Geplaatst in Huis, tuin en keuken

You’ve got a direct message!

Direct Message
Istockphoto 2009

 

 

I wnt 2 connect w u on @badoo

Wat wil je van mij?

I want to connect with you on badoo.

Dat wil ik helemaal niet,

ik  ken je  niet eens.

Vind je het niet interessant om nieuwe contacten op te doen?

Ik weet niet wat badoo is?

Ik ga toch niet zomaar op een link klikken?

Het is een sociaal netwerk,

het is heel eenvoudig om je aan te melden, zo gepiept.

Ik heb net even gekeken op google,

het is gewoon een datingsite.

Dus nee, bedankt ik heb al een relatie.

Dat wil toch niet zeggen dat je geen contacten

met anderen zou kunnen hebben?

Zeker, maar om het nu aan te leggen met

een wildvreemde, dat zie ik helemaal niet zitten.

Een beetje chatten kan toch geen kwaad?

Dat is toch niet de reden waarom jij op badoo zit?

Ik zou niet weten wat er op tegen is

om op een datingsite te zitten.

Dat zeg ik toch ook helemaal niet.

Alleen, ik heb er geen behoefte aan.

I wnt 2 connect w u on @badoo

Je tekst is niet erg subtiel. Doet me denken aan vroeger.

Een jongen komt, op weg naar school naast me fietsen.

Wil je met me naar bed?

Ik had net mijn ontbijt achter de kiezen.

Je hoeft niet zo hoog van de toren te blazen.

Ik wil u toevoegen aan mijn professionele netwerk,

dat is wel subtiel?

Sorry hoor.

Maak je geen illusies.

Ik drukte alleen maar op het verkeerde knopje.

Je denkt toch zeker niet dat ik zelf zo’n puberale tekst verzin:
I wnt 2 connect w u on @badoo

 

 

 

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Nee is nee, ook voor bezorgers

nee/nee stickerIk beloer je vanachter mijn voordeur. Als je een folder in mijn brievenbus durft te gooien dan achtervolg ik je tot het einde van de straat. Ik bestook je opdrachtgever met mails en telefoontjes, tot er huilend excuses worden aangeboden en mijn huis vol bloemen staat.

Kinderachtig?

Ik heb een sticker op mijn brievenbus geplakt die zegt dat ik geen ongeadresseerde post wil en ook geen huis-aan-huis-blad. Folders vind ik zonde van het papier en milieu. Ik lees ze niet, ze gaan direct bij het oud papier. Het huis-aan-huis-blad wil ik ook niet meer, dat werd volgepropt met losse folders. Zonder sticker levert de post één week één kilo papier. Ondanks die duidelijke sticker, gebeurt het regelmatig dat ik ongevraagd folders krijg. Het zijn niet de de bezorgers van commerciële reclame die het doen. Die hebben strikte opdracht dat vooral te laten, want je verliest er klanten mee.

Chagrijnig?

Het zijn de goedwillende amateurs die het doen. Deze week kreeg ik bijvoorbeeld een flyer van een goed doel met daaraan vastgeplakt een plastic zak. De organisatie wilde kleding inzamelen om daarmee geld binnen te halen. Ook kreeg ik een uitnodiging van een beginnend yogalerares voor een proefles. Nu was ik net mijn kledingkast aan het opruimen en dacht ik er over in het najaar met yoga te beginnen. Nee, de organisatie van dit goede doel krijgt niets en ik zoek een andere yogaschool.

Zeurkous?

Een keer was ik thuis toen de brievenbus klepperde. Het was nog te vroeg voor de krant. Ja hoor, een folder over hoeveel geld ik kon verdienen met mijn gouden sieraden. Ik dacht niet na, opende de voordeur en rende achter de bezorger aan. “He, wacht eens even”, en ik gaf hem de folder terug. Hij was te verbaasd om te weigeren. Hij liep wel snel door, misschien was dat gekke mens wel gevaarlijk.
Ik kreeg geen kans om hem uit te leggen dat ik graag wil dat mijn wens om geen ongewenste post te ontvangen gerespecteerd wordt. Dat ik niet zit te wachten op mensen die eventjes voor mij bedenken dat ik hun fantastische aanbieding niet wil missen.

Nee

Doorgaans ben ik best aardig en ongevaarlijk, maar wil wel serieus genomen worden.

Geplaatst in Huis, tuin en keuken

Boekje lezen?

Boekje lezen
Foto van Margot Damen, bewerking Karien Damen

Na mijn bevestiging dribbelde ze naar het lage kastje waar haar boekjes staan. Ze trok er één uit. Samen nestelden we ons op de bank en sloegen het boek open. Het was de bedoeling dat ik ging voorlezen. En dat doe ik graag.
Geen heerlijker moment dan dicht bij elkaar een fantasie delen met mijn nichtje. Ik daag haar een beetje uit bij de plaatjes. Zij wijst met haar vingertje. En dan is het boekje uit. Gelukkig, er staan er nog genoeg in het kastje. Vaak komt ze met hetzelfde boekje weer terug. We lezen het samen weer opnieuw alsof het de eerste keer is. Geen punt bij tante. Meestal is het verhaal ook net weer iets anders. Ik krijg het namelijk bijna nooit voor elkaar de tekst precies zoals hij is geschreven voor te lezen. Als woorden me niet bevallen of zinnen te lang zijn, maak ik er zelf wat van. Ik merk aan het kind waarmee ik lees of iets klopt of niet. Als het kind geen opa heeft dan is er in het verhaal ook geen opa. Dan is het gewoon haar oom, mijn man, die in het verhaal opduikt. Altijd succes, een bekende die ineens zijn opwachting maakt in een verhaal.

Hoe zouden andere tantes, vaders en moeders dat eigenlijk doen?

Ik heb het nog nooit aan iemand gevraagd. Bij mij is het eigenlijk begonnen toen ik als grote zus mijn broertjes voorlas uit de boekjes van Flipje uit Tiel. Flipje was een braaf rood mannetje met een hele schare aan herkenbare vriendjes. Alleen, de teksten waren op rijm en het ritme klopte vaak niet. Ik struikelde er regelmatig over bij het voorlezen. Ik vond dat zo irritant dat ik ben gaan improviseren. Of het er opvoedkundig mee door kan, weet ik niet. Goed voorlezen is namelijk belangrijk voor de ontwikkeling van de woordenschat van het kind en ik rommel maar wat aan. Pret hebben we wel.

Ze staat met een boekje voor mijn neus, het vijfde al weer. De rest ligt om ons heen. We zakken samen weer terug in de kussens op de bank. ‘Nu jij,’ zeg ik tegen haar. Even is het stil, dan klinkt heel beslist: ‘Nee jij, moet boekje lezen. Ik moet me wel aan de regels houden. Verder heb ik nooit klachten gehad.