Met een levensgevaarlijke uithaal zet ik het mes erin. De fles bodylotion biedt weinig weerstand. In nog geen halve minuut heb ik hem doormidden gesneden. Zo, nu kan ik nog zeker drie dagen smeren. Ik kan het niet uitstaan dat de laatste druppel of lik in een verpakking achterblijft. Daarom heb ik ook twee flessenlikkers liggen in de keukenla. Met de rubberen schrapertjes kun je bijna alle potjes en flesjes leegmaken.
Lees verder “Waarom we zuinig zijn”
Het is momenteel een komen en gaan van koolmeesjes. Ze komen alvast hun woningen voor het volgende seizoen inspecteren. Het balkon van mijn moeder hangt vol met vogelhuisjes. Net zoals vroeger haar tuin.
Lees verder “Over vogels en een Volkswagenbusje”
Het kan nog net, genieten van de herfst. Snel, want er is nachtvorst op komst en dan zullen ook de laatste bladeren van de bomen vallen. Het was een prachtig najaar, mooie tinten in het bos gecombineerd met zachte temperaturen. Afgewisseld door dreigende luchten gevolgd door felle buien en dan natuurlijk prachtige regenbogen. We hebben zelfs een enkele mistige morgen gehad.
Lees verder “Vier de Herfst met Pompoentaart en Peren”
Dit is zo leuk, ik moet het even kwijt.
In juni schreef ik over de afscheidsmusical van mijn jongste nichtje en het verschil met mijn eigen afscheid van de basisschool. Dat was met de hele klas een week op kamp in een boerderij. Met zeven klasgenoten zat ik toen in een groepje met de naam: Boekenwurmen. Bij mijn verhaal in juni maakte ik een tekening van hoe ik dacht dat ons logo eruit had gezien.
Lees verder “Gevonden: het boekje van het schoolkamp”
Deze keer gaat mijn verhaal niet over Ulvenhout. Ook heb ik, op vakantie, geen uil gevonden die mij deed denken aan Ulvenhout. Nee, dit verhaal gaat over naar huis willen gaan terwijl je vast kwam te zitten op een plek waar je niet wil zijn. We waren gestrand, ver van de bewoonde wereld. Het is het verhaal over hoe we uiteindelijk met een taxi naar de Lidl gingen om boodschappen te doen.
Lees verder “Code Rood: avontuur in Spanje”
Bijna negen maanden wonen we alweer in Ulvenhout. Ondertussen hebben we verschillende keren vrienden en familie uit het westen van het land op bezoek gehad. We hebben daarvoor enkele rondjes bedacht zodat ze een goede indruk van de prachtige omgeving krijgen. Afhankelijk van hoe ver het bezoek kan en wil lopen is dat een kort of langer en nog langer rondje. Een paar weken geleden was mijn oude wandelgroepje uit Zoetermeer hier. Uiteraard gingen we wandelen in de omgeving en uiteraard gingen we voor de langere variant.
Lees verder “Hoog bezoek en oranje vlaggetjes”‘Joehoe, ik zit hier, op het terras.’
Ik zwaai naar mijn zus. Nu ik weer in de buurt woon, kunnen we vaker zomaar afspreken. We hadden afgesproken in het Valkenberg, voor ons allebei even ver fietsen. In de hoop dat er een plekje was bij T-huis, anders konden we verder de stad inlopen.
Lees verder “De vlooienmarkt: Zoete herinneringen en een vogelhuisje”
Met al mijn zakgeld in mijn portemonneetje ging ik op pad. Ik mocht helemaal in mijn eentje naar de Vlooienmarkt. Want, ik was al negen jaar en het was maar twee straten oversteken. Eerst de Roskam, daarna de Pennendijk en dan stond ik op de veiling waar de Vlooienmarkt was. In het seizoen werden daar fruit, groenten en suikerbieten verhandeld. Dat laatste was in het najaar, de Pennendijk lag dan bezaaid met bieten die van de wagens waren afgerold. We zochten dan naar een mooi exemplaar om uit te hollen en er een lampion van te maken. Ook kan ik nog de zware zoete brandlucht ruiken die opsteeg uit de suikerfabriek in Breda. Een geur die hoort bij de naderende winter.
Lees verder “Het Verhaal van Pip: Een Leesavontuur”
Zo maar, het was op een zondag in juli, is bus 132 voorgoed uit mijn leven verdwenen. We gingen op die regenachtige dag, in het kader van onze inburgering, een kijkje nemen in het Stedelijk Museum in de Boschstraat in Breda. Laat dat nu net de zondag zijn dat de nieuwe dienstregeling van Bravo inging. De route Breda CS – Baarle-Nassau is nu onderdeel geworden van een Bravo direct lijn. In zekere zin is het het voor de bus zelf een promotie. Omdat alle Bravo direct-lijnen een nummer hebben beginnend met een drie, is het nu bus 375 die ons naar de stad vervoert.
Lees verder “Vaarwel Bus 132”
