Liefde is vergankelijk

gedicht over de geliefdenDe geliefden

Ik vind een tarotkaart onder mijn stoel. Op de kaart zie je twee mensen, Adam en Eva. Boven hen zweeft een engel. Ze geven zich hieraan over. De engel beschermt hen. Achter Eva zie je de boom der wijsheid en de slang. De Geliefden staat voor de keuze van het hart, het volmondig ja-zeggen, een beslissing, liefde, liefdeservaring, verbinding. Het gaat om de verbinding of het evenwicht tussen mannelijke en vrouwelijke eigenschappen. De engel brengt klaarheid, realiteit.

Gedicht

Ik schrijf een gedicht over wat de kaart me te zeggen heeft. Alleen, ik begrijp de kaart nog niet goed en doe het op de tast. Ik ga op zoek naar een mooi stuk papier voor mijn gedicht. Op zolder vind ik in een tasje een paar proefdrukken van een zeefdruk met een gitaarmannetje. Het zijn allemaal achtergronden. Ik kies een oranje exemplaar uit en schrijf er met Oost-Indische inkt mijn gedicht op. Ik vind nog een oranje veer en klaar is mijn kunstwerk.

Vleugels klappen
Wie ben jij?
Ik ben mijn lief
Mijn lief is mij
Ontkennen is voorbij
Ik geef me over
En vertrouw op het lot

Klei

De geliefden in klei verbeeldIk verbeeld in klei mijn kaart. Ik wil de geliefden in een cirkel leggen zodat ze met elkaar verbonden zijn. In de schuur vind ik een cirkel van plastic. Zo één waarmee je planten opbindt. Ik boetseer de klei hieromheen en vorm een man en een vrouw. Als versiering wil ik nog blaadjes maken en een slang. Na een dag is de klei echter al zo droog dat mijn geliefden barstjes vertonen en nieuwe klei zich niet hecht. Het werk is ook te zwaar geworden om op te hangen in een boom, zoals ik me voorstelde. Ik verzamel wat takken maagdenpalm en een rozenbottel en drapeer die bij wijze van de boom en appel der wijsheid om het werk.

Natuur

Het kunstwerk krijgt een plekje in de tuin, zodat het langzaam kan vergaan. Ik vind een mooi plekje tussen de struiken. Na een paar dagen ga ik eens kijken of er veranderingen te zien zijn. De klei is weer helemaal zacht geworden. Voorzichtig herstel ik een barstje bij Eva en bedenk dat ik er nu weer aan zou kunnen werken. maar dat doe ik niet. Van Adam is een voDe geliefden in de tuinetje losgebroken. Het ligt tussen de blaadjes.
De dagen daarna is steeds donker als ik thuis kom. Het duurt dus bijna een week voor ik de geliefden weer zie. Ze zijn wat verder uitgedijd. De klei heeft nu wel wat weg van een verse drol van een hond die alleen blikvoer krijgt te eten.
Het goede nieuws is, is dat het kunstwerk nog steeds vorm heeft. Het gaat niet zo maar op in de aarde. Liefde is sterk.

7 comments

Ben benieuwd naar jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s