Deze week is de week van lezen en schrijven en dat is niet voor niets. In Nederland hebben 3 miljoen mensen van 16 tot en met 75 jaar moeite met lezen, schrijven of rekenen. Daarmee is ongeveer 1 op de 5 mensen laaggeletterd. Zij hebben vaak ook moeite met een computer of smartphone.
Lees verder “Lezen en schrijven”
Mijn eerste zomerse buurtsafari begint met een thuiswedstrijd. De heemkundekring Paulus van Daesdonck heeft in Ulvenhout een eigen museum. Het is een boerderij uit 1903 aan de Pennendijk. Ik kan er gewoon te voet naar toe.
Lees verder “Zin in Zomer: Museum Paulus van Daesdonck”
Het is de eerste avond van de wandelvierdaagse. Ik sta met mijn fiets tegenover het dorpshuis: De Pekhoeve in Ulvenhout om alvast dagkaarten te gaan halen voor morgen.
Lees verder “Kampioenen”
De ochtendzon werpt de schaduw van een grote vogel op het gordijn. Zo groot, dat komt hier toch niet voor? Snel loop ik naar het raam om te zien welke vogel op het dak van mijn overburen zit. Niet snel genoeg want hij is al weggevlogen.
Lees verder “Een vreemde vogel”
Gistermiddag, wandelend langs de Mark, begon ik spontaan te zingen:
Lees verder “‘t Is Pasen”
Het is niet te missen, volgende zijn er verkiezingen voor de gemeenteraad. Je ziet het aan de borden met verkiezingsposters. Die zijn in elke gemeente langs de weg geplaatst, ook in Ulvenhout, gemeente Breda. Met zoveel partijen om te bekijken heb je al gauw een aanrijding. Dus ben ik er eens rustig langs gewandeld. In Breda doen twaalf partijen mee aan de verkiezingen. Een enkele lijsttrekker kijkt me vanaf grote hoogte aan, maar de meeste posters vermelden alleen een naam en soms een slogan.
Lees verder “#GR2026 Ik stem voor Ulvenhout”
Het was een flinke dreun, het bericht dat basisschool De Rosmolen gesloopt werd. De school die ooit tegenover ons huis aan ’t Hofflandt in Ulvenhout werd gebouwd. De school waar mijn zus vanaf de derde klas, tegenwoordig groep vijf, naar toe mocht. Ik bleef op de Mariaschool bij de kerk maar liep er wel elke dag langs. We speelden er ’s avonds op het schoolplein met andere kinderen uit de buurt urenlang boeven en politie. Geen idee meer hoe dat ging.
Lees verder “Wij waren erbij”
Vorige week las je hoe Koen tijdens zwaar onweer langs de Mark fietste. Lees nu in het slot hoe Koen thuis wakker wordt. Was het een droom of is het echt gebeurd?
… “Het gaat al wat beter, zo te zien”
Koen opent langzaam zijn ogen. Een vrouw reikt hem een handdoek aan. Ze heeft een vriendelijk gezicht en een dikke bos rode krullen.
“Geef je jas maar aan mij, dan hang ik hem bij de kachel te drogen. Je was bijna het water in gegleden. Je fiets heb ik tegen de wagen gezet.”
Lees verder “De legende van de witte gans, een verhaal uit Ulvenhout (slot)”
Voor dit verhaal heb ik me laten inspireren door de betoverende lichtwandeling Ulvenhout. Ik heb de legende van de witte gans op papier gezet. Deze week lees je hoe Koen, fietsend langs de Mark, in zwaar weer belandt.
“Er komt onweer aan jongen, je kunt beter maar meteen naar huis gaan.”
Koen en zijn opa, tegenover hem, kijken allebei verstoord op als oma haar hoofd om de hoek van de kamerdeur steekt. Ze gingen allebei volledig op in het schaakspel dat tussen hen in staat. De witte dame van Koen stond op een positie van acuut gevaar. Zijn hand zweefde net naar een van de lopers.
Lees verder “De legende van de witte gans, een verhaal uit Ulvenhout”
