Geplaatst in Nieuws en politiek, Werk

Niets veranderd

Is er dan helemaal niets veranderd?

Twintig jaarDat vroeg ik mij af vrijdag toen ik bij de voorbereidingen op een congres las dat de vergrijzing de komende jaren enorm zal toenemen en dan vooral de dubbele vergrijzing. Dat betekent voor de samenleving een enorme opgave omdat al die ouderen zo lang mogelijk zelfstandig thuis willen wonen.

Vijfentwintig jaar geleden had ik nagenoeg hetzelfde opgeschreven in mijn eerste beleidsnota. Ik was net begonnen als beleidsmedewerker bij de gemeente Dordrecht. Van keukentafelgesprekken had nog niemand gehoord. Wel vonden we toen ook al dat ouderen zo lang mogelijk zelfstandig moesten kunnen blijven wonen. Woningen moesten drempelloos gebouwd worden. Zorg moest meer thuis geboden worden in plaats van in een instelling.

Na die eerste nota ouderenbeleid vijfentwintig jaar geleden, heb ik van alles gedaan binnen de lokale overheid. De tekst die ik vrijdag las kwam daarom hard binnen. Alsof als die inspanningen van mij en mijn collega’s weinig opleveren.

Is er dan helemaal niets veranderd?

In ieder geval ligt de leeftijd van de ouderen waar we het over hebben een flink stuk hoger. Deze is opgeschoven van 75+ naar bijna 85+. We blijven dus met z’n allen veel langer vitaal. De gezondheidszorg heeft enorme sprongen gemaakt en technologische ontwikkelingen maken het mogelijk langer thuis te blijven wonen en voor je zelf te zorgen.

De wijze waarop zo’n beleidsnota tot stand komt is niet zo veel veranderd. We hadden toen geen internet. Met mijn kamergenoot op kantoor deelde ik een computer en een telefoon. Alles is wat vluchtiger geworden en moet sneller klaar zijn. En dat kan ook omdat je informatie sneller met elkaar kunt delen. De grootste verandering is wat de spiegel mij laat zien. De dertiger die nog een heel leven voor zich heeft, heeft rimpels bij haar mond en ogen. Mijn haar is grijs.

Vijfentwintig jaar ambtenaar en ik zeg wat echtparen zeggen als de burgemeester hen komt feliciteren met hun gouden huwelijksjubileum.

De tijd is omgevlogen, het is geen verdienste, het ging vanzelf.

Dat is natuurlijk niet waar. Nu ik terug kijk lijkt dat alleen maar zo. Ik ben de reorganisaties, de nieuwe bazen, de verkiezingen, de vertrekkende collega’s, die maakten dat alles weer anders moest, vergeten. Nee, er is helemaal niets veranderd.

Geplaatst in Nieuws en politiek, Werk

Ben ik een Janneke? #HNW

behang HNWNieuw behang alleen is niet voldoende

Op mijn eerste werkdag kreeg ik een doosje en twee planken in een kast. Met een token kan ik, als ik dat wil, thuis aan de slag. Mijn nieuwe afdeling heeft Het Nieuwe Werken ingevoerd. Zo goed en zo kwaad dan, want we wachten op een ingrijpende verbouwing van het stadskantoor. Het elke dag opnieuw instellen van bureau en stoel als je een dag op kantoor werkt hoort er nu eenmaal bij. Andere ergernissen zoals de gebrekkige ondersteuning bij het digitaal samenwerken, het gebrek aan ruimte om rustig te kunnen lezen of te telefoneren daar komt met de verbouwing een oplossing voor. Het nieuwe werken vraagt om meer dan een nieuw kek behangetje. Gelukkig zijn we uitgenodigd om daar over mee te denken.

Persona’s

Zo waren er van de week inloopsessies georganiseerd om te ontdekken welke persona het beste bij je past. Een persona is een verzonnen persoon die het verhaal vertelt van een specifieke groep medewerkers. Ik kon kiezen uit zeven persona, zeven verschillende verhalen aan de hand van vragen als: Wie zijn mijn klanten, wat zijn mijn belangrijkste activiteiten, met wie werk ik samen en welke werkplek gebruik ik het liefst? Ik lijk het meest op een Janneke, de extern georiënteerde medewerker, hoewel ik ook trekjes heb van een Mark, de kenniswerker. De klantgerichtheid van een Marlou, de frontoffice-medewerker, spreekt me ook erg aan.

IMG_0094_2Met Een vleugje Mark

Wat heb ik nodig om een Janneke met een vleugje van Mark te kunnen zijn? Ik ben veel onderweg en moet goed bereikbaar zijn, ik werk samen met externen en schrijf en adviseer veel. Een laptop en tablet zijn het meest geschikt voor mij. Ik wil ook graag bij mijn documenten kunnen als ik buiten de deur ben en als het even kan ter plekke met externen delen. Dat laatste is een lastig vraagstuk voor de gemeente. De collega’s van de ICT worden terecht nerveus van ‘cloud’ voorzieningen omdat die de veiligheid van het systeem in gevaar brengen. Ook hiervoor moet een slimme oplossing voor gevonden worden.

Lekkere koffie

Maar, mijn allerbelangrijkste wens komt niet bij de beschrijving van de persona’s aan de orde. Mijn droom is buitengewoon lekkere verse koffie op elk gewenst moment om bij te werken. Gelukkig heb ik dàt wel kunnen regelen op mijn favoriete werkplek. En wat vind je van mijn kek behangetje?

SAM_0563