Auteur: Karien Damen

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Happy Home

Gepost op door Karien Damen

Bent u de nieuwe buurvrouw?

Ik ben in de voortuin van het nieuwe huis van mijn broer onkruid aan het wieden. Nadat ik de buurvrouw heb uitgelegd hoe het zit, kijken we samen peinzend naar het huis. Onze conclusie is, dat het mooi is dat het huis zich weer vult met leven. Het heeft een behoorlijke tijd leeg gestaan. Dat laat een huis direct merken. Hoe kan ik niet precies zeggen, maar het ziet er steeds treuriger uit.

Mijn broer en zijn gezin hebben dus een nieuw huis gekocht. Hun oude huis is vorige week ook verkocht. Zij zijn dit jaar niet de enige. De open huizen dag van vorige week trok een groot aantal kijkers. Het resulteerde in veel afspraken voor een tweede bezichtiging. Volgens een plaatselijke makelaar, een teken dat de nieuwsgierigen van afgelopen zaterdag serieuze plannen hebben.

Dat maakt deze lente extra zonnig. Alles komt weer in beweging. Nieuwe huizen krijgen een fris verfje en een nieuwe inrichting. Heel veel werklui lopen in en uit. Om de boel op te meten, te slopen, een keuken en een badkamer te plaatsen, te behangen en te stucen. De nieuwe huizen ogen direct weer vrolijker van al die aandacht.

Het herstel van de huizenmarkt is een teken dat de economie weer opkrabbelt. Dat is mooi voor ons allemaal. Maar het mooiste vind ik dat al die leegstaande huizen weer bewoners krijgen. Een huis kan er niets aan doen dat zijn eigenaar gaat scheiden, van baan verandert of gezinsuitbreiding krijgt. Ik voel mee met een leegstaand huis en zie er direct allerlei mogelijkheden in. Het is maar goed dat mijn man niet reageert op:

Is dat huis niet iets voor ons?

Huizenverkoop
Huizenverkoop neemt weer toe
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Mode

Over rare hobby’s en mooie dromen

Gepost op door Karien Damen

“We willen niet te laat naar huis gaan”, zegt Liesbeth, een vriendin van ons. “Want morgenavond moet ik ook nog naar school”. “Naar school?” reageren wij in koor. “Ja, ik zit op de kappersschool“. We hadden elkaar door familieomstandigheden al een tijdje niet gezien en deze zondagmiddag was bedoeld om bij te praten en tot besluit samen lekker te eten. Ze vertelt dat ze het knippen van mensen altijd leuk heeft gevonden en in haar studietijd er een bijverdienste aan had. Ze heeft al een pandje in de stad waar ze wonen op het oog. We worden helemaal enthousiast van haar verhaal. Het nodig mij uit om te vertellen over mijn nieuwste project, het maken van een corset. “Hoor je dat Hugo”, zegt Liesbeth, “en dan noem je mijn hobby raar”.

krulspelden
Image courtesy of Surachai / FreeDigitalPhotos.net

In haar vrije uren oefent Liesbeth het inzetten van rollers voor een permanent. In het dagelijkse leven is ze juriste en eigenaar van een adviesbureau. Ik ben in mijn vrije tijd bezig met textiel en doordeweeks gemeenteambtenaar. We zijn allebei van de generatie die begin jaren 80 moest kiezen voor een opleiding of een beroep. Van onze schooldecaan kregen we het dringende advies mee vooral iets te gaan doen waar je je brood mee kon verdienen. Het was crisis.

Het volgen van de pedagogische academie, de voorloper van de pabo, leidde op tot werkloosheid. Dus ging mijn zus een ander HBO- opleiding doen. Ze werd daar doodongelukkig van en stapte toch over naar de pedagogische academie. Ze werkt nu al jaren met veel plezier in het onderwijs. En is, voor zover ik dat kan beoordelen, een kei in haar vak. Mijn schoonzus werd jaar na jaar uitgeloot voor de opleiding tot verloskundige. Rondde zelfs een universitaire studie af. Maar is nu, je raadt het al, verloskundige. Zij hadden meer lef en maakten hun droom waar.

We zitten nu ook in een economische crisis en ik vraag me af hoe jonge mensen nu een keuze maken. Praten schooldecanen op hen in en durven ze dan niet meer te dromen? Of is deze generatie anders en kiest ze meer vanuit eigen overtuiging? Ik zou daar graag wat over horen.
Aan een rare hobby kun je trouwens veel lol beleven.

Geplaatst in Nieuws en politiek

39 nieuwe bazen

Gepost op door Karien Damen

 

Gemeenteraad Zoetermeer
Gemeenteraad Zoetermeer 27 maart 2014, foto Robbert Moree

Bij thuiskomst viel mijn oog op een tekst op de voorpagina van de krant: Twaalf jaar slaap. Dat zou ik wel willen, maar dat stond er niet. Het was een advertentie voor de film: Twaalf jaar slaaf. De afgelopen dagen zijn erg druk geweest.

Verkiezingen
Op 19 maart kon iedereen, in zijn of haar gemeente, een stem uitbrengen op een kandidaat voor de gemeenteraad. Als alle stemmen zijn geteld en het aantal zetels is bepaald begint het werk van mij en mijn collega’s op de griffie.

Nu zie je verkiezingen al een tijdje aankomen, één keer in de vier jaar voor de gemeenteraad. We waren dus goed voorbereid. Toch hebben we het druk, in een paar dagen is er veel te regelen en in goede banen te leiden.

Afscheid
We organiseren het afscheid van de oude gemeenteraad. Sommige leden keren niet terug in de nieuwe gemeenteraad, omdat ze daar zelf voor gekozen hebben of vanwege de verkiezingsuitslag. Hoe dan ook, wij zorgen er voor dat die extra in het zonnetje kunnen worden gezet in de laatste raadsvergadering. Vier jaar lang hebben ze hun best gedaan voor de stad.

Raadsleden besteden gemiddeld meer dan 20 uur per week aan het raadswerk, vaak naast een betaalde baan en gezin. Ik vind ze de meest gemotiveerde ambassadeurs van onze stad. Naar eer en geweten nemen ze besluiten die bewoners ze niet altijd in dank afnemen.

Een nieuw begin
Vervolgens verwelkomen we de nieuwe raad. We bestoken ze met veel informatie in de hoop dat ze zich snel thuisvoelen en aan de slag kunnen. De installatievergadering is een plechtig moment. Deze was afgelopen donderdag. Alle 39 raadsleden leggen dan de eed of belofte af. 39 inwoners die zich vier jaar gaan inzetten voor hun stad. 39 mensen die hun energie en talent richten op een tijd verslindende maar mooie hobby: politiek.

We hebben weer een nieuwe gemeenteraad, 39 nieuwe werkgevers voor de griffie. We kunnen weer gewoon aan het werk. Misschien kan ik dan toch eens naar die film.

10 adviezen aan het nieuwe raadslid

 

 

 

 

Macht en pracht in het CKC Zoetermeer IMG_0160 IMG_0158 IMG_0155 IMG_0154 IMG_0153 IMG_0152 IMG_0151

Werk van medecursisten op het CKC in Zoetermeer rond het thema Macht en Pracht. Dit zijn de werken in textiel en hangen op de tweede verdieping. Samen met mijn kussen.

 

Macht en pracht in het CKC Zoetermeer

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Hoe gaat het met mevrouw van den Heuvel?

Gepost op door Karien Damen

De telefoon gaat. Ik ben een middagje thuis. Wie zou dat kunnen zijn, zo overdag? Ik neem op en zeg: “Met Karien Damen”.

rollator
Rollator in landschap

“Dag mevrouw, ik ben van de firma Beenhakker en bel u in verband met uw bestelling van een rollator”.

Ik geef toe, het klinkt wat vreemd, dat iemand die Beenhakker heet voor deze bedrijfstak kiest. In de Haagse regio is dat niet vreemd en zijn we daar bijna aan gewend. Maar dat is een zijpad.

Ik vertel mevrouw Beenhakker dat ik geen rollator besteld heb en dat er sprake moet zijn van een vergissing. “Spreek ik dan niet met mevrouw van den Heuvel?”

“Nee”, zeg ik, “daar spreekt u niet mee, er wordt wel heel vaak voor haar gebeld maar dat is nog nooit juist geweest en ook vandaag niet”.

Sinds we hier wonen, al weer bijna tien jaar, worden we regelmatig gebeld voor mevrouw van den Heuvel. Dat zijn meestal instanties in de hulpverlening. De ene keer is het een huisartsenpraktijk, de andere keer een pensioenfonds of apotheek. Het beeld dat ik daardoor heb van mevrouw van den Heuvel is dat van een hoogbejaarde vrouw.

In het begin vond ik die telefoontjes alleen maar storend. Nu ben ik blij dat er af en toe gebeld wordt. Het zegt dat mevrouw van den Heuvel nog steeds leeft. Gelukkig.

Wat denken jullie, is het erg vreemd als ik de volgende keer aan een mevrouw Beenhakker vraag hoe het gaat met mevrouw van den Heuvel of dat ik vraag dat ze de groeten wil overbrengen?

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Goed uitzieken in vijf fasen

Gepost op door Karien Damen

“Wat klink jij beroerd”, zei mijn baas, “ik kan wel horen dat je er morgen ook nog niet bent”. Ik deed er niet eens mijn best voor. “Goed uitzieken hoor”, kreeg ik nog als goede raad mee. Daarin proefde ik ook een beetje eigen belang. Niemand heeft zin om aangestoken te worden door een collega. Laat staan al je medewerkers in de drukste periode van het jaar. Ik heb de griep en val na dit telefoontje direct weer in een lichte slaap.

Goed uitzieken, is gemakkelijker geadviseerd dan gedaan. Want niemand wil ziek zijn en het moet snel over zijn met die flauwekul. Maar als je te vroeg aan de slag gaat, blijf je een hele tijd kwakkelen en je beroerd voelen bij de minste inspanning. Ik spreek uit ervaring.

Laat het los fase

Geef toe dat je ziek bent en duik je bed in. Weg met het schuld- en schaamtegevoel dat je niet bent waar je hoort te zijn. Natuurlijk was het je stille wens om die lezing niet te hoeven geven of niet bij de vergadering te hoeven zijn. Toch zal niemand je daar van verdenken. En zeg nu zelf, je er naar toe slepen en halverwege je verhaal publiekelijk instorten staat niet erg professioneel.

Zweef weg van hier fase

Dit is de fase van echt ziek zijn. Je slaapt af en aan. In de verte hoor je je telefoon piepen dat je een afspraak hebt. Het afdelingsoverleg begint. Dat zijn andere mensen in een ver weg wereld. Niet iets waar jij je druk over hoeft te maken en je zakt alweer weg in een koortsdroom. Hierin worden al je problemen op een wonderlijke wijze opgelost en mensen die je jaren niet gezien hebt helpen daarbij.

Prinsessenfase

In bed voel je je kiplekker en je geniet van de aandacht van huisgenoten of dierbaren aan de telefoon. Buiten schijnt de zon en wolken drijven rustig voorbij. Naast bed sta je te wiebelen op je benen. Doe dus een simpel karweitje als planten water geven. Duik net voordat je duizelig wordt je bed in. Sta stil bij de geweldige prestatie die je net hebt geleverd.

griep
wolken drijven rustig voorbij
Irritatie fase

Je begint je te vervelen en weet niet meer hoe je moet liggen. Het plafond van je slaapkamer ken je uit je hoofd en ook het patroon van de gordijnen heeft geen geheimen meer. Je ziet ineens dat de ramen nodig gezeemd moeten worden. In de keuken heeft zich een enorme afwas verzameld. Je hebt daarvoor geen energie en je valt daarom uit naar wie maar in de buurt is. Met andere woorden je bent aan de beterende hand.

Verkenningsfase

Het wordt tijd voor een kleine opdracht buiten de deur. Doe dat kalm en met aandacht. Als je merkt dat je echt even moet gaan zitten omdat het zweet je uitbreekt, doe dat dan ook. Kijk er bij alsof je altijd al op een paaltje in de berm hebt willen genieten van het uitzicht op een elektriciteitshuisje. Zijn de boodschappen in huis of de brief op de post, dan is het tijd om te gaan denken: Morgen ga ik weer aan het werk.

Beterschap en sterkte.

Geplaatst in Nieuws en politiek

Brood en rozen

Gepost op door Karien Damen

Juichend wordt het verteld op de radio. Voor het eerst verdienen jonge vrouwen meer dan jonge mannen. Ze zijn hoger opgeleid, studeren sneller en halen hogere cijfers. Nog even wachten tot na de reclame en dan komt de minister van emancipatie zaken het zelf vertellen in de studio.

En ik maar denken dat deze minister al jaren geleden was afgeschaft. Het is bijna 8 maart en ieder zichzelf respecterend nieuwsmedium doet iets aan “vrouwen”.

Internationale vrouwendag 8 maart
Brood en Rozen, Internationale vrouwendag, 8 maart

Op 8 maart 1908 vond in New York de eerste staking door vrouwen plaats. De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie en is beroemd geworden door onder meer de poëtisch verwoorde eis van de vrouwen: “brood en rozen”. Over de hele wereld wordt 8 maart als internationale vrouwendag gevierd.

Wat leert het nieuws rond 8 maart 2014 ons zoal? Fragmenten uit het weekendnieuws:

“Per uur verdienen Nederlandse vrouwen gemiddeld 18,5 % minder dan mannen. Vrouwen kiezen voor banen die minder opleveren, werken korter en onderhandelen minder vaak over hun salaris. Bijna de helft van de Nederlandse vrouwen is niet economisch zelfstandig.”

“In Rusland hebben de vrouwen de meeste kans op een topfunctie.”

Het advies dat de journalist bij dit stukje geeft: Je te laten adopteren door Russische ouders, zou ik niet opvolgen. Nederland is in het rijtje na Japan de laatste.

“In Europa is eenderde van de vrouwen slachtoffer van fysiek of seksueel geweld. Meestal is dat geweld gepleegd door partners, familieleden en bekenden. Veel Nederlandse mannen vinden dat ze hun vrouw een klap kunnen verkopen”. Dat zegt onderzoeker Reneé Römkes.

“De geschiedschrijvers hebben Juliana neergezet als een huismoeder die zich in Canada vooral bezig hield met de opvoeding van de prinsesjes. De werkelijkheid is dat ze een stevige en zelfstandige vrouw was die zich in de oorlogsjaren inzette voor steun vanuit de VS.” Dat heeft onderzoeker Jolande Withuis ontdekt bij het schrijven van een biografie over Juliana.

Nog een wereld te winnen, daar kunnen we wel wat pep bij gebruiken.

 

Geplaatst in Nieuws en politiek

Het hangt er keurig bij #GR2014

Gepost op door Karien Damen
IMG_0115

Gemeenteraadsverkeizingen 19 maart 2014
Trotter in Zoetermeer

Nog twee weken en dan is het verkiezingen. Deze keer zien de borden met verkiezingsposters er perfect uit. De vorige verkiezingen en vele keren daarvoor was dat niet het geval. Met emmertje en behangselplak moesten we zelf op pad. Wie in het voorbijgaan alles in zich op willen nemen, moet opletten. Met zoveel partijen om uit te kiezen heb je al gauw een aanrijding. In Zoetermeer hebben ze daar wat op gevonden. Hier zijn trotters neergezet op plekken waar mensen rustig voorbij wandelen.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Help, ik krijg een compliment

Gepost op door Karien Damen
Complimenten_kaarten_DEF6
Actiekaart van de AbvaKabo in het kader van complimentendag

Gisteren ben ik weinig mensen tegengekomen. Gelukkig maar, een gewone werkdag was een dag vol voetangels en klemmen geweest. De eerste dag van maart is namelijk uitgeroepen tot internationale complimentendag. Dat van internationaal weet ik niet zeker, maar ik sluit het niet uit. Commercieel gezien kan zo’n dag namelijk tot iets heel interessants uitgroeien. Wat we niet durven zeggen, drukken we uit met een kaartje of cadeautje.

Zowel het geven als het ontvangen van complimenten vind ik een mijnenveld. Daarom doe ik vandaag een test of ik de dag van morgen door kom. Mocht je nog tips hebben, dan hoor ik dat graag.

Ik werk in een team met veel vrouwen. Het geven van complimenten onderling gaat ons goed af. Meestal gaan ze over de buitenkant. Vrouwen begrijpen van elkaar goed hoe onzeker de ander ’s ochtends van huis kan gaan. Een compliment over je uiterlijk maakt dat je de wereld weer aan kan. Voor het geven van een compliment over het uiterlijk hoef ik alleen maar mijn ogen goed de kost te geven en vertellen wat me opvalt.

Check✔️

Er valt vast nog wel te sleutelen aan de wijze waarop ik mijn complimenten formuleer. Ik neem me voor mijn woordkeus te gaan variëren. Want alles is leuk als je het mij vraagt. Leuk is daarmee ernstig aan inflatie onderhevig en niet meer geloofwaardig. Als ik preciezer ben in wat er nu zo leuk is, gaat mijn compliment aan kracht winnen. “Wat heb je een leuke jurk aan”, wordt: “Wat een leuke jurk, die kleur rood maakt dat je er stralend uit ziet.”

Check✔️

Met een compliment geeft een ander mij een cadeautje. Daarom wil ik de indruk geven dat ik blij verrast ben met het compliment. Zelfs mijn gezichtsuitdrukking is dan van belang. Dat maakt dat ik prompt niet meer weet hoe ik moet kijken. Gelukkig vinden sommige gevers dat weer charmant. Dus daar red ik me nog wel uit.

Check✔️

Ik weet ook dat ik mijn eerste reactie bij een compliment moet onderdrukken. Dat is namelijk mijn spontane neiging om het compliment direct een kopje kleiner te maken. Dat zijn de opmerkingen als: “Dat heb ik in de uitverkoop gevonden”, “dat heb ik al heel lang” of “dat stelde niets voor, het was zo gedaan.” Deze is al moeilijker want de gever van het compliment kijkt me op dat moment vragend aan. Even ademhalen en mezelf de tijd geven om het compliment binnen te laten komen helpt. Meestal kan ik dan vanuit mijn hart reageren.

Check✔️

Omgekeerd, kan ik, als ik een compliment geef, de ander helpen door er een vraag achteraan te stellen. De neiging om de geroemde eigenschap of prestatie kleiner neer te zetten krijgt dan geen kans. De ontvanger voelt zich gedwongen op mijn vraag in te gaan.

Check✔️

Zo bezien, valt het eigenlijk best wel mee. Nu alleen nog oefenen met het complimenteren van wildvreemden op straat of in een winkel. Ik ben dan bang voor gek te worden aangezien en hou mijn mond. Daarmee onthoud ik mezelf en een ander een vrolijke dag. Dus: voor gek te worden versleten is altijd beter dan als kleurloos te worden gezien.

Check✔️