Geplaatst in Nieuws en politiek, Reizen

Vijf manieren om de Tour de France te beleven

Op de fiets op weg naar huis van mijn werk luister ik altijd naar de radio. Deze weken is dat een regelrecht feest. Aan het eind van de middag krijg ik een rechtstreeks verslag van de laatste kilometers van de etappe van die dag. Na de bekende jingle volgt altijd een opgewekt nummer. Dat trapt lekker door langs de weilanden en de schapen, terwijl de renners bezig zijn met een laatste beklimming. Er zijn nog meer mogelijkheden om van de Tour de France te genieten, zelfs al geef je niet om wielrennen.

1. De mooie landschappen

Op een vrije dag, een druilige zondag, kijk ik naar het verslag van een etappe op de televisie. Ik zie de renners dan door prachtige landschappen rijden en denk aan vakanties. Blijkbaar ben ik niet de enige. De beelden van de startplaats vorig jaar op Corsica leidde er toe dat de hotels er dit jaar er meer dan volgeboekt zijn. Zelf vind ik de alpenritten het mooist om naar te kijken.

2. De rust

Het kijken naar een touretappe is rustgevend. Heel vaak ben ik er heerlijk bij in slaap gevallen. De beelden van groen golvend landschap met slierten van wielrenners. Het eentonige geluid van een helikopter. Het gekibbel tussen twee mannen op de achtergrond. Het lange wachten tot er iets gebeurt. Het maakt mijn ogen zwaar.

3. Het drama

Wielrennen is als een Grieks drama. In het klein is er de strijd onderling tussen de renners of binnen een ploeg. De super fitte knecht die zich moet inhouden omdat de kopman in de koers moet blijven. De titelverdediger die met onverklaarbare materiaalpech te maken krijgt of simpelweg ten val komt. In het groot zijn er de dopingaffaires, met sponsors die zich niet meer willen verbinden met een wielerploeg en de bekentenissen van helden zoveel jaar na dato.

4. De helden

Want het zijn helden, voorbeelden voor menig jongetje op zijn fiets in de polder. Zelf had ik neven die fanatiek aan wielrennen deden. Ik kwam als kind dus weleens op een wielerparcours. Maar wat moet een meisje? Ik had al snel in de gaten dat de rol van ronde miss niet voor mij weggelegd was. Ik was geen schattig kind. Mijn held was Keetie Hage. Tegenwoordig juf Keetie en voorgangster van Leontien van Moorsel en Marianne Vos.

5. Het leven

Wielrennen is als het leven zelf. Een beetje wielrenner is daarom al snel een filosoof. Een paar hebben er boeiend over geschreven. Het beste boek over wielrennen vind ik De Renner van Tim Krabbe. Maar je kunt je ook beperken tot het bekijken van de Avondetappe. De beschouwingen met renners en andere gasten gaan verder dan alleen fietsen.

Geplaatst in Boeken, Kunst en Cultuur

Moord en doodslag

De helft van alle verkochte boeken op dit moment is een thriller. Vroeger haalde je je neus op voor het genre. Met de boeken van John Grisham kwam daar een kentering in en sinds Nicci French en in Nederland bijvoorbeeld Saskia Noort, ligt een thriller op de bekende koffietafel.


Reden voor de thrillerfansite Crimezone een zogenaamde Canon van de Misdaadliteratuur samen te stellen. Zo vlak voor de zomer een goed moment. De canon bestaat uit 50 thrillers en misdaadromans, hieronder heb ik de eerste 10 geplakt.


1. Frederick Forsyth De dag van de Jakhals (The Day of the Jackal, 1971)
2. Scott Turow De aanklager (Presumed Innocent, 1987)
3. Agatha Christie Tien kleine negertjes (And Then There Were None, 1939)
4. Martin Cruz Smith Gorki Park (Gorky Park, 1987)
5. John Le Carré Spion aan de muur (The Spy Who Came in from The Cold, 1963)
6. Sir Arthur Conan Doyle De hond van de Baskervilles (The Hound of the Baskervilles, 1902) 

7. Patricia Highsmith Ripley, Een man van talent (The Talented Mr. Ripley, 1956)
8. Ira Levin Kus mij en sterf (A Kiss Before Dying, 1953)
9. Mario Puzo De peetvader (The Godfather, 1969)

10. Thomas Harris De schreeuw van het lam (Silence of the Lambs, 1987))



De eerste Nederlandse thriller staat op 26, Het gouden ei van Tim Krabbé, 1964. Een boek dat ik leerde kennen van de film Spoorloos. Een film waarbij je vergeet adem te halen en in dit geval het net zo benauwd krijgt als de hoofdpersoon.


Het NRC raadt ons in zijn boekenbijlage van afgelopen vrijdag aan vooral nummer 33 te lezen, tevens het oudste boek op de lijst. “Een prettig wijdlopige vertelling over hoe een nachtelijke ontmoeting met een hysterische in het wit geklede vrouw het leven van de jonge leraar Walter Hartright totaal overhoop haalt.” Het gaat om: De vrouw in het wit (The Woman in White, 1860), van Wilkie Collins. 


Van de lijst van 50, voor zover ik ze gelezen heb, zou ik zeggen: neem nummer 33, Door het oog van de naald van Ken Follet (1978), mee op vakantie. Het boek speelt in het voorjaar van 1944. Tegen de achtergrond van een historisch gegeven opent de Engelse geheime dienst een klopjacht op een Duitse spion. Deze strijd eindigt op een afgelegen rotseiland, met vier onschuldige bewoners.


Ik ben benieuwd welk boek jij mij aanbeveelt voor mijn vakantie. Zo kunnen we elkaar een koffer vol moord en doodslag meegeven voor lange zomeravonden. Reageer je hieronder?


Ik werd getipt dat Vrij Nederland ook een thrillergids heeft uitgebracht.