Auteur: Karien Damen

Verlangen naar de zee, gekleurde gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Nieuws en politiek, Werk

Opgaven gestuurd werken en het verlangen naar de zee

Gepost op door Karien Damen

Zacht en langzaam spreek ik de woorden nog eens voor mijzelf uit:

o-p-g-a-v-e-n  g-e-s-t-u-u-r-d  w-e-r-k-e-n

Nee, blij kan ik er niet van worden of erger, het lukt mij niet me er wat bij voor te stellen. Toch moet ik er snel achter zien te komen wat het is. De organisatie waarvoor ik werk, de gemeente Zoetermeer, gaat het namelijk invoeren.
Het heeft te maken met dat wij als medewerkers over onze afdelingsmuurtjes moeten gaan kijken en meer oog moeten hebben wat de buitenwereld van ons verwacht. Daar ben ik het best mee eens, maar dat opgaven gestuurd werken daarvoor de oplossing is, ik twijfel.

Opgaven doen mij denken aan die lastige wiskunde sommen die ik als huiswerk meekreeg op de middelbare school. Of aan de inwoners van een belegerde stad in oorlog die de strijd opgaven van honger en ellende.

opgave (zn): karwei, taak, opdracht, missie

Nog erger is het gesteld met het woord gestuurd. Ik werd naar mijn kamertje gestuurd als ik brutaal was geweest. Daar kwam geen zelfsturing of vrije wil bij kijken.

Je hebt gezocht op het woord: gestuurd.
stu·ren (stuurde, heeft gestuurd)
1. een bep. richting geven aan: het schip de haven in sturen
2. laten gaan; = zenden: iem. een brief sturen

Missie en het schip de haven in sturen, nu begin ik warm te worden. Ik denk aan de schrijver van De kleine prins, Antoine de Saint-Exupéry.

‘Als je een schip wil bouwen, roep dan geen mensen bij elkaar om hout te verzamelen, het werk te verdelen en orders te geven. In plaats daarvan, leer ze verlangen naar de enorme eindeloze zee.’

Mijn organisatie heeft een prachtige tekening gemaakt met aan de horizon een toekomstig Zoetermeer. Dat is het verlangen naar de enorme eindeloze zee.

Maar hoe bouwen we een boot?

Dat is het, daarvoor is natuurlijk het opgaven gestuurd werken uitgevonden! De gemeente Dordrecht heeft er een filmpje over gemaakt.

Opgaven gestuurd werken is het organiseren van focus op wat we willen bereiken voor Zoetermeer en het opbouwen van kennis en ervaring hoe we dat (met elkaar) doen.

Het team is het startpunt van opgaven gestuurd werken. Door die te bemensen met de combinatie van talenten, kennis en expertise die op dát moment nodig is om de opgave aan te kunnen.

Ik krijg zin om mee te doen.

Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken

Beer in de kerstboom

Gepost op door Karien Damen

‘Wat heb je nu gedaan?’
‘Ik heb niets gedaan.’
‘Je hebt Beer in de boom gehangen. De boom valt bijna om.’
‘Ik heb Beer helemaal niet in de boom gehangen. Beer is er zelf in geklommen.’
‘Doe niet zo raar. Beer kan helemaal niet klimmen.’
‘Hoe weet je dat zo zeker?
Misschien kan hij het wel, als hij bang is.
Misschien schrok hij van de kat?’
‘De kat ligt al de hele middag te slapen.
Die kan het niet geweest zijn.’
‘Nou, ik heb het in ieder geval niet gedaan.’
‘Kijk uit, er valt een bal naar beneden.
Beer moet uit de boom.
Straks is mama boos.’
‘Als jij de stam vasthoudt, trek ik aan de tak.
Misschien valt Beer vanzelf naar beneden.’
‘Pas op!’

Schrijfopdracht: schrijf een dialoog bij een plaatje uit Jip en Janneke, het verhaal achter.

Hier vind je het originele verhaaltje en plaatje uit Jip en Janneke.

Gekleurde Gedachten, Karien Damen, Beer in de kerstboom.

 

photo credit: Igorza76 The Strypes. Kutxa Kultur 2015 via photopin (license)
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Rock en Roll in de keuken

Gepost op door Karien Damen
We rammelen met de lepels op de pannen.
En zingen mee met het kokende water.
De keuken vult zich met rook.
Welk muziekstuk ligt daar in de oven aan te branden?
‘Rock Around The Clock’ van Bill Haley.

 

Opvoedcursus, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Opvoedcursus

Gepost op door Karien Damen

Een hand strekt zich uit naar een stapeltje rode munten. Een vuist landt met een klap op de tafel, bovenop de andere hand. De muntjes rollen alle kanten uit.
‘Blijf af, die fiches zijn van mij.’
‘Au, je doet me pijn.’
‘Dat doe je toch zelf stomme trut. Ik zeg toch dat je er af moet blijven.’
‘Ik heb ze eerlijk gewonnen.’
‘Niet waar.’
Nu vliegt het hele speelbord door de lucht.
Het kind dat de klap kreeg, wrijft over haar hand en begint zacht te huilen.
Er komt iemand de kamer in gelopen. Eén van de kinderen wordt aan haar arm meegesleurd.
‘Wat heb ik je gezegd Mira?’
‘Zij begon.’
Het vastgepakte kind wijst naar het huilende meisje.
‘Nee Mira, jij kunt niet tegen je verlies. Dit is de laatste keer geweest, ik heb je genoeg gewaarschuwd. Voor jou geen spelletjes meer en je mag deze week niet naar de hockey. Je moet je leren beheersen.’
‘Rot, moeder!”
Het kind trekt zich los en loopt het beeld uit.

Opvoedcursus, Gekleurde Gedachten, Karien Damen
photo credit: EltonHarding Fowl Play via photopin (license)

‘Hoe zouden jullie dit verder aanpakken?’
De docente kijkt verwachtingsvol naar ons. Ik weet nog hoe woest ik kon worden als mijn moeder mij terechtwees waar een ander kind bij was. Maar dat levert vast geen goed antwoord op. Ik kijk de groep rond. Zo te zien allemaal ouders die heel goed in staat zijn een puber op te voeden. Toch neemt niemand het voortouw.
‘Weet jij het?’

Geplaatst in Nieuws en politiek

Doodgewoon!

Gepost op door Karien Damen

Ik weet niet meer waarheen ik ging en wanneer het was, maar ik was wel op weg ergens naar toe. Dat weet ik omdat ik nergens zo goed naar de radio kan luisteren als in de auto. Ik hoorde een vrouw vertellen dat ze een glossy had uitgebracht over de dood. Dat kwam zo; omdat ze ongeneeslijk ziek was, was ze met haar gezin haar uitvaart gaan voorbereiden. Over alles wat er bij kwam kijken hadden ze nagedacht en uitgezocht wat het beste bij haar paste. Toen overleed plotseling haar zoon, 19 jaar oud. Omdat ze als gezin precies wisten wat er allemaal mogelijk was, konden ze hun zoon een prachtig afscheid geven. Ze gunt iedereen een afscheid waar is over nagedacht en heeft alle kennis bij elkaar gezet in:

LATER, als ik dood ben.

Ik vond het zo’n ontroerend en tegelijk stoer verhaal, dat ik dacht: dat blad moet ik hebben. Het blad heeft een zonnige cover met een foto van een Fiat 500 met op het dak een kist vastgeknoopt.

Hip, trendy & stijlvol

Ik had er bijna overheen gekeken. Het blad benadert de dood respectvol en warm, maar ook praktisch en met een knipoog. Zo wordt het bijna een plezier om over je eigen afscheid na te denken.
In het blad vind je uiteraard de grote kisten top-10 en de mooiste begraafplaatsen van het land. Een heel hoofdstuk is gewijd aan praktische tips, want:

Je bent een natte krant

Dat zegt besparingsdeskundige Marieke Henselmans in een interview. Ze wil nabestaanden behoeden voor financieel valkuilen en schreef daarover een boek. Het advies wat mij het beste advies zat in een advertentie. Marieke Marjolein verloor als kind haar moeder. Op haar verjaardag kreeg ze van haar vader een envelop met een brief van haar moeder. Hierin zat een dierbare laatste boodschap. Omdat te kunnen doen hoef je natuurlijk geen dure doos met briefpapier aan te schaffen van Hallmark (hij is wel stijlvol).

Waarheen, waarvoor

Muziek uitzoeken is natuurlijk ook belangrijk. Regelmatig denk ik bij een kippenvel nummer, dat wil ik op mijn crematie. Ik had het hier graag laten horen, maar ik ben er nog niet uit.

photo credit: intermerker August Ferdinand Anacker via photopin (license)

 

Karien Damen, gekleurde gedachten
Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Nieuws en politiek

Gezocht: een poëtische ambtenaar

Gepost op door Karien Damen

Ik heb een oproep geplaatst voor een tekstschrijver, iemand die onze teksten een beetje kan leesbaarder kan maken voor onze inwoners. Niemand heeft gereageerd.

Vind je het gek, bij het woord tekstschrijver denk ik niet aan iemand die zelf nog wat toevoegt aan jouw verhaal. Niemand wil toch saai zijn. Wat jij zoekt is een poetische ambtenaar.

Poetisch?

Poëtisch: Als van een dichter, mooi, romantisch.

Een ambtelijke dichter dus?

photo credit: intermerker August Ferdinand Anacker via photopin (license)

Nee, die staat aan je graf als je alleen maar schulden nalaat. Je krijgt dan een laatste groet van overheidswege.

 

 

 

 

 

Een romantische ambtenaar dan?

photo credit: eniosalgado Pretty moments via photopin
photo credit: eniosalgado Pretty moments via photopin (license)

Dat is iemand die je levenslessen mee geeft als je in het huwelijk treedt.

Een poëtische ambtenaar, geen idee wat het is, jij?

Iemand die een authentiek verhaal kan vertellen.

Wat is dan een authentiek verhaal?

‘Dat zijn verhalen waarin mensen kwetsbaar durven zijn. Niet op een rauwe en onverwerkte manier. Of met zoveel hysterische emoties of schaamteloosheid dat het de ander overdondert.
Het is eerder met fijngevoelige aandacht voor het kleine. De verteller heeft het doorleefd en kan er betekenis aan geven.
Dat ontroert.
Het is namelijk pas authentiek als de ander het gelooft.
En dat doe je door consequent te zijn: what you see is what you get.’

(Sigrid van Iersel)

Heel mooi gezegd, maar daar moet je toch niet voor bij ambtenaren terecht. De beste van ons land schrijven zo:

‘Voor de uitbreiding van de capaciteit zijn extra middelen beschikbaar, onder de voorwaarde dat de flexibiliseringsagenda wordt doorgezet en dat de knellende kaders waaronder sectorspecifieke beperkingen ten opzichte van de Arbeidstijdenwet, worden weggenomen.’

Dat staat in het fonkelnieuwe regeerakkoord en Japke-d Bouma kreeg er jeuk van. Net als Jet Bussemaker:

‘Dat er énorm veel woorden nodig zijn om te vertellen dat je heel weinig gaat doen. Wóllig! De meest voorkomende woorden die ik zie: discussie faciliteren, onderzoek doen, zorgvuldig handelen. Zorgvuldig handelen! Ik ken níémand die niet zorgvuldig wil handelen als we het hebben over abortus, voltooid leven of embryo-onderzoek.’

Dat wordt nooit wat met ambtenaren.

photo credit: Paul Howard Photo I Don't Like Mondays via photopin (license)
photo credit: Paul Howard Photo I Don’t Like Mondays via photopin (license)

 

 

 

 

 

Hoezo niet, als we ze nou gewoon een beetje kietelen, zeggen dat je bij twijfel er juist voor moet gaan. Dat op je bek gaan niet erg is als je het maar met zwier doet. Dat je jezelf niet al te serieus moet nemen, anderen zijn al serieus genoeg.

Ik weet wel iemand!

Karien Damen, gekleurde gedachten

 

 

 

 

Image courtesy of renjith krishnan FreeDigitalPhotos.net
Geplaatst in Nieuws en politiek

Vergeef mij mijn schulden

Gepost op door Karien Damen

Ga op de Mariaplaats naar rechts. In deze straat is het conservatorium aan de rechterkant. Vervolg je weg, verderop links is het Springhavertheater.

Gelukkig heb ik het huisnummer want ik had niet in de gaten dat achter de smalle ingang van wat veel weg heeft van een cafe, zich een theater bevindt. Het heeft twee kleine zaaltjes. Even schiet door mijn hoofd of dit nu die zaaltjes zijn met minder dan 50 zitplaatsen waar, in de jaren 90, bepaalde films alleen nog maar mochten worden vertoond. Nee, dit is het soort theater, waar in die tijd maatschappij kritische films werden vertoond met na afloop discussie.

Image courtesy of renjith krishnan FreeDigitalPhotos.net

Een eigenlijk is dat wat we vandaag ook gaan doen. Ik ben in Utrecht voor de vertoning van de documentaire Vergeef mij mijn schulden, samen met zo’n 40 andere geïnteresseerden, beleidsmakers bij gemeenten maar ook bewindvoerders.
De maakster van de film Ingeborg Jansen is ook aanwezig om vragen van ons te beantwoorden. Ik had al een stukje van deze film gezien op het Divosa congres eind september. Vergeef me mijn schulden, laat de harde werkelijkheid van de schuldenproblematiek zien. Op een indrukwekkende wijze en integer is vastgelegd hoe schuldenaren ten einde raad zich vastklampen aan de laatste strohalm. En hoe rechters een ingewikkelde afweging maken: verdient iemand een nieuwe kans?

Wat opvalt in de documentaire is hoe slecht mensen voorbereid lijken te zijn op de zitting bij de rechtbank. Ergens in de documentaire fluistert een begeleider een schuldenaar iets in. Het kan natuurlijk komen door alle stress, maar je zou willen deze mensen meer begeleiding gunnen.

De Raad voor Volksgezondheid en Samenleving en de gemeenten Deventer en Den Haag gaven vervolgens hun kijk op schulden en schuldhulpverlening. De Raad voor Volksgezondheid en Samenleving heeft nog niet zo lang geleden het advies Eenvoud Loont uitgebracht en om te benadrukken hoe belangrijk is het eenvoudig te houden, hebben ze er een filmpje van gemaakt. De raad vindt dat het stelsel van toeslagen op de schop moet en vraagt zich af de betalingen van bijvoorbeeld huurtoeslag niet direct naar de woningcorporaties kan. Ook zouden schuldeisers meer werk moeten maken van de zorgplicht zodat schulden in ieder geval niet groter worden.

Mooie adviezen voor het nieuwe kabinet, maar ook gemeenten kunnen aan de slag. Deventer, met het Budget Advies Bureau, en Den Haag, met Schuldenlab 070, lieten zien hoe dat op een praktische manier kan.

 

Image courtesy of renjith krishnan FreeDigitalPhotos.net
Geplaatst in Nieuws en politiek

Wat ik je nog wilde zeggen

Gepost op door Karien Damen

Weet je wat ik je altijd nog wilde zeggen?

Willem kijkt me van onder zijn dikke wenkbrauwen aan. Zijn handen zijn op zijn rug, alsof hij iets verborgen houdt. Ik hou mijn adem in voor wat gaat komen. Tussen Willem en mij hangt iets onuitgesproken. Altijd voel ik een speciale spanning. Hij zoekt naar de juiste woorden, zie ik aan zijn gezicht.

Gekleurde Gedachten, Karien Damen

Hier, deze zijn voor jouw omdat ik al jaren vergeet je de bundel van Ida Gerhardt terug te geven.

Karien Damen, gekeurde gedachten, herfst
Geplaatst in Boeken, Huis, tuin en keuken

De eerste herfststorm

Gepost op door Karien Damen 
Over mijn hoofd jaagt de wind,

op donkere wolken in de lucht.

Ben je bang voor de storm, mijn kind?

Over mijn hoofd jaagt de wind.

De moeder grijpt haar kind,

bladeren rood en geel, op de vlucht.

Over mijn hoofd jaagt de wind,

op donkere wolken in de lucht.