Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Ulvenhout

Een vreemde vogel

De ochtendzon werpt de schaduw van een grote vogel op het gordijn. Zo groot, dat komt hier toch niet voor? Snel loop ik naar het raam om te zien welke vogel op het dak van mijn overburen zit. Niet snel genoeg want hij is al weggevlogen.

Lentezon

’s Middags zit ik te genieten van de lentezon op het balkon. Aan enkele bomen verschijnt al jong groen en beneden staat een witte magnolia te bloeien. Ik kan de bloemen bijna ruiken. Overal hoor ik vogels zingen. Dan ineens:

“Te piet”

Schel en keihard klinkt het nog een keer, “te Piet””  gevolgd door een melodieus gezang. Zou het van die grote vogel zijn? Ik zie nu niets op het dak van de overburen.

Ik heb nooit geleerd om vogels te herkennen. De app Merlin Bird ID vertelt me tegenwoordig gewoon welke vogel ik hoor. De app laat me dan ook een foto zien, zodat ik weet hoe hij of zij eruitziet. Dus pak ik mijn telefoon erbij en wacht.

Geduld

De kunst is om vooral veel geduld te hebben. Er komt van alles voorbij. Ik hoor een Winterkoning in de tuin achter mij. Dan een vink en verder weg een Merel. Linksonder zit een Koolmees, rechts Turkse tortel en een Tjiftjaf. Dan hoor ik een houtduif, die herken ik zelf al. Na een Pimpelmees en een Groenling geef ik het op, ik moet nog een stukje schrijven.

“Te piet”

Daar is het schelle geluid weer! Ik probeer snel de app op mijn telefoon opnieuw te openen. Te laat, het zingen is alweer gestopt. Zo gaat het nog twee keer, de vogel laat zich niet vangen. Dan maar de kortste weg voor dummy’s als ik. Op mijn laptop typ ik: “zwart witte vogel lange rode snavel grootte eend?”

Scholekster

Het meest waarschijnlijke antwoord is Scholekster. Op de pagina van de vogelbescherming staan allerlei weetjes over deze bijzondere vogel. Zo is het nest niet meer dan een kuiltje in de grond, spaarzaam bekleed met wat schelpjes, steentjes of stro. Dan: “broedt ook op grinddaken.” Daarom zit hij dus hier op het dak. Op de pagina staan ook knoppen om het specifieke geluid van deze vogel te horen.

“Te piet”

Ja hoor, hij is het helemaal, de scholekster! Maar wat doet hij bij ons in Ulvenhout op het dak? Normaal gesproken is het een wad- of weidevogel. Ze komen daar steeds minder voor door de voedselafname in de Waddenzee en door gebrek aan water en te weinig kruidenrijke graslanden. Daarom is de scholekster ook beschermd.

Slimme vogel

Gelukkig blijkt het broeden op platte daken een slimme zet te zijn van deze vogel. De aantallen in stedelijk gebied nemen licht toe. En wij kunnen een handje helpen door bijvoorbeeld in het broedseizoen niet een dak met een nest te gaan schoonmaken. In de bijgevoegde factsheet vind je nog meer tips.

Ik blijf onze vogel de komende weken in de gaten houden. Wie weet word ik beloond met een blik op het uiteindelijke kroost en doe ik inspiratie op voor een volgend stukje.

Factsheet Scholekster

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Ulvenhout

‘t Is Pasen

Gistermiddag, wandelend langs de Mark, begon ik spontaan te zingen:


‘t Is Pasen zei de vink en zong een liedje van plezier.
En de merels op het dak, in hun beste zwarte pak, 
zongen ook al dat het Pasen was van tierelierelier.
Alle vogels zongen luid, boven alle klokken uit:
‘t Is Pasen Halleluja.’



Mijn medewandelaar keek me meewarig aan. Tot overmaat van ramp kwam er ook nog een fietser ons tegemoet. Maar ik dacht: Door blijven zingen Karien, laat je niet kennen. Ik was blij met het begin van het de lente en het aanstaande paasweekend.

Zwart pak

Dit liedje heb ik meer dan veertig jaar geleden geleerd op school. Volgens mij zijn er meer coupletten, maar die kwamen niet meer boven drijven. Thuis heb ik het liedje op internet gevonden. Zag wel dat ik meervoud van de merels heb gemaakt. In het oorspronkelijke lied van Jules de Korte was het er maar één, in zijn beste zwarte pak. 

Lofzang

Mijn medewandelaar kende het liedje niet, maar die had dan ook op een christelijke school gezeten. Wij zongen het in de kerk. Die tijd dus. Het eindigt met een halleluja, maar voor de rest is het vooral een lofzang op de lente en de levenslust. En dat maakt het, behalve de melodie, ook zo aanstekelijk. Het blijft in je hoofd hangen. Ik zong het nog toen ik thuiskwam.

Ik wens iedereen een zalig Pasen en veel zin in het voorjaar toe.

Geplaatst in Nieuws en politiek, Ulvenhout

#GR2026 Ik stem voor Ulvenhout

Het is niet te missen, volgende zijn er verkiezingen voor de gemeenteraad. Je ziet het aan de borden met verkiezingsposters. Die zijn in elke gemeente langs de weg geplaatst, ook in Ulvenhout, gemeente Breda. Met zoveel partijen om te bekijken heb je al gauw een aanrijding. Dus ben ik er eens rustig langs gewandeld. In Breda doen twaalf partijen mee aan de verkiezingen. Een enkele lijsttrekker kijkt me vanaf grote hoogte aan, maar de meeste posters vermelden alleen een naam en soms een slogan.

Lees verder “#GR2026 Ik stem voor Ulvenhout”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Ulvenhout

Wij waren erbij

Het was een flinke dreun, het bericht dat basisschool De Rosmolen gesloopt werd. De school die ooit tegenover ons huis aan ’t Hofflandt in Ulvenhout werd gebouwd. De school waar mijn zus vanaf de derde klas, tegenwoordig groep vijf, naar toe mocht. Ik bleef op de Mariaschool bij de kerk maar liep er wel elke dag langs. We speelden er ’s avonds op het schoolplein met andere kinderen uit de buurt urenlang boeven en politie. Geen idee meer hoe dat ging.

Lees verder “Wij waren erbij”
Geplaatst in Ulvenhout

De legende van de witte gans, een verhaal uit Ulvenhout (slot)

Vorige week las je hoe Koen tijdens zwaar onweer langs de Mark fietste. Lees nu in het slot hoe Koen thuis wakker wordt. Was het een droom of is het echt gebeurd?

… “Het gaat al wat beter, zo te zien”

Koen opent langzaam zijn ogen. Een vrouw reikt hem een handdoek aan. Ze heeft een vriendelijk gezicht en een dikke bos rode krullen.

“Geef je jas maar aan mij, dan hang ik hem bij de kachel te drogen. Je was bijna het water in gegleden. Je fiets heb ik tegen de wagen gezet.”

Lees verder “De legende van de witte gans, een verhaal uit Ulvenhout (slot)”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur, Ulvenhout

De legende van de witte gans, een verhaal uit Ulvenhout

Voor dit verhaal heb ik me laten inspireren door de betoverende lichtwandeling Ulvenhout. Ik heb de legende van de witte gans op papier gezet. Deze week lees je hoe Koen, fietsend langs de Mark, in zwaar weer belandt.

“Er komt onweer aan jongen, je kunt beter maar meteen naar huis gaan.”

Koen en zijn opa, tegenover hem, kijken allebei verstoord op als oma haar hoofd om de hoek van de kamerdeur steekt. Ze gingen allebei volledig op in het schaakspel dat tussen hen in staat. De witte dame van Koen stond op een positie van acuut gevaar. Zijn hand zweefde net naar een van de lopers.

Lees verder “De legende van de witte gans, een verhaal uit Ulvenhout”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Ulvenhout

Rechtsaf of linksaf?

“Slaat u hier maar rechtsaf” Ik zet de richtingaanwijzer aan en rijd een zijstraat in. Het is even stil naast mij. Dan zegt de examinator droogjes: “Dit is ook een leuke straat, rijdt u maar door.”

Lees verder “Rechtsaf of linksaf?”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Ulvenhout

Kerstverhaal: Een hart van goud

Daar zul je de heilige Agnes hebben, denkt Mathilde. Een grijs autootje rijdt de Slotlaan in en stopt voor haar huis. Een feestelijk geklede vrouw stapt uit, doet het achterportier open en sleurt haar jongste zoon van de achterbank. Dat is Kevin, die heeft vast geen zin in kerstmis met zijn familie. Aan de andere kant van de auto is haar oudste zoon Ruben ook uit de auto gestapt. Hij heeft net zo’n heilig gezicht als zijn moeder, maar ondertussen. Stookt altijd zijn broertje op tot kattenkwaad, net zoals Agnes vroeger zelf deed met haar zusje.

Lees verder “Kerstverhaal: Een hart van goud”
Geplaatst in Ulvenhout

Gevonden: het boekje van het schoolkamp

Dit is zo leuk, ik moet het even kwijt.

In juni schreef ik over de afscheidsmusical van mijn jongste nichtje en het verschil met mijn eigen afscheid van de basisschool. Dat was met de hele klas een week op kamp in een boerderij. Met zeven klasgenoten zat ik toen in een groepje met de naam: Boekenwurmen. Bij mijn verhaal in juni maakte ik een tekening van hoe ik dacht dat ons logo eruit had gezien.

Lees verder “Gevonden: het boekje van het schoolkamp”