Categorie: Huis, tuin en keuken

Lodalientje, Gekleurde gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Wat deed jij in de zomer van 1976?

Gepost op door Karien Damen

‘Deze zomer is nu al droger dan de zomer van 1976. De ouderen onder ons zullen zich het nog wel herinneren.’

Alleen de ouderen onder ons? Ik herinner mij die zomer ook. Het was de eerste keer dat ik niet meer met mijn ouders meeging op vakantie. Via mijn opa had ik een vakantiebaantje bij de Grada. Een fabriek die schoonmaakmiddelen maakte. Eerder heette het Loda, bekend van Lodalientje.

Lodalientje, Gekleurde gedachten, Karien Damen
Lodalientje

Ik trek het lichtblauwe schort aan en doe mijn spullen in een locker. De chef brengt mij naar mijn plek. De eerste dag sta ik naast Nelly aan het einde van de band. Over de band komen flessen groen driehoek zeep aanrollen. We vouwen snel een doos open en doen er twaalf in. Van een grote stapel achter ons pakken we een nieuwe doos. De band is vanwege mijn komst iets langzamer gezet. Ik moet nog handigheid krijgen. Nelly doet mij voor hoe ik zes flessen tegelijk beet kan pakken en in een keer in de doos kan laten landen. Stoppen kan niet tenzij de chef de band stop zet of de machine vastloopt. We proberen de flessen voor te blijven zodat je af en toe je rug kunt strekken. We praten niet veel. Ik voel dat Nelly mij niet goed kan plaatsen. Mijn opa heeft aanzien in de fabriek. Hij werkt in de drukkerij en is lid van de ondernemingsraad. Ik zit op mijn zeventiende nog op school en heb niet eens vaste verkering. Ik weet niet hoe ik haar ongemak kan wegnemen. Gelukkig staat de hele dag Hilversum drie keihard aan. Soms mag ik wat anders doen, controleren of etiketten goed vastgeplakt zitten of de dopjes van Jif flessen een tik met een hamer geven omdat de machine die dit doet, hapert.

Simon Schonck, Beeldbank Stadsarchief Breda
Grada fabriek aan de Teteringsedijk Breda

Dat het die zomer warmer was dan anders herinner ik mij niet. De zon scheen want het was gewoon zomer. Wat ik nog wel weet was hoe teleurstellend weinig ik kon kopen van het geld waarbij hard voor had moeten werken.

Foto door: Simon Schonck, Beeldbank Stadsarchief Breda, 19990235

 

 

 

http://www.freedigitalphotos.net
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Meneer Lans

Gepost op door Karien Damen

Nee, nee, niets is veranderd. Alles is hetzelfde gebleven.

Dat zingen jongensstemmen in het Frans op de radio.
In één keer ben ik terug in 1971. Ik zat in de brugklas. Elke avond zagen we in het journaal donkere B 52’s bommen werpen op Vietnam. Dat maakte veel indruk. Zelfs in zwart-wit. De Poppys zongen daarover en hoe je als kind daar weinig aan kon doen.
Meneer Lans leerde ons de tekst tijdens Frans. Het refrein zongen we keihard mee. De coupletten kwamen er wat aarzelender uit. Het was ook gewoon een leuk liedje.
Ook nu zing ik de tekst van het refrein luidkeels mee.

Ik, ik denk aan het kind
Omgeven door soldaten
Ik, ik denk aan het kind
Dat vraagt: waarom?
Constant, ja constant
Ik, ik denk over al die dingen na,
Maar ik zou dat niet moeten doen
Al deze zaken
Gaan me niet aan
En toch, ja en toch
En toch zing ik, zing ik

Nee, nee, niets is veranderd
Alles is hetzelfde gebleven
Hé, hé, hé

Vive radio tour de France en meneer Lans.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Les_Poppys
Gekleurde Gedachten. Karien Damen, Zin in Zomer
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Zo geniet je van de zomer #1: Zomers eten

Gepost op door Karien Damen

Al weken waan ik mij in Zuid Frankrijk. Op buienradar kijk ik niet meer, het is toch elke dag hetzelfde: strakblauwe lucht, een zonnetje en soms een wolkje. Mij hoor je niet klagen. Elke avond buiten eten, naar krekels luisteren en sterren kijken. Nou ja, dat laatste niet helemaal want ik woon in de randstad. Het zijn voornamelijk lichtjes van vliegtuigen.

En wat eet ik dan zoal in de tuin?

Salades zijn favoriet. Vooral met couscous of bulgur zijn ze zo klaar. Zoete rode aardappel is ook erg lekker. Met verse groenten en kruiden kun je eindeloos variëren. Hieronder mijn eigen versie van een salade uit de Allerhande van een jaar of twee geleden.

Gekleurde Gedachten. Karien Damen, Zin in Zomer
Nodig

150 g couscous
1 citroen
4 el olijfolie extra vierge
20 g verse platte peterselie
8 g verse munt
15 g verse koriander
80 g pijnboompitten
1 komkommer
150 gr gerookte kip
5 gedroogde abrikozen

Maken

1. Bereid de couscous volgens de aanwijzingen van de verpakking. Voeg eventueel een half blikje bouillon toe aan het water.
2. Boen de citroen schoon. Rasp de schil van de citroen en pers de vrucht uit. Meng het citroenrasp, sap en de olie door de couscous.
3. Knip het blad van de peterselie, munt en koriander zo fijn mogelijk en voeg toe.
4. Rooster de pijnboompitten in een koekenpan zonder olie of goudbruin. Laat afkoelen op een bord.
5. Snij de abrikozen in kleine stukjes.
6. Schil en snij de komkommer overlangs doormidden. Verwijder met een eetlepel de zaadjes en het vochtige middengedeelte. Maak dan dunnen plakjes van de komkommer.
7. Snij de kip in blokjes.
8. Roer alles door de couscous en laat de smaak even intrekken.

Gekleurde Gedachten. Karien Damen, Zin in Zomer

Amadeo Modigliani, Petit garçon en culotte courte (1918) © Dallas Museum of Art
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Schilderles

Gepost op door Karien Damen

Reinier die van zijn moeder mee moest naar de verjaardag van tante Cato, zit met een verveeld gezicht op de sofa. Volgens zijn moeder is het goed voor je karakter om soms dingen te doen die niet leuk zijn. Reinier vind dat onzin, wat leer je nu van een hele middag op een sofa zitten en te kijken naar oude mensen die langzaam dronken worden van de Madeira.

Met een diepe zucht laat iemand zich naast hem op de sofa zakken. Hij hoopt dat ze geen praatje met hem aanknoopt.

‘Heeft u weleens een zeepkist gemaakt?’

Reinier kijkt de oude dame naast hem nu schattend aan. Is ze gestoord of houdt ze hem voor de gek? Hij denkt het laatste.

‘Heeft u weleens een zeepkist gemaakt?’ Ze pakt zijn nu hand vast. Hij besluit het spelletje mee te spelen.

‘Nee, maar wel een theemuts. Heeft u weleens een theemuts gemaakt?’

‘Ja natuurlijk, heel vaak zelfs en mijn zus ook.’

‘Och, wat leuk’ zegt Reinier dan, die dit wel een interessant gesprek begint te vinden.

‘Had u zus soms ook vlechten in haar haar?’

Hij denkt nu aan zijn zus die stiekem achter de ficus kusjes wisselt met zijn neefje Patrick. Bah, wat vies. Haar vlechten heeft ze deze middag losgemaakt. Zijn vader had dat nooit goed gevonden.

De oude vrouw kijkt hem verwachtingsvol aan. Hij heeft haar antwoord gemist. Wat moet hij nu toch zeggen. ‘Ik zit op schilderles’, zeg hij naar waarheid met een beetje trots in zijn stem.

‘Och, wat leuk, mijn Henri ging ook altijd op zaterdag zwemmen.’ Ze geeft een kneepje in zijn hand.

 

Le Garcon au Culottes, Amedeo Modigliani
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Iemand moet het doen

Gepost op door Karien Damen

Leonard sjokt door het gangpad. Zijn winkelwagentje is volgepakt met frisdranken en chips. Hij was er weer eens ingetrapt. Elke keer is het hetzelfde liedje:

“Wie wil de vrijwilligersavond organiseren?’

Ook deze keer stak niemand van het bestuur zijn hand op, toen de voorzitter het vroeg. Iedereen keek strak voor zich uit. Ellen had een interessante plek ontdekt op het schilderij aan de muur. Jamila was in haar agenda aan het zoeken naar een niet bestaande afspraak. Uiteindelijk stak Jaap voorzichtig zijn hand op.

‘Ik wil wel het wel doen, maar niet alleen.’

Vooruit dan maar, dacht Leonard, met Jaap is het altijd gezellig en hij weet van aanpakken. Hij stak ook zijn hand op.
In de week voor het feest belde Jaap hem op.

‘Het spijt me heel erg.’

Hij was omver geskied in Sint Johan en zat met zijn arm in het gips. Hij had nog een poging gedaan om één van de andere bestuursleden te vragen, maar allemaal hadden ze al andere afspraken.

Infographic, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Hoe maak je een infographic?

Gepost op door Karien Damen

Wie leest er nog een lap tekst van meer dan een kantje? Bijna niemand meer, tenzij het moet voor je werk of omdat het een spannend boek is. Zakelijke teksten zijn daarom steeds vaker voorzien van plaatjes die het verhaal ondersteunen. Nog mooier is het als je de belangrijkste conclusies van je verhaal in een infographic kunt stoppen. Dan heb je een grotere kans dat je boodschap overkomt. De nationale ombudsman doet dat bijvoorbeeld heel handig.

Dat kan toch niet moeilijk zijn?

Omdat ik het graag een infographic wil gebruiken op mijn werk, ben ik zelf aan de slag gegaan. Op internet vond ik een artikel over het zelf ontwerpen van infographics. De schrijver van het artikel had er drie getest. Het was niet erg ingewikkeld uit, het kostte alleen veel tijd. De schrijver had het over al gauw 16 uur per infographic.

De voorbereiding is het halve werk

Het verhaal wat ik wilde verbeelden in mijn eerste infographic was snel gevonden. Voordat ik uren achter de computer ging zitten en nergens meer tijd voor had, leek het mij verstandig eerst boodschappen te doen. Dat boodschappen doen, dat werd dus het verhaal. Alle feiten over mijn tocht zette ik op een rijtje. Om mezelf te helpen maakte ik er gelijk maar een tekening van. Een vintage infographic.

Infographic, Gekleurde Gedachten, Karien Damen

Gratis? Ja gratis

Ik ga aan de slag met de gratis versie van piktochart. Je kunt kiezen uit 9 sjablonen, die ieder ook weer in verschillende kleurstellingen te gebruiken zijn. Ik kies het sjabloon dat een klantreis verbeeldt, ik heb per slot van rekening een hele reis gemaakt. Het is kinderlijk eenvoudig. Je sleept plaatjes heen en weer uit het dashboard, typt bijpassende teksten en klaar is je infographic. Ik heb zelfs een tabel gemaakt. Alles bij elkaar kostte het mij drie uur exclusief het boodschappen doen :)

 

 

Lente in Twente, Karien Damen., Gekleurde Gedachten
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Kan het niet vaker lente zijn?

Gepost op door Karien Damen

Dat de wind door je haren strijkt.
Dat je wakker wordt van het gefluit
van de vogels op het dak.
Kan het niet vaker lente zijn?
Ja, het kan vaker.
Alles is mogelijk hier in Twente,
ook een nieuwe lente.

 

Lente in Twente, Karien Damen, Gekleurde Gedachten
Paasvuur Hellendoorn 2018
Opgeruimd, Karien Damen, Gekleurde Gedachten
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Opruimen, het lucht enorm op!

Gepost op door Karien Damen

Het gaat niet snel want ik kom van alles tegen. Ik gooi ook niet veel weg. Het meeste belandt op de stapel:

Nog over nadenken

Maar toch, ik ben aan het opruimen. Ik heb namelijk ruimte nodig in mijn werkkamer om mijn coach praktijk te starten. Over pas iets meer dan een jaar. Ik ken mezelf. Vier grote tekeningen op flip-over vellen. Ik was ze totaal vergeten.

Wat ga ik er meedoen?

Weggooien is geen optie, het is een stukje van mezelf. Ophangen is ook geen optie, ze zijn erg groot en er zitten vouwen in van het jarenlang opgeborgen zijn. Ik ga er een nieuw kunstwerk van maken. De mooiste stukjes geef ik daarop een plek. De eerste tekening herinnering ik mij nog goed.

Verbeeld je nest en hoe je daar uit weggevlogen bent

Opgeruimd, Karien Damen, Gekleurde Gedachten

Dat was tijdens een training persoonlijke ontwikkeling. Je ziet een kleurrijke vogel met grote verbaasde ogen, krachtig en een tikkeltje aan de zware kant. Zo zag ik mezelf. In de verte zie je nog het nest met ongeveer dezelfde koppies. Zelfverzekerd vlieg ik weg, alleen:

Ik heb geen landingsgestel!

Opgeruimd, Karien Damen, Gekleurde Gedachten

De tweede stelt een soort levenslijn voor, met rode stippen om te markeren dat er iets belangrijks gebeurde, wat weet ik niet meer. Ik hoop alleen dat ik daarop niet mijn toekomst heb weergegeven want de lijn gaat na een hoogtepunt alleen maar naar beneden.Op de derde tekening zie je een landelijk huisje in het groen achter een flinke heuvel. Of is het een duin want op de voorgrond ligt een stevig anker. Zou best kunnen want die vogels in de lucht  lijken meeuwen. In het huisje zou ik graag willen wonen als ik later groot ben.

Dat wil ik nog steeds

Wat de laatste tekening moet voorstellen, ik weet het niet. Je ziet een desolaat landschap. Een beetje zoals Marten Toonder die tekent. Rechtsonder zie je een soort gebraden haantje, maar volgens mij moet dat een boomstronk voorstellen. Rechtsboven is een kerk te zien. Of is het een stadspoort? Misschien dacht ik aan de lange wandeling omhoog naar Orvieto tijdens onze vakantie in Umbrië. De foto’s liggen hier ook nog ergens opgeborgen.

 

Lijkt me beter dat ik die er nu niet bij ga zoeken.

 

 

Opgeruimd, Karien Damen, Gekleurde Gedachten

Zo twaalf stukjes bewaard en de rest ligt bij het oud papier. Wat nu? Ik heb maar één zwart vel fotokarton gekocht, daar moet het allemaal op passen. Kan ik gelijk mijn verleden rechtzetten. Eindelijk ben ik veilig gelanden mijn levenslijn loopt omhoog. Ik maak er gelijk maar een gouden lijstje om.

Ik raad het iedereen aan: opruimen is goed voor je humeur

photo credit: Plbmak Anglia-07 via photopin (license)
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Herinneringen

Gepost op door Karien Damen

Met bus 47 komt Egbert aan op het plein voor de kerk. Hij kijkt om zich heen op zoek naar een herkenningspunt. Zijn school, die van de broeders staat er niet meer. Jaren geleden werd de school gesloopt om plaats te maken voor een verzorgingstehuis. Het beeld van Sint-Jozef, de timmerman, heeft een plek gekregen bij de ingang. Aan de andere kant van de kerk is nog steeds de garage van Verdaasdonk. Hij steekt het plein over om in de etalage te kijken. Wat hebben hij en zijn vriendje Kees hier vaak staan kijken en gedroomd van hun autotochten in de bergen en langs de Middellandse zee.

In de etalage staat nu een blauwe Ford Anglia te pronken.

Egbert denkt nu meteen terug aan die zomervakantie dat zijn oom en tante helemaal uit Alkmaar waren komen aanrijden in hun nieuwe Ford Anglia. Dat was een reis van bijna een halve dag. Oom en tante bleven daarom een nachtje logeren. De auto werd op het pad naast het huis geparkeerd. Samen met zijn vriendje Kees bewonderde hij de auto van alle kanten. Hij moest even grinniken. De portieren van de auto waren niet afgesloten. Dus gingen ze samen in de auto zitten, hij achter het stuur en Kees naast hem.

In gedachten waren ze al op weg naar Nice.

Toen voelde hij dat er een sleutel in het slot onder het stuur zat. Hij draaide er aan en prompt begon de motor te lopen. Hij had zijn oom en vader nog nooit zo snel het huis uit zien rennen. Ze sleurden hem vanachter het stuur vandaan. Voor straf werd hij voor de rest van de dag naar zijn kamertje gestuurd en mocht een week lang niet bij Kees spelen. Hij schudt de herinnering van zich af. Hiervoor is hij niet in zijn geboorteplaats. Hij gaat op condoleance bezoek bij de weduwe van zijn oude schoolvriend. Egbert loopt verder het dorp in en bedenkt dat hij een mooi verhaal heeft om met haar te delen.

 

photo credit: Plbmak, Anglia-07 via photopin.com, creativecommons