een lange wandeling en een rustig gesprek een geweldige combinatie is als je een brug wilt bouwen.
(Seth Godin)

Tijdens de lessen in Breda loop ik met medecursisten vaak door het Zaartpark, of zitten we met mooi weer langs het riviertje de Aa te oefenen in het coachen. Afgelopen zomer stond ik daar op een brug samen met C. over het water uit te kijken. En weer ging het over een stap zetten op een levenslooppad. De brug kwam als metafoor goed van pas. Maar ook de rivier die we zo overstaken. Deze stond voor het leven met de oevers als de stevige bedding.

De metafoor van de brug kon ik van de week gebruiken in een gesprek met een collega. M. dacht na over een volgende stap in zijn loopbaan, wist waar zijn talenten lagen, had alleen nog een duwtje nodig om in beweging te komen. We zijn tijdens een wandeling in de lunchpauze midden op een brug gaan staan. Aan de overkant lag zijn nieuwe baan, we verkende waar hij nu stond en wat de volgende stap was die hij ging zetten. Toen was het hem snel duidelijk.

Drie ervaringen hoe krachtig een metafoor kan zijn als je hem letterlijk inzet, in een goed gesprek, want dat is coachen in de eerste plaats.

Meer inspiratie: Coachen met metaforen van Frits van Kempen.

Een koninklijk cadeau, gekleurde gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Werk

Willem of Louis?

Gepost op door Karien Damen

Het zijn namen van koningen of prinsen, maar ik heb het over Willem van Hanegem en Louis van Gaal. Deze week is er veel aandacht in de media voor Willem van Hanegem. Iedereen uit zijn tijd als voetballer en trainer komt weer voorbij. Woensdag wordt hij 75 jaar.

Ik moest denken aan filmpje dat ik jaren geleden zag tijdens een training voor het werk. Het ging, geloof ik, over coachen en leiderschap. Twee elftallen van jochies en een enkel meisje speelden een wedstrijd tegen elkaar. Louis trainde uiteraard de kinderen in Ajax shirtjes en Willem was voor Feyenoord. Ik was gelijk verkocht.

Kijk zelf maar eens naar dit lieve filmpje. De beide heren zijn volkomen zichzelf. Wie zou jij willen als coach of als leidinggevende en waarom?

Louis geeft ruiterlijk toe dat hij slecht tegen zijn verlies kan, legt halverwege nog eens de strategie uit aan zijn clubje. Je ziet een knulletje onzeker kijken: ‘Dat kan ik nooit.’

Willem strikt veters, veegt een neus af aan zijn eigen mouw. Zegt alleen maar dat ze het geweldig doen en dat hij trots op ze is. Hij geeft ze het gevoel dat ze goed zijn zoals ze zijn. Ik krijg weer tranen in mijn ogen.

Gefeliciteerd Willem!