Geplaatst in Werk

De brug of de kracht van een metafoor

Een brug is een fantastische uitvinding. De bouw van een brug leidt er toe dat stukken land verbonden worden met elkaar en de mensen die wonen aan weerszijden gemakkelijker elkaar kunnen bezoeken.

Een brug (bouwwerk) is een vaste of beweegbare verbinding voor het verkeer, tussen twee punten die gescheiden zijn door een rivier, kanaal, kloof, dal, weg, spoorweg of een ander obstakel. (Wikipedia)

Een brug is ook een mooie metafoor. Een nieuwe manager moet een bruggenbouwer zijn. Scheidende partners moeten hun verschillen kunnen overbruggen in het belang van hun kinderen. De dominee gebruikt de brug om de overgang van leven naar door dood behapbaar te maken. Het vorige kabinet ging optimistisch bruggen slaan. Maar dat laatste was misschien een brug te ver.

Wie een brug legt;
naar een ander;
kan altijd heen;
en terug.

(Jana Beranová)

Je kan de metafoor van de brug heel goed gebruiken in de coachingspraktijk en hem dan ook letterlijk inzetten. Bruggen genoeg in Nederland. Zelf heb ik dat ervaren toen ik op zoek was naar wat ik wilde worden als ik later groot was. Ik was net 56 geworden. Na een paar gesprekken maakt ik een lange wandeling met mijn coach op het landgoed Elswout bij Haarlem. Ik ging letterlijk een brug over ergens in dat sprookjesachtige bos. Ik schreef me daarna in voor de opleiding tot Kunstzinnig Dynamisch Coach en ging bij de gemeente Zoetermeer weer beleidswerk doen.

Ik heb geleerd dat een lange wandeling en een rustig gesprek een geweldige combinatie is als je een brug wilt bouwen.
(Seth Godin)

Tijdens de lessen in Breda loop ik met medecursisten vaak door het Zaartpark, of zitten we met mooi weer langs het riviertje de Aa te oefenen in het coachen. Afgelopen zomer stond ik daar op een brug samen met C. over het water uit te kijken. En weer ging het over een stap zetten op een levenslooppad. De brug kwam als metafoor goed van pas. Maar ook de rivier die we zo overstaken. Deze stond voor het leven met de oevers als de stevige bedding.

De metafoor van de brug kon ik van de week gebruiken in een gesprek met een collega. M. dacht na over een volgende stap in zijn loopbaan, wist waar zijn talenten lagen, had alleen nog een duwtje nodig om in beweging te komen. We zijn tijdens een wandeling in de lunchpauze midden op een brug gaan staan. Aan de overkant lag zijn nieuwe baan, we verkende waar hij nu stond en wat de volgende stap was die hij ging zetten. Toen was het hem snel duidelijk.

Drie ervaringen hoe krachtig een metafoor kan zijn als je hem letterlijk inzet, in een goed gesprek, want dat is coachen in de eerste plaats.

Meer inspiratie: Coachen met metaforen van Frits van Kempen.

Geplaatst in Werk

Willem of Louis?

Het zijn namen van koningen of prinsen, maar ik heb het over Willem van Hanegem en Louis van Gaal. Deze week is er veel aandacht in de media voor Willem van Hanegem. Iedereen uit zijn tijd als voetballer en trainer komt weer voorbij. Woensdag wordt hij 75 jaar.

Ik moest denken aan filmpje dat ik jaren geleden zag tijdens een training voor het werk. Het ging, geloof ik, over coachen en leiderschap. Twee elftallen van jochies en een enkel meisje speelden een wedstrijd tegen elkaar. Louis trainde uiteraard de kinderen in Ajax shirtjes en Willem was voor Feyenoord. Ik was gelijk verkocht.

Kijk zelf maar eens naar dit lieve filmpje. De beide heren zijn volkomen zichzelf. Wie zou jij willen als coach of als leidinggevende en waarom?

Louis geeft ruiterlijk toe dat hij slecht tegen zijn verlies kan, legt halverwege nog eens de strategie uit aan zijn clubje. Je ziet een knulletje onzeker kijken: ‘Dat kan ik nooit.’

Willem strikt veters, veegt een neus af aan zijn eigen mouw. Zegt alleen maar dat ze het geweldig doen en dat hij trots op ze is. Hij geeft ze het gevoel dat ze goed zijn zoals ze zijn. Ik krijg weer tranen in mijn ogen.

Gefeliciteerd Willem!

Geplaatst in fietsen, Huis, tuin en keuken

Wie heeft er nog een Ipod?

Soms is het gewoon de radioverbinding die even hapert. Maar nu blijft mijn Ipod stil. De batterij is leeg, helemaal leeg. Tegenwoordig gaat dat steeds sneller. Ik haal er niet eens het einde mee van mijn dagelijkse fietstochtje naar het werk. Ik moet dus iets anders verzinnen voor onderweg.

Wat nu?

Ik ga de radio onderweg missen. In de ochtend en aan het einde van dag, ben ik helemaal bij met het nieuws en actualiteiten. Fijn is ook om de fileberichten te ontvangen, ik sta daar lekker niet in. Mijn Nano Ipod van de vijfde generatie is uitgerust met een FM radio ontvanger. De oortjes fungeren als antenne. Natuurlijk kun je op je smartphone via internet ook naar de radio luisteren.
Helemaal zen gaan fietsen, kan ook een goed idee zijn. Luisteren naar de vogels en de wind. Het gekke is, dat kost mij meer moeite dan naar het geklets op de radio luisteren. In de stilte blijft mijn hoofd doormalen over mijn werk of andere plannetjes. De radio leidt af.

Maar

Eigenlijk gaat het daar helemaal niet om. Het gaat om afscheid van dat hele fijne knaloranje apparaatje dat tien jaar geleden zo hip was. Het ziet er nog steeds uit als een sieraad. En toch, dat geniale scroll en clickwieltje dat zo super handig was in de bediening, is achterhaald. De beelden die de ingebouwde camera maakt, lijken nu haast uit een vervlogen tijd. Wat is nu tien jaar? Voor een zestienjarige lijkt het een heel leven en alles uit de vorige eeuw is antiek, maar voor mij was het gisteren.

Voorbij gaat de tijd

Geplaatst in Kunst en Cultuur

De Troostvogel

“Dan komt de vogel met een lied
Je hoort hem maar je ziet hem niet
En als hij voor jou heeft gezongen
Dan vliegt hij weg met jou verdriet”

Dit is een stukje uit een lied van Drs. P over de troostvogel. Deze vogel heeft het natuurlijk erg druk gezien zijn werkzaamheden. Wie heeft er nu en dan geen troost nodig? Hoe de troostvogel er uitziet? Niemand weet het. Hij is nog nooit beschreven of geschilderd. Daarom heb ik maar een poging gewaagd. Als het wachten op de echte troostvogel je te lang duurt, kun je bij mijn tekening je eigen liedje bij zingen. Dat helpt vast ook.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

De eerste stap is gezet

Ik volg het stappenplan uit het boek: Hart en vaatziekten? Maak jezelf beter, van Karine Hoenderloo en Hanno Pijl.

Begin elke dag goed, dat is de eerste stap. In de ochtend is je motivatie en wilskracht het sterkst en lukt het dus beter veranderingen van gewoonten vol te houden. Gelijk is het dan eenvoudiger om een volgende stap te zetten. Ik volg de adviezen uit het boek op. Gelijk uit bed neem ik een flink glas water, want tijdens je slaap verlies je veel vocht. Dat is dan alvast maar binnen. Ik vergeet vaak goed te drinken.

Zittend op een stoel begin ik met ademhalingsoefeningen en probeer in het hier en nu rustig wakker te worden. Mijn hoofd wil al verder in de dag zijn en gaan plannen. Maar dat parkeer ik nog even. Als het daarboven stil geworden is, is het tijd voor actie, de spieren mogen wakker worden. Ik sport ongeveer 15 minuten. Na het douchen begin ik fit aan de dag. Ik hou dat nu al drie weken vol.

Misschien behoor je tot de mensen die al jaren elke dag hetzelfde ontbijt nemen.

Gezond ontbijten is een ander dingetje. Het moet niet al te ingewikkeld toebereiden zijn, want je hebt al zoveel te doen ‘s morgens. Daarom eet ik al honderd jaar een bruine boterham met appelstroop en een volkoren cracker met kaas. Niks mis mee maar meer variatie zou gezonder zijn. Ik ga experimenteren met recepten die eenvoudig lijken. In de Allerhande van deze maand vind ik een recept voor een ‘overnight’ ontbijt met granen en appel. Dat klinkt goed, je maakt het ‘s avonds klaar en de volgende ochtend hoef je alleen nog maar te lepelen. Dat viel tegen. Ineens was ik weer bij tante Miek waar ik als kind een keer logeerde en een bord Brintapap voor mijn neus kreeg. Toen ze me zag treuzelen zei ze:

Er zijn genoeg kinderen op de wereld die niet eten krijgen, je eet het dus maar gewoon op

Ik zag mijn nichtjes met smaak en overgave hun bord met pap leegeten. Ik vond het net overgeefsel, maar heb het tot de helft gered. Ook nu moet ik bijna kokhalzen. Het enige verschil was dat de Brintapap tenminste nog warm was. Helaas had ik genoeg overnight ontbijt gemaakt voor twee dagen en weggooien is zonde. De volgende dag heb ik er een restje jam doorgeroerd. Dat ging iets beter maar het bleef behangselplak. Voor mij geen vreugdevol begin van de dag, maar misschien vindt iemand het wel lekker?
Havermout met kwark en appel smaakt beter. Dat blijft op het menu en volgende week ga ik aan de smoothies. Dit is goed vol te houden, tijd voor stap twee.

Geplaatst in Nieuws en politiek

Blue Monday, echt of flauwekul?

Morgen is het weer zo ver. Dan is het Blue Monday, de meest depressieve dag van het jaar. Maandagen zijn sowieso moeizame dagen, zo na het weekend. Maar deze maandag is speciaal. De feestdagen zijn al weer weken geleden, het duurt nog erg lang voordat het voorjaar is en het is duidelijk dat we geen superhelden zijn. Ons optimisme over het nieuwe jaar en dat alles anders en beter zal gaan, is hard geland op de hardnekkigheid van oude gewoontes. In 2015 gaf ik al eens vijf tips om deze dag door te komen.

De Britse psycholoog Cliff Arnall bedacht in 2005 een wetenschappelijk verantwoorde formule, waarmee je kan berekenen hoe erg de derde maandag van het jaar zal uitpakken voor jou:

W staat voor het weer, D voor schulden, d voor je inkomen, T voor hoe lang geleden het kerst was, Q staat voor hoe goed je nog de goede voornemens volhoudt, M voor het motivatieniveau en Na voor het gevoel om actie te ondernemen.

De man is om deze formule ontslagen. Dat zag ik op Wikipedia. Kennelijk had zijn baas geen gevoel voor humor.

Met een goed voornemen kun je trouwens elke dag beginnen. Bijvoorbeeld met ervoor zorgen dat de D van je schulden kleiner wordt dan de d van je inkomen. Kijk maar eens hoe Jeroen Dijsselbloem dat doet in zijn nieuwe baan.

Of als je in Zoetermeer woont op:

https://www.startpuntgeldzaken.nl/zoetermeer

Blue Monday of een gewone maandag, morgen wordt in ieder geval een zonnige dag, succes!

Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Maak je zelf beter

Een goed voornemen

 

Dit is misschien beter dan medicijnen voorschrijven.

De huisarts drukt me vlak voor kerst een verwijsbriefje in handen voor de diëtist. Mijn cholesterol gehalte is aan de hoge kant. Dat zit in de familie, net als hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten. Dat wist ik natuurlijk allemaal wel maar het komt hard binnen.
Eerst de feestdagen maar overleven, denk ik als ik naar huis fiets. In januari ga ik uitzoeken welke diëtisten er in ons dorp een praktijk hebben. Dat is alvast een goed voornemen.

Wat doe ik eigenlijk verkeerd?

Ik kook al jaren met magere producten, volkoren pasta’s en zilvervliesrijst. Ik gebruik de app van het Voedingscentrum voor lekkere en gezonde gerechten voor door de week. Aanrader, lekker makkelijk na een dag werken. De lekkere Franse kaasjes komen het huis niet meer in, net zo min als de croissantjes. Dat is eigenlijk al geen leven meer.

Wees eens eerlijk

Stiekem is er de laatste jaren van alles weer ingeslopen aan slechte gewoontes. Voor het gemak nemen we af en toe een pizza. Bewust kiezen als we uit eten gaan, doe ik niet meer. Of liever ik kies bewust voor een gerecht waar ik frietjes met mayonaise bij krijg. Thuis schep ik nog eens een keer op. Want ik kook erg lekker. En gaat er ergens kaas in, dan doe ik het restje 30 plus er ook maar bij.

Bewaren is zonde

Dat geldt zeker voor de koekjes en die lekkere zoutjes. Dus toch maar naar de diëtist gaan? Dan lees ik in de krant een interview met Hanno Pijl. Hanno Pijl is internist en zijn stelling is dat je jezelf best kunt genezen van de ziektes die hij behandeld, zoals diabetes type 2 en hart en vaatziekten. Door je leefstijl te veranderen kun je een groot resultaat behalen. Alleen, dat is niet zo gemakkelijk. Gewoontes veranderen is heel moeilijk. Daarom schreef hij samen met Karine Hoenderdos een boek.

Hart en vaatziekten? Maak je zelf beter

Ik heb het gelijk besteld. Het staat vol lekkere recepten met kleurrijke foto’s. Zo krijg je zin om aan de slag te gaan. Het is een 10 stappen plan met praktische tips om het vol te houden. Ik ben van plan ze alle 10 één voor één te zetten. De volgende stap zet ik pas als de eerste een nieuwe gewoonte is geworden.

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Van het groene pad naar de misdaad

Behoefte aan frisse buitenlucht of goede voornemens, maakt niet uit, vandaag gaan wij wandelen. We kiezen voor de groen route. Deze wandeling begint op de parkeerplaats aan de Eelerbergweg en is twee kilometer lang. Dat is niet veel. Maar wij gaan te voet naar het beginpunt en hebben zo toch een flinke wandeling. We hebben de route al vaker gelopen als we in Hellendoorn zijn. Een groot deel loop je door een ooit landschappelijk aangelegde tuin. Dat kun je zien aan de enorme coniferen en grote bossen rododendrons waar het pad langs slingert.Het pad in de verwilderde tuin met hoge coniferen en grote bossen rododendrons.

Gekleurde Gedachten, Karien Damen
Het pad in de verwilderde tuin met hoge coniferen en grote bossen rododendrons

Uiteindelijk kom je uit bij een bankje rondom de stam van een oude boom. Als je hier gaat zitten heb je een prachtig uitzicht op het landhuis. Ik stel me voor dat kinderen in deze tuin hebben gespeeld, verliefden stelletjes hebben rondgewandeld. Misschien dat op het bankje waar ik nu zit, een eerste kus is gewisseld of een verloving verbroken. Het kan allemaal.

Wie hebben hier eigenlijk gewoond. Een pad hier in de buurt is vernoemd naar burgemeester Meinesz. Die kende ik alleen uit Rotterdam, wat doet die naam hier in het bos bij Hellendoorn?

Wat blijkt, de familie Vening Meinesz was vanaf 1847 eigenaar van het landgoed Eelerberg, inclusief pachtboerderijen en het landhuis. Het hele gezin van de burgemeester bewoonde in de zomermaanden het landhuis. Ze kwamen elk jaar:

“in een ‘karavaan’ van rijtuigen met kisten met huisraad uit Leusden naar de Eelerberg om er de gehele zomer te verblijven.”

(bron: wieiswieinoverijssel)

Later werd een deel van het landgoed afgestaan voor de bouw van een sanatorium voor TBC patiënten. Hier kwamen we al eens eerder langs op een wandeling. Het is nu verpleeghuis Krönnenzommer.

De familie Meinesz kent nog meer beroemdheden. Felix de zoon van de burgemeester was een bekend geofysicus. Hij bedacht een methode om zeer nauwkeurig de zwaartekracht te meten zodat de precieze vorm van de aarde kon worden bepaald. Hij was de oom van Aage M, de beruchte meesterkraker. Hij wist te ontsnappen uit de gevangenis in Leeuwarden, kreeg een verhouding met een agente terwijl de hele Nederlandse politiemacht op zoek was naar hem.

Tot 1951 was het landgoed van de familie Vening Meinesz. Het zou dus kunnen dat Aage M ooit als jochie op het landgoed is geweest.