Geplaatst in fietsen, Huis, tuin en keuken

Wie heeft er nog een Ipod?

Soms is het gewoon de radioverbinding die even hapert. Maar nu blijft mijn Ipod stil. De batterij is leeg, helemaal leeg. Tegenwoordig gaat dat steeds sneller. Ik haal er niet eens het einde mee van mijn dagelijkse fietstochtje naar het werk. Ik moet dus iets anders verzinnen voor onderweg.

Wat nu?

Ik ga de radio onderweg missen. In de ochtend en aan het einde van dag, ben ik helemaal bij met het nieuws en actualiteiten. Fijn is ook om de fileberichten te ontvangen, ik sta daar lekker niet in. Mijn Nano Ipod van de vijfde generatie is uitgerust met een FM radio ontvanger. De oortjes fungeren als antenne. Natuurlijk kun je op je smartphone via internet ook naar de radio luisteren.
Helemaal zen gaan fietsen, kan ook een goed idee zijn. Luisteren naar de vogels en de wind. Het gekke is, dat kost mij meer moeite dan naar het geklets op de radio luisteren. In de stilte blijft mijn hoofd doormalen over mijn werk of andere plannetjes. De radio leidt af.

Maar

Eigenlijk gaat het daar helemaal niet om. Het gaat om afscheid van dat hele fijne knaloranje apparaatje dat tien jaar geleden zo hip was. Het ziet er nog steeds uit als een sieraad. En toch, dat geniale scroll en clickwieltje dat zo super handig was in de bediening, is achterhaald. De beelden die de ingebouwde camera maakt, lijken nu haast uit een vervlogen tijd. Wat is nu tien jaar? Voor een zestienjarige lijkt het een heel leven en alles uit de vorige eeuw is antiek, maar voor mij was het gisteren.

Voorbij gaat de tijd

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

De eerste stap is gezet

Ik volg het stappenplan uit het boek: Hart en vaatziekten? Maak jezelf beter, van Karine Hoenderloo en Hanno Pijl.

Begin elke dag goed, dat is de eerste stap. In de ochtend is je motivatie en wilskracht het sterkst en lukt het dus beter veranderingen van gewoonten vol te houden. Gelijk is het dan eenvoudiger om een volgende stap te zetten. Ik volg de adviezen uit het boek op. Gelijk uit bed neem ik een flink glas water, want tijdens je slaap verlies je veel vocht. Dat is dan alvast maar binnen. Ik vergeet vaak goed te drinken.

Zittend op een stoel begin ik met ademhalingsoefeningen en probeer in het hier en nu rustig wakker te worden. Mijn hoofd wil al verder in de dag zijn en gaan plannen. Maar dat parkeer ik nog even. Als het daarboven stil geworden is, is het tijd voor actie, de spieren mogen wakker worden. Ik sport ongeveer 15 minuten. Na het douchen begin ik fit aan de dag. Ik hou dat nu al drie weken vol.

Misschien behoor je tot de mensen die al jaren elke dag hetzelfde ontbijt nemen.

Gezond ontbijten is een ander dingetje. Het moet niet al te ingewikkeld toebereiden zijn, want je hebt al zoveel te doen ‘s morgens. Daarom eet ik al honderd jaar een bruine boterham met appelstroop en een volkoren cracker met kaas. Niks mis mee maar meer variatie zou gezonder zijn. Ik ga experimenteren met recepten die eenvoudig lijken. In de Allerhande van deze maand vind ik een recept voor een ‘overnight’ ontbijt met granen en appel. Dat klinkt goed, je maakt het ‘s avonds klaar en de volgende ochtend hoef je alleen nog maar te lepelen. Dat viel tegen. Ineens was ik weer bij tante Miek waar ik als kind een keer logeerde en een bord Brintapap voor mijn neus kreeg. Toen ze me zag treuzelen zei ze:

Er zijn genoeg kinderen op de wereld die niet eten krijgen, je eet het dus maar gewoon op

Ik zag mijn nichtjes met smaak en overgave hun bord met pap leegeten. Ik vond het net overgeefsel, maar heb het tot de helft gered. Ook nu moet ik bijna kokhalzen. Het enige verschil was dat de Brintapap tenminste nog warm was. Helaas had ik genoeg overnight ontbijt gemaakt voor twee dagen en weggooien is zonde. De volgende dag heb ik er een restje jam doorgeroerd. Dat ging iets beter maar het bleef behangselplak. Voor mij geen vreugdevol begin van de dag, maar misschien vindt iemand het wel lekker?
Havermout met kwark en appel smaakt beter. Dat blijft op het menu en volgende week ga ik aan de smoothies. Dit is goed vol te houden, tijd voor stap twee.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Maak je zelf beter

Een goed voornemen

 

Dit is misschien beter dan medicijnen voorschrijven.

De huisarts drukt me vlak voor kerst een verwijsbriefje in handen voor de diëtist. Mijn cholesterol gehalte is aan de hoge kant. Dat zit in de familie, net als hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten. Dat wist ik natuurlijk allemaal wel maar het komt hard binnen.
Eerst de feestdagen maar overleven, denk ik als ik naar huis fiets. In januari ga ik uitzoeken welke diëtisten er in ons dorp een praktijk hebben. Dat is alvast een goed voornemen.

Wat doe ik eigenlijk verkeerd?

Ik kook al jaren met magere producten, volkoren pasta’s en zilvervliesrijst. Ik gebruik de app van het Voedingscentrum voor lekkere en gezonde gerechten voor door de week. Aanrader, lekker makkelijk na een dag werken. De lekkere Franse kaasjes komen het huis niet meer in, net zo min als de croissantjes. Dat is eigenlijk al geen leven meer.

Wees eens eerlijk

Stiekem is er de laatste jaren van alles weer ingeslopen aan slechte gewoontes. Voor het gemak nemen we af en toe een pizza. Bewust kiezen als we uit eten gaan, doe ik niet meer. Of liever ik kies bewust voor een gerecht waar ik frietjes met mayonaise bij krijg. Thuis schep ik nog eens een keer op. Want ik kook erg lekker. En gaat er ergens kaas in, dan doe ik het restje 30 plus er ook maar bij.

Bewaren is zonde

Dat geldt zeker voor de koekjes en die lekkere zoutjes. Dus toch maar naar de diëtist gaan? Dan lees ik in de krant een interview met Hanno Pijl. Hanno Pijl is internist en zijn stelling is dat je jezelf best kunt genezen van de ziektes die hij behandeld, zoals diabetes type 2 en hart en vaatziekten. Door je leefstijl te veranderen kun je een groot resultaat behalen. Alleen, dat is niet zo gemakkelijk. Gewoontes veranderen is heel moeilijk. Daarom schreef hij samen met Karine Hoenderdos een boek.

Hart en vaatziekten? Maak je zelf beter

Ik heb het gelijk besteld. Het staat vol lekkere recepten met kleurrijke foto’s. Zo krijg je zin om aan de slag te gaan. Het is een 10 stappen plan met praktische tips om het vol te houden. Ik ben van plan ze alle 10 één voor één te zetten. De volgende stap zet ik pas als de eerste een nieuwe gewoonte is geworden.

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Van het groene pad naar de misdaad

Behoefte aan frisse buitenlucht of goede voornemens, maakt niet uit, vandaag gaan wij wandelen. We kiezen voor de groen route. Deze wandeling begint op de parkeerplaats aan de Eelerbergweg en is twee kilometer lang. Dat is niet veel. Maar wij gaan te voet naar het beginpunt en hebben zo toch een flinke wandeling. We hebben de route al vaker gelopen als we in Hellendoorn zijn. Een groot deel loop je door een ooit landschappelijk aangelegde tuin. Dat kun je zien aan de enorme coniferen en grote bossen rododendrons waar het pad langs slingert.Het pad in de verwilderde tuin met hoge coniferen en grote bossen rododendrons.

Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Het pad in de verwilderde tuin met hoge coniferen en grote bossen rododendrons

Uiteindelijk kom je uit bij een bankje rondom de stam van een oude boom. Als je hier gaat zitten heb je een prachtig uitzicht op het landhuis. Ik stel me voor dat kinderen in deze tuin hebben gespeeld, verliefden stelletjes hebben rondgewandeld. Misschien dat op het bankje waar ik nu zit, een eerste kus is gewisseld of een verloving verbroken. Het kan allemaal.

Wie hebben hier eigenlijk gewoond. Een pad hier in de buurt is vernoemd naar burgemeester Meinesz. Die kende ik alleen uit Rotterdam, wat doet die naam hier in het bos bij Hellendoorn?

Wat blijkt, de familie Vening Meinesz was vanaf 1847 eigenaar van het landgoed Eelerberg, inclusief pachtboerderijen en het landhuis. Het hele gezin van de burgemeester bewoonde in de zomermaanden het landhuis. Ze kwamen elk jaar:

“in een ‘karavaan’ van rijtuigen met kisten met huisraad uit Leusden naar de Eelerberg om er de gehele zomer te verblijven.”

(bron: wieiswieinoverijssel)

Later werd een deel van het landgoed afgestaan voor de bouw van een sanatorium voor TBC patiënten. Hier kwamen we al eens eerder langs op een wandeling. Het is nu verpleeghuis Krönnenzommer.

De familie Meinesz kent nog meer beroemdheden. Felix de zoon van de burgemeester was een bekend geofysicus. Hij bedacht een methode om zeer nauwkeurig de zwaartekracht te meten zodat de precieze vorm van de aarde kon worden bepaald. Hij was de oom van Aage M, de beruchte meesterkraker. Hij wist te ontsnappen uit de gevangenis in Leeuwarden, kreeg een verhouding met een agente terwijl de hele Nederlandse politiemacht op zoek was naar hem.

Tot 1951 was het landgoed van de familie Vening Meinesz. Het zou dus kunnen dat Aage M ooit als jochie op het landgoed is geweest.

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Van oude mensen, de dingen, die voorbij gaan

Het grijze weer, de donkere dagen voor kerst, dat zal de reden zijn van mijn weemoedige gedachten. Dit jaar kreeg ik weer minder kerstkaarten dan voorgaande jaren. Daarom dacht ik aan een titel van een boek van Louis Couperus: Van oude mensen, de dingen, die voorbij gaan.

Het is een verwijzing naar het onherroepelijk voortschrijden van de tijd, maar ook naar de herinnering aan de nacht dat een misdrijf werd gepleegd. Een herinnering die steeds weer voorbij komt. Het is een mooie roman over twee oude mensen die iets op hun geweten hebben. Lang blijft in het verhaal onduidelijk wat er lang geleden zich heeft afgespeeld. Als lezer zie je vooral hoe de geschiedenis de hele familie in zijn greep blijft houden. Meer zeg ik er niet over, je kunt het boek downloaden via de site van de digitale bibliotheek der Nederlandse letteren en zelf lezen hoe dit prachtige melancholieke verhaal van Louis Couperus afloopt.

Maar mijn verhaal ging over kerstkaarten of liever het groeiend gebrek daaraan. Oude tantes zijn er niet meer of niet meer in staat kaarten te sturen naar hun nichtje. De jongere garde kiest voor de minder romantische digitale vorm. Ook de behoefte aan zelfexpressie onder de afzenders is minder geworden. Nog maar twee zelfgemaakte exemplaren ontving ik dit jaar. Sterker nog, ik ontving dit jaar een doe-het-zelf kaart. Verontwaardigd appte ik nog: ‘Ben je niet iets vergeten?’

‘Nee hoor,  je mag het zelf doen.’ Was het laconieke antwoord. Dat heb ik dus braaf gedaan.

 

Gekleurde Feestdagen!

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Black Friday, hoe overleef je dat?

Maar Black Friday was vrijdag en vandaag is het al weer zondag en ik leef nog, dus: waarom zou ik dit stukje moeten lezen?

Gesteld dat jij daar groot gelijk in had, dan zou ik toch verder lezen. Black Friday schijnt een hele week te duren, tenminste de je-bent-dom-als-je hier-niet-op-ingaat aanbiedingen blijven binnenstromen.

Je bedoelt: dit is je allerlaatste kans en de verzendkosten zijn ook nog eens gratis?

Niets is gratis

Ja, ja, je hebt als altijd weer gelijk. En weet je wat het ergste is, heb je deze hindernis overleefd, staart de goedheiligman je smekend aan of nog erger, zijn neef uit Finland.

Voor je het weet begin je het nieuwe jaar in het rood. Misschien heb je wat je aan de geldplannen van het Nibud. Als jouw gemeente meedoet kun je een plan invullen wat het beste bij je past, bijvoorbeeld: Beter rondkomen, sparen voor als je kinderen gaan studeren of voor je pensioen. Het mooie is: ze zijn helemaal gratis. Voor jou dan, je gemeente betaalt er voor.

Eerst lekker de feestdagen, dan zien we wel weer.

Moet jij weten, ik weet liever waar ik aan toe ben. Dat feest een stuk leuker.

Cijfers zijn zo saai, dat is meer voor de maand januari, die is ook zo eindeloos saai.

Ook goed.

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

Herfst in Hellendoorn, mooier kan haast niet

Heerlijk herfstweer, tijd om naar buiten te gaan. Ik trek mijn wandelschoenen aan. Want wat is er heerlijker dan straks weer thuis met een voldaan gevoel boven een kop warme drank na te genieten. Met een moe lijf en rust in mijn hoofd.

Krönnenzommer

Het bos ligt al vol met bladeren. Het zijn vooral eikenbladeren. Het blad aan de andere bomen wacht nog op een flinke herfststorm.

Herfst in Hellendoorn, Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Huisje10
Het bospad langs de Sanatoriumlaan lijkt op een oude oprijlaan

We steken de sanatoriumlaan over en nemen rechtsaf het pad dat langs de laan loopt. Als het pad ophoudt, lopen we verder, langs de kant van de weg de Elerberg op, richting het oude sanatorium Krönnenzommer. Het is vernoemd naar een gedicht van Johanna van Buren, hier een bekende dichteres. Ze schreef in de streektaal. Na de kruising met de Noord Esweg nemen we het eerste paadje aan de linkerkant. Dit pad slingert het bos in en komt uiteindelijk uit op een breder pad.

Herfst in Hellendoorn, Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Huisje10
De rozetten van het vingerhoedskruid (digitalis) hebben zich al gevormd, klaar voor de volgende zomer.

Pieterpad

We zijn nu beland op het Pieterpad, de etappe van Ommen naar Hellendoorn. We volgen een tijdlang deze route. Na een T- kruising komen we op het pad met de naam Koetreeweg. Vlak voor we het bos uitlopen verlaten we de route van het Pieterpad en gaan naar rechts. We volgen nu de blauwe wandelroute. Deze voert ons langs het Avonturenpark Hellendoorn en uiteindelijk lopen we langs de rand van het bos. Het akkerland voor ons is een oude es (of esch) van het dorp Hellendoorn. In de zomer kun je hier niet over de mais heen kijken.

Herfst in Hellendoorn, Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Huisje10
De lariks is een naaldboom die in de herfst verkleurt en zijn naalden verliest.

De Uitkijk

We lopen nog een stukje verder door als de blauwe route naar beneden, richting het dorp, gaat. We gaan thee drinken bij De Uitkijk en lopen daarom verder rechtdoor, steken de Luttenbergerweg over en gaan linksaf de Hellendoornsebergweg in. De Uitkijk is een hotel met van die krakende houten vloeren, oude sjiek. We hebben er een keer gelogeerd, maar nu hebben we ons eigen huisje hier. Vanaf het terras had je ooit goed zicht op Hellendoorn. In 1929 was de helling nog kaal, nu zit je in het bos met hier en daar wat doorkijkjes.

Hellendoorn

We dalen af naar het dorp. Er lopen verschillende paden vanaf De Uitkijk naar beneden. We kiezen er lukraak een uit en komen uit op de Ninaberlaan. We wandelen door het dorp en nemen de Noord Esweg terug naar de Sanatoriumlaan. Wie wil hier nu niet wonen?

 

Herfst in Hellendoorn, Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Huisje10
De bladeren aan de bomen wachten op de eerste herfststorm