Opgaven gestuurd werken en het verlangen naar de zee

Zacht en langzaam spreek ik de woorden nog eens voor mijzelf uit: o-p-g-a-v-e-n  g-e-s-t-u-u-r-d  w-e-r-k-e-n Nee, blij kan ik er niet van worden of erger, het lukt mij niet me er wat bij voor te stellen. Toch moet ik er snel achter zien te komen wat het is. De organisatie waarvoor ik werk, de gemeente... Lees verder →

Beer in de kerstboom

‘Wat heb je nu gedaan?’ ‘Ik heb niets gedaan.’ ‘Je hebt Beer in de boom gehangen. De boom valt bijna om.’ ‘Ik heb Beer helemaal niet in de boom gehangen. Beer is er zelf in geklommen.’ ‘Doe niet zo raar. Beer kan helemaal niet klimmen.’ ‘Hoe weet je dat zo zeker? Misschien kan hij het... Lees verder →

Rock en Roll in de keuken

We rammelen met de lepels op de pannen. En zingen mee met het kokende water. De keuken vult zich met rook. Welk muziekstuk ligt daar in de oven aan te branden? 'Rock Around The Clock' van Bill Haley. http://www.youtube.com/watch?v=ZgdufzXvjqw  

Opvoedcursus

Een hand strekt zich uit naar een stapeltje rode munten. Een vuist landt met een klap op de tafel, bovenop de andere hand. De muntjes rollen alle kanten uit. ‘Blijf af, die fiches zijn van mij.’ ‘Au, je doet me pijn.’ ‘Dat doe je toch zelf stomme trut. Ik zeg toch dat je er af... Lees verder →

Doodgewoon!

Ik weet niet meer waarheen ik ging en wanneer het was, maar ik was wel op weg ergens naar toe. Dat weet ik omdat ik nergens zo goed naar de radio kan luisteren als in de auto. Ik hoorde een vrouw vertellen dat ze een glossy had uitgebracht over de dood. Dat kwam zo; omdat... Lees verder →

Gezocht: een poëtische ambtenaar

Ik heb een oproep geplaatst voor een tekstschrijver, iemand die onze teksten een beetje kan leesbaarder kan maken voor onze inwoners. Niemand heeft gereageerd. Vind je het gek, bij het woord tekstschrijver denk ik niet aan iemand die zelf nog wat toevoegt aan jouw verhaal. Niemand wil toch saai zijn. Wat jij zoekt is een... Lees verder →

Vergeef mij mijn schulden

Ga op de Mariaplaats naar rechts. In deze straat is het conservatorium aan de rechterkant. Vervolg je weg, verderop links is het Springhavertheater. Gelukkig heb ik het huisnummer want ik had niet in de gaten dat achter de smalle ingang van wat veel weg heeft van een cafe, zich een theater bevindt. Het heeft twee... Lees verder →

Wat ik je nog wilde zeggen

Weet je wat ik je altijd nog wilde zeggen? Willem kijkt me van onder zijn dikke wenkbrauwen aan. Zijn handen zijn op zijn rug, alsof hij iets verborgen houdt. Ik hou mijn adem in voor wat gaat komen. Tussen Willem en mij hangt iets onuitgesproken. Altijd voel ik een speciale spanning. Hij zoekt naar de... Lees verder →

De eerste herfststorm

Over mijn hoofd jaagt de wind, op donkere wolken in de lucht. Ben je bang voor de storm, mijn kind? Over mijn hoofd jaagt de wind. De moeder grijpt haar kind, bladeren rood en geel, op de vlucht. Over mijn hoofd jaagt de wind, op donkere wolken in de lucht.

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: