Geplaatst in Huis, tuin en keuken, Ulvenhout

Een vreemde vogel

De ochtendzon werpt de schaduw van een grote vogel op het gordijn. Zo groot, dat komt hier toch niet voor? Snel loop ik naar het raam om te zien welke vogel op het dak van mijn overburen zit. Niet snel genoeg want hij is al weggevlogen.

Lentezon

’s Middags zit ik te genieten van de lentezon op het balkon. Aan enkele bomen verschijnt al jong groen en beneden staat een witte magnolia te bloeien. Ik kan de bloemen bijna ruiken. Overal hoor ik vogels zingen. Dan ineens:

“Te piet”

Schel en keihard klinkt het nog een keer, “te Piet””  gevolgd door een melodieus gezang. Zou het van die grote vogel zijn? Ik zie nu niets op het dak van de overburen.

Ik heb nooit geleerd om vogels te herkennen. De app Merlin Bird ID vertelt me tegenwoordig gewoon welke vogel ik hoor. De app laat me dan ook een foto zien, zodat ik weet hoe hij of zij eruitziet. Dus pak ik mijn telefoon erbij en wacht.

Geduld

De kunst is om vooral veel geduld te hebben. Er komt van alles voorbij. Ik hoor een Winterkoning in de tuin achter mij. Dan een vink en verder weg een Merel. Linksonder zit een Koolmees, rechts Turkse tortel en een Tjiftjaf. Dan hoor ik een houtduif, die herken ik zelf al. Na een Pimpelmees en een Groenling geef ik het op, ik moet nog een stukje schrijven.

“Te piet”

Daar is het schelle geluid weer! Ik probeer snel de app op mijn telefoon opnieuw te openen. Te laat, het zingen is alweer gestopt. Zo gaat het nog twee keer, de vogel laat zich niet vangen. Dan maar de kortste weg voor dummy’s als ik. Op mijn laptop typ ik: “zwart witte vogel lange rode snavel grootte eend?”

Scholekster

Het meest waarschijnlijke antwoord is Scholekster. Op de pagina van de vogelbescherming staan allerlei weetjes over deze bijzondere vogel. Zo is het nest niet meer dan een kuiltje in de grond, spaarzaam bekleed met wat schelpjes, steentjes of stro. Dan: “broedt ook op grinddaken.” Daarom zit hij dus hier op het dak. Op de pagina staan ook knoppen om het specifieke geluid van deze vogel te horen.

“Te piet”

Ja hoor, hij is het helemaal, de scholekster! Maar wat doet hij bij ons in Ulvenhout op het dak? Normaal gesproken is het een wad- of weidevogel. Ze komen daar steeds minder voor door de voedselafname in de Waddenzee en door gebrek aan water en te weinig kruidenrijke graslanden. Daarom is de scholekster ook beschermd.

Slimme vogel

Gelukkig blijkt het broeden op platte daken een slimme zet te zijn van deze vogel. De aantallen in stedelijk gebied nemen licht toe. En wij kunnen een handje helpen door bijvoorbeeld in het broedseizoen niet een dak met een nest te gaan schoonmaken. In de bijgevoegde factsheet vind je nog meer tips.

Ik blijf onze vogel de komende weken in de gaten houden. Wie weet word ik beloond met een blik op het uiteindelijke kroost en doe ik inspiratie op voor een volgend stukje.

Factsheet Scholekster

Woningnood

Inschrijven om verder te lezen

Abonneer je om toegang te krijgen tot de rest van dit bericht en andere inhoud voor abonnees.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Iedereen is welkom

Voor een koolmeesje





De tuin van mijn moeder is een plaatje. In alle seizoenen valt er wat te genieten of te ontdekken. Nu in de herfst vallen vooral de kleuren op. De natuur geeft een warm palet aan planten die afsterven en hun blad verliezen. Op de foto’s is dat nog niet goed te zien, ze zijn van begin oktober.


Deze keer viel me nog iets anders op. Iets wat er al langer was, maar waar ik nooit op heb gelet. Door de hele tuin heen zag ik kleine huisjes. Een compleet dorp was het. Aan boomstammen, aan de muren, op een stronk en twee gewoon op de grond. Huisjes voor vogels, voor kabouters en voor kleine meisjes. Behalve de mollen mag iedereen in de tuin komen wonen.









Voor een winterkoninkje

De huisjes voor de vogels hangen met de opening naar het noordoosten. De volle zon staat er dan niet op en het regent niet in. Rond deze tijd van het jaar inspecteren de vogels hun toekomstige huisjes. Bijna elk jaar heeft mijn moeder een nest koolmeesjes en winterkoninkjes. De merels hebben het voor hen bestemde huisje nooit gebruikt. Het wordt nu bewoond door een kabouter.

Er zijn twee tuinhuisjes. In het ene wordt het tuingereedschap bewaard en de tafeltennistafel van mijn neefjes. Het andere is voor de fiets en het speelgoed van mijn kleine nichtjes.

Als ze op visite komen krijgt mijn moeder opdracht om haar fiets buiten te zetten. Want zo is het voor de dames onmogelijk om eten te koken. Ze zitten met hun beidjes aan een tafeltje met een serviesje er op. Mijn moeder brengt ze geschilde appels en vertelt dat dat de aardappelen zijn. 

Huisje voor 2 eendjes

Heerlijk om zo’n oma te hebben, maar ik had zo’n moeder. Ik herinner me dat mijn zus en ik moedertje speelden in een oude volkswagenbus. Die bus stond zonder motor bij ons op de oprit. Mijn vader had van twee bussen een goed exemplaar gemaakt voor zijn stukadoorsbedrijf. 

We hadden een tafeltje en stoelen naar binnen gesleept. Met onze poppen zaten we daar op een woensdagmiddag te schuilen voor de regen. Er werd op de deur getikt. Daar was mijn moeder met voor ons allebei een gebakken eitje met brood. Ons paradijs was compleet.


Meestal voor de fiets
Keuken van Margot en Suzanne