Geplaatst in Geen categorie

Tis Pasen

Gistermiddag op weg naar de fietsenkelder begon ik spontaan te zingen:
t Is Pasen zei de vink en zong een liedje van plezier.
En de merels op het dak, in hun beste zwarte pak, 
zongen ook al dat het Pasen was van tierelierelier.
Alle vogels zongen luid, boven alle klokken uit:
‘t Is Pasen 
Halleluja.



Een college liep met me mee en keek me meewarig aan. En tot overmaat van ramp kwam er ook nog iemand de lift uit. Maar ik dacht: vooral door blijven zingen, ik laat me niet kennen. Ik was blij met het begin van het paasweekende en de lente.



Dit liedje heb ik meer dan veertig jaar geleden geleerd op school. Volgens mij zijn er meer coupletten, maar die kwamen niet meer boven drijven. Ik heb ze ook niet op internet kunnen vinden. Zag wel dat ik meervoud van de merels heb gemaakt. In het oorspronkelijke lied van Jules de Korte was het er maar 

één, in zijn beste zwarte pak. 

Mijn collega kende het liedje niet, maar die had dan ook op een christelijke school gezeten. Wij zongen het in de kerk. Die tijd dus. Het eindigt met een halleluja, maar voor de rest is het vooral een lofzang op de lente en de levenslust. En dat maakt het, behalve de melodie, ook zo aanstekelijk. Het blijft in je hoofd hangen. Ik zong het nog toen ik thuiskwam. De kat vluchtte van schrik de trap op.
Ik wens iedereen een zalig Pasen en veel zin in het voorjaar toe.