Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Kunst en Cultuur

Nog twee dagen

ID-10022439
Afbeelding van http://www.FreeDigitalPhotos.net

En dan denderen we op de klanken van Bohemian Rhapsody van Queen 2014 in. Tenminste als je net als ik naar de Top 2000 kijkt of luistert.

En dan is ook de tijd van de lijstjes over werkelijk van alles weer voorbij. Elk zichzelf respecterend nieuwsmedium heeft een eigen jaaroverzicht. Die van de Telstar, de krant van Pijnacker-Nootdorp en omstreken, heb ik trouwens nog niet gezien. Een bijzonder lijstje kwam ik tegen in de NRC, een laatste eerbetoon aan dertien bijzondere doden. Beetje macaber misschien, maar het zijn dertien bijzondere portretten met mooie uitspraken. Ook het lijstje met de beste oliebollenbakker van het land is belangrijk. Die lijstjes zijn het ritueel om het oude jaar af te sluiten en fris aan het nieuwe jaar te kunnen beginnen.

Maar het mooiste lijstje is wat mij betreft de Top 2000. De beste traditie om het het jaar te besluiten.

Ik zet de radio aan wanneer het uitkomt en luister naar al die plaatjes die herinneringen naar boven brengen. Liedjes die horen bij mijn eerste verliefdheden of bij klein en groot verdriet. Muziek waarop ik ooit een dans heb ingestudeerd of waar ik spontaan op wil dansen, zoals het nummer Dancing in the Street van Mick Jagger en David Bowie. De eerste keer dat ik dat hoorde was op de roltrap in de Bijenkorf. Ik ging swingend de winkel uit. Er komt ook veel nieuws voorbij. Als dat me raakt wil ik het direct hebben.

Dat is ongeveer de stemming waardoor de Top 2000 zo’n groot succes is, al jaren. Het gaat om nostalgie. Muziek brengt alles bij me terug en niet alleen bij mij. Ik kan het het beste omschrijven als een mengeling van blijdschap en verdriet tegelijk. Blijdschap vanwege mijn herinnering die door de tijd een gouden randje heeft gekregen. Verdriet omdat dat moment voorbij is gegaan:  2014, Je ne sais quoi et toi?

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Wat is nu tien euro?

ID-10048638
By digital art, from FreeDigitalPhotos.net

Ik kreeg een mail van een vriendin waar ik niet goed raad mee wist. Zij vroeg voor iemand anders, een medestudente van haar, om geld. Ik schrik altijd een beetje van een mail waarin om geld wordt gevraagd. Ik ben dan bang ergens in te tuinen waar verder geen ander in zou tuinen. Ik was dus bijna geneigd nee te zeggen. Alleen, omdat de vraag kwam van een hele lieve en altijd betrokken vriendin lukte dat niet. Ik heb haar hoog zitten en ga er van uit dat ze niet zomaar iets vraagt. Ja zeggen, aan de andere kant, was me ook weer te gemakkelijk. Dat zou ik dan doen om mijn vriendschap niet op het spel te zetten.

Geloven in jezelf

Een medestudente van mijn vriendin is op zoek naar geld om haar studie voort te kunnen zetten. Het gaat om een particuliere en dus kostbare opleiding. Mijn vriendin had bedacht: “Ik ga tien mensen om tien euro vragen. Tien euro is niet zo’n groot bedrag en ik ken genoeg mensen in mijn omgeving die weten hoe belangrijk een opleiding is om je verder te kunnen ontwikkelen.” Die tien keer tien euro is bij lange na niet genoeg om die opleiding te betalen. Daar ging het mijn vriendin ook niet om. Het ging haar om het gebaar naar haar medestudente. Wanneer wildvreemde mensen zomaar bereid zijn je een bijdrage te geven dan stimuleert je dat weer in jezelf te geloven.

Bij het geven van cadeaus staat geluk op het spel

Ik besloot de vraag als een zoektocht te zien naar mijn drijfveren om wel of niet te geven. Een Scrooge redenering kwam direct naar boven: zijn er geen instanties die deze medestudente kunnen helpen? Er zijn hiervoor toch allerlei fondsen in het leven geroepen? Zou het niet beter zijn als die medestudente haar zaken zelf oplost? Zou ik ook drie geesten nodig hebben om tot inkeer te komen, of had Scrooge domweg gelijk?

Mijn vriendin had natuurlijk ook een risico genomen om mij en anderen om geld te vragen. Hoe zou ze zich voelen als ik zou weigeren? Hoe zou de medestudente zich voelen bij deze ongevraagde actie? Ontvangen is, net als geven, een kunst.

Ik besloot te vertrouwen op mijn vriendin en te geven. Tien euro brengt heel wat te weeg.

Geplaatst in Nieuws en politiek

Plofklas

1383387_442574869188230_2106554318_nOp de radio hadden ze het van de week over plofklassen. Er waren onderwijzers van basisscholen in actie gekomen tegen teveel kinderen in een klas. Ze hadden voldoende handtekeningen verzameld, meer dan 40.000, om een burgerinitiatief te kunnen indienen. Het aantal leerlingen per klas zou niet meer mogen zijn dan 24. Het indienen van het burgerinitiatief bij de Tweede Kamer ging gepaard met veel publiciteit. De indieners hadden gezorgd voor een glazen plofklas op het binnenhof en Den Haag. De hele dag door namen tweede kamerleden en pers plaats in de schoolbankjes. Ook lijn 1 was er bij, voor wie het gemist heeft, hier is de uitzending van die ochtend.

Schoolfoto

Het hele verhaal bracht mij terug bij mijn eigen schooltijd en deze schoolfoto. Ik sta in de achterste rij helemaal links. Ik had die dag mijn matrozenjurk aan, die vond ik zelf het allermooist. Het is de tweede klas van juffrouw Van Hooijdonk van de Mariaschool in Ulvenhout. Ik tel 37 leerlingen, 37 meisjes. De jongens zaten op de Jozefschool. Zo was dat in het katholieke zuiden in de jaren zestig. Het schooljaar na deze foto waren we uiteindelijk met 50 kinderen in de klas. De nieuwe kinderen hadden bijna allemaal een vader die bij Philips werkte. Philips had een fabriek geopend in Breda en ons dorp werd uitgebreid met nieuwbouw. Op de gedenkwaardige dag dat het vijftigste kind in de klas kwam kregen we allemaal een lolly van de inspecteur. Ik herinner me dat mijn vader het helemaal niet zo’n feestelijke gebeurtenis vond. Hij zou het burgerinitiatief een goed idee hebben gevonden.

908229651bea

Vrije uitloopkinderen

Wij werden veel meer gedisciplineerd dan de huidige jeugd. Als de bel ging stelden we ons op in rijen, netjes twee aan twee. Per klas gingen we vervolgens naar binnen. In de bankjes zaten we met de armen over elkaar totdat we iets moesten doen voor de les. Als ik nu mijn nichtjes eens breng of haal ziet het er allemaal veel speelser en ongedwongener uit.  Kinderen zijn ook veel vrijer. Een leerkracht zal dus altijd alert moeten zijn.
Niemand is tegen goed onderwijs. In een kleinere klas is er meer aandacht per kind. Maar of dat alleen mogelijk is in een klas met 24 of minder kinderen, iemand een idee?

 

Reactie fractie PvdA

Omdat ik het zo stil vond worden na het indienen van het initiatief heb ik bij de fractie van de PvdA nagevraagd wat ze van het initiatief vonden. Ik kreeg de volgende reactie:

Wij vinden het goed dat Leraren in Actie aandacht heeft gevraagd voor te
grote klassen. Dat zoveel leraren aangeven dat zij problemen hebben met
de grootte van de klas geeft ook aan dat het goed is dat de politiek
hierover spreekt. Wij willen geen te grote klassen, omdat dan niet ieder
kind voldoende aandacht kan krijgen. Wij zijn echter geen voorstander
van een maximum aantal leerlingen per klas (Leraren in Actie wil 24
leerlingen). Omdat niet alleen de grootte van de klas, maar met name de
samenstelling daarvan van belang is. Een klas van 23 vmbo’ers in een
achterstandswijk kan moeilijker zijn dan 28 vwo’ers in Amsterdam Zuid.
Daarnaast valt of staat de kwaliteit van de lessen ook bij de kwaliteit
van de docent. Deze kabinetsperiode wordt fors geïnvesteerd in de
kwaliteit van het onderwijs om de kwaliteit van docenten te verbeteren.

Ik hoop je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Met vriendelijke groet,

Afdeling Voorlichting PvdA

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Een gewone boterham

IMG_0003Vers brood ruikt heerlijk. Bij het zien van de foto komt bij mij de geur al boven. Een gewone boterham, lekker met een likje boter en jonge kaas of met hagelslag. Brood, elke keer bij de bakker neem ik wat anders. Tijgerbrood, wit of volkoren, een Allison, vloerbrood met

pitten en zaden of zo’n stevig speltbroodje. Alleen, van de laatste eetgoeroe’s mag het niet.

Kris Verburgh bijvoorbeeld zet in zijn boek, De voedselzandloper, over afvallen en langer jong blijven, uiteen dat brood, maar ook pasta, aardappelen en rijst niet goed voor ons is. Waarom dat zo is, kan ik niet vinden in interviews of op zijn site. Helaas, ik zal het boek moeten bestellen om een antwoord te vinden.

Volgens een andere dokter, William Davis, is tarwe de bron van al het kwaad. Brood maakt dik en het is ook nog eens ongezond, zegt hij in zijn boek Broodbuik. Zijn boek is vooral in Amerika een rage. De overtreffende trap in deze rage is het oerdieet, van Mitchel van Duuren. Hij stelt dat wij van oorsprong jagers en verzamelaars zijn. Dat zit nog steeds in ons DNA. Weg dus met dat bewerkte brood.

Deze boeken staan al maanden in de bestsellerslijsten. Waarschijnlijk hebben velen een exemplaar in de schoen gekregen met een chocoladeletter er bij. Puur, want dat mag van Kris Verburgh. Het zal wel weer overwaaien, want zijn er nog mensen die Sonja Bakkeren? In mijn omgeving in ieder geval niet. Hoewel, bij verjaardagen wordt er nog gretig op eierkoek getrakteerd. Dat zal Sonja deugd doen.

Geplaatst in Mode

De prijs van een jurkje

IMG_0068De AIVD kijkt mee op internetfora. De Rabobank jongens konden jarenlang hun gang gaan. Maar het mooiste nieuwsartikel dit weekend ging over een jurk. De wereldeconomie samengevat in de prijs van een kledingstuk. Journaliste Milou van Rossum van de NRC, beantwoordt in het artikel de vraag, waarom een jurkje van Primark zoveel goedkoper is dan een jurkje Saint Laurent. Er is meer aan de hand dan de uitbuiting van arbeiders in Bangladesh en ze legt dat helder uit, aan de hand van 10 punten en mooie voorbeelden. De hoeveelheid die van een kledingstuk wordt gemaakt is heel bepalend voor de prijs. De gebruikte materialen en natuurlijk de loonkosten spelen een belangrijke rol. Ook het merk is van belang. Wat ik bijvoorbeeld niet wist was dat designertassen aangeboden kunnen worden voor een prijs tussen de 300 en 700 euro. Maar, omdat wij er 1500 euro voor over hebben, liggen ze voor die prijs in de winkel. Ze bevestigt mijn vermoeden dat het niet wijs is om aan het begin van het seizoen kleding kopen. Het aantal stuks dat straks met flinke korting verkocht wordt is in de prijs verwerkt.
Leuk artikel, maar mijn oog was er om een heel andere reden op gevallen. Ik zag een foto van een jurkje dat ik al kende. Ik heb het namelijk een keer gemaakt voor de kerst. Het stofje kwam van de markt en kostte denk ik 10 euro. Het patroon is van de Knippie. Wat ik er voor terug kreeg is onbetaalbaar.

Kerstjurkje
Kerstjurkje
Geplaatst in Nieuws en politiek

Nieuwsbeeld

blogger-image-1792263664

Wij hebben besloten ook een bezoek te brengen aan het Caribische deel van het koninkrijk. Te beginnen met Aruba.

Deze week waren de mooiste foto’s afkomstig van het bezoek dat Willem-Alexander en Maxima brachten aan de Nederlandse Antillen. Blauwe luchten, prachtige stranden en een vrolijke ontvangst. Ministers aan het werk in hemdsmouwen en zelf fotograferend voor een bericht op facebook. Deze foto is afkomstig van de app NRC in Beeld.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Tijd is kort

Ik kwam in een dagboek uit 2003 een mooi citaat tegen. Het komt uit een roman van Pauline Slot, Zuiderkruis. De hoofdpersoon Emma zegt hierin: “De intuïtie die maakt dat ik nooit vroeger begin dan nodig en nooit later dan noodzakelijk”.  Helaas heb ik het boek niet in mijn bezit anders kon ik je vertellen wat voor iemand de hoofdpersoon was en waarom ze tot deze uitspraak komt.
Het lijkt me geweldig zo in het leven te staan. Zo zelfverzekerd te zijn dat je altijd het juiste op het juiste moment doet. Het vervolg van het citaat is eigenlijk nog mooier. “Nu hebben handelingen voor mij per definitie de status van plan B, waarop ik terugval als afwachten faalt.”

Bij mij is het precies andersom, alles wat ik me voorneem te doen krijgt de status van plan A. Daarom heb ik per definitie veel te veel te doen. Als dat niet lukt val ik terug op plan B en dat is betere tijden afwachten of de prins op het witte paard.

Ik moet namelijk gered worden van mijn eigen ontevredenheid en het tobben over al weer het volgende werkje dat om aandacht vraagt. Genieten gaat helaas niet op commando ook niet op dat van mezelf. Tijd is kort, maar muziek maakt mijn hoofd leeg en brengt me weer bij mij zelf.

The Scene – Tijd Is Kort

doe wat je moet doen onder de hemel
met het oog op je gericht
doe wat je moet doen in deze wereld
met het licht in je gezicht
doe wat je moet doen onder de hemel
met een groot en mooi geloof
doe het met de dingen die je drijven
en de spoken in je hoofd

doe het voor je vader
doe het voor een vrouw
doe het voor jezelf, voor een ander
voor degeen waarvan je houdt

want tijd is kort, ik heb het gezien
tijd is kort, en aan het eind
vergetelheid

doe wat je moet doen onder de hemel
met een groot en mooi geloof
laat de vrouwen om je lachen
klop de mannen op hun hoofd
doe wat je moet doen in deze wereld
met een groot en mooi lawaai
doe het met de dingen die je drijven
wees naí¯ef maar wees niet saai

doe het voor je vader
doe het voor een vrouw
doe het voor jezelf, voor een ander
voor degeen waarvan je houdt

want tijd is kort, ik heb het gezien
tijd is kort, en aan het eind
vergetelheid

Geplaatst in Mode

Een groene kerst


AfbeeldingAfbeelding 2
Afbeelding 3Afbeelding 4AfbeeldingAfbeelding 1Afbeelding 2

 

Design in Mode en Textiel 2012-2013, a set on Flickr
Al een tijdje doe ik mode en design op het CKC in Zoetermeer. Het afgelopen seizoen was het thema Reizen. Het idee is dat leerlingen van verschillende disciplines rond dit thema gelijktijdig een expositie hebben. Mijn werk was toen nog niet af. Wel heb ik laten zien waar ik mee bezig was.
Mijn werk is nog steeds niet af. Het streven is kerstmis 2013. Zoals je aan de foto’s kunt zien wordt dat een groene kerst.

Reizen betekent voor mij onderweg zijn. Het gaat niet om een bestemming. Het gaat om in beweging zijn. Het beeld is wat ik kijkend uit het raam voor bij zie glijden reizend door Nederland. Het gaat om tinten groen en blauw. Lucht en weiland vloeien in elkaar over. Het wordt daardoor wat dromerig. Of mijn wereld zonder lenzen in. De stof is daarom transparant, organza. Ik heb hem zelf geschilderd.

Dat het een jurk moest worden stond voor mij direct al vast. Dankzij de docente Layla Kuhnen werd dat de Jurk. Een vertaling van ontwerp naar patroon. Een proefmodel heb ik al gemaakt. Ziet er een beetje bont uit, maar zo krijg je een idee.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Verjaardagsvisite

Gisteren hadden we een verjaardagsfeest. Naarmate het buiten donkerder werd, werden de verhalen sterker. Uiteindelijk ging het over alle dommigheden die men ooit had begaan. Mijn buurman vertelde hoe hij ooit voor te veel geld een barbecue had aangeschaft voor binnen. De dame in de winkel was erg knap en aardig, vandaar. Ze hadden het apparaat één keer gebruikt. Mijn man wist zich ook nog wel een nutteloze aankoop te herinneren in ons huishouden. Wij hadden een nieuw koffieapparaat gekocht, een Nespresso machine. Een mooi rood geval stond te blinken op het aanrecht. Het leek mij erg leuk om daar een rekje naast te zetten voor de koffiecups. Die koffiecups zien er op zichzelf mooi uit en in zo’n rekje zou dat helemaal goed uitkomen. Toevallig waren ze bij de xenos in de aanbieding. Het was druk, dus ik pakte  snel een doos met zo’n houder van de stapel
Thuisgekomen pakte ik het rekje uit en wilde de cups er in doen. Dat lukte niet, ik begreep er niets van, probeerde het van alle kanten, maar de cups bleven door de openingen in de houder vallen. Het heeft een dag geduurd voordat ik in de gaten had dat het niet aan mij of aan de deugdelijkheid van het rekje lag. Want wat bleek, het rekje was bedoeld voor de cups voor de Dolce Gusto van Krups. Dat stond zelfs op de doos.
Er mee terug gaan naar de winkel vond ik te gênant. De doos met rekje staat als een terechtwijzing in onze boekenkast. Wie weet, komt er nog iemand langs die wel een bijpassend apparaat bezit.