Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Het is de groente

Chachacha, wat zullen we eten? Wie is de man die ons dat zeggen kan? De groenteman chachacha.

Vanochtend onder de douche kwam dit liedje ineens bovendrijven in mijn hoofd. Na het liedje volgde altijd een gesprekje tussen een man, de groenteman en een dame over een gezonde maaltijd met groenten van het seizoen en hoe je dat het beste kon klaar maken. 

Ik heb het over bijna zestig jaar geleden. Ik hoefde nog niet school en was de hele dag bij mijn moeder. Zo ging dat in die tijd. Wij hadden al een radio in huis. Een grote notenhouten kast op pootjes met twee knopen erop, een om het geluid harder en zachter te zetten en de ander om een zender te zoeken. Je zag dan een dunne naald over een lijstje met exotische namen als Vienne, Warsawa en Tanger maar ook Hilversum glijden. Maar dat kon ik toen nog niet lezen, wel kon ik het gekraak horen als de radio niet precies genoeg op een zender was afgesteld of soms zelfs stemmen door elkaar. Nog een klein eindje verder draaien en dan hoorde je:

ja tja tja, wat zullen we eten?

Tja tja tja, wie zal dat weten?

Wie is de man die mij dat zeggen kan?

De Groenteman!….. Tja tja tja

Mijn geheugen heeft het dus niet helemaal goed geregistreerd. Het was geen chachacha, maar tja, tja, tja. Het klonk in ieder geval wel lekker, als een dansje. Het gesprekje tussen de groenteman en de dame eindigde altijd met een stichtelijke boodschap.

’’Onthoud het goed, onthoud het goed’’

’’t Is de groente die ‘t ‘m doet!’’ Tsja tsja tsja

Een boodschap die kennelijk wel is blijven hangen want tegenwoordig ontvang ik op donderdag een weekmenu van het Voedingscentrum in mijn mailbox. Een hele weken eten met groenten van het seizoen, de voedingswaarde en de klimaatbelasting van elk gerecht. Wat zal ik deze week op mijn boodschappenlijstje zetten?

Ik denk dat het vandaag broccoli met penne wordt. Wat kies jij?

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur, Reizen

Ik heb slaap

‘Was het wat?’

‘Wat?’

‘Nou, je bent toch in Amersfoort naar een tentoonstelling over slaap geweest?’

‘Ja, vorige week met de trein naar de Kunsthal Kade Museum. Het klinkt belachelijk maar bijna was ik niet gegaan, ik had zo slecht geslapen.’

‘Hoe kwam dat dan?’

‘Midden in de nacht was ik opeens klaarwakker. Had ik wel genoeg saldo op mijn OV-kaart? En waar had ik dan voldoende tijd om op te laden? Ik wist dat ik erover zou blijven doormalen. Ik ben dus maar naar beneden geslopen en heb bij het licht van de afzuigkap mijn laptop opgestart.’

‘En?’

‘Het saldo was precies genoeg.’

‘Nou, dan kon je weer rustig gaan slapen.’

‘Ja, maar dat lukte niet erg meer. Ik had koude voeten gekregen, zes keer naar de WC, zou ik de wekker wel horen, dat werk.’

‘Arme ziel, goed dat je juist wel bent gegaan. Kon je er gelijk wat van opsteken.’

‘Zeker, bij binnenkomst mocht je, als je je schoenen uitdeed, direct op een groot bed gaan liggen. Zag er heel aantrekkelijk uit. Toch heb ik dat maar overgeslagen omdat ik bang was dat ik de rest van de dag erop zou blijven liggen. Dat bed stond op de verdieping waar elke ruimte gewijd was aan een slaapfase verbeeld door kunstenaars en ontwerpers. Het begon met sluimer naar lichte slaap om via dromen bij diepe slaap uit te komen. Slapen of niet kunnen slapen is van alle tijden en overal.’

‘Welke werken hebben de meeste indruk op je gemaakt.’

‘Halverwege stuitte ik op een beeld van een slaapwandelaar in een ouderwetse onderbroek, zo’n witte. Zo levensecht dat het gênant was er lang naar te kijken. Even verderop zag twee andere bezoekers met een verdwaasde blik vanachter een gordijn tevoorschijn komen. Ze moedigden me aan vooral ook een kijkje te gaan nemen. Ik kwam in een donkere ruimte waar het geluid gedempt was door de zware gordijnen rondom.  In het midden stond een bed. Van bovenaf werd het verlicht door kleine straaltjes die sterren maakten op een rood sprei. Een mist steeg op van het bed. Sprookjesachtig, kijk maar naar de foto op de site van de tentoonstelling.

Beneden waren allerlei verbeeldingen te zien van de ideale slaapplek. Als allerlaatste was daar een bouwsel opgetrokken uit stukken hout en karton. Pas wanneer je een trappetje opklom en door een ronding naar binnen keek, kon je zien wat het was. Een volledig ingerichte kamer maar dan op z’n kop, net alsof je net wakker werd na een diepe slaap en even niet meer wist waar je was.’

‘Klinkt goed, maar heb je er ook nog iets van opgestoken?’

Ja, waarom je problemen ’s nachts veel groter lijken dan ze overdag zijn. Zoals dat met die OV-kaart, er stond gewoon genoeg op en tijdens de reis had ik voldoende tijd bij het overstappen om hem op te laden. Niks om je zo druk over te maken.

Dat komt doordat ‘s nachts het deel van je hersenen waar je emoties en gedachten gereguleerd worden minder actief is, anders zou je niet kunnen slapen. Maar het zorgt er voor dat de controle op je angsten een stuk minder is. De rem is er simpelweg af. Als ik me dat voortaan voorhoud zal het een stuk rustiger zijn in mijn hoofd. Maar hoe zit het eigenlijk met jou? Heb jij een beetje goed geslapen?”

‘Ehh.’

‘Als ik jou was, zou ik zeker gaan, echt de moeite waard.’

Slaap! – Kunsthal KAdE

Geplaatst in fietsen, Huis, tuin en keuken

Slow Pedelec: rondje Zoetermeer

In huis was het 28 graden, veel te warm om iets te ondernemen. Dan is het beter om naar buiten te gaan. Lekker langzaam fietsen, hard genoeg zodat je net niet omvalt maar weer niet zo hard dat je gaat zweten, geen fast maar slow pedelec. Ik neem me voor, waar ik normaal mezelf de tijd niet gun, uitgebreid te stoppen als er iets te zien lijkt. Mijn route begint in het centrum van Zoetermeer bij knooppunt 38 en kan uitgebreid worden richting Boskoop of Hazerswoude ter hoogte van knooppunt 51. En bij knooppunt 27 richting Stompwijk en Leiden.

Lees verder “Slow Pedelec: rondje Zoetermeer”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

Post uit New York

Beste Madame Trinette,

Ik weet niet zeker of u zich mij nog kunt herinneren, maar ik was die onzekere vrouw die wilde weten of ze op het aanbod van haar zus in New York moest ingaan om bij haar te komen wonen. Het was op een koude avond in maart dat ik bij u kwam. U heeft mij naar aanleiding van de kaarten gezegd mijn hart te volgen en dat heb ik gedaan. Het is een wonder dat ik nog leef.

Lees verder “Post uit New York”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Wat zeggen de kaarten?

Geen ring aan haar handen. Een jas die op de schouders iets te ruim valt, vast een krijgertje. Hier kan ik nog niet veel van maken. Ik vraag haar haar jas op de canapé te leggen en op de stoel naast mij plaats te nemen.

‘U komt voor een legging begreep ik van mijn assistente Louise?’ 

Lees verder “Wat zeggen de kaarten?”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten, Reizen

Reis je neus achterna

Voor een vakantiegevoel hoef je niet ver weg. Je zou kunnen beginnen in je eigen keuken. De geur en smaak van kruiden brengt je in een klap in een andere wereld.

Lees verder “Reis je neus achterna”

Woningnood

Inschrijven om verder te lezen

Abonneer je om toegang te krijgen tot de rest van dit bericht en andere inhoud voor abonnees.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Orchideeën in Zoetermeer?

Stokken met een oranje vlaggetje eraan. Ik zie ze overal in de bermen als ik naar Oosterheem fiets. Wat ook opvalt is dat ze in het hoge gras staan terwijl er overal gemaaid is.

We gaan vandaag een wandeling door Oosterheem maken. A zei dat ze een mooie route wist en dat er orchideeën waren te zien. Orchideeën in Zoetermeer daar wilde ik natuurlijk meer van weten. We lopen in de richting van een natuurpad aan de rand van de wijk. Het ruikt naar pas gemaaid gras. Zelfs op zaterdag is de gemeente hier aan het werk.

Bij een oranje vlaggetje houden we stil. 

Lees verder “Orchideeën in Zoetermeer?”
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Vast of los?

Lees verder “Vast of los?”