Mijn tante Hetty, deel 14: Opgesloten

Ik word wakker van de kou en weet eerst niet waar ik ben. Mijn neus kriebelt. Als ik wil krabben, weet ik het weer. Mijn handen zitten vast op mijn rug. We zijn vastgebonden door de drie mannen en in de kelder van de buren gedumpt. Ik moet toch in slaap gevallen zijn. Ik weet... Continue Reading →

Een fietsband

Gelukkig is alles is weer normaal. De vakanties zijn voorbij, scholen beginnen weer. Iedereen is 's morgens weer onderweg. Zo kan ik mijn fietsbanden weer herstellen. De eerste die ik weer tegenkom is de meester van mijn nichtje. Ik weet wie hij is, maar voor hem ben ik maar een gewone voorbijganger. Er is alleen... Continue Reading →

Een gulle oom

Hier, neem voor je dochter ook een maaltje snijbonen mee. Mijn oom heeft ergens in Roosendaal een groentetuin met elk jaar een overvloedige oogst. Iedereen die op visite komt, gaat met een tas vol lekkers naar huis. Mijn moeder had verteld dat ze bij mij ging logeren en kreeg dus extra's in haar handen gedrukt.... Continue Reading →

Blauw blauw

Morgen wordt een blauwe dag, niet omdat het maandag is maar omdat ik er zin in heb. Alles ligt al klaar. Lavendelblauw Hemelsblauw Marineblauw Azuurblauw Pauwblauw   Blauw past bij mij, blauw past, sinds de uitvinding van de spijkerbroek bij iedereen.           En giroblauw? Giroblauw past bij jou, kijk maar. https://youtu.be/Z_fJI851yKo... Continue Reading →

Mylan waar ben je?

Ik hang hier nu al een week. Het ringetje waaraan ik vast zit begint al te roesten. Een oude man op klompen vond mij tussen het gras. Hij heeft me hier aan het prikkeldraad gehangen. Hij dacht natuurlijk dat Mylan op zoek was naar mij en dat ik zo meer zou opvallen. Maar Mylan is... Continue Reading →

Achter de geraniums

Ik hoop dat iemand mij komt redden. Ik zit van de zomer namelijk achter de geraniums. Als iemand dan komt, kan ik vertellen dat dat helemaal niet erg is, sterker nog: ik geniet van het zitten achter mijn geraniums. Een paar weken bevrijd van de kantoortuin en de randstad. 's Morgens hoor ik vogels zingen,... Continue Reading →

Inspiratie op doen op een buitengoed

Voor je ligt het onbekende Je leert het nooit kennen als je niet gaat Til een voet op en zet hem voor de andere Als je in beweging komt ontstaat de weg vanzelf Dit weekend logeerde ik in een heuse herberg met mijn schrijfgroepje. Nog geen tien kilometer van mijn huis vandaan, maar mijlen verwijderd... Continue Reading →

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: