Geplaatst in Huis, tuin en keuken

De finish

Het valt met bakken uit de lucht. Ik zei nog tegen onze Cor:

‘Vandaag gaan we niet hoor, wat kan mij die medaille schelen.’

Cor wilde daar niets van weten. Dus zit ik in mijn natte goed de hele rit uit. Er staat ook nog een nare wind als we langs de kantoren rijden. Morgen ben ik verkouden. Ja, duw jij je ouwe moeder maar lekker Corretje. Werk je maar in het zweet. Hoe meer je transpireert, hoe heiliger je voelt. Kijk eens hoe lief ik voor mijn moedertje ben. Alles voor de buitenkant bij onze Corry. Normaal komt ze nooit eens langs. Maar in de week van de rolstoelvierdaagse weet ze haar moeder weer te vinden. Allemaal om indruk te maken op die voorzitter van het Rode Kruis. Als zeĀ straksĀ niet kijkt, duw ik mijn wagentje tegen meneer zijn schenen.

Gelukkig, we zijn bijna bij de finish. Nee zeg, wie heeft Cor nu weer overgehaald om ons op te wachten met bloemen? Het is die valse zuurpruim uit de Vivaldistraat. Dat wordt gezellig koffiedrinken en eindeloze verhalen aanhoren over al haar kwalen.

De Finish, Gekleurde Gedachten, Karien Damen