Categorie: Huis, tuin en keuken

Heb jij weleens een beslissing gemaakt?

Een verslaggever houdt een microfoon onder je neus. Je team heeft net een wedstrijd verloren. Hij vraagt je waarom je toch besloten hebt tot een onfortuinlijke wissel in de tweede helft. Natuurlijk heeft de verslaggever gelijk. Maar dat wisten hij en jij niet toen jij op zoek moest naar een kantelpunt in de wedstrijd. Je zoekt naar een verklaring voor je beslissing en kan even niet op de juiste woorden komen. Welke afwegingen kwamen op dat ene cruciale moment voorbij? Welke rechtvaardigingen zijn er achteraf voor je keuze? Wat zou de reden kunnen zijn waarom het niet uitpakte zoals gehoopt? Vragen die zorgen voor kortsluiting in jouw arme hoofd, dus je zegt: 

‘Ik moest een beslissing maken.’

Ik luisterde naar de radio toen ik het voor het eerst iemand hoorde zeggen. Het is vast een verspreking, dacht ik toen nog. Maar na die ene keer ging ik het steeds vaker horen. 

In het Nederlands neem je een beslissing. Maar nemen klinkt misschien te veel alsof het je is komen aanwaaien. Je zit achter een lopende band waarop een stroom aan oplossingen aan je voorbijkomt en je neemt die ene die er het aardigst uitziet. Dat kan iedere sukkel.

Nee, dan is een beslissing maken veel beter. Daarvoor moet je hard werken. Je hebt een handleiding nodig of misschien zelfs een beslisboom. Je hebt allerlei losse onderdelen die je tot een logisch geheel in elkaar moet zetten. Met een beslissing maken kun je in hardwerkend Nederland voor de dag komen. De uitkomst is misschien niet oogstrelend maar klinkt wel daadkrachtig.

Zou dat het zijn waarom iedereen met de uitdrukking: een beslissing maken, aan de haal gaat? Of is het een Anglicisme?

Je zit aan een talkshowtafel al een tijdje te luisteren naar het onderlinge gekibbel van twee andere gasten. Je gedachten dwalen af naar een songtekst van je laatste album, de reden waarom je hier zit. Ineens voel je dat iedereen verwachtingsvol naar je kijkt. 

Eh. 

De talkshow host helpt je door de vraag te herhalen. Waarom heb je gekozen voor dit liedje?

Terwijl het zweet je uitbreekt is: Making a decision, het eerste wat in je op komt, dus je zegt:

Ik moest een beslissing maken.

Bij welke uitdrukking denk jij weleens: Eh, hoor of lees ik dat nou goed?

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Was Aap er nog maar

Gepost op door Karien Damen

Tjeeses, ze heeft weer een nieuwe sleutel vastgehaakt aan mijn lijf. Ze moest zo nodig een extra stevig slot hebben om haar fiets aan vast te zetten in de stad. Een gewone ketting was niet genoeg. Nu zijn er twee van die sleutels met een zwart hoedje. De hele dag moet ik hun gezeur aanhoren. Dan is het te koud, dan weer te warm. Nooit is het goed. Ze hebben last van het geslinger in een jaszak, hebben het benauwd omdat we met z’n allen weer eens onder de boodschappen in de tas zijn beland of vinden dat de andere sleutels rare luchtjes bij zich dragen. Ook zoeken die twee overal wat achter. Alsof de rest van de wereld alleen maar kwade bedoelingen heeft. Het lijkt wel of ze elkaar opjutten. Ik kan nooit eens rustig in het sleutelmandje mijn middagslaapje doen. 

Dan zijn die andere sleutels een stuk rustiger. Die klagen nergens over. Ze zijn natuurlijk bang voor hun hachje. Mevrouw de Eigenaar is al heel vaak verhuisd. Daarom voelt niemand van de huissleutels zich echt zeker van zijn plekje aan de bos. Het kan zomaar voorbij zijn. Volgens mij hang je nergens zo lekker als aan mij.

Was mijn vriendje Aap er nog maar. Woensdagmiddag raakte hij los van zijn haakje. Allemaal zagen we gebeuren dat hij op straat terechtkwam. Hij rolde door tot in het gootje van de tramrails. Lijn 3 maakte zoveel lawaai dat niemand mijn schreeuw hoorde. Ik hoop dat hij geen pijn heeft gehad.

Hij was de enige met wie ik gesprekken op niveau kon voeren. Tenminste als Mevrouw De Eigenaar zijn duim niet in zijn mond gepropt had.

Ze kan wel De Eigenaar zijn maar erg slim is ze niet. Je wil niet weten hoe vaak ze me niet kan vinden. Hoe ik dan ook roep, ze hoort me niet. Zoals op die woensdagmiddag.

Ruimte voor je verbeelding

Was Aap er nog maar, is het resultaat van een schrijfopdracht tijdens de Werkgroep Proza. Voor wie ook zijn verbeelding aan het werk wil zetten:

  • Bedenk een voorwerp waarin je je wilt verplaatsen. Het kan iets in deze ruimte zijn. Of iets waar je aan gehecht bent, klein of groot.
  • Schrijf iets op over de geschiedenis van het voorwerp waarmee je je gaat vereenzelvigen. Echt gebeurd of in jouw verbeelding. Misschien is het voorwerp eerst iets anders geweest.
  • Kies een perspectief om nu een verhaal te schrijven. Je kan vanuit het voorwerp schrijven, het laten spreken of een ontmoeting hebben met je voorwerp, bijvoorbeeld in een dialoog.
  • Zet je wekker op 10 minuten en schrijf tot het signaal klinkt.

Wat is de werkgroep Proza?

De Werkgroep Proza is een schrijfclub, opgericht door Bibliotheek Zoetermeer. De werkgroep biedt inwoners van Zoetermeer de kans om met andere (amateur)schrijvers van gedachten te wisselen over hun werk. Op dit moment werken de leden ieder aan een eigen boek.

Hoe werkt het? De teksten delen we vooraf met elkaar. Tijdens een maandelijkse bijeenkomst geven we elkaar feedback en doen we meestal een korte schrijfoefening. Ook is er ruimte om het over je schrijfproces te hebben en het uitgeven van een boek.

Belangstelling? Laat mij het weten.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

De zachtaardigste zijn meestal het valst

Gepost op door Karien Damen

Kijk maar eens goed, beste bezoeker. Ik rek me extra uit om mij van mijn beste kant te laten zien. Hier zit ik het liefst als de tuin open is. Hoog op mijn rots neem ik alles waar wat beweegt en geluid maakt. De ouders die hun kinderen kort bij zich houden als ze mijn snavel zien. De gillende stemmetjes van de kleinsten. 

Het is goed toeven in de tuin. Ik zal niet klagen. De vis die ze hier hebben is lekker mals. Alleen die meeuwen, rond etenstijd zijn er als de kippen bij. Ze wonen hier niet eens. Ik haat ze, met hun geschreeuw en dikdoenerij.

Sinds kort is er een nieuweling in de tuin. Afgezien van de kleuren zwart en wit, is er niets waarin we op elkaar lijken. Ik zit al dagen op mijn rots waar te nemen wat hij de hele dag doet. Tenminste, ik neem aan dat het een hij is. Bij andere soorten kun je dat niet zo goed vast stellen en soms is het ook gewoon vaag. Hij heeft een wat dommige uitstraling en doet de hele dag niets anders dan op twijgjes kauwen. Alleen al als ik er naar kijk, word ik er misselijk van. Hij heeft ook geen enkele belangstelling voor zijn omgeving. De meeuwen zijn al een kijkje komen nemen in zijn verblijf. Hij bleef voor zich uit staren. Zou hij niet gewoon verdriet hebben, valt me nu ineens in. Misschien heeft hij vrouw en kinderen wel achter moeten laten. Ik strijk neer op de stenen vloer van zijn verblijf. Langzaam nader ik hem, je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.

Ik zit weer hoog op mijn rots. Maar ik voel mijn hart nog te keer gaan. Ik heb me voor het eerst in mijn leven door een andere soort weg laten jagen. Zodra hij mij in het oog kreeg, begon hij te spugen en te sissen. Ineens vielen mij zijn gevaarlijke grote klauwen op. Snel wegwezen was het enige wat ik nog kon denken. Zoals mijn moeder al zei: De zachtaardigste zijn meestal het valst. Let maar op.

Welke wijze uitspraak van vroeger gebruik jij nog wel eens?
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Een klein wonder

Gepost op door Karien Damen

Boodschappen binnen, cadeautjes klaargelegd, bijna klaar voor de kerst. Nu nog even snel een verhaal schrijven. Wat maakt een verhaal tot het ultieme kerst verhaal? Die vraag speelt al weken door mijn hoofd. Het meisje met de zwavelstokjes, The Sound of Music en De Notenkraker, duiken op uit de stofnesten van mijn geheugen. 

Let it snow

Sneeuw moet er in zitten of in ieder geval winterse kou. De ontberingen van een ongenode gast tegenover de warmte van een gezellig huis waar een familie zich klaarmaakt voor het kerstmaal. Denk aan: A Christmas Carol of aan de reclame van een supermarktketen vorig jaar. Twee mannen zijn verdwaald geraakt in een koud en donker bos en kunnen hun gezinnen niet terug vinden. Die zaten ondertussen al lang aan tafel.

We waren jaren geleden eind november in Nieuw Zeeland. De winkels waren versierd voor de kerst terwijl we er in een korte broek rondliepen. Het viel niet mee om bij dertig graden een kerstgevoel te krijgen.

Een kiwi met kerstmuts

Welbehagen in de harten van de mensen

Dat iemand tot inkeer komt, ineens zijn betere ik laat zien, hoort ook thuis in een kerstverhaal. Scrooge die ineens gul geschenken uit gaat delen. De ouders die helmaal niets tegen de vriend van hun zoon blijken te hebben in een reclamefilmpje. De muizen uit het boek: Frederick, van Leo Lionni die hun honger vergeten als Frederick ze mooie verhalen vertelt.

En een beetje magie

Ik ga op zoek naar het boek over de muizen om een mooi fragment op te zoeken voor in mijn verhaal. Als ik het open sla, glijdt er ineens iets wits uit. Ik pak het op, het is een sneeuwpopje van papier dat ik ooit zelf uitgesneden heb. Dat ontbrak er nog aan, een klein onverwacht wonder waar je helemaal blij van wordt. Ik hang mijn vondst direct op de glazen deur van de woonkamer. Mijn kerst is compleet.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Halloween 2022: de helden van Stedin

Gepost op door Karien Damen

‘Weet jij of de stroom er af is?’

‘De stroom eraf?’

 Ik ben op kantoor en E belt mij aan het begin van de middag met deze vraag.

‘Ja, in ons appartement. Ik kreeg een telefoontje van het beveiligingsbedrijf.’

Ik weet van niets maar als ik op mijn telefoon kijk zie ik ik 37 ongelezen appjes. Allemaal in de bewonersgroep. De een heeft geen wifi meer, de ander zit zonder warm water

Lees verder “Halloween 2022: de helden van Stedin” →
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Recepten

Smachnoho! oftewel: eet smakelijk

Gepost op door Karien Damen

‘Fijne avond.”

‘Fijne avond Karien, nee wacht even. Wil jij ook z’n tasje meenemen om soep te maken?’ 

Mijn collega achter de receptie houdt een lichtblauw tasje omhoog.

‘Er is er een voor ons allemaal.’

Ik neem het tasje van haar aan. Er zit groente in en blaadjes met tekst. Waarschijnlijk een recept. Ik kijk mijn collega vragend aan.

Nee, mijn collega wist niet wie de gulle gever was. Waarschijnlijk is het een bedankje voor al mijn collega’s die de afgelopen maanden zo hard aan het werk zijn geweest om vluchtelingen uit Oekraïne aan het werk te helpen.

Lees verder “Smachnoho! oftewel: eet smakelijk” →
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Reizen

Hou toch je mond

Gepost op door Karien Damen

Had ik me maar nooit voor deze bergwandeling opgegeven. Ik was natuurlijk nieuwsgierig na al die sterke verhalen in de tube over steenbokken die hierboven rondspringen, alle bijzondere alpenflora en niet in de laatste plaats wat de berggids allemaal nog meer voor ons in petto had.

Een hele dag in het kielzog van deze man leek me wel wat. Kijken naar zijn gespierde kuiten die voor me uit dansen. De hand die elke keer naar me uitgestoken zou worden bij een dwarsliggende kiezel op het pad. Jammer dat die twee meiden uit Eindhoven zich ook ingeschreven hadden voor deze excursie. Ik had ze al verlekkerd zien kijken naar onze Zwitserse leidsman. Maar ze zijn geen partij voor mij.

Dus waar kwam mijn bezwaarde gemoed vandaan? Gisteren had ik na een paar glazen wijn hoog opgegeven over mijn wandelervaringen in Nepal en vorig jaar in de Andes. Terwijl ik toch echt nooit verder gekomen ben dan de Utrechtse Heuvelrug.

Op het bed in mijn hotelkamer strik de veters van mijn bergschoenen. Ik zie de blikken van de Eindhovense dames al gaan, ze zien er veel te nieuw uit. Daar heb ik natuurlijk wel een antwoord op. Na jaren trouwe dienst waren mijn oude schoenen tot op het draad versleten. Maar over blaren op mijn voeten kan ik natuurlijk niet gaan klagen. De pijn zal er voor zorgen dat mijn charmantste glimlach verandert in een verbeten grijns.

Had ik mijn mond maar gehouden, stomme kip die ik ben.

Schrijfoefening: Hoog in de Alpen, Angstig, Lerares, Een leugen over het verleden

Het verhaal van de ijsbeer

Er was eens een ijsbeer hier niet ver vandaan. Als baby ijsbeer had hij geen ruimte gehad om zich te bewegen. In zijn kleine kooi paste alleen een stapje naar voren en een stapje naar achter. Zijn wereld was dus niet groter dan een stapje naar voren en een stapje naar achter ook al leefde hij nu in een enorme ruimte in de dierentuin. 

De ijsbeer werd verdrietig als hij naar de mensen keek. Ze verwachtte iets van hem maar hij wist niet wat. Dikke tranen rolde uit zijn ogen en verdwenen in zijn vacht. Toen hij helemaal leeg was gehuild keek hij op. Alle mensen waren naar huis gegaan. Allemaal? Nee, er stond nog een klein meisje met een rode muts boos naar hem te kijken.

‘Wat ben jij een stomme ijsbeer. IJsberen horen leuke kunsten uit te halen. Kijk zo doe je dat.’ En ze rolde over de grond en ging op haar handen staan. De ijsbeer liep met kleine stapjes voorzichtig naar de rand van zijn verblijf om het goed te kunnen zien. ‘Nu moet jij.’

Het meisje keek verwachtingsvol naar de ijsbeer. De ijsbeer liet zich vallen en rolde op zijn buik.

‘Dat lijkt toch nergens naar,’ riep het meisje. ‘Ik doe het je nog één keer voor, let goed op.’ En weer rolde ze over de grond. De ijsbeer deed haar na en ging op zijn handen staan. Het meisje klapte in haar handen. Zo gingen ze nog een tijdje door totdat de ijsbeer alle fijne kneepjes onder de knie had. Het meisje zwaaide naar de ijsbeer en ging naar huis.

De volgende dag wisten de mensen niet wat ze zagen. De ijsbeer liet al zijn kunsten zien en deed alles na wat de kinderen hem voordeden. De mensen klapten in hun handen. Een meisje met een rode muts klapte het hardst van allemaal.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Vroeger was alles beter

Gepost op door Karien Damen

Mijn zus en ik sturen elkaar als blijk van zusterliefde regelmatig kaarten met twee vrouwen erop. We doen het al een tijdje dus is het een flinke zoektocht geworden om een originele te vinden. Vorig jaar kreeg ik er een in de vorm van een scheurkalender.

Elke dag een verhaaltje over hoe het vroeger was en niet altijd beter. Ene Hennie vertelt op maandag 28 februari hoe vies de schoolmelk smaakte, in de zomer te lauw en in de winter bij de verwarming ontdooit. Dat kwam de smaak niet ten goede.

Wij kregen geen schoolmelk. Ik denk dat dat kwam omdat bij de helft van kinderen uit onze klas thuis de koeien in de wei stonden. Bij de andere helft werden aardbeien of bieten verbouwd. Wij kwamen dus niks te kort was de opvatting van het schoolbestuur.

Drie glazen melk per dag, dan word je sterk als wat, als wat eigenlijk? Er was een reclame van een jongetje dat Joris heette, Joris Driepinter. Hij beleefde spannende avonturen en overwon alles omdat hij drie glazen melk dronk. Waarom hij de achternaam Driepinter had, begreep ik niet helemaal, maar ik denk nu dat dat te maken met de inhoudsmaat van het glas. Wat ik nu wel vergeten ben, zijn de avonturen die Joris beleefden. Of ben ik in de war met Popeye die ontzettend sterk werd als hij spinazie at. Als hij zijn liefje Olijfje moest redden klokte hij een blik spinazie leeg en ging dan haar belager te lijf. Je zag niet precies wat er gebeurde maar na wat bliksemflitsen en donderwolken was er niets meer over van de boef.

Wonderlijk dat gezond eten toen al met een smoesje aan kinderen werd verkocht.