Categorie: Huis, tuin en keuken

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Verhalenfabriek #3

Gepost op door Karien Damen

Een kat

Een krokodil ontmoeten in je leven daar kun je wel wat steun bij gebruiken. Ik zal daarom een vriendje voor je tekenen. Alleen, ik ben niet zo goed in het tekenen van mensen. Ik denk dat het komt omdat ik er te veel heb gezien. Het is daarom deze kat geworden. Ook het tekenen van deze kat lukte niet in één keer. Ik heb ook veel meer katten gezien in mijn leven dan krokodillen. Gek dat dat het juist moeilijker maakt.
Zo, nu kunnen we in ieder geval verder met onze rondleiding. Eindelijk gaan we dan de trap op.

De kamer andersom

Nee wacht, kijk nog even door de linkerdeur. Dan zie je wat degene zien die met de klok mee gaan. Die denken niet na en nemen de linkerdeur naast de trap. Jij en ik weten nu wat ze missen. Onthou dus goed: Alles is goed zolang je het maar tegen de klok in doet. Maar we gaan verder.

 

De kast

Boven, aan het eind van de overloop boven staat een kast. Hij staat open en geeft een blik op een oneindige hoeveelheid mogelijkheden. Er zijn momenten dat ik de deur dicht moet doen. Dat is vooral ’s nachts het geval. De oneindige mogelijkheden voelen zich dan vergeten projecten en herinneringen en kunnen dan heftig om aandacht gaan vragen. Volgens mijn man liggen hier ook nog ergens de te declareren tandarts rekeningen tussen.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Verhalenfabriek #2

Gepost op door Karien Damen

De kamer

Je bent in de kweekkamer. Hier ontstaan mijn ideeën voor verhalen. Een kabelend beekje begeleidt muzikaal mijn gedachten. Soms heb ik meer zin in een ruisende zee onder de palmboom. Als je de kijker meeneemt naar de witte kast aan de andere kant van de kamer kun je naar de sterren kijken. Daar is het nu nacht. Stap maar over het bruggetje, maar let op er zit een krokodil tussen het riet. Meestal slaapt hij, maar helemaal zeker zou ik daar niet van zijn, als ik jou was.

Een krokodil
Je vindt het gevaarlijk, een krokodil in huis? Voordat je het weet ben je een been of arm kwijt, zeg je?
Maar weet je, hij doet het niet expres. Kijk maar, zie je die tranen, hij heeft er spijt van. Dat noemen ze niet voor niets, hoor ik je zeggen, krokodillentranen.

Het zou heel goed kunnen dat je daarin gelijk hebt, maar zonder vertrouwen kom je nergens in de wereld.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Verhalenfabriek #1

Gepost op door Karien Damen

De verhalenfabriek

Wat leuk dat je een kijkje komt nemen in mijn verhalenfabriek. Het is een oude fabriek, zoals je die wel meer ziet langs de Schie tussen Rotterdam en Delft. Je kunt aan de buitenkant niet zien wat er gemaakt wordt. De luiken zijn dicht, maar de poort staat open. Kom maar binnen.

De trap

Het is lekker koel in de hal en stil. Boven aan de trap staat een deur open. Licht straalt naar buiten en lijkt je welkom te heten, maar eerst gaan we door de deur rechts. Daar achter is namelijk de kweekkamer voor ideeën. En die moet je als eerste zien.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Het seksleven van een slak

Gepost op door Karien Damen
slippers
Het is reces

Het midden van het zomerreces is bereikt. Ik ben bijna de enige op kantoor. Elk karweitje rek ik op zodat ik de hele dag wat te doen heb. Mijn la met hangmappen is opgeruimd. De planken in de kast zijn afgestoft en oude dossiers weggegooid. Ik ben nu bezig met de digitale stofnesten van de griffie. Deze vallen minder op maar zijn in een jaar tijd aanzienlijk geworden.
Echt boeiend is het werk niet. Ik dwaal daarom digitaal een beetje rond. Zo kom ik uit bij informatie over slakken. In mijn tuin leven een heleboel slakken. Nadat ik de strijd tegen de slakken heb opgegeven ben ik me gaan afvragen wat voor leven slakken leiden. Wat slakken eten weet ik al, mijn hosta’s. Maar verder weet ik niets van slakken. Zo vond ik nogal veel lege slakkenhuisjes in de tuin. Ik stelde me voor dat zo’n slak uit zijn huisje gegroeid was en op zoek was gegaan naar een ruimere woning. Maar wat blijkt, een slakkenhuis is het externe skelet van een slak. Beetje treurig verhaal wordt het zo. Want wat ik vind in mijn tuin dat zijn de laatste resten van wat ooit een slak was. De slak is al lang dood. Hij heeft dan ook nog eens een niet erg opwindend leven achter de rug. Een seksleven van enige naam hebben slakken niet. De slak is tweeslachtig, sommige soorten slakken hebben niet eens partner nodig om zich voort te planten.
Nog even en dan is het weer september.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Ik ben een Zuid-Hollander

Gepost op door Karien Damen

IMG_0111Van de week fietste ik een andere route naar mijn werk en kwam zo voor mij op onbekende plekken in Zoetermeer. Midden in de stad, langs de Zegwaartse weg leek het of ik een vakantietochtje maakte. Het is was er prachtig, niet voor niets was er ook een bed & breakfast gevestigd. Dicht bij huis is veel moois te beleven

Ik woon al heel lang in Zuid-Holland. Eerst in Leiden en dan via Rotterdam en Vlaardingen, uiteindelijk in Pijnacker. Veel langer dan ik ooit in Brabant heb gewoond. Toch zeg ik dat ik een Brabantse ben. Ik heb trouwens nog nooit iemand horen zeggen dat hij of zij een Zuid-Hollander of Zuid-Hollandse is. Je bent een Leienaar, een Katwijker of een Rotterdamse. Sommige mensen noemen zich Hollander maar dan bedoelen ze toch iets anders dan dat ze inwoner zijn van de provincie Zuid of Noord Holland.

In Zuid-Holland bestaat niet echt een gevoel van een gedeelde regionale achtergrond. Het gevoel dat ik bijvoorbeeld deel met vele andere Brabanders. Als ik iemand met een Brabants accent hoor spreken voel ik me direct thuis, alsof iemand met een zachte g altijd aardig is. Meestal wel trouwens.
Zeeuwen, Limburgers en Drenten zullen dat gevoel onderling ongetwijfeld ook hebben. Over Friezen ga ik het niet eens hebben.

Wat is dat toch met Zuid-Holland? Zou het komen omdat het een gekunsteld gebied is. Pas in 1840 werd de provincie Holland opgesplitst in twee delen, noord en zuid. Het kan ook zijn dat de dichtstbevolkte provincie van Nederland vooral gevuld is met mensen die overal vandaan zijn gekomen om er te studeren of te werken. De verstedelijk maakt dan dat je je vooral wereldburger voelt. Of zou het komen dat al die wereldburgers die zijn komen aanspoelen in de randstad, vasthouden aan hun wortels om zich nog enigszins te onderscheiden?
Ik zou het wel eens van een echte Zuid-Hollander willen horen, er is genoeg om trots op te zijn.

 

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Koop een kleurdoos deze zomer

Gepost op door Karien Damen
Caran d' Ache
Mijn prismalo’s

Meer dan veertig jaar heb ik ze al. Ik denk dat ik ze cadeau heb gekregen voor mijn tiende verjaardag, maar het zou ook mijn eerste communie geweest kunnen zijn. Toch weet ik pas sinds kort dat ze een fantastische eigenschap hebben, mijn Caran d’ Ache kleurpotloden. Met een penseel en wat water maak ik er een aquarel van.

Ze hebben jarenlang als weeskinderen in hun doosje gezeten. Het Zwitserse bedrijf Caran d’ Ache heeft de prismalo’s ongeveer tachtig jaar geleden uitgevonden. Je kunt ze nog steeds kopen. Ze zitten in een karakteristieke metalen doos waarop een afbeelding prijkt van een berglandschap. Tegenwoordig is dat de Matterhorn tegen een strak blauwe hemel. Op dat van mij staat het Chateau du Chillon aan het meer van Geneve. Ik heb er een verstekeling in zitten, het zwarte potlood is van Tom Tas. Verder zit er een enorme zwarte vlek op de onderkant van gemorste oostindische inkt.

Helemaal blij ga ik kleurend de zomer in. Volwassenen die kleuren dat is de nieuwste trend. Op NRC-lux.nl kun je bijvoorbeeld een prachtig kleurboek bestellen en een doos kleurpotloden, uiteraard van Caran d’ Ache. Zelf ga ik voorlopig door met mijn gehavende doosje.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Gevleugelde gasten

Gepost op door Karien Damen

Gisteren hebben we de laatste schroeven ingedraaid. Onze B&B met drie gastenverblijven kan worden geopend. Alle verblijven kijken uit op het zuiden en hebben een luifel boven de ingang. Ik kan bijna niet wachten tot onze eerste gasten arriveren. Ik stel mezelf gerust met het idee dat het seizoen nog niet echt is begonnen. Mijn collega’s kunnen gerust zijn, voorlopig ga ik er niet rijk van worden.

B&B geopend

We hebben er lang over nagedacht, maar ik was er van overtuigd dat we onze gasten wat hebben te bieden, een rustpunt in een jachtig leven. Ons dorp staat niet bekend om zijn natuurschoon, maar onze gasten hoeven de tuin eigenlijk niet te verlaten. Er is voor elk wat wils, de hele zomer lang. Nu verspreidt de klimroos rosa new dawn zijn zachte geuren net als de jasmijn. Straks vechten de vlinderstruik en de hortensia’s om aandacht. Om het nog aantrekkelijker te maken heb ik dit voorjaar ook nog een appelboompje geplant.

Mijn man zag er wat tegen op. Hij was bevreesd dat we tijdens onze maaltijden, vooral als we buiten eten, zouden worden gestoord. Hij wil in alle rust van zijn maaltijd kunnen genieten. Augustus, als wespen onze tuin bezoeken, is dan ook niet echt zijn maand.

In ieder geval heb ik nu mijn goede voornemen van 2014 ingelost. Ik wilde mijn tuin bijvriendelijker maken. Begin dit jaar kon ik geen bijenhotel vinden bij de tuincentra. De afgelopen maanden is er iets gebeurd wat ik heb gemist, maar insectenhotels zijn hot. Ze zijn nu te koop in alle soorten en maten. Die van mij zijn van Natuurmonumenten. Ik heb er nu drie in in de tuin hangen, vlinders, bijen en lieveheersbeestjes zijn meer dan welkom. Ik heb wel een verzoek aan de bijen. Zorg voor kruisbestuiving en bezoek ook eens de overheerlijke appelboom bij onze buren. Hij staat linksachter net voorbij de aardbeien en de Buddleja davidii ‘White Profusion’ .

Natuurmonumenten
B&B voor vlinders

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

One Happy Island

Gepost op door Karien Damen
Aruba
One happy Island

Bon Bini

Een echt welkom kregen we niet zaterdagochtend op Schiphol. Het regende dat het goot en het was koud, 11 graden. Maar gelukkig hadden we wat van de warmte van Aruba en Eddy meegenomen. In het Papiamento bestaat volgens mij geen woord voor het weer. Het is er altijd hetzelfde, rond de dertig graden, blauwe lucht met hier een daar een wolkje en een straffe noordoostenwind. We hebben dan ook bijna niets anders gedaan dan onder een rieten parasol liggen lezen. Meer heb je niet nodig op een date met Eddy na.

Aruba
De opgeknapte legertruck van Eddy Croes

Eddy is Eddy Croes, een bekendheid op Aruba en daarbuiten. Ergens heeft hij Zeeuws bloed, vandaar de naam Croes. Het zou dus heel goed kunnen dat een Nederlandse toerist in de verte familie is. Daarom wil hij ons, zijn neven en nichten het echte Aruba laten zien. Precies om 9.00 uur komt Eddy ons ophalen met een opgeknapte legertruck. Een avontuurlijke tocht met 20 andere neven en nichten volgt over, volgens Eddy, het beste eiland van Zuid-Amerika. Dat komt omdat de Nederlanders structuur hebben gebracht, een bestuurlijke organisatie en een onderwijssysteem. Want, volgens deze idealistische Arubaan, brengt kennis de wereld vooruit.

Aruba
Natuurlijke brug

Levenslessen van een neef uit het westen

Boven het geraas van de motor uit krijgen we alles te horen over de ontstaansgeschiedenis van het eiland en de gewoonten van zijn bewoners. We rijden langs mooie ongerepte stranden, door het dorre binnenland met rotsen en cactussen. Hij laat ons de ruige noordkust zien en de hondenbegraafplaats op het strand. Vanachter het stuur geeft hij ons daarbij ook nog levenslessen mee.

Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Wat heb je aan een zwembad bij je villa. Dan moet je nog vroeg op anders liggen er leguanen in te chillen als jij wil zwemmen. En waarom? De zee is vlakbij. Zelf woon ik vijf minuten lopen van het strand. Voor jullie Nederlanders is dat anderhalve minuut.

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

De eerste keer #Koningsdag2014

Gepost op door Karien Damen
koningsdag 2014
Vlag en wimpel

Gisteren heb ik gevlagd met een oranje wimpel. Ik word daar altijd heel blij van. Een wapperende vlag met frisse kleuren tegen een blauwe lucht. Ik ben helemaal niet zo van het koningshuis maar vlag graag. Misschien komt dat omdat bij ons thuis niet werd gevlagd en ik dat als kind erg jammer vond. Ik weet nog, op een dag kwam ik thuis uit school, we waren de hele dag bezig geweest met prinsessen en koetsen, ik denk dat de trouwdag van een van de prinsessen aanstaande was en dat ik vroeg waarom wij de vlag niet uithingen. Het antwoord van mijn vader schokte mijn geloof in sprookjes toen diep:

Niet iedereen is voor het koningshuis.

Het is voor iedereen wennen. Koningsdag klinkt heel anders dan koninginnedag. Serieus tegenover gezelligheid. Bij de hoofdrolspelers, Willem-Alexander en Beatrix zou je het juist andersom verwachten.
De beelden zagen er gisteren niet anders uit dan andere jaren. Vrolijke in oranje uitgedoste onderdanen in De Rijp en Amstelveen, die de koninklijke familie ontvingen.
Omdat ik de column van Youp had gelezen, keek ik vooral naar burgemeester. Waar ken ik die man van? Het eerste wat in mij opkwam was: Apeldoorn, er achteraan kwam: De commissie van in en uitgeleide. Vreemde casting voor deze eerste koningsdag.

lintjesregen
Welkom bij de lintjesregen in Zoetermeer

Ik laat me verder niet afleiden. Koningsdag valt, zoals gebruikelijk bij een oranjefeest, op juist die lentedag die de zomer aankondigt. De lucht is vol beloften van een nieuw seizoen. Ik trek mijn nieuwste jurk aan en mijn feestschoenen en ga het dorp in. Misschien kom ik wel een queenie tegen.

#koningsdag2014
Mijn feestschoenen